Tibetan
སྐབས་སུ་བབ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དངོས་ལ་འཇུག་པ། སྐབས་སུ་བབ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དངོས་ལ་འཇུག་པ། བཞི་པ་སྐབས་སུ་བབ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དངོས་ལ་འཇུག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མཆོད་བརྗོད། རྗོད་བྱེད་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་དགོས་འགྲེལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མངོན་རྟོགས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཞེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། འཕགས་པས་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་ཚུལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ། གནད་ཀྱི་དོན་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉིར་སྣང་དུ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཉེ་བར་དགོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ནི་དེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་མན་ངག་བཤད་སྦྱར་དུ་བྱའོ་སྙམ་པས་རྣམ་པར་དགྲོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་བཤད་པ་འདི་སྦྱར་བར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཞེས་པ་ནས་བྱ་བ་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན། ཞེས་དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ཡང་དག་པར་མཚོན་པའི་དོན་འདི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གཞི་བསྡུས་པས་སམ། འོན་ཏེ་གཉེན་པོ་བསྡུས་པས་སམ། དེ་སྟེ་རྣམ་པ་བསྡུས་པས་རྒྱན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་དངོས་བསྟན། ཤུགས་བསྟན། འཕྲོས་དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་སོགས་ཏེ། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གསུམ་པོས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ཅིང་། བཞི་པས་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་དངོས་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་དེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་བརྩམ་པར་དམ་བཅས་པ་ནི་ཤུགས་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། ཤུགས་བསྟན་ལས་འཕྲོས་ནས་དགོས་པ་གང་ཡིན། བརྗོད་བྱ་གང་ཞིག་བསྡུས་པས་རྒྱན་དུ་བྱེད་ཅེ་ན། དང་པོའི་ལན་དུ་དགོས་འབྲེལ་གྱི་གཞུང་འདོན། གཉིས་པ་ལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་གཞི་གཉེན་རྣམ་གསུམ་གང་རུང་དུ་ངེས་པས་གཞི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་དུ་བྱེད་དམ། གཉེན་པོ་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པས་སམ། རྣམ་པ་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པས་རྒྱན་དུ་བྱེད། གསུམ་ག་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་གནས་སོ་ཞེས་པ་ནི་བརྒལ་བ་ཡིན་ལ། གཞི་གཉེན་རྣམ་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་ཆར་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་ནི་ལན་ནོ། །གང་དག་ཉིར་སྣང་དང་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ལས། བརྒལ་ལན་གྱི་གཞུང་འདི་རྣམས་དགོས་འབྲེལ་གྱི་འོག་ཏུ་འབྱུང་བས་དགོས་འབྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་འདི་འདྲ་བའི་འཆད་ཚུལ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །གཉིས་པ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་པའི་ཚུལ་ནི་རྒྱན་གྱིས་མདོ་འཆད་པའི་ཚེ་ན་ཡང་བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ལྔ་ཚང་ཞིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་མདོ་དོན་འཆད་པ་ལ་བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ལྔ་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ལྔའི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་བཞེད་པ་ལས། ཐོག་མར་མཆོད་བརྗོད་ལ་ལྔ་ཆར་སྦྱར་ནས། དགོས་འགྲེལ་མན་ཆེད་ལ་མཚམས་སྦྱར་དང་། ཚིག་དོན་ཙམ་ཞིག་སྦྱར་ཞིང་། སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བརྒལ་ལན་སྦྱར་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་གཞོན་ནུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་གླེང་བསླང་བར་བྱས་ནས་རྩ་བའི་ངག་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ལྔ་སྦྱར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལ་བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ལྔ་ངོས་གཟུང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགོས་པའི་དབང་གིས་མཚམས་སྦྱར་ཐོག་མར་སྨོས་པ་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་རང་ཉིད་ཅེས་སོགས་ཏེ། མཚམས་སྦྱར་སྔ་འགྲེལ་དུ་བཀོད་པ་ནི་འགྲེལ་པ་འདིའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚམས་སྦྱར་གྱི་དོན་གོ་རིམ་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་བར་བསྟན་པ་ལ་འཆད་དགོས་ཤིང་། གཞུང་འདིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གོ་རིམ་ལ་མཆོད་བརྗོད་དང་པོར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རེ་ཞིག་དང་པོར་ཡུམ་ལ་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཞེས་སོགས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཕྱི་མ་བཞི་ལ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཕལ་ཆེར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དགོས་དོན། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་དོན། ཉན་ཐོས་དང་དེའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཚིག་དོན། དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བརྒལ་ལན་བསྟན་པར་
Chinese
入于正当论著之真实义 入于正当论著之真实义 第四，入于正当论著之真实义有三：所说之般若波罗蜜多之入门，即赞颂；能说之论著之入门，即必要解释；论著之所说，即宣说现观。第一是“声闻寂静寻求者”等，此有三：圣者如何分判之方式；论师如何阐释之方式；要义之确定。第一是：在《明显》中，“于一切圣者之权能作已，以三一切智之不共功德近置于前，故对般若波罗蜜多敬礼。”此说乃是思惟将彼之现观庄严之诀窍作解释结合，故将解脱，是誓言结合此现观庄严之解释。何为目的耶？“一切种智道”等，是造作事业之必要。如是敬礼近置之偈颂，即具有真实表示之意义。如是说。何者现观庄严是总摄基，抑或总摄对治，彼即是总摄相而作庄严耶？此应说。彼复将成何耶？若如第一种方式，则勤作无意义。如是等说。此有直显、间接显示、引申义三者。第一是圣者等，赞颂之首三句，说三智之不共功德，第四句以此为先导，故对般若波罗蜜多敬礼是直显。第二是彼之现观庄严等，誓言造作彼般若波罗蜜多之现观庄严是间接显示。第三，从间接显示引申，何为必要？以何种所说总摄而作庄严耶？对第一之回答，是提出必要关联之论。对第二，论著之所说必定是基、对治、相三种中的任何一种，故基
English
Entering into the True Meaning of the Relevant Treatise Entering into the True Meaning of the Relevant Treatise Fourth, entering into the true meaning of the relevant treatise has three aspects: the preliminary of entering into the subject matter, the Prajnaparamita, which is praise; the preliminary of entering into the expression, the treatise, which is the explanation of the necessity; and the subject matter of the treatise, which is the explanation of the Abhisamayalankara. The first is "Those seeking peace, the Hearers," etc., which has three aspects: how the Noble One distinguished it; how the Teacher explained it; and identifying the key points. The first is: In the Abhisamaya, "Having empowered all the Noble Ones, and placing the uncommon qualities of the three omniscient ones in front, therefore, I prostrate to the Prajnaparamita." This statement is thinking of explaining and combining the key instructions of its Abhisamayalankara, so it will be liberated, which is the vow to combine this explanation of the Abhisamayalankara. What is the purpose? "The path of all-knowingness," etc., is the necessity of undertaking the task. Thus, the verse of prostration placed nearby has the meaning of truly representing it. Thus it is said. Which Abhisamayalankara is summarized by the basis, or summarized by the antidote, is it that it is adorned by summarizing the aspects? This should be said. What will it become from that? If it is like the first way, then the effort is meaningless. Thus and so on it is said. This has three aspects: direct teaching, indirect teaching, and implied meaning. The first is the Noble One, etc., the first three lines of praise speak of the uncommon qualities of the three wisdoms, and the fourth line takes this as a guide, so prostration to the Prajnaparamita is the direct teaching. The second is its Abhisamayalankara, etc., the vow to compose the Abhisamayalankara of that Prajnaparamita is the indirect teaching. Third, inferring from the indirect teaching, what is the necessity? What subject matter is summarized to make it an ornament? The answer to the first is to present the text of necessary connection. For the second, the subject matter of the treatise must be any of the three: basis, antidote, or aspect, so the basis
