Tibetan
ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་པའི་འདོད་པ་དེ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བཏགས་མིང་ཡིན་གྱི་སེམས་བྱུང་སེམས་བསྐྱེད་དུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགོན་པོ་བྱམས་པས་སེམས་བྱུང་ལ་བཤད་དེ། འདིར་ཡང་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་བྱུང་བ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱང་འདི་ཉིད་བཞེད་དེ། བྱང་སར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་དང་། དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་བྱུང་བ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཡོན་ཏན་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་ཀྱི་དོན་ནི་གཙོ་བོར་སེམས་བྱུང་འདུན་པ་དང་། སེམས་པ་གཉིས་ལ་འཇོག་དགོས་ཏེ། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་པའི་འདོད་པ་དེ་འདུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་བྱུང་བ་ཞེས་པའི་སེམས་བྱུང་དེ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་སེམས་པ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཤད་ཅིང་སྨོན་ལམ་དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི། །སེམས་པ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྟེ། །ཞེས་སེམས་པ་དང་འདུན་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སེམས་བྱུང་གཉིས་པོ་དེར་ངེས་སམ་ཞེ་ན། སེམས་བྱུང་གཉིས་པོ་དེ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ནམ་ཞིག་སོང་བའི་ཚེ་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་ཀྱང་། གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ལྟ་བུ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ལྡོག་པ་ནས་མ་སྨོས་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཙོ་བོར་སེམས་བྱུང་གི་སྟེང་ནས་འཇོག་ཀྱང་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་སེམས་བྱུང་གཉིས་ཆར་ཡོད་པ་མངོན་པ་གོང་འོག་སོགས་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཚད་ལྡན་གྱི་གཞུང་ལུགས་གཞན་གྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བྱང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུར། ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོ་དེ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་གསུངས་ཤིང་གསུམ་པོ་དེས་མ་བསྡུས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ས་སྐྱ་པའི་རྗེ
Chinese
由于说“想要正等觉菩提”的“想要”是菩提心的假名，而不是作为心所菩提心来显示的缘故。怙主弥勒菩萨说心所，这里也说“想要正等觉菩提”，以及《经庄严论》中说：“具有二义的心所。”的缘故。无著兄弟也如此认为，在《菩萨地》中说菩萨们的愿望之最胜是发菩提心，以及在“具有二义的心所”的解释中，世亲说以二或三种功德为对境的心是发菩提心的缘故。要点的意义是主要应安立在心所欲和心上，因为“想要正等觉菩提”的“想要”是欲，以及“具有二义的心所”的心所，世亲说是心，无著则说是二者。如何呢？愿望之最胜说是发菩提心，愿望在《经庄严论》中也说：“稳固者们的愿望是，具有心和欲。”说是心和欲二者的缘故。那么，菩提心一定是这二心所吗？如果这二心所成为菩提心的时候，和它相应的其他心和心所，也由于他力的关系而成为菩提心。如八识聚和五十一心所等，从心心所的体性上未说及的皈依和发菩提心，以及加行和修持等，主要从心所的层面上安立，但由于他力的关系，心心所二者都有，这是《俱舍论》等经论的意趣的缘故。这也是具量论典其他宗义的意趣，在《菩萨地》的戒律品中，舍弃恶行、摄集善法、饶益有情的三种戒律的进入说是发菩提心，并且没有未被这三者所摄的菩萨的修持的缘故。第二是，萨迦派的...
English
It is said that the "wanting" of "wanting perfect complete enlightenment" is a nominal term for bodhicitta, and not shown as a mental bodhicitta. The Protector Maitreya explained it as a mental factor, and here also it says "wanting perfect complete enlightenment," and in the Ornament of the Sutras, it says, "A mental factor possessing two meanings." The brothers Asanga also thought the same, saying in the Bodhisattva Grounds that the best of the aspirations of the bodhisattvas is the generation of bodhicitta, and in the commentary on "a mental factor possessing two meanings," Vasubandhu said that the mind that focuses on two or three qualities is the generation of bodhicitta. The essential point is that it is mainly necessary to place it on the mental factor desire and mind, because the "wanting" of "wanting perfect complete enlightenment" is desire, and the mental factor of "a mental factor possessing two meanings" is said to be mind by Vasubandhu, and Asanga said it is both. How is it? The best of aspirations is said to be the generation of bodhicitta, and that aspiration is also said in the Ornament of the Sutras, "The aspirations of the steadfast are, possessing mind and desire." Because it is said to be both mind and desire. So, is that bodhicitta definitely those two mental factors? When those two mental factors become bodhicitta, the other minds and mental factors that are in accordance with it also become bodhicitta due to the power of others. Like the eight consciousness aggregates and the fifty-one mental factors, etc., refuge and the generation of bodhicitta, which are not mentioned from the nature of mind and mental factors, and the practice and accomplishment, etc., are mainly established on the level of mental factors, but due to the power of others, both mind and mental factors are present, because this is the intention of the scriptures such as the Higher and Lower Abhidharma. This is also the intention of other valid doctrines, in the chapter on ethics of the Bodhisattva Grounds, the entry into the three trainings of abandoning misdeeds, gathering virtuous dharmas, and benefiting sentient beings is said to be the generation of bodhicitta, and there is no practice of bodhisattvas that is not included by these three. Second is, the Sakya school's...
