Tibetan
སུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མི་རྟག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་མ་འདས་པས་མི་རྟག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་གཉིས་བློ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་ཆ་དེ་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་ཀྱང་འདིར་བསྟན་གྱི་རྟོག་པ་མ་ཡིན། མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཆ་དེ་འདིར་བསྟན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་ཀྱང་སྦྱོར་ལམ་དུ་མི་འཇོག་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་སྔ་མས་གང་དུ་ཞེན་པའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་བློ་ཕྱི་མས་བཀག་ནས་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་སོགས་ཀྱི་ཞེན་པ་མཐའ་དག་ཀྱང་བཀག་དགོས་པས་དམིགས་རྣམ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ་བཤད་ཀྱིས་ག་ལ་ལང་། གནད་འདི་ཤེས་ན་དགག་རྟོག་དང་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་དང་། རྟོག་པས་སྤྲོས་པ་ཅིག་བཀག་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་སུ་འཛིན་པས་རེས་འཇོག་གིས་ཐམས་ཅད་བཀག་དགོས་པའི་ཚུལ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཅིག་ཅར་དུ་བཀག་པའི་ཚུལ་རྣམས་གནད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་གོ་བར་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་དུ་ན་བསྐལ་པར་བཙལ་ཀྱང་གོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དགག་རྟོག་དང་སྒྲུབ་རྟོག་གང་ཡིན་དཔྱད་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སྒྲུབ་རྟོག་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དང་། གཞན་དག་དགག་རྟོག་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དང་། ལོ་ཙཱབའི་བླ་མ་འགའ་ཞིག་རྟོག་པ་བཞི་པོ་སྦྱོར་ལམ་ལ་ངོ་བོར་ལྡན་དགོས་པས། གསུམ་པ་དགག་རྟོག་དང་གཞན་གསུམ་པོ་སྒྲུབ་རྟོག་ཏུ་འདོད་པ་སོགས་དུ་མ་སྣང་ཡང་རྩ་བའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། མདོར་རྟོག་པ་གཞན་གསུམ་ལ་དགག་རྟོག་དངོས་སུ་བསྟན་ཞིང་། སྒྲུབ་རྟོག་ཤུགས་ལ་བསྟན་ལ། བསྟན་བཅོས་སུ་ནི་གཞན་གསུམ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པས། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དངོས་བསྟན་སྒྲུབ་རྟོག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དགུ་བཞི་སོ་དྲུག་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས། སྒྲུབ་རྟོག་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོའི་དངོས་བསྟན་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཤུགས་བསྟན་ནི་དགག་རྟོག་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་སོ་དྲུག་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་འཛིན་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས། འཛིན་སྟངས་དགག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགག་རྟོག་ཁས་ལེན་པའི་ཚེ་ན་ཡང་། བུམ་པ་བདེན་མེད་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ལྟ་བུ་ནི་དགག་རྟོག་ཏུ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འཛིན་སྟངས་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་འཛིན་སྟང
Chinese
当对痛苦的真谛，即无常，产生执着时，如果阻止对无常的执着，但却没有超越认为“不是无常”的执着，那么阻止对无常的执着和执着于“不是无常”这二者，在心的本质上是合一的。那时，阻止对无常的执着的那部分是加行道，但不是这里所说的分别念。执着于“不是无常”的那部分是这里所说的分别念，但不能安立为加行道，所以没有矛盾。同样，先前的心所执着的对象，之后的心要阻止它，像空和非空等所有的执着都要阻止，所以应该将此运用到所有的对境和行相上，哪里能说完呢？如果了解了这个要点，就能明白将破除分别念和加行道、等持安立为本质相同的方式，以及分别念破除一个戏论，却又执着于另一个，所以需要轮番破除所有戏论的方式，以及瑜伽现量同时破除所有戏论的方式，这些要点都汇聚成一个要点来理解。否则，就算寻找无数劫也无法理解。第二，分析什么是破除分别念和建立分别念：有些人认为只有建立分别念，有些人认为只有破除分别念，还有一些译师上师认为四种分别念必须在本质上具备加行道，因此，第三种认为破除分别念和其他三种是建立分别念等等，虽然出现很多种说法，但根本的密意是这样的：总的来说，经典中直接指出其他三种分别念是破除分别念，而间接指出建立分别念。而在论典中，则与经典相反地指出，所以论典的直接指出是只有建立分别念，因为是缘于九、四、三十六境，具有能取和所取的行相，所以只能是建立分别念。经典的直接指出和论典的间接指出是破除分别念，因为是缘于三十六境，具有无能取和所取的自性，所以是具有破除执着方式的行相。即使在承认破除分别念的时候，像认为瓶子无自性却执着于真实的心的例子，也不承认是破除分别念，因为是具有建立执着方式的行相。总之，执着方式
English