Chinese
仅仅以基（དབྱིགས།）为所诠释而成为《现观庄严论》吗？还是仅仅以对治（གཉེན་པོ།）为所诠释？或者仅仅以相（རྣམ་པ།）为所诠释而成为庄严？对于这三种情况，如果像第一种情况那样，那么“是存在过失之处”等，这是辩驳。而“基、对治、相这三种情况都作为所诠释，就没有过失”，这是回答。有些人从《二显》（ཉིར་སྣང་།）和《大疏》（འགྲེལ་ཆེན།）中说，这些辩驳和回答的论述出现在必要和关联之下，因此是必要和关联的解释，这是不了解这种讲法的过失。第二，论师如何解释的方式是，在《现观庄严论》解释经部时，也具备五种解释方法的心要，并且依靠它，论师世亲（དབྱིག་གཉེན་།，Vasubandhu）也说了五种解释方法的心要来解释经义，追随其后，论师也认为通过《现观庄严论》的五种解释方法的心要来解释。首先，将五种都应用于礼赞，然后将必要、解释、目的与联系结合起来，只结合词义，有时也结合辩驳和回答。其中，童护（གཞོན་ནུ་ཚུལ་ཁྲིམས།）以“圣慈氏（འཕགས་པ་བྱམས་པ་།，Arya Maitreya）”等开始了礼赞的开端，然后在根本语上自己应用五种解释方法是不恰当的，因为必须在论师自己的解释中确定五种解释方法。因此，由于必要，首先提到联系，即“圣慈氏自己”等，将联系置于前释是本论的风格，并且必须解释联系的意义顺序不相违背，因为本论解释了在论典的顺序中首先展示礼赞的必要性，即暂时首先像赞美功德一样，以赞美母亲在前等方式进行解释。对于后面的四个支分，大多数先前的智者用“这个偈颂是”等来表示必要，用“对于它，三智是”等来表示总结意义，用“声闻及其方向的策励”等来表示词义，用“如是顶礼”等来表示辩驳和回答。
English
Is it that the Adornment is made by collecting only the base (dbyigs) as the object to be expressed? Or is it by collecting only the antidote (gnyen po) as the object to be expressed? Or is it that the Adornment is made by collecting only the aspect (rnam pa) as the object to be expressed? For these three cases, if it is like the first case, then "there are faults" etc., this is refutation. And "there is no fault in collecting all three aspects of base, antidote, and aspect as the object to be expressed," this is the answer. Some say from the Two Appearances (nyir snang) and the Great Commentary (grel chen) that these texts of refutation and answer appear under the necessity and connection, therefore it is an explanation of necessity and connection, this is the fault of not understanding this kind of explanation. Secondly, the way the teacher explains is that when the Adornment explains the Sutra, it also has the quintessence of five methods of explanation, and relying on it, the teacher Vasubandhu also spoke of the quintessence of five methods of explanation to explain the meaning of the Sutra, following which the teacher also thinks to explain the Adornment of Realization through the quintessence of five methods of explanation. First, apply all five to the praise, then combine the necessity, explanation, purpose, and connection, only combine the meaning of the words, and sometimes also combine the refutation and answer. Among them, Youthful Discipline (gzhon nu tshul khrims) started the beginning of the praise with "Noble Maitreya (phags pa byams pa)" etc., and then it is inappropriate to apply the five methods of explanation to the root words himself, because the five methods of explanation must be determined in the teacher's own explanation. Therefore, due to necessity, the connection is mentioned first, that is, "Noble Maitreya himself" etc., placing the connection in the previous explanation is the style of this commentary, and it is necessary to explain that the order of meaning of the connection does not contradict, because this treatise explains the necessity of showing the praise first in the order of the scriptures, that is, temporarily first, like praising the qualities, explaining in the manner of praising the mother in advance etc. For the latter four branches, most of the previous wise men used "this verse is" etc. to express the necessity, used "for it, the three omnisciences are" etc. to express the summarized meaning, used "the exhortation of the hearers and their direction" etc. to express the meaning of the words, and used "thus prostrating" etc. to express the refutation and answer.