Tibetan
་བཙུན་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པས་སྤྱིར་སྨོན་པ་ལ། སྨོན་པའི་སེམས། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ། སྨོན་པ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་བ་དང་གསུམ། འཇུག་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་སེམས། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ། འཇུག་པ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་བ་དང་གསུམ་དུ་མཛད་ནས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ལམ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་པས་བློ་གཉིས་པོ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་སྡོམ་པས་མ་ཟིན་པའི་ཚེ་ན་སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པའི་སེམས་ཙམ་དང་། སྡོམ་པས་ཟིན་པའི་ཚེ་ན་སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། དེ་མན་ཆད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་བ་དང་། འཇུག་པ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཞེད་དོ། །དེས་ན་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་པ་སྐྱེས་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དུས་མཉམ་སྟེ། སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་པ་སྐྱེས་པ་ལ་སྡོམ་པས་ཟིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་དགོས་ཤིང་དེ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་འགྲོ་བའི་བྱ་བས་ཟིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེས་དགོས་ལ་དེ་ཉིད་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་དམྱལ་པའི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པའི་གྱད་དུ་འཁྲུངས་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ལམ་མ་ཞུགས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་པར་བཤད་པ་ནི་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་སེམས་ཙམ་ལ་དགོངས་པའམ། གལ་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་ཙམ་ནི་སེམས་བྱུང་འདུན་པ་དང་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་སེམས་པའི་སྟེང་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་པས། སེམས་པ་དེ་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ནམ་ཞིག་སོང་བའི་ཚེ་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་རྫས་ཐ་དད་པ་དང་། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་གཉིས་ཡོད་པས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་ཡང་མ་ངེས་སོ་སྙམ་ན་མི་འཐད་དེ། གཙོ་བོ་སེམས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་སེམས་བྱུང་སེམས་པ། རྫས་ཐ་དད
Chinese
至尊上师们的观点是，一般而言，发愿分为：发愿心、发愿菩提心、守护发愿不退失三种。行入也分为：行入心、行入菩提心、守护行入不退失三种。因此，发愿和行入二者的差别在于，为了利益有情而想要获得佛果，以及为了获得佛果而想要修持道，这两种意乐生起于相续之后，在未被律仪所摄持时，是发愿和行入的唯心；被律仪所摄持时，是发愿和行入的菩提心；从那之后的所有修持，都是守护发愿不退失和守护行入不退失。他们是这样认为的。 因此，生起具相的发愿和行入菩提心，与进入大乘的资粮道是同时的。因为生起具相的发愿和行入菩提心，必须在相续中生起被律仪所摄持的菩提心，并且在生起此菩提心时，必须生起被利益有情之事业所摄持的菩提心，而这本身就是进入道。譬如，导师释迦牟尼佛转生为将地狱之车拉出来的巨人之时，宣说发起了菩提心，像这样未入道而说有菩提心，是指发愿和行入的唯心。如果说是具相的菩提心，那么，在那时进入道是没有相违的。 发愿和行入这两种菩提心，在相续中生起之后，直至存在之间都是以一个本体而存在的。因为二者同时生起之时，发愿和行入的唯心是心所欲，而发愿和行入菩提心的主要方面是，从舍弃不顺品的心所之上安立的。因此，心所何时成为发愿菩提心和行入菩提心之时，与之相应的所有的心和心所都会变成两种菩提心。如果认为，成为发愿菩提心之本体的心所心和成为行入菩提心之本体的心所心是不同实体的，因此也不确定是一个本体，那是不合理的。因为，主要的一个心之眷属的心所心，是不同实
English
The venerable superiors' view is that, in general, aspiration is divided into three: the mind of aspiration, the generation of aspiration bodhicitta, and protecting aspiration from degeneration. Entering is also divided into three: the mind of entering, the generation of entering bodhicitta, and protecting entering from degeneration. Therefore, the difference between aspiration and entering is that one desires to attain Buddhahood for the benefit of sentient beings, and one desires to practice the path in order to attain Buddhahood. When these two minds arise in the mindstream and are not yet grasped by vows, they are merely the mind of aspiration and entering. When they are grasped by vows, they are the aspiration and entering bodhicitta. All practices from then on are protecting aspiration from degeneration and protecting entering from degeneration. This is their view. Therefore, the arising of a qualified aspiration and entering bodhicitta and entering the Mahayana accumulation path are simultaneous. Because the arising of a qualified aspiration and entering bodhicitta requires the arising in the mindstream of bodhicitta grasped by vows, and when this arises, bodhicitta grasped by the activity of benefiting sentient beings must arise, and this itself is entering the path. For example, when the teacher Shakyamuni Buddha was born as the giant who pulled the chariot of hell, it was said that he generated bodhicitta. To say that there is bodhicitta without entering the path, like this, refers to the mere mind of aspiration and entering. If it is a qualified bodhicitta, then there is no contradiction in entering the path at that time. These two bodhicittas of aspiration and entering, once arisen in the mindstream, remain as one entity until the end of existence. Because when these two arise simultaneously, the mere mind of aspiration and entering is the mental factor of desire, and the main aspect of aspiration and entering bodhicitta is established on the basis of the mental factor of intention, which abandons unfavorable factors. Therefore, when the mental factor becomes aspiration bodhicitta and entering bodhicitta, all the minds and mental factors that are associated with it will become the two bodhicittas. If one thinks that the mental factor of intention that has become the entity of aspiration bodhicitta and the mental factor of intention that has become the entity of entering bodhicitta are different substances, and therefore it is not certain that they are one entity, that is not reasonable. Because the mental factor of intention, which is the retinue of the main one mind, is a different substanc