Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གི་གྲངས་ངེས་པ་དང་། གོ་རིམ་ངེས་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྐབས་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི་འཕགས་པ་ལྟར་ན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་ཁྱབ་པར་བྱས་པ་ནི་གོ་བགོས་པའི་དོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་གཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་ཡ་ལད་ལ་སོགས་པ་བགོས་པ་ལ་གོ་བགོས་པར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལྟར་ན་བསྒོམ་བྱ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ལ་སྒོམ་བྱེད་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་བསམ་པས་གོ་བགོས་པ་སྟེ་འགྲེལ་པར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་གོ་བྱ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་དང་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྦྱིན་སོགས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། ཡུལ་དང་། གོ་རིམ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་འཇུག་ཡུལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལས་འདས་ནས་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་འཇུག་པ་དང་འཛེག་པའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་མདོར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཛེག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འཇུག་པ་དང་འཛེག་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཏེ། ཉིར་སྣང་དུ། དེ་ཡང་དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ནི་འཛེག་པ་ཡིན་ལ་འཛེག་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང་། འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ནས་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་མོ། །ཡང་ཚན་པ་གསུམ་དུ་ཡང་བསྡུ་སྟེ། རང་དོན་གྱི་དང་། གཞན་དོན་གྱི་དང་། གཉིས་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དང་པོ་ནི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སོགས་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱམས་སོགས་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སོགས་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་གོ་རིམ་ནི། དང་པོར་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ལ་འཇུག་གོ །དེ་བསྒོམས་པས་སེམས་བརྟན་ཞིང་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་པ་ན། ཚོགས་གཉིས་གསོག་དགོས་པས་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་ལ་འཇུག་གོ །ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་སྐྱེ་བས་ལམ་ལ་འཇུག་གོ །འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་མི་སློབ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་ནི་དག་པ་ས་ཡི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་
Chinese
因为如此。这些的数目确定和，次第确定要像六度波罗蜜多的情况那样了解。第三，如圣者所说，要以进入六度波罗蜜多的修持之想遍布，这是分派的意思。就像世间为了投入战斗而分派盔甲等，称为分派一样。如论师所说，以所修是六度波罗蜜多的修持，能修是三轮不缘的念头来分派，即解释中说，次第地布施等不缘的所知本身的作用等。第二是，禅定无色布施等，等等。这有自性，境和次第三种。第一是进入的境是大乘，从资粮道超越后，以加行之精进进入和登地的修持，即经中说，具寿，以多少而菩萨摩诃萨进入大乘和，成为登大乘。进入和登地二者意义相同，在《现观庄严论》中，那也是以意义相同之故，进入就是登地，登地就是进入。第二是大乘，这有因的大乘和，果的大乘两种。第一是禅定无色到三轮清净之间。第二是，特意所作等后面三个。又可以归纳为三类，即为自利，利他和，二利所作。第一是禅定无色等三个。第二是慈等三个。第三是特意所作等三个。第三次第是，首先为了心稳固之义，进入不缘的智慧所摄持的四禅和，四无色定。修彼等后，获得心稳固且堪能时，因为需要积聚二资粮，所以进入布施等六度。以积聚二资粮的力量，生起见修道，所以进入道。此处论师屡屡说无学道和殊胜道，这是就清净地而言的。彼
English
Because of this. The number of these is definite, and the order is definite, which should be understood as in the case of the six perfections. Thirdly, according to the noble ones, it is the meaning of assigning to be pervaded by the thought of entering the practice of the six perfections. Just as in the world, assigning armor etc. for the purpose of entering battle is called assigning. According to the masters, the object of meditation is the practice of the six perfections, and the practitioner assigns with the thought of non-objectification of the three spheres, that is, the commentary says, the function of the knowable itself, such as giving in order, etc., which is non-objectified. The second is: Dhyana, formless, giving, etc. and so on. This has three aspects: its own nature, object, and order. The first is that the object of entry is the Great Vehicle, surpassing the path of accumulation, and entering and ascending with the diligence of application, that is, in the sutra: O life-endowed one, by how much does a great Bodhisattva enter the Great Vehicle and become an ascender of the Great Vehicle? The two, entering and ascending, have the same meaning. In the Abhisamayalankara, it is said that because they have the same meaning, entering is ascending and ascending is entering. The second is the Great Vehicle, which has two types: the Great Vehicle of cause and the Great Vehicle of result. The first is from Dhyana, formless, to the purity of the three spheres. The second is the latter three, such as intentional action. They can also be summarized into three
Tibetan
