Tibetan
་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་དེ་སྐབས་འོག་མ་རྣམས་སུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ལས་ཁྱད་ཆོས་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་སྐབས་འོག་མ་རྣམས་དང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཁྱད་ཆོས་ལྔར་འདོད་པ་ལ་ཡང་ལུང་འདིས་གནོད་ཅིང་ཉིར་སྣང་ཉིད་ལ་ཡང་ནང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅིག གཉིས་པ་ཁྱད་གཞི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ། ངོ་བོ་དྲོད་སོགས་བཞི་ཡིན་པ། ལྡན་ཚུལ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་ཅིང་། མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་དགག་པའི་རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་པ་དང་། དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་ཡོད་པ་སྟེ། ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་ལམ་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གཞི་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཁྱད་ཆོས་ཙམ་དང་། ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གཉིས་མ་ནོར་བ་གལ་ཆེའོ། །གསུམ་པ་གང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཡུལ་ནི་ཚིག་རྐང་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །འོ་ན་གང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གཞི་ལ་ཁྱད་ཆོས་བཞི་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་སྨོས་པ་ནི། སྤྱིར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ལ། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ནི་འོག་གི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལྡན་པའི་གཞི་དང་། ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའི་གཞི་ངོས་གཟུང་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །ལྡན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གཞི་དེ་ཡང་རྟོག་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་དྲོད་སོགས་བཞི་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་བཅུ་གཉིས་པོ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཁྱད་ཆོས་བཞི་བཞི་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ཚིག་རྐང་བར་པ་བཞིས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། ཚིག་རྐང་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་དོན་ཡིན་ཏེ། ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཁྱད་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་མགོན་པོ་བྱམས་པའི་གཞུང་འདི་མ་དཀྲུགས་པར་རང་སོར་ཞོག་ཅིག གཉིས་པ་མདོའི་རིམ་པ་ལྟར་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་རྒྱས་པར་བཤད། ལྡན་པ་རྣམ་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད། ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས་རྒྱས་པར་བཤད
Chinese
因为这是讲授的阶段，所以第一阶段讲授的加行道，以六种特点来阐述，比在后续阶段讲授的加行道更殊胜，因此没有与后续阶段重复的过失。否则，如果认为有五种特点，这个论证也会造成损害，而且就显现本身而言也会产生内在矛盾，所以要好好思考。第二，殊胜的所依是：菩萨救护者。等等，这是一句偈颂。所依的特点是存在于菩萨救护者的相续中，本体是暖等四者，具有的方式是如其数量一样，在后得位具有四种能立的分别念，在等持位具有四种遮破的分别念，分类的特点是每一个都有小、中、大，即具有四种特点的加行道本身就是殊胜的所依。这里，仅仅是特点，以及使之胜过声闻、缘觉的两种法不混淆非常重要。第三，胜过什么对境，由最后两句偈颂来表示。那么，在殊胜的所依上宣说四种特点的必要是什么呢？宣说所依的特点是为了普遍了解菩萨的加行道，宣说本体的特点是为了确定依次具有下面四种分别念的所依，以及分为小、中、大三种的所依。宣说具有方式的特点是为了了解殊胜的所依也是分别念和本体的统一。宣说分类的特点是为了将暖等四者分为三种，并且了解十二者中的每一个都具有上面所说的四种特点。总之，中间四句偈颂所表示的加行道法，是最后两句偈颂所表示的意义，因为它具有前两句偈颂所表示的特点。请不要扰乱弥勒怙主的这部论典，保持原样。第二，按照经的次第，分别阐述殊胜的法，即详细阐述所缘、行相、因三种，详细阐述具有的分别念，详细阐述摄持善知识。
English
Because this is the stage of teaching, the practice path taught in the first stage is more excellent than the practice path taught in the subsequent stages by means of six characteristics, so there is no fault of repetition with the subsequent stages. Otherwise, if it is thought that there are five characteristics, this argument will also cause harm, and in terms of appearance itself, there will be internal contradictions, so think carefully. Second, the basis of excellence is: The Bodhisattva protector. etc., this is one verse. The characteristic of the basis is that it exists in the continuum of the Bodhisattva protector, the essence is the four, such as warmth, the way of having is that in the post-meditation state, it has four affirming conceptualizations as many as the number, and in the meditative state, it has four negating conceptualizations, and the characteristic of classification is that each one has small, medium, and large, that is, the practice path itself with four characteristics is the basis of excellence. Here, it is very important not to confuse the mere characteristics and the two dharmas that make it superior to the Hearers and Solitary Realizers. Third, the object over which it is excellent is indicated by the last two verses. So, what is the need to mention the four characteristics on the basis of excellence? The reason for mentioning the characteristics of the basis is to generally understand the practice path of the Bodhisattva, and the characteristic of the essence is to determine the basis that sequentially has the following four conceptualizations, and the basis that is divided into three: small, medium, and large. The characteristic of the way of having is to know that the basis of excellence is also the unity of conceptualization and essence. The characteristic of classification is to divide the four, such as warmth, into three, and to know that each of the twelve has the four characteristics mentioned above. In short, the practice path dharma indicated by the middle four verses is the meaning indicated by the last two verses, because it has the characteristics indicated by the first two verses. Please do not disturb this treatise of Maitreya, the Protector, and keep it as it is. Second, according to the order of the sutra, the excellent dharmas are explained separately, that is, the object, aspect, and cause are explained in detail, the conceptualizations that are possessed are explained in detail, and the spiritual friend who holds it is explained in detail.
