Tibetan
།དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་བླའི་དགོངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ཏེ། རྒྱུད་བླར། བྱང་སེམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བར་བཤད་ཅིང་། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ཟིན་པར་ཡང་བཤད་པས་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་དངོས་གཉེན་བྱེད་ཅིང་། རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྤངས་ཟིན་པ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ཉོན་སྒྲིབ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལ་དགོངས་སོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་གཞག་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ལ་དགོངས་སོ་སྙམ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱལ་གྱི་སྤང་བྱའི་རིགས་ནི་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཡིན་གྱི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གཟུང་རྟོག་དང་། རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་སྐབས་བཞི་པར་བཤད་པའི་ལམ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་གྱི་ལམ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་དེ་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་རིགས་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པས་ལེགས་པར་དཔྱོད་ལ་སྨྲོས་ཤིག ཁོ་བོ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཚད་ལྡན་གྱི་མགོ་མཇུག་བསྒྲིགས་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི། དེང་སང་གི་རི་བོང་ཅལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐབས་ལྔ་པའི་གཞུང་འདི་ཉིར་སྣང་ལས། དེ་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བཟོད་པ་སྐྱེས་པ་ན། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་མཛད་པར་སྣང་ཡང་། ལུང་དེའི་དོན་ནི་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་དོན་དུ་སྣང་སྟེ། ཉིར་སྣང་དུ། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དྲི་མ་དགུ་པོ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་ཡང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་བཤད་ཟིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་སྟོན་ཏེ། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ཐོབ་ནས་སྒྲུབ་པ་བཅུ་གསུམ་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིར་སྣང་དུ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་དོན་གྱི་གོ་རིམ་ལྟར་ན་
Chinese
因此，这也与《宝性论》的观点相符。《宝性论》中说，菩萨的等持无分别智慧能断除烦恼障，后得能断除所知障。又说圣菩萨已经断除了束缚轮回的烦恼障，因此见道无间道能直接对治烦恼障，只能在解脱道时断除。如果认为这里的烦恼障是指习气，那是不对的，因为那是属于所知障的范畴。如果认为等持是指菩萨的加行道，那也是不对的，因为经中说是无分别智慧。如果认为我们宗派所要断除的是执着外境为真实的实执，而不是遍计烦恼的所取分别和清净所取分别，那么，既然如此，就请好好思考并说说，是否承认第四品所说的二道五相是我们宗派的证悟之理，而三道六相不是我们宗派的证悟之理。我是在整理了符合标准的经论的头尾之后才说的，不是在追随现在的野兔脚印。论师在第五品的论著中说，当见道的忍位生起时，由欲界、色界和无色界所摄的见道所断的一百零八种烦恼，被四种分别所涵盖的那些，将会被断除。虽然看起来是这个意思，但这段经文的意思似乎是指将所有见道所断的分别都称为烦恼。因为在《现观庄严论》中，在“九地为大”的章节中，也用烦恼来称呼九种垢染，并且与“菩萨的烦恼是分别”的说法相符。在讲完决择分之后，接下来要说明作为修证所依的种性，因为在获得决择分之后，必须安立作为十三种修证所依的种性。在《现观庄严论》中说，按照因果的顺序
English
Therefore, this also agrees with the view of the Uttaratantra. In the Uttaratantra, it is said that the samadhi non-conceptual wisdom of a Bodhisattva abandons the afflictive obscurations, and subsequent attainment abandons the cognitive obscurations. It is also said that noble Bodhisattvas have already abandoned the afflictive obscurations that bind them to samsara. Therefore, the uninterrupted path of the path of seeing directly counteracts the afflictive obscurations, and it can only be abandoned at the time of the path of liberation. If you think that the afflictive obscurations here refer to latent tendencies, that is not correct, because that is the time to place them as cognitive obscurations. If you think that samadhi refers to the path of application of a Bodhisattva, that is also not correct, because it is said to be non-conceptual wisdom. If you think that what our school needs to abandon is the grasping at reality, which is the grasping at external objects as true, and not the apprehended conceptualizations of completely afflicted and completely purified, then, since this is the case, please think carefully and say whether you admit that the five aspects of the second path mentioned in the fourth chapter are the realization of our school, and the six aspects of the third path are not the realization of our school. I am speaking after arranging the beginning and end of the standard scriptures, not following the footprints of today's hares. The teacher says in the fifth chapter of the treatise, when the forbearance of the path of seeing arises, the one hundred and eight afflictions to be abandoned by the path of seeing, which are included in the desire realm, the form realm, and the formless realm, and which are encompassed by the four conceptualizations, will be abandoned. Although it seems to be this meaning, the meaning of this passage seems to be that all conceptualizations to be abandoned by the path of seeing are called afflictions. Because in the Ornament of Clear Realization, in the chapter "Nine Grounds are Great," the nine stains are also called afflictions, and it also agrees with the statement that "the afflictions of Bodhisattvas are conceptualizations." After explaining the decisive factor, next we will explain the lineage that is the basis for practice, because after obtaining the decisive factor, it is necessary to establish the lineage that is the basis for the thirteen practices. In the Ornament of Clear Realization, it says, according to the order of cause and effect