གསུམ་གྱིས་རང་དོན་གྲུབ་པར་བྱས་ཟིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གཞན་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཚད་མེད་བཞི་ལ་འཇུག་གོ །དེ་ནས་ཡང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པས་གཞན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་གོ །གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་མ་སྤངས་ན་གཞན་དོན་མི་ནུས་པས་དེ་ནས་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ །འཁོར་གསུམ་དག་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་རང་དོན་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གསུམ་བསྒྲུབ་དགོས་པས་དེ་ནས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་འཇུག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་དེ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་གོ །གསུམ་པ་ཚོགས་སྒྲུབ་ནི། བརྩེ་དང་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག །ཅེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་ཚོགས་བཅུ་བདུན་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དང་པོར་སྒྲུབ་པའི་གོ་རིམ་དང་། ཚོགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡི། །རིམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ན། རིམ་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། ཐོག་མར་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་བརྩེ་བ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གཞན་དོན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ལ་རིམ་པར་འཇུག་གོ །དེ་ནས་གཞན་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ལ་ཞུགས་ནས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་དོ། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པས་དེ་ནས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་ལ་སློབ་བོ། །གཉིས་པོ་ལ་བསླབས་པས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ་འཐོབ་བོ། །དེ་ལས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །ཚོགས་གཉིས་གོམས་པར་བྱས་པས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ལམ་ལ་འཇུག་ཅིང་ལམ་ཐོབ་པ་ལས་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ས་བཅུ་ཐོབ་ནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་གཉེན་པོ་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་ལྟར་ན་ཚོགས་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་ཅིག་ཅར་དུ་ཚོགས་པས་མཐོང་སྤང་དང་གཡུལ་འགྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །སའི་ཚོགས་ལ་ས་དང་པོའི་ཡོངས་སྦྱང་ནི་ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཚོགས་པ
Chinese
以三者成办自利之后，于其下进入利他之无量四因。之后又以耽著人法之我，不能成办利他，故进入不耽著人法之我的智慧。虽不耽著人法之我，若未舍弃于三轮中分别之念，则不能成办利他，故彼后进入不缘三轮。具足三轮清净之行者，需成办自利之三种所为，故彼后进入所为。彼亦是就暂时之所为而说的。其后进入遍智之因，六神通。以遍智之因聚集，则将获得遍智，故彼后进入一切种智。第三、积聚资粮者：慈与布施等六度。如是等等。此中有资粮十七总说，与难解者分别解说二者。初者中，首先是成办之次第，与成为资粮之方式二者。初者是，资粮之成办之，次第应知晓。如是说。若思次第如何耶？首先现前欲离痛苦之慈爱，于其下依次进入利他布施等六度。之后于利他一心一意之止观中，生起证悟空性之胜观。仅证悟空性不能成佛，故彼后修学智慧与慈悲双运之道。以学二者，则将获得何者是善巧利他之方便。彼中生起证悟空性之智慧，且从智慧生起具足福德果报之等持。以串习二资粮，则为证悟真如之义而入道，且从获得道而获得不忘陀罗尼。从彼获得十地，于彼等位次中亦现前对治。第二者，如圣者所说，最初之十五资粮于大法殊胜之时，一时聚集，故能与见道所断对抗。地之资粮中，初地之圆满清净是于初地之后得时聚集。
English
Having accomplished self-benefit with the three, then one enters the four immeasurable causes of benefiting others. Then again, one cannot accomplish benefiting others with attachment to the self of person and phenomena, therefore one enters the wisdom without attachment to the self of person and phenomena. Even without attachment to the self of person and phenomena, if one does not abandon the mind that discriminates in the three spheres, one cannot benefit others, therefore one then enters non-apprehension of the three spheres. One who possesses the practice of purity of the three spheres must accomplish the three purposes of self-benefit, therefore one then enters purpose. That is also said in terms of temporary purpose. Then one enters the six superknowledges, the cause of omniscience. By gathering the causes of omniscience, one will attain omniscience, therefore one then enters the state of all-knowingness. The third, accumulating merit: love and generosity, etc., the six perfections. So forth. Here there are seventeen accumulations generally taught, and two explanations of the difficult to understand in detail. In the first, first is the order of accomplishment, and second is the way of becoming an accumulation. The first is, the accumulation of merit, the order should be known. Thus it is said. If one thinks, how is the order? First, having manifested the love that desires to be separated from suffering, then one enters the six perfections such as generosity for the sake of others in order. Then, having entered single-pointed calm abiding for the sake of others, one cultivates the insight that realizes emptiness. One cannot attain Buddhahood by merely realizing emptiness, therefore one then studies the path of the union of wisdom and compassion. By training in the two, one will obtain whatever is skillful in the means of benefiting others. From that, the wisdom that realizes emptiness arises, and from wisdom, a samadhi with the fruit of merit arises. By familiarizing oneself with the two accumulations, one enters the path for the sake of realizing suchness, and from obtaining the path, one will obtain the dharani of non-forgetfulness. From that, having obtained the ten bhumis, one also manifests the antidote in those stages. The second is, according to the noble ones, the first fifteen accumulations gather simultaneously at the time of the great Dharma excellence, therefore they are able to fight against what is abandoned by seeing. Among the accumulations of the ground, the complete purification of the first ground is gathered in the subsequent attainment of the first ground.