Tibetan
ངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྱིར་མྱང་འདས་ལ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ན་དགེ་རྩ་ཆད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ན་ངན་འགྲོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ན་དེའི་ཡན་ལག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ན་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཕྱིར་འོང་བ་ལ་འདོད་པའི་སྲིད་པ་གཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་འདོད་པའི་ཁམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དགོངས་པ་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས་ཕྱི་མ་སྟེ་རེ་ཞིག་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་དགོངས་ནས་མྱང་འདས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བས་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གསུམ་པ་ནི་འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉིན་གཅིག་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་སྔར་བཤད་པའི་རྟོགས་པ་ཆོས་དྲུག་ལས་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ན། འདི་ལ་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར། མཐུའི་ཁྱད་པར། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། རྒྱུའི་ཁྱད་པར། དཔེའི་ཁྱད་པར་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཞེས་པ་ནས་གྲངས་སུ་ཡང་ཞེས་པའི་བར་དང་། གཉིས་པ་ནི་ཆར་ཡང་། གསུམ་པ་ནི་བགྲང་བར་ཡང་། བཞི་པ་ནི་རྒྱུར་ཡང་། ལྔ་པ་ནི་དཔེར་ཡང་། ཞེས་པས་སྟོན། བཞི་པ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཆེད་དང་། སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་གནས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་། རྒྱལ་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྷའི་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་
Chinese
因为这个缘故。那么是什么呢？一般来说，证得涅槃顶峰时，善根断绝即是涅槃，获得忍辱时，恶趣即是涅槃，获得禅定时，其支分即是涅槃，入流者，有八有涅槃，一来者，欲界二有涅槃，不来者，欲界即是涅槃，阿罗汉们有余依无余依涅槃，以及有意的涅槃，共有八种，其中最后一种，是指暂时为了他人的利益而中断，因此称为涅槃。也不是进入行持的菩萨，因为从入流者到独觉之间的智慧和断除，都被解释为菩萨的忍辱，因此已经证明比声闻更加殊胜。那么是什么呢？是不退转之法的世俗最初生起心的菩萨，是指在最初三个发心阶段所说的菩萨。第三个问题是，那么这样的菩萨一天所修的智慧，与之前所说的六种证悟有何不同呢？这有数量的差别、能力的差别、种姓的差别、原因的差别、譬喻的差别这五种。第一种是从“百的份上也”到“数量上也”之间。第二种是“份上也”。第三种是“数上也”。第四种是“因上也”。第五种是“喻上也”。第四个问题是，所有圣者都以无为法来区分，难道证悟没有差别吗？为什么会有差别呢？因为菩萨们是为了使一切有情众生脱离痛苦，以及行持六度波罗蜜多，并且通过证得法身的特征，而具有成为布施处的殊胜之处。为什么会成为布施处呢？因为具有十善业道，以及国王种姓、大娑罗树等等，以及所有的天人种姓，以及从入流者到佛陀的
English
It is for this reason. So what is it? Generally, when one attains the peak of nirvana, the severance of virtuous roots is nirvana, when one attains forbearance, the evil realms are nirvana, when one attains samadhi, its branches are nirvana, the stream-enterer has eight existences of nirvana, the once-returner has two existences of desire realm nirvana, the non-returner, the desire realm is nirvana, the arhats have nirvana with remainder and without remainder, and intentional nirvana, there are eight kinds, the last of which refers to the temporary interruption for the benefit of others, hence it is called nirvana. It is also not a Bodhisattva who has entered into practice, because whatever wisdom and abandonment there is from the stream-enterer to the solitary Buddha is explained as the forbearance of the Bodhisattva, therefore it has already been proven to be more superior than the Hearers. So what is it? It is the Bodhisattva who first generates the mind of conventional truth of non-deteriorating dharma, which is the Bodhisattva taught in the context of the first three mind generations. The third question is, how is the wisdom cultivated in one day by such a Bodhisattva different from the six kinds of realization mentioned earlier? There are five differences: number, power, lineage, cause, and metaphor. The first is from "even in a hundredth part" to "even in number." The second is "even in part." The third is "even in number." The fourth is "even in cause." The fifth is "even in metaphor." The fourth question is, aren't all noble beings distinguished by the unconditioned, so there is no difference in realization? Why is there a difference? Because Bodhisattvas are for the purpose of liberating all sentient beings from suffering, and practicing the six perfections, and through the characteristics of attaining the Dharmakaya, they have the distinction of becoming a place of giving. Why do they become a place of giving? Because they possess the path of the ten virtuous actions, as well as the royal lineage, the great sala tree, etc., and all the lineages of gods, and from the stream-enterer to the Buddha.
