Tibetan
པོ་ནི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན། འཕགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་པོ་ནི་སྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མ་ཞེན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བྱ་བ་ངན་ཞེན་གྱི་ལེ་ལོ་སྤངས་ནས་སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད། ཡོངས་སུ་མི་ངལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྒྱིད་ལུག་པའི་ལེ་ལོ་སྤངས་ནས་སྒྲུབ་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་བྱེད། ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སེམས་ཞུམ་པའི་ལེ་ལོ་སྤངས་ནས་ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། སྤྱན་ལྔས་རང་དོན་བླང་དོར་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་བྱེད། མངོན་ཤེས་དྲུག་གིས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་ལམ་དང་། སྒོམ་ལམ་གཉིས་པོ་ནི་སྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པ་ལ་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གཉིས་སྤང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་དགུར་གྲངས་ངེས་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་མཐར་ཐུག་སྒྲུབ་པ་ལ། དགུ་པོ་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཤིང་དགུ་ཆར་ཚང་བས་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་རིམ་ནི་བཤད་པའི་གོ་རིམ་ཙམ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །དེ་དག་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་གི་ངོས་འཛིན་ནི་སྔ་མ་ལ་དཔག་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་འདོད་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། མཐོང་སྒོམ་རྟོགས་རིགས་ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས། སངས་རྒྱས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཡིན་ཞིང་། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ནི་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བདེན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། མཛོད་དུ། གང་ཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་དེ། །སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་བྱེད་པའི་ཆོས། །མི་སློབ་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་པས་སངས་རྒྱས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེ
Chinese
པོ་ནི་是修行的所依，在资粮位和加行位时，依赖法和僧来为了获得它而进行修行。在圣位时，依赖佛宝来为了获得它而进行修行。三种精进是遣除修行的违缘，不耽著的精进，舍弃耽著恶事的懈怠，使修行变得殊胜。完全不疲劳的精进，舍弃懒惰的懈怠，使修行不再退转。完全掌握道的精进，舍弃灰心的懈怠，使不堕入小乘。眼和神通是修行的功德，五眼对于自己该取舍的不依赖他人。六神通使遍知的因圆满。见道和修道二者是使修行达到究竟的因，因为修行达到究竟必须舍弃见断和修断。修行的差别法确定为九种，是因为修行的自性要成办究竟所修，九种中的任何一种不圆满都不能修行，九种全部圆满才能修行。次第只是宣说的次第而已。对于它们的教诫的认识，应该依靠前面的来了解。第二，关于三宝的观点的差别，眼和神通的差别，以及见修证悟种类无别的意义进行考察，分为三部分。第一部分，分别说者认为，佛是佛的相续的无尽无生智慧及其眷属，法是涅槃，是各别观察的灭，僧宝是佛以外的有学无学的相续的道谛及其眷属。如《俱舍论》中说：何人皈依三，佛法及僧伽，有学与无学，以及于涅槃。经部师认为，佛是佛的相续的无尽无生智
English
Po ni is the basis of practice. During the stages of accumulation and preparation, one relies on the Dharma and Sangha to practice in order to attain it. During the noble stage, one relies on the Buddha Jewel to practice in order to attain it. The three kinds of diligence eliminate obstacles to practice. Non-attachment diligence abandons the laziness of clinging to evil deeds, making the practice extraordinary. Completely untiring diligence abandons sluggish laziness, making the practice irreversible. Diligence in fully grasping the path abandons disheartened laziness, preventing falling into the Hinayana. The eye and clairvoyance are the qualities of practice. The five eyes do not rely on others for what one should take or abandon for oneself. The six clairvoyances perfect the cause of omniscience. The path of seeing and the path of meditation are the causes for making practice ultimate, because to make practice ultimate, one must abandon what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation. The distinction of the special qualities of practice as nine is because the nature of practice must accomplish the ultimate to be accomplished. If any of the nine are not complete, one cannot practice. Only when all nine are complete can one practice. The order is only the order of explanation. The recognition of the instructions for them should be understood by relying on the previous ones. Secondly, there are three parts: the difference in the views of the Three Jewels, the difference between the eye and clairvoyance, and the examination of the meaning of the inseparability of seeing, meditation, realization, and types. In the first part, the Vaibhashikas believe that the Buddha is only the inexhaustible and unborn wisdom of the Buddha's continuum and its retinue, the Dharma is Nirvana, the cessation of individual examination, and the Sangha Jewel is the truth of the path and its retinue in the continuum of those who are learning and those who are not learning other than the Buddha. As it is said in the Abhidharmakosha: Whoever takes refuge in the three, the Buddha, Dharma, and Sangha, those who are learning and those who are not, and in Nirvana. The Sutrantikas believe that the Buddha is the inexhaustible and unborn wisdom of the Buddha's continuum.