Tibetan
སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཐོག་མར་རིགས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཀྱང་འདིར་འབྲས་བུའི་རྗེས་སུ་རྒྱུ་སྟོན་པ་རྟོགས་པའི་གོ་རིམ་དུ་བཤད་དོ། །འདི་ལ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོགས་པ་ཡི་ནི་ཆོས་དྲུག་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། རྟེན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསལ་བྱེད་དུ་སྦྱར་ནས་དྲོད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ལ་རིགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར་འཇུག་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ལ་རིགས་ཞེས་བརྗོད་པའི་བར་བཅུ་གསུམ་དུ་དབྱེར་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་གོང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཞེས་མང་དུ་གསུངས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ཞུས་པའི་ལན་དུ། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་ཚིག་གི་དོན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་སྐྱེ་བའམ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡོད་པའམ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ལ། འདིས་ནི་བརྟེན་པ་བྱང་ཆུབ་རྫས་སུ་མེད་པའི་འཐད་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཉིར་སྣང་དུ་བཤད་དོ། །ལུགས་འདི་ལ་ཆོས་དབྱིངས་དེས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་རིགས་སུ་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི། བར་ཆད་བཞི་དང་བཅས་པའི་ཚེ་རིགས་སུ་མི་འཇོག་པར་བཞེད་དེ། ཉིར་སྣང་དུ། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་བྲལ་བའི་འཁོར་བར་གདྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་ད་དུང་དུ་ཡང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཤེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་། གྲོགས་ངན་པ་དང་། ཕོངས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དབང་རྣམས་ནི་དེའི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་བར་ཆད་མེད་པ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་སུ་མངོན་པར་འདོད་དོ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ལུང་འདིའི་དགོངས་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་ལ་འཆད་དགོས་ཀྱི། གཞན་དུ་ན། རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་ལུས་རྣམ་གཞག་ལས་བསྟན་ལ
Chinese
虽然心生起初要讲种姓，但这里是果之后讲因，是证悟的次第。这里有种姓的分类、遣除诤论和确定自性三种。第一是，证悟之法有六等，这是两个偈颂。以所依为种姓，这是与所有的明示相连，从作为暖的所依的法界称为种姓，到作为智慧无勤而入的所依的法界称为种姓之间，有十三种差别。而且，上面多次提到的菩提萨埵一词的含义，在询问后回答说：贤首，菩提萨埵一词的含义是没有词义，为什么呢？因为菩提不是生或者有，也不是有或者所缘。这表明，依靠菩提没有实体的道理，六处自性的特征的种姓是菩提萨埵的语词所指的因，而不是成为实物的词义。这是在《现观庄严论》中说的。这个宗派认为，法界作为成办的所依时才安立为种姓，在具有四种障碍时不安立为种姓。在《现观庄严论》中说：如果有一些自性存在的种姓，为什么在无始的轮回中，恒河沙数般的佛陀们已经灭度，但仍然有具有自性存在的种姓的众生没有灭度呢？那是因为具有四种过患，即烦恼、恶友、贫乏和他人的控制是它的过患。这是所说的。这表明，无有障碍本身显现为自性存在的种姓。这样说的。或者，这个论典的意图需要解释为成为成办所依的种姓，否则，因为有种姓，所以一切有情，恒时具有如来藏，就会与此相违。因此，十三种菩提萨埵的相续的心之界，作为成办的所依，在身差别中已经说明了。
English
Although the lineage should be taught at the beginning of generating the mind, here the cause is taught after the effect, which is explained in the order of realization. Here there are three types of lineage: the classification of lineages, the refutation of disputes, and the determination of self-nature. The first is: The six dharmas of realization, etc., these are two verses. The term 'lineage' refers to the basis, which is connected to all clarifications, from the Dharmadhatu that is the basis of warmth being called lineage, to the Dharmadhatu that is the basis for entering without the effort of wisdom being called lineage, there are thirteen distinctions. Moreover, in response to the question about the meaning of the term Bodhisattva, which was mentioned many times above, it was said: Subhuti, the meaning of the term Bodhisattva is that there is no meaning to the term. Why is that? Because enlightenment is not birth or existence, nor is it existence or object of focus. This shows that, based on the reason that dependent enlightenment has no substance, the lineage of the characteristics of the nature of the six sense bases is the cause of the term Bodhisattva, but it is not the meaning of the term that has become a real thing. This is what is said in the Abhisamayalankara. This school believes that the Dharmadhatu is established as a lineage when it acts as the basis for accomplishment, but it is not established as a lineage when it has the four obstacles. In the Abhisamayalankara it says: If there are some lineages that exist in their own nature, why is it that in beginningless samsara, Buddhas as numerous as the sands of the Ganges have passed away, but still there are sentient beings with lineages that exist in their own nature who have not passed away? That is because they have four faults, namely, afflictions, bad friends, poverty, and the control of others are its faults. This is what is said. This shows that the absence of obstacles itself is manifestly considered to be a lineage that exists in its own nature. That's what it says. Alternatively, the intention of this scripture needs to be explained as the lineage that has become the basis for accomplishment, otherwise, because there is lineage, all beings constantly have the essence of the Buddha, it will contradict this. Therefore, the realm of mind in the continuum of the thirteen types of Bodhisattvas, as the basis for accomplishment, has been explained in the differentiation of bodies.