When attachment arises towards the truth of suffering, which is impermanence, if one prevents attachment to impermanence, but does not transcend the attachment of thinking "it is not impermanent," then preventing attachment to impermanence and being attached to "not impermanent" are unified in the essence of the mind. At that time, the aspect of preventing attachment to impermanence is the path of joining, but it is not the conceptual thought indicated here. The aspect of being attached to "not impermanent" is the conceptual thought indicated here, but it cannot be established as the path of joining, so there is no contradiction. Similarly, the object to which the previous mind was attached, the subsequent mind must prevent it, and all attachments such as emptiness and non-emptiness must also be prevented, so this should be applied to all objects and aspects, where can it be finished by speaking? If you understand this key point, you can understand the way to establish the negation of conceptual thought and the path of joining, and the samadhi as the same essence, and the way that conceptual thought prevents one elaboration, but clings to another, so all elaborations must be prevented alternately, and the way that direct perception of yoga prevents all elaborations simultaneously, these key points are gathered into one key point to understand. Otherwise, even if you search for countless eons, you will not be able to understand. Second, analyzing what is the negation of conceptual thought and the establishment of conceptual thought: Some people think that there is only the establishment of conceptual thought, some people think that there is only the negation of conceptual thought, and some translators and lamas think that the four conceptual thoughts must have the path of joining in essence, therefore, the third kind thinks that the negation of conceptual thought and the other three are the establishment of conceptual thought, etc., although many kinds of statements appear, the fundamental intention is like this: In general, the sutras directly point out that the other three conceptual thoughts are the negation of conceptual thought, and indirectly point out the establishment of conceptual thought. But in the treatises, it is pointed out in the opposite way to the sutras, so the direct pointing out of the treatises is only the establishment of conceptual thought, because it is based on the nine, four, and thirty-six objects, and has the aspects of the grasper and the grasped, so it can only be the establishment of conceptual thought. The direct pointing out of the sutras and the indirect pointing out of the treatises are the negation of conceptual thought, because it is based on the thirty-six objects, and has the nature of no grasper and grasped, so it has the aspect of negating the way of clinging. Even when admitting the negation of conceptual thought, the example of the mind that thinks that the pot is without self-nature but clings to reality is not admitted as the negation of conceptual thought, because it has the aspect of establishing the way of clinging. In short, the way of clinging
Tibetan
ས་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་སྤང་བྱ་ཡིན་ན་དེའི་ལོག་ཕྱོགས་དགག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཡང་སྤང་བྱ་ཡིན་དགོས་ཏེ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་གཉིས་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་ཡང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མགོ་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཞྭ་མོ་གྱོན་པ་དག་གིས་ནི་མ་མཐོང་བར་སྣང་ངོ་། །གསུམ་པ་མཐོང་སྤང་དང་། སྒོམ་སྤང་གང་ཡིན་དཔྱད་པ་ནི། དངོས་བསྟན་གྱི་སྒྲུབ་རྟོག་བཞི་པོ་ནི་མཐོང་སྤང་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཉིར་སྣང་དུ་ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཙམ་སྨོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གསལ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་བཞི་ཆར་མཐོང་སྤང་གི་སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡིན་ཞིང་དངོས་བསྟན་གྱི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་མཉམ་གཞག་དང་། འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་གནད་ཀྱིས་ཀྱང་། མཐོང་སྤང་དུ་གྲུབ་སྟེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ཉིར་སྣང་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆུང་ལས་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་། འགྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དངོས་བསྟན་མཐོང་སྤང་ཡིན་ཡང་། ཤུགས་བསྟན་དགག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་མཐོང་ལམ་གྱིས་སྤོང་མི་ནུས་པས་བདེན་ཞེན་མེད་པར་ཆོས་ཅན་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པར་སོང་བའི་ཚེ། བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་མངོན་དུ་འགྱུར་སྲིད་ལ། དེ་ཉིད་སྐབས་ལྔ་པ་ནས་བཤད་པའི་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པར་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རྗེ་བཙུན་ཤེས་བྱ་ཀུན་རིག་གི་ཞལ་སྔ་ནས། སྐབས་ལྔ་པའི་སྒོམ་སྤང་འཛིན་རྟོག་གཉིས་ཀ་ཡང་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ཞེས་གསུངས་ཤིང་།
