Tibetan
་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་དང་། མགོ་གནོན་པའི་གཉེན་པོར་བཤད་པ་དང་། འདི་ཉིད་ནས་ཀྱང་ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པས་གཉེན་པོར་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་བཀག་ནས་སྤང་བྱར་ལྡན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་རབ་ཏུ་མང་བར་སྣང་ཡང་གནད་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཞུང་ཉིད་ལས་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་ཞེས་པ་དང་། བསྟན་ཞེས་འབྱུང་བས་ལྡན་ཞེས་པའི་ཚིག་དོན་སྤང་བྱར་ལྡན་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྤང་བྱ་ལ་ལྡན་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིར་སྣང་ལས་ཀྱང་དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་ཀྱང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆུང་དུ་ཡང་། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་པོ་གྲངས་བཞིན་དུ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཀྱི་སྤང་བྱར་ལྡན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྦྱོར་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་འདོད་དེ། སྐབས་འདིའི་དངོས་བསྟན་གྱི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་མཐོང་སྤང་ཡིན་པས་དེའི་སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གཉིས་ཡོད་པས་སྔ་མ་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཞི་ཆར་དང་། ཕྱི་མ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འཇོག་པ་ནི་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲེལ་ཆེན་དང་། གནད་ཀྱི་ཟླ་འོད་སོགས་ལས། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་ནས་སྤོང་། བར་ཆད་མེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བར་བཤད་པ་དང་གནད་གཅིག་པར་འབྱུང་སྟེ། མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་འགྱུར་བ་བཞི་པོ་དེ་ནི་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་བཞིས་སོ་སོར་སྤོང་བས་སྦྱོར་ལམ་བཞི་ལ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་སོགས་སུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་བོན་བཞི་པོ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་གཅིག་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་བཞིར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ལྡན་པའི་དོན་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་རྗེས་ཐོབ་བཞི་ལ་དངོས་བསྟན་སྒྲུབ་རྟོག་བཞི་པོ་ངོ་བོར་ལྡན་ཞིང་། མཉམ་གཞག་བཞི་ལ་ཤུགས་བསྟན་དགག་རྟོག་བཞི་པོ་ངོ་བོར་ལྡན་པས་ན་ལྡན་ཞེས་པ་དང་། བསྟེན་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་འབྱུང་སྟེ་མཉམ
Chinese
说是作为施予的对治和压制的对治。而且，从这本身也说是作为视为法的对治，您自己也这样说了，所以作为对治并不矛盾，这样遮止后，认为是具有应断之法。虽然看起来有非常多的此类宗派，但关键的意义是这样的：经文本身说，如同暖等自性一样，具有四种分别念，并且说“已显示”，因此，将“具有”的词义解释为具有应断之法是不合理的，因为如果将具有的词语与应断之法结合，那就太过分了。在《二显》中也说，其中与确定之分相符的第一和第二，依次变为所取之分别念二者，第三和第四也是能取之分别念二者。在《释小》中也说：像那样的四种分别念，以及与确定之分相符的四者，是按数目具有的。这样说了，但丝毫没有说具有应断之法。然而，并不认为加行道不是应断之法，因为此处所直接显示的四种分别念是见道所断，因此，断除它们的对治有加行道和无间道两种，前者是全部四种加行道，后者是安立在苦法忍的一刹那，这是经文的意图。这样一来，就与《释大》和《要义月光》等中所说，在加行的阶段分部分断除，在无间道的阶段一次性断除的要点一致了。也就是说，显现的见道所断能取所取之分别念四者，是由四种加行道等持分别断除的，因此，四种加行道安立为获得所取无自性的明相等，四种种子由苦法忍一次性断除，因此，苦法忍本身进入见道的顶加行四者。因此，此处的“具有”的意义是，菩萨的加行道后得四者，具有直接显示的成事分别四者作为体性，四种等持具有间接显示的破除分别四者作为体性，因此才说“具有”和“依止”这两个词，即等。
English
It is said to be the antidote of giving and the antidote of suppressing. Moreover, from this very point it is said to be the antidote of viewing as Dharma, and you yourself have said so, so it is not contradictory as an antidote, and after thus preventing, it is considered to possess what should be abandoned. Although there seem to be very many such systems, the key meaning is this: The scripture itself says that, just like the nature of heat and so on, it possesses the four discriminations, and it says "has shown," so it is unreasonable to explain the meaning of the word "possesses" as possessing what should be abandoned, because if the word "possesses" is combined with what should be abandoned, it would be too extreme. In the Nirsnang also it says that the first and second, which are in accordance with the aspect of determination, become the two discriminations of the apprehended in order, and the third and fourth are also the two discriminations of the apprehender. In the Commentary Small also it says: Like those four discriminations, and the four that are in accordance with the aspect of determination, are possessed in number. It has been said like this, but it has not been said at all that it possesses what should be abandoned. However, it is not accepted that the path of joining is not what should be abandoned, because the four discriminations that are directly shown in this context are to be abandoned by the path of seeing, therefore, the antidote for abandoning them has two paths, the path of joining and the path of no interval, the former is all four paths of joining, and the latter is established in one moment of the suffering Dharma endurance, this is the intention of the scripture. In this way, it is in accordance with the points stated in the Great Commentary and the Essence Moonbeam etc., that in the stage of joining, it is abandoned by dividing into parts, and in the stage of the path of no interval, it is abandoned all at once. That is to say, the four manifest discriminations of the apprehended and the apprehender to be abandoned by the path of seeing are abandoned separately by the four samadhi of the path of joining, therefore, the four paths of joining are established as obtaining clarity etc. on the selflessness of the apprehended, and the four seeds are abandoned all at once by the suffering Dharma endurance, therefore, the suffering Dharma endurance itself enters the four topmost joining of the path of seeing. Therefore, the meaning of "possessing" here is that the four subsequent attainments of the Bodhisattva's path of joining possess the four directly shown accomplishing discriminations as their essence, and the four samadhi possess the four indirectly shown negating discriminations as their essence, therefore the two words "possessing" and "relying" occur, that is, equal.
Tibetan
་རྗེས་གང་དང་གང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་དེའི་ངོ་བོར་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་བསྟེན་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྒྲུབ་རྟོག་རྗེས་ཐོབ་ལ་ངོ་བོར་ལྡན་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན་དྲོད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཆོས་སམ། ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་དོར་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན། རྩེ་མོའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་སམ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་བླང་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན། བཟོད་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན། ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་སྐྱེས་བུ་བཏགས་ཡོད་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་འདིར་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །མཉམ་གཞག་ལ་དགག་རྟོག་ངོ་བོར་ལྡན་པའི་ཚུལ་ནི་དྲོད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོག་པའི་ཚེ་དེར་ཞེན་པ་ལས་མ་འདས་ཏེ། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ལམ་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ཏེ། སྤང་བྱའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་ཡོད་པར་ཞེན་པ་དང་། མེད་པར་ཞེན་པ་དང་། བདེན་པར་ཞེན་པ་དང་། བདེན་མེད་དུ་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་མཐར་འཛིན་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ཅིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེང་སང་ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་བཀག་ནས། དབུ་མའི་དགག་བྱ་ནི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་མི་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་གཞན་དུ་བཀག་ཟིན་ཅིང་། མདོར་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་པ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་པ། གཉིས་ཀ་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པར་གསུངས་པ་དང་། འདིར་ཡང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་ཚེ་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་ལ་ཡང་མངོན་ཞེན་བཀག་དགོས་པ་སོགས་ཕལ་ཆེར་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