Tibetan
་མི་དགོས་ལ། འདི་ལས་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་ཚུལ་མ་འདུས་པར་འགྱུར་བས་འདི་ལས་ཉུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ན་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གྲངས་ངེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གོ་རིམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་ཀྱང་། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས་བདག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབ་དགོས་ན་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་གང་། དོར་བྱ་ནི་གང་། རེ་ཞིག་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་བྱ་ནི་གང་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་པོ་རིམ་པ་བཞིན་གཞག་གོ །དེ་ནས་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། དགེ་བ་ཉིད་ལ་ཡང་དང་པོར་བླང་བར་བྱ་བ་དང་། ཕྱིས་བླང་བར་བྱ་བ་གང་སྙམ་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇིག་རྟེན་པ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གཉིས་གཞག་གོ །དེ་ནས་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྤང་བྱ་ནི་གང་། གཉེན་པོ་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བས། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྤང་བྱ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གཞག་གོ །དེ་ནས་ཡང་ཟག་བཅས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། ཟག་མེད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་བཞག་གོ །དེ་ནས་ཡང་འདུས་བྱས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དེའི་འབྲས་བུ་སློབ་མ་དང་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་བཞག་སྟེ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་ནོ། །སྔ་མ་སྔ་མ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པ་ནི་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་བྱ་བ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་གཞན་གྱི་དམིགས་པ་དགག་པ་ནི། ཉིར་སྣང་ལས། གང་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དག་གིས་དམིགས་པ་དག་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་བརྗོད་དགོས་སོ། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་འོ་ན་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་མེད་པས་དག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ནི་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཅེས་པ་འབྱུང་བས་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དམིགས་པ་དག་པ་མཐར་ཐུག་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རབ་འབྱོར་གཉིས་ནི་དངོས་པོའོ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་ལ་གཉིས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་ལས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་ཁྱོད་འཁྲུལ་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་བཞིན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་རིགས་ཡིན་ལ། རྣམ་འགྱུར་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཀ་ཡང་གཉིས་ཀར་མ་བཀག་པ་དེས་ན་རྟེན་དང་དམིགས་པ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། དམིགས་པ་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཡང་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མ་ཆགས་པ་ཉིད་དང་། ཡོད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན་རང་བཞིན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དག་གི་དོན་རོང་སྟོན་དམ་པའི་ཊཱི་ཀ་ལས་ཞིབ་ཏུ་བཀོད་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་ནི་མ་སྤྲོས་སོ། །སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་བསྟན་ཟིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་ཆེད་དུ་འབད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་པོ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཞེས་པ་སྟེ། རང་བྱུང་དངོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་དེའི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོ། །འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མདོ་ལས་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་ཅིའི་སླད་དུ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་རང་བྱུང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་རང་བྱུང་གི་མིང་གིས་བཏགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སེམས་ཆེན་པོ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང་། །ཞེས་ཏེ། སྔར་གྱི་མདོ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཅན་གྱི
Chinese
不需要。如果这些中的任何一个不完整，那么就不会包含切断增益的方法，因此不少于这些，所以数字确定为十一个。第四是：虽然从其自身性质的角度来看，没有次第的安排，但是依赖于证悟者的智慧，次第是确定的。因为发菩提心的人会产生这样的想法：如果我必须学习所有的法，那么应该接受的是什么？应该抛弃的是什么？暂时应该保持中立的是什么？因此，依赖于此，善、不善、无记这三者依次安排。然后，将不善和无记保持中立，对于善本身，又依赖于这样的想法：首先应该接受的是什么？以后应该接受的是什么？因此，安排了具有寂静和粗猛相的世间法，以及具有真实相的出世间法这二者。然后，又将世间法保持中立，产生这样的想法：出世间的应该抛弃的是什么？对治是什么？因此，依赖于此，将有漏法安排为应该抛弃的，将无漏法安排为对治本身。然后，又将有漏法保持中立，产生这样的想法：无漏法所要证悟的对境是什么？因此，依赖于此，安排了有为的世俗谛和无为的胜义谛这二者。然后，又将有为法保持中立，产生这样的想法：证悟无为法的果是什么？因此，依赖于此，安排了它的果，即与声闻共同的和不共同的这二者。所有的圣者都是由无为法来区分的。这样说与此非常一致。将前者前者保持中立，是因为从那个阶段开始，切断增益的行为就完成了。第二，驳斥其他的观点是：在《二显》中说：那些认为法界本身是对境的人，应该说明对境的清净是如何越来越殊胜的。就像水界、黄金和天空一样，想要像清净那样清净。如果这样说，那么，由于没有抛弃不相符和对治方的分别念，清净就会变成单方面的了。极显
English