Chinese
如果对于成立地（基）进行实执的显现是应断除的，那么它的反面，以破斥方式进行的显现也应该是应断除的，因为必须遮止一切有无、是非等二取戏论。虽然这在所有宣说中观见解的经论中都一致出现，但那些将俱生执著戴在遍计头上的家伙们似乎没有看到。第三，分析什么是见道所断和修道所断：直接指出的四种成立分别念只是见道所断。在《现观庄严论》中说：“现在将要讲述与分别念和正确性相关的内容。其中，见道的违品是四种分别念。如何呢？有两种所取分别念：依赖于事物本身和依赖于对治品。说‘仅’是为了明确差别。有两种能取分别念：依赖于人作为实有的基础，以及依赖于人作为假立的基础。”因为这样说过。菩萨的加行道四种等持都是见道所断的对治品，是分为二的加行道，而且由于直接指出的四种分别念与等持和执著方式直接相违的关键，也成立为见道所断，之前已经说过了。那么，《现观庄严论》中将要解释的所取和能取分别念是见道和修道所断，以及《现观庄严论释》中说见道和修道所断的四种所取和能取分别念将要解释的方式，以及注释中出现的内容，这有矛盾吗？没有矛盾。虽然直接指出的是见道所断，但由于间接暗示的破斥方式的四种分别念无法被见道所断，因此在没有实执的情况下，仅仅将法作为假立而执著时，在菩萨圣者的相续中也可能显现，并且必须将它安立为第五品中所说的修道所断分别念。这样一来，至尊一切知晓尊者曾说，第五品的修道所断的能取分别念和所取分别念都包含在假立执著分别念之中。
English
If the appearance of clinging to the establishment (base) as real is to be abandoned, then its opposite, the appearance of refuting it, should also be abandoned, because all elaborations of dualistic grasping such as existence and non-existence, right and wrong, etc., must be stopped. Although this appears consistently in all the sutras and treatises that explain the Madhyamaka view, it seems that those who wear the hat of imputation on the head of innate clinging have not seen it. Third, analyzing what is to be abandoned by the path of seeing and what is to be abandoned by the path of meditation: the four kinds of establishment conceptualizations that are directly indicated are only to be abandoned by the path of seeing. In the Abhisamayalankara it says, "Now we will explain what is related to conceptualization and correctness. Among them, the opponents of the path of seeing are four kinds of conceptualization. How so? There are two kinds of object-grasping conceptualization: relying on the thing itself and relying on the antidote. Saying 'only' is to clarify the difference. There are two kinds of subject-grasping conceptualization: relying on the person as a real basis, and relying on the person as an imputed basis." Because it is said so. All four samadhi of the bodhisattva's path of joining are the path of joining that is divided into two as the antidote to the abandonment of the path of seeing, and also because the key point of the four kinds of conceptualization directly indicated directly contradicts the samadhi and the way of grasping, it is also established as the path of seeing to be abandoned, which has been said before. Then, is there a contradiction with the way that the object-grasping and subject-grasping conceptualizations that will be explained in the Abhisamayalankara are to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, and the way that the four kinds of object-grasping and subject-grasping conceptualizations to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation are explained in the commentary, and what appears in the commentary? There is no contradiction. Although what is directly indicated is to be abandoned by the path of seeing, the four kinds of conceptualization in the way of refutation that are indirectly implied cannot be abandoned by the path of seeing, so when one only grasps the dharma as an imputation without clinging to reality, it may also appear in the continuum of the noble bodhisattva, and it must be established as the conceptualization to be abandoned by the path of meditation that is explained in the fifth chapter. In this way, the venerable omniscient one said that both the subject-grasping conceptualization and the object-grasping conceptualization to be abandoned by the path of meditation in the fifth chapter are included in the imputed grasping conceptualization.