Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་མངོན་དགའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དཔའ་བོ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གསོ་མཛད་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་སྟེ། །ཁྱོད་ནི་བྱམས་མའི་ཡུམ་ལགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ལ་སྦྱར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་དུ་འཇོག་པའི་ཚེ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་དུ་འཇོག་པ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ལུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྣང་ཞིང་དེས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མངོན་རྟོགས་ལ་སྦྱར་བའི་སྒོ་ནས་མདོའི་དགོས་པ་ལ་སྦྱར་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་ངོས་གཟུང་བ། མདོའི་དགོས་པར་འགྱུར་ཚུལ། དེ་ལ་ཤེས་བྱེད་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚིག་རྐང་དང་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་གཞི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་བསྟན་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་གཞུང་དང་སྦྱར་བ་ནི་སྔར་དང་འདྲའོ། །ཚིག་རྐང་གཉིས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ལམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏེ། རྟོགས་རིགས་དེ་གདུལ་བྱ་བྱང་སེམས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་བསྟན་པས་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་རིགས་དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་རྐང་གསུམ་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའིརྣམ་མཁྱེན་བསྟན་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་རང་ཉིད་གང་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞད་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་བཅས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ལ་སྦྱར་བ་སྔར་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་གཞུང་འདིས་མདོའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏེ། མདོའི་དགོས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་ལྡན་པའི་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་སྔར་ལྟར་བཞི་ལས། དང་པོ་རྩ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་ནི་རྩ་བར་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་བཤད་པ་ལས་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱས། སྦྱོར་བཞིས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ན་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་བྱེད་པ་དེ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བའི་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། རྒྱུད་བླར། ཐོག་མར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་མཇུག་ཏུ་ཕྲིན་ལས་སྨོས་པ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་ནི་ཉིར་སྣང་དུ་དང་པོར་བསྟན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ནི་མཚན་ཉིད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་བསྟན་པར་ཡང་བཞེད་དེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མར་བསྟན་པའི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དང་། མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཐོག་མར་བསྟན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དང་། དྲུག་གི་ཐོག་མར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་འབྲས་བུ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་འབྲས་བུ་ཐོག་མར་བསྟན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་ཅིང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འབྱུང་གནས་ཞེས་དང་། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་ཆར་གྱུར་པའི་མཁྱེན་གསུམ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། འགྲེལ་ཆེན་དུ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་བ་གཟུགས་བརྙན་དང་འབྲེལ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཀ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ་ཅེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ་གཙོ་བོ་ལས་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་གཞུང་གཞན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། འཕགས་མ་ཡོན་ཏན་ཕྱུག་ཁྱོད་དང་། །སངས་རྒྱས་འགྲོ་བའི་བླ་མ་རྣམས། །ཁྱད་པར་ཡོད་པར་མ་ཁུམས་ཏེ། །ཟླ་བ་དང་ནི་ཟླ་འོད་བཞིན། །ཞེས་དང་ཕྱོགས་གླང་གིས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེའི་འབྲས་བུ་འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་སུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་མདོའི་གླེང་གཞི་ལ་སྦྱར་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་ངོས་གཟུང་བ། གླེང་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བའི་ཚུལ། དེ་ལ་ཤེས་བྱེད་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚིག་རྐང་དང་པོས་ཐེག་དམན་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་། གཉིས་པས་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་ཤེས་དང་། གསུམ་པས་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་བསྟན་ཏེ། གཞུང་ལ་སྦྱར་བ་ནི་གོ་སླ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡུལ་ནི་འཕགས་པ་སོ་སོའི་མཁྱེན་པ་གསུ
Chinese
之故也。圣者龙树之意亦是此，云：“为他利乐之自性，英雄们乃尽所有之，疗治生起而作，汝乃慈母之母也。”如是说之故也。如是则供赞之三智与菩萨之相续之证悟种类相合，立为佛母之时，立为生起之母，此乃论典身之所说之主要，且彼摄集八现观之理已说竟。二、以彼之果佛地之现观相合之门而与经之必要相合有三：义确定，成经之必要之理，于彼立能知也。初者，第一句以佛地之基无生而证悟之证悟种类显示，立证成之根据与经相合如前。第二句乃显示佛地之道无生而证悟之证悟，证悟种类彼为应调伏之菩萨种姓而显示，故利益有情之菩萨等以证悟种类彼修习故，以道智性而作世间之义之故也。第三句乃显示佛地之遍智，遍智自性与何者为极相合等也。如是之三智乃成办佛之事业之母，故于彼敬礼也。声闻菩萨之众相合乃与佛之功德相合如前。二者，如是则此论典显示经之必要，经之必要究竟者乃三智体性一而差别各异之果般若波罗蜜多之故也。三者如前有四，初者为根本之意者，乃于根本中以所获得之究竟果作为供赞之境，且为获得彼之方便而宣说八现观，其中三智作为听闻思惟之境。以四加行而修习故，获得果法身之时，出现作二十七事业，如是之事业之主因成为
English