Tibetan
ས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་ལ་ཆོས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་འདྲའོ། །དགེ་འདུན་ནི་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་དང་དེ་དག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བདེན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། མཛོད་རང་འགྲེལ་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་མི་སློབ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་མི་འབྱུང་ངོ་། །འོ་ན་ཇི་སྐད་དུ་འབྱུང་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མ་བཀག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཀླན་ཀར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་སོ། །གང་ཞིག་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། དུཿཁ་ཞི་བར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། དགེ་སློང་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཁོ་ན་དགེ་སློང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །སེམས་ཙམ་པས་ཐུབ་པའི་སྐུ་གསུམ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ལ། བསྟན་པའི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང་། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་འཁོར་བཅས་དང་། དོན་དམ་པའི་ཆོས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། ཉན་ཐོས་ཞུགས་གནས་བརྒྱད་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་འདོད་དེ། དབྱིག་གཉེན་གྱིས། དམིགས་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ཅིར་ཡང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར། །གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །སྒྲུབ་པའི་འཕགས་ལམ་བརྒྱད། །སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ལ། །གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་དང་། །དགྲ་བཅོམ་དག་ལ་སོགས། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ། །གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་འགའ་ཞིག སངས་རྒྱས་ནི་སྐུ་གསུམ། ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། དགེ་འདུན་ནི་གང་ཟག་བརྒྱད་དུ་འདོད་དེ། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས། ཐུབ་དབང་དག་གི་སྐུ་གསུམ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དང་གང་ཟག་བརྒྱད། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འདོད་དེ། ཤཱ་རིའི་ལུང་ལས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ཕྱིར། །འདི་དག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཞན་མེད། །སངས་རྒྱས་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་བླར། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྐུ་ནི་
Chinese
地的智慧及其眷属，以及色身也认为是佛，对法的理解也相似。僧伽则认为是佛陀之外的声闻乘有学、无学，以及他们相续中的道谛及其眷属。在《俱舍论自释》中说，经论中并没有说无学法本身就是佛。那么经中是怎么说的呢？经中说的是能成佛之法。因此，并没有遮止所依是佛陀本身，所以不应受到责难。凡是皈依法的，是因为涅槃具有唯一的特征，即自身和他者的相续中烦恼完全清净，以及痛苦寂灭。如是说。唯有成为比丘的戒律才能成为比丘。唯识宗认为，能仁的三身是佛宝，教法是十二部经，证法是八支圣道及其眷属，胜义谛是远离了客尘垢染的法界，是法宝。菩萨们，以及八种声闻乘的住果者，和独觉佛也被认为是僧宝。世亲说：无相法身，圆满报身，以及种种化身，我以恭敬顶礼。清净法界，八支圣道，以及能诠之经藏，我以恭敬顶礼。诸菩萨，以及阿罗汉等，和独觉佛等，我以恭敬顶礼。如是说。有些中观应成派认为，佛是三身，法是涅槃，僧伽是八种补特伽罗。月称说：诸佛的三身，以及涅槃和八种补特伽罗。如是说。那时，菩萨被认为是属于佛的范畴。在《舍利弗经》中，阿罗汉说：因为菩萨受到礼敬，所以这些不是其他的三宝，而是被认为是属于佛的范畴。如是说。《宝性论》中，具有非造作和任运成就等六种或八种功德的法身是
English
The wisdom of the earth and its retinue, and the form body are also considered to be the Buddha, and the understanding of the Dharma is similar. The Sangha is considered to be the Hearer Vehicle trainees and non-trainees other than the Buddha, and the truth of the path in their continuum and its retinue. In the "Kosa Self-Commentary," it says that the scriptures do not say that the non-learning Dharma itself is the Buddha. So what does the scripture say? The scripture says that it is the Dharma that makes one a Buddha. Therefore, it does not prevent the basis from being the Buddha himself, so it should not be blamed. Whoever takes refuge in the Dharma is because Nirvana has the unique characteristic that the afflictions in the continuum of oneself and others are completely purified, and suffering is extinguished. It is said. Only the precepts that make one a Bhikshu can become a Bhikshu. The Mind-Only School believes that the three bodies of the Able One are the Buddha Jewel, the teachings are the twelve parts of scripture, the realization is the eightfold noble path and its retinue, and the ultimate truth is the Dharmadhatu that is free from adventitious stains, which is the Dharma Jewel. Bodhisattvas, as well as the eight types of Hearer Vehicle fruit-dwellers, and Pratyekabuddhas are also considered to be the Sangha Jewel. Vasubandhu said: The formless Dharmakaya, the complete Sambhogakaya, and the various Nirmanakayas, I prostrate with reverence. The pure Dharmadhatu, the eightfold noble path, and the scriptures that explain, I prostrate with reverence. The Bodhisattvas, as well as the Arhats, and the Pratyekabuddhas, I prostrate with reverence. It is said. Some Madhyamaka-Prasangikas believe that the Buddha is the three bodies, the Dharma is Nirvana, and the Sangha is the eight types of individuals. Chandrakirti said: The three bodies of the Buddhas, as well as Nirvana and the eight types of individuals. It is said. At that time, the Bodhisattva is considered to belong to the category of the Buddha. In the "Shariputra Sutra," the Arhat said: Because the Bodhisattva is revered, these are not other three jewels, but are considered to belong to the category of the Buddha. It is said. In the "Ratnagotravibhāga," the Dharmakaya with six or eight qualities such as non-created and spontaneously accomplished is