Tibetan
་ནི། །འདི་ལ་བྱེ་བྲག་དབྱེར་ཡོད་ན། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དངོས་རྣམས་ལ། །གང་གིས་སྐྱེ་བར་རྣམ་བརྟགས་པ། །རྣམ་པར་མི་མཁས་པ་ཡིས་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་དོན་མ་མཐོང་། །ཞེས་ཆོས་ཤེས་པའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་ཤིང་། ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཤེས་མ་ཡིན་གྱི། བདེན་པ་གསུམ་པོ་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་གློ་བུར་གྱི་དྲི་བྲལ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སུ་བྱས་ནས་དེ་ཤེས་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་འགྲེལ་པར་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། དེ་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཤེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་པ་བདེན་པ་གསུམ་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མཐོང་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཁམས་གོང་འོག་གི་བདེན་པའི་གནས་ལུགས་སོ་སོར་མཐོང་བས་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔར་འདོད་པ་ནི། མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ལ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་སྟེ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས་གང་དག་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔར་འདོད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ལྟ་བུས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་བསྟན་པས་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཆར་ཕྱེ་སྟེ་ཆ་བཅོ་ལྔར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ལམ་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལམ་རྣམ་པར་གཞྃག་པྃ་ཅྃན་གྱིྃ་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་སྐབས་དང་པོར་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་བཞིའི་གཉེན་པོར་མཐོང་སྤང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་བཞི་གསུངས། སྐབས་གཉིས་པར་འདི་ཕྱིའི་ཕན་
Chinese
是。如果这里有差别，对于极其微细的事物，以什么来分别考察其生起？不善于分辨的人，不会看到从因缘产生的意义。如是于证法之下说无有分别。证法亦非以法忍为伴侣而分的证法，而是三谛，即无有生灭之自性清净，以及个别断灭、远离客尘之二者无别的二净具足，作为寂灭之法，并为了将知晓此作为证法而安立。其释文中，尊者月称云：于此，所谓法之语，是指寂灭。其亦非依赖缘起之自性之外的他者。如是，依赖缘起与寂灭成为无有他性的自性之完全辨别的智慧，即是证法，因为知晓法之境即名为证法。如是，若以依赖缘起无生、无灭为对境之证法，则三谛以依赖缘起之自性不生，寂灭亦见为彼之自性，故仅为一现观而已。如是说。分别说部以见上下部之谛的体性各别，而认为有十五刹那，乃是将彼唯一之现观以还灭之门分开而显示为不了义。又，彼中，于认为有十五刹那之彼等之观点中，亦是为了以如是之法调伏之有情，以显示如是之法而饶益之故，将识之自性分开为部分，而安立为十五分。若如是，则十六行相之道修习如何？希求解脱者，为了习惯于进入通达道之诸行相，而对此完全考察后安立，彼唯是一体而已。如是说。第二，现观庄严第一品中，为了见断、修断之四种分别念之对治，宣说了见断、修断对治之四种集合。第二品中，此世他世之利益。
English
Yes. If there is a distinction here, with what does one analyze the arising of extremely subtle things? Those who are not skilled in discernment do not see the meaning arising from causes and conditions. Thus, it is said that there is no distinction under the knowledge of Dharma. The knowledge of Dharma is not the knowledge of Dharma divided by the companion of Dharma-patience, but the three truths, namely the self-nature of no arising and ceasing, which is pure, and the two purities of individual cessation and freedom from adventitious defilements, which are inseparable, are made into the Dharma of Nirvana, and it is established that knowing this is the knowledge of Dharma. In its commentary, the venerable Chandrakirti said: "Here, the term 'Dharma' refers to Nirvana. It is also not other than the nature of dependent arising." And, "The wisdom that fully discerns the nature in which dependent arising and Nirvana have become inseparable is the knowledge of Dharma, because knowing the object of Dharma is called the knowledge of Dharma." Thus, if the knowledge of Dharma, which takes dependent arising as its object, is without arising and without ceasing, then the three truths do not arise from the nature of dependent arising, and Nirvana is also seen as its nature, so it is only one Abhisamaya. It is said. The Vaibhashikas, seeing the nature of the truths of the upper and lower realms as distinct, believe that there are fifteen moments, which is to divide that one Abhisamaya through the gate of reversal and show it as provisional meaning. Also, among those who believe in fifteen moments, it is because of benefiting sentient beings who are tamed by such Dharma by showing such Dharma, the nature of consciousness is divided into parts and established as fifteen parts. If so, how is the practice of the sixteen aspects of the path? Those who desire liberation, in order to become accustomed to entering the knowledge of the aspects of the path, this is fully examined and established, and that is only one entity. It is said. Second, in the first chapter of the Abhisamayalankara, in order to counteract the four conceptual thoughts to be abandoned by seeing and abandoned by cultivation, the four collections of antidotes to be abandoned by seeing and abandoned by cultivation are taught. In the second chapter, the benefits of this life and the next.