Tibetan
བར་གྱི་ཤེས་རབ་རྣམས་བྱང་སེམས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། རྟོགས་པ་རྣམས་བྱང་སེམས་ཉིན་གཅིག་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུར་མི་འཐད་དེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མར་མེའི་དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འགལ་བའི་ལན་གདབ་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་དངོས་ནི། ཡུལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱང་སེམས་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བར་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་སྒྲུབས་ཤིག་ཅེས་འདོམས་པར་བྱེད་པའི་མདོ་ཚིག་གོ །དེས་ན་འདིར་བསྟན། གདམས་ངག་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཡིན་གྱི། རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལ་འདིར་བསྟན་གདམས་ངག་བཅུ་འཇོག་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་མ་ཕྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་འདོམས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་། དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་ཙམ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་ཤིང་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པའི་བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བ་ཙམ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སྒྲུབ་ནུས་སམ་སྙམ་ན་དེ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དམིགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་དང་། སྐྱབས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེལ་བར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། གནས་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་དགོས་སོ་ཞེས་པ་ནི། བདེན་པ་རྣམས་དང་ནི་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །འདིར་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱ་བའི་གཞི་བདེན་པ་བཞི་ལ་གཞག་པ་དང་། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཞག་པ་དང་། འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་གཞག་པ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་རྟོགས་རིགས་ཐུན་མོང་བའི་དམིགས་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཡང་མ་ཞུགས་པར་སྣང་ངོ་། །རྟོགས་རིགས་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒྲུབ་པས་ཀྱང་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ཏེ། སྐབས་གསུམ་པར་བསྟན་པའི་མཐོང་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་བདེན་བཞི་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱབས་གསུམ་
Chinese
中间的智慧若无菩提心则不会产生，为了显示这个道理。那么，为了成办目的、结合和证悟，菩提心一日观修智慧的果实是不合理的，因为是无数劫观修智慧的果实。如果这样问，回答说依靠灯的例子不会有矛盾。第三，对此进行教诫的真实口诀是：在菩提之处发起菩提心后，为了使追求口诀意义的菩萨获得暂时和究竟的果实，通过不超出二谛、方便智慧双运的方式修持般若波罗蜜多，这是进行教诫的经文。因此，这里所说的所有十个口诀都是般若波罗蜜多经，在庄严的词句中安立此处所说的十个口诀是没有区分所说和能说。第二，教诫修持的差别分为两种：成为差别的方式和对困难之处进行分析。第一是：仅仅是不诽谤显现，也不执著于胜义谛，不超出二谛，是否就能成就发起菩提心分类时所说的功德呢？对此，还需要特殊的法，即断除对所缘的增益，依靠三宝，消除不顺品之精进，暂时获得的功德和究竟的因，这些是需要的。从“真谛等”以下已经说明了。此处，断除增益的基础安立在四谛上，以及“所缘一切法”的场合安立在一切法上，以及“此之所缘无实有”的场合安立在真谛的无实有上，这三种差别是共同的证悟之理的所缘，大乘不共的证悟之理的所缘，以及等持无分别智慧的所缘的差别。其他则没有丝毫怀疑地显现。如果从共同的证悟之理的角度来说，大乘的修持也缘于四谛，因为第三品所说的见道的所缘是安立在四谛上的。三宝
English
The intermediate wisdom will not arise without Bodhicitta, to show this reason. So, in order to accomplish the purpose, combination, and realization, it is unreasonable for Bodhicitta to cultivate wisdom for one day and bear fruit, because it is the fruit of cultivating wisdom for countless kalpas. If you ask this, the answer is that relying on the example of the lamp, there will be no contradiction. Third, the real oral instruction to teach this is: after generating Bodhicitta in the place of Bodhi, in order to enable the Bodhisattva who pursues the meaning of the oral instruction to obtain temporary and ultimate fruits, cultivate Prajnaparamita through the method of not exceeding the two truths and the union of skillful means and wisdom. Therefore, all the ten oral instructions mentioned here are Prajnaparamita Sutra, and establishing the ten oral instructions mentioned here in the ornate words is not distinguishing between what is said and what can be said. Second, teaching the difference in practice is divided into two types: the way to become different and the analysis of difficult places. The first is: can the merits mentioned in the classification of generating Bodhicitta be achieved only by not slandering appearances and not clinging to the ultimate truth and not exceeding the two truths? In this regard, special dharmas are also needed, namely, cutting off the gain of the object, relying on the Three Jewels, eliminating the diligence of the unfavorable aspects, the merits obtained temporarily, and the cause of the ultimate. It has been explained from "Truth and so on" below. Here, the basis for cutting off the gain is established on the Four Noble Truths, and the occasion of "all dharmas of the object" is established on all dharmas, and the occasion of "this object is not real" is established on the unreal existence of the true truth. The difference between these three is the object of common realization, the object of uncommon realization of Mahayana, and the difference between the object of Samadhi non-conceptual wisdom. Others appear without the slightest doubt. If viewed from the perspective of common realization, the practice of Mahayana also depends on the Four Noble Truths, because the object of the seeing path mentioned in the third article is established on the Four Noble Truths. Three jewels