ངོ་བོར་ལྡན་པའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་འདིར་བསྟན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། འདིར་བསྟན་གྱི་རྟོག་པ་དེ་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་ཞེས་པར་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འདིར་བསྟན་གྱི་རྟོག་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཆ་ནས་འཇོག་དགོས་ཤིང་སྦྱོར་ལམ་ནི་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་ཆ་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ངོ་བོ་གཅིག་པར་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་དྲོད་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་
Chinese
因此，在修习任何后得时，也即是依止具有该后得体性的对境。那么，如何理解后得中的修习分别具有体性呢？在暖位的后得中，对一切烦恼之法，或小乘道及其果，显现执著为应舍弃之所取。在顶位的后得阶段，对清净之法，或菩萨道及其果，显现执著为应取之所取。在忍位的后得阶段，如果未被等持之见所摄持，则以缘众生之慈悲，缘于实有之人，而显现执著于受用者。在世第一法的后得中，则以缘法之慈悲，缘于假立之士夫，而显现执著于受用者。这些的理由将在“暖位者以缘此为境”时得以了解。等持中具有破立分别的体性之理是，在暖位的等持中，当了知一切烦恼之所取无自性时，并未超出对它的执著，因为这是声义混杂的分别。对它的执著，也相对于后来的道而言，是应断除的分别。总的来说，中观的见解是，遮破了执著有、执著无、执著真、执著非真的一切，最终需要的是没有任何执著。现在遮破了离戏论的见解，说中观所要遮破的只是真实，而不需要遮破对空性的显现执著，这已经在其他地方遮破过了。简而言之，经中说对空性的行持和对非空性的行持，都是对相的行持。而且，这里在遮破无常等十六行相的显现执著时，也必须遮破对空性和无我的显现执著，否则将与大多数经论相违背。当具有体性时，说这是加行道所说的分别，但并不承认这里所说的分别就是加行道，因为这里所说的分别必须从显现执著的角度安立，而加行道必须从遮破显现执著的角度安立。如果这样，那么本体就相违了吗？在暖位等持的阶段
English
Therefore, when practicing any subsequent attainment, it is also relying on the object that possesses the nature of that subsequent attainment. So, how to understand that the practice distinctions in subsequent attainment have the nature? In the subsequent attainment of the heat position, all the defilements of the Dharma, or the Hinayana path and its fruit, appear to be grasped as what should be abandoned. In the stage of subsequent attainment of the summit, the pure Dharma, or the Bodhisattva path and its fruit, appear to be grasped as what should be taken. In the stage of subsequent attainment of forbearance, if it is not taken by the view of equanimity, then with compassion for sentient beings, relying on the real person, it appears to be attached to the enjoyer. In the subsequent attainment of the world's first Dharma, then with compassion for the Dharma, relying on the imputed person, it appears to be attached to the enjoyer. The reason for these will be understood when "the warm ones take this as the object." The reason why equanimity has the nature of breaking and establishing distinctions is that in the equanimity of heat, when one realizes that all the defilements are taken as selfless, one has not gone beyond attachment to it, because this is the distinction of mixing sound and meaning. The attachment to it is also relative to the later path, and it is the distinction that should be eliminated. In general, the view of the Middle Way is that after blocking all attachments to existence, non-existence, truth, and non-truth, what is ultimately needed is no attachment. Now, after blocking the view of detachment from elaboration, it is said that what the Middle Way wants to block is only the truth, and there is no need to block the apparent attachment to emptiness, which has already been blocked elsewhere. In short, the sutras say that the practice of emptiness and the practice of non-emptiness are both practices of characteristics. Moreover, here, when blocking the apparent attachment to the sixteen aspects of impermanence, etc., it is also necessary to block the apparent attachment to emptiness and selflessness, otherwise it will be contrary to most sutras and treatises. When it has the nature, it is said that this is the distinction mentioned in the path of joining, but it is not admitted that the distinction mentioned here is the path of joining, because the distinction mentioned here must be established from the perspective of apparent attachment, and the path of joining must be established from the perspective of blocking apparent attachment. If so, then is the ontology contradictory? In the stage of equanimity of heat