Therefore. The intention of the venerable Nagarjuna is also this, saying, "The self-nature of benefiting others and delighting, heroes are all of them, healing and arising are done, you are the mother of the loving mother." As it is said. Thus, the three wisdoms of praise are combined with the realization types of the Bodhisattva's continuum, and when established as the mother of the Buddha, establishing it as the mother of arising, this seems to be the main topic of the body of the treatise, and the way it gathers the eight Abhisamayas has been explained. Secondly, there are three ways to combine the necessity of the Sutra by combining the fruit of that with the Abhisamaya of the Buddha's ground: determining the meaning, how it becomes the necessity of the Sutra, and establishing the knowable on that. The first is that the first verse shows the realization type of realizing the base of the Buddha's ground as unborn, and combining the proof with the Sutra is the same as before. The second verse shows the realization of realizing the path of the Buddha's ground as unborn, and that realization type is shown to the Bodhisattva lineage to be tamed, so the Bodhisattvas who benefit sentient beings practice that realization type, so they accomplish the meaning of the world with the wisdom of the path. The third verse shows the omniscient wisdom of the Buddha's ground, and the omniscient wisdom itself is perfectly combined with whatever, etc. Such three wisdoms are the mother of accomplishing the Buddha's activities, so they are prostrated to. The assembly of Hearers and Bodhisattvas is combined with the qualities of the Buddha as before. Secondly, thus this treatise shows the necessity of the Sutra, and the ultimate necessity of the Sutra is the Prajnaparamita, the fruit of the three wisdoms, which are one in nature and different in differences. Thirdly, as before, there are four. The first is the intention of the root, which is to make the ultimate fruit to be obtained in the root the object of praise, and to explain the eight Abhisamayas as a means to obtain it, in which the three wisdoms are made the object of hearing and thinking. Because of practicing with the four applications, when the fruit Dharmakaya is obtained, the twenty-seven activities appear, and the main cause of such activities becomes
Chinese
而且，趋入的现观也是从礼赞时所说的三种智慧而来的，如是宣说。在《宝性论》中说：犹如最初说三宝，最后说事业一样。第二，是圣者的密意，即显现上最初所说的三智，就是具有体性的般若波罗蜜多，如是宣说。因此，也认为礼赞时显示了果般若波罗蜜多。因为为了生起对论典最初所说的礼赞之境，以及八现观最初所说的遍智，和六者最初所说的体性等果的欢喜，所以认为最初显示了果。第三，是论师的密意，即“薄伽梵母功德宝，无与伦比不可量之生处”等，以及“因此对薄伽梵母极喜悦”等，因为这些显示了成为果的三智。在《大疏》中说：因此，与它相关的形象和相关的三种相也是般若波罗蜜多，这是确定的，即主要从作用方面说的。那些不是，因为没有这个就不会产生，所以是从三菩提的一切方面说的。第四，是其他论典的密意，即龙树说：圣母您功德圆满，以及诸佛是众生的导师，不要认为有差别，犹如月亮和月光一样。以及陈那说：般若波罗蜜多二者无别，彼智慧即是如来。如是宣说。第三，从显示彼之果为四圣者现观之门来结合经的开端分三：确定意义，如何结合开端之理，以及建立彼之能立。第一，第一句表示小乘圣者相续的基智，第二句表示菩萨圣者相续的道智，第三句表示佛圣者相续的遍智。结合正文很容易理解，即彼时礼敬之境是各个圣者的三种智慧。
English
Moreover, the realization of the approach is also derived from the three wisdoms mentioned during the homage, as stated. In the Uttaratantra, it is said: It is similar to mentioning the Three Jewels at the beginning and the activities at the end. Second, it is the intention of the noble ones, that is, the three omniscient ones initially mentioned in the appearance are the Prajnaparamita of characteristics, as stated. Therefore, it is also considered that the fruit Prajnaparamita is shown during the homage. Because in order to generate joy in the fruit, such as the object of homage initially mentioned in the treatise, the omniscient initially mentioned in the eight realizations, and the characteristics initially mentioned in the six, it is considered that the fruit is initially shown. Third, it is the intention of the teacher, that is, "Bhagavati Mother, the source of incomparable and immeasurable qualities," and "Therefore, great joy in the Bhagavati Mother," etc., because these show the three wisdoms that have become the fruit. In the Great Commentary, it is said: Therefore, the three aspects related to it, the image and the relationship, are also definitely Prajnaparamita, that is, mainly spoken from the aspect of function. Those are not, because without this, it will not arise, so it is spoken from all aspects of the three Bodhis. Fourth, it is the intention of other treatises, that is, Nagarjuna said: Noble Mother, you are rich in qualities, and the Buddhas are the teachers of beings, do not think there is a difference, just like the moon and the moonlight. And Dignāga said: Prajnaparamita is not different, that wisdom is the Tathagata. As stated. Third, from the perspective of showing the fruit of that as the realization of the four noble ones, there are three ways to combine it with the introduction of the Sutra: determining the meaning, how to combine the reason for the introduction, and establishing the proof of that. First, the first verse shows the base wisdom of the continuum of the Hinayana noble ones, the second shows the path wisdom of the continuum of the Bodhisattva noble ones, and the third shows the omniscient wisdom of the continuum of the Buddha noble ones. Combining it with the text is easy to understand, that is, at that time, the object of homage is the three wisdoms of each of the noble ones.