Not necessary. If any of these are incomplete, then the method of cutting off gains will not be included, so it is not less than these, so the number is determined to be eleven. Fourth is: Although from the perspective of its own nature, there is no arrangement of order, but depending on the wisdom of the one who realizes, the order is certain. Because a person who generates the mind of enlightenment will have the thought: If I must learn all the dharmas, then what should be accepted? What should be abandoned? What should be kept neutral for the time being? Therefore, depending on this, the three, virtuous, non-virtuous, and neutral, are arranged in order. Then, keeping the non-virtuous and neutral neutral, for virtue itself, again depending on the thought: What should be accepted first? What should be accepted later? Therefore, the worldly dharmas with the aspect of tranquility and roughness, and the transcendental dharmas with the aspect of truth, are arranged. Then, again keeping the worldly dharmas neutral, the thought arises: What should be abandoned of the transcendental? What is the antidote? Therefore, depending on this, the contaminated is arranged as what should be abandoned, and the uncontaminated is arranged as the antidote itself. Then, again keeping the contaminated neutral, the thought arises: What is the object to be realized by the uncontaminated? Therefore, depending on this, the compounded conventional truth and the uncompounded ultimate truth are arranged. Then, again keeping the compounded neutral, the thought arises: What is the fruit of realizing the uncompounded? Therefore, depending on this, its fruit, which is common and uncommon with the Shravakas, is arranged. All the noble ones are distinguished by the uncompounded. This is very consistent with what was said. Keeping the former former neutral is because from that stage onwards, the act of cutting off gains is completed. Second, refuting other views is: In the Two Manifestations it says: Those who think that the dharmadhatu itself is the object, should explain how the purity of the object becomes more and more excellent. Like the water element, gold, and the sky, wanting to be as pure as purity. If you say so, then, since there is no abandonment of the discriminating mind of the incompatible and the antidote side, purity will become one-sided. Extremely manifest.
Chinese
因此，会出现“对于证悟一切相智本身来说，没有对境”的说法，那么，在您看来，对境不也会变成最终的清净吗？为什么呢？因为一切法都仅仅是错觉而已。如经中所说：‘胜义谛二者，无二即无物。’如果说二也是错觉，那又是什么呢？执着是二的特征，但不是错觉，因为对于它来说，不会说成是能取和所取的自性。因此，你完全是在错觉。这样一来，自性成为主要的就是种姓，变化成为主要的就是对境。两者都没有被否定，因此，作为所依和对境的特征的差别，以及达到对境清净的最终状态，也是合理的。因此，胜义谛菩萨应当修学一切法的不执着和非存在。’这样说的。意思是说，与自性相关的变化是对境，而仅仅是变化则不是。这些所说之义，应当像荣敦大师的注释中所详细阐述的那样去理解，这里就不展开了。在展示了修证的对境之后，接下来展示为了修证而要做的事情，也就是，为了断除对对境的增益，这个修证也必须通过三大要事来努力。对于此，有能做之事者和所做之事两者，首先是“自生之”等，自生真实是佛，这里则是以他的名字命名的菩萨。命名的理由是，经中说“何谓菩萨摩诃萨？须菩提，此于有情之大聚，有情之大类，为最上首，故名菩提萨埵摩诃萨。”因为会变成自生，所以用自生的名字来命名。第二部分有三点，第一点是大心，即“有情一切最胜心”。
English
Therefore, the statement "For the realization of all-aspects-wisdom itself, there is no object" will appear. So, in your view, won't the object also become ultimately pure? Why? Because all phenomena are merely illusions. As stated in the sutra: 'The two of ultimate truth, non-duality is non-existence.' If it is said that duality is also an illusion, then what else is it? Attachment is the characteristic of duality, but it is not an illusion, because for it, it is not said to be the nature of the grasper and the grasped. Therefore, you are completely mistaken. In this way, what becomes the main nature is the lineage, and what becomes the main change is the object. Neither of them is negated, therefore, the difference in the characteristics of the support and the object, and reaching the final state of purity of the object, are also reasonable. Therefore, the Bodhisattva of ultimate truth should train in the non-attachment and non-existence of all phenomena.' This is what is said. It means that the change related to the nature is the object, but merely the change is not. The meaning of these words should be understood as detailed in Rongton's commentary, and will not be elaborated here. After showing the object of practice, next, it shows what to do for the sake of practice, that is, in order to cut off the superimposition on the object, this practice must also be done through three major things. For this, there are both the one who can do and the one who is to be done, first is "self-born," etc. Self-born is truly the Buddha, here it is the Bodhisattva named after him. The reason for the naming is that the sutra says, "What is a Bodhisattva Mahasattva? Subhuti, this is the greatest leader in the great gathering of sentient beings, the great class of sentient beings, therefore it is called Bodhisattva Mahasattva." Because it will become self-born, it is named with the name of self-born. The second part has three points, the first point is the great mind, that is, "sentient beings are all the most victorious minds."