Tibetan
་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་བཅུ་གཉིས་པོ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ཡང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གསུམ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་མདོར། དྲོད་ཆུང་ངུའི་དམིགས་རྣམ་གྱི་འོག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་གང་ལ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གང་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དྲོད་འབྲིང་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་བཅུ་གཅིག་པོ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞི་དང་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། མདོར་ཡང་གནས་སྐབས་འདིར་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱས་བཤད་དུ་ཡང་གནས་སྐབས་འདིར་གསུངས་པ་ནི་གང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གཞི་དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་བཞི་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་གྱི། དམན་ལམ་སྔོན་སོང་གི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ལྟ་བུ་དང་། གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་མི་འགོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འཕགས་པས་ཚིག་རྐང་དང་པོ་དང་། གསུམ་པས་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་ཐབས་མཁས་དང་། གཉིས་པ་དང་གསུམ་པས་ཕྱིའི་ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས་དང་། བཞི་པས་དོན་བསྡུ་བསྟན་པར་བཞེད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གསུམ་ཕྱིའི་ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་དོ། །འོ་ན་རྟོག་པ་ཁྱད་གཞིའི་ཁོངས་སུ་བགྲངས་ན་ཁྱད་ཆོས་བཞིའི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན་ཐོག་མར་དམིགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་བསྟན་དགོས་ཏེ། ཁྱད་ཆོས་འོག་མ་རྣམས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྣམ་པའི་ཁྱད་ཆོས་སྟོན་ཏེ། མི་རྟག་སོགས་ཀྱང་དམིགས་པར་བྱེད་ན་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན་འདིར་ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཁོ་ན་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བའི་མཐོང་ལམ་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ད་ལྟ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་ཞེས་པའི
Chinese
三者之中，第一是：“所缘无常等。”等七个偈颂。显示了十二个加行道中的每一个，也都具有所缘、行相和因的三个差别。总而言之，在微小暖位的所缘行相之下，从这部《般若波罗蜜多》中，大菩萨们广泛地学习了声闻、独觉的地位，菩萨的地位，以及佛的地位，这三种应该学习的乘。如是宣说了因的差别。此处也说，获得三乘之因，是为了知晓其余十一个暖位等也应如此应用。第二是：“基与彼之对治。”等两个偈颂。总而言之，如当下所说，详细解释中也如当下所说，即殊胜之基，也是与四种分别念相应的加行道。并非是下劣道先行之菩萨加行道者的相续中的现观瑜伽，以及他心智之类的神通。这是其含义。第三是：“心不退转性等。”等一个偈颂。圣者认为，第一句和第三句是内在的摄持方便，第二句和第三句是外在的摄持善知识，第四句是总结要义。而论师则将前三句与外在摄持善知识的三个特点联系起来。那么，如果将分别念归入差别基的范畴，那么四种特点的顺序是怎样的呢？首先必须说明所缘的特点，因为下面的特点都必须依赖于此才能产生。然后说明行相的特点。如果也以无常等作为所缘，那么行相如何呢？这里因为是对治执著为法的，所以是具有遮止显现执著的行相。那么，仅仅是大乘的证悟种类吗？如果这样想，那么在其后说明了因的差别。因为是具备三乘一切证悟种类的见道的因，所以现在也具备三乘一切证悟种类。
English
Among the three, the first is: "The object of meditation is impermanence, etc." These are seven verses. It shows that each of the twelve paths of application also possesses the three distinctions of object, aspect, and cause. In short, under the object and aspect of the small heat, from this Prajñāpāramitā, great Bodhisattvas extensively learn the three vehicles that should be studied: the status of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, the status of Bodhisattvas, and the status of Buddhas. As the difference of cause is explained, here it is also said that the cause of attaining all three vehicles is for the purpose of knowing that the remaining eleven heats, etc., should also be applied in this way. The second is: "The basis and its antidote." These are two verses. In short, as it is said in the present context, in the detailed explanation also as it is said in the present context, that the particularly excellent basis is also the path of application that corresponds to the four kinds of conceptual thoughts. It is not like the manifest yoga in the continuum of a Bodhisattva practitioner of the path of application who has previously gone through the inferior path, or like the supernormal cognition of knowing the minds of others. This is its meaning. The third is: "The nature of non-regression of the mind, etc." This is one verse. The noble one considers that the first and third lines are the skillful means of inner retention, the second and third lines are the virtuous friend of outer retention, and the fourth line is the summary of the meaning. The teacher, however, relates the first three lines to the three characteristics of the virtuous friend of outer retention. So, if conceptual thought is classified within the category of the basis of distinction, then what is the order of the four characteristics? First, the characteristic of the object of meditation must be explained, because the following characteristics must depend on this in order to arise. Then the characteristic of the aspect is shown. If impermanence, etc., are also taken as the object of meditation, then what is the aspect? Here, because it is the antidote to clinging to phenomena, it has the aspect of preventing manifest clinging. So, is it only the type of realization of the Great Vehicle? If you think so, then after that the difference of cause is explained. Because it is the cause of the path of seeing that possesses all the types of realization of the three vehicles, it now also possesses all the types of realization of the three vehicles.