Tibetan
འདྲ་ཞེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་བདེན་མེད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགོན་པོ་བྱམས་པའི་དགོངས་པར་ཡང་གྲུབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཙམ་ལས་མ་བཞག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དགོས་པ་ལ་དགོངས་ནས། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ཉན་རང་གི་དེ་གསུམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ་སྟོན་པའི་སྐབས་རྣམས་སུ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་གསུངས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་གསུངས་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་པའི་དོན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ཉིད་ལས་བཤད་པས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་སྒོམ་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱལ་གྱིས་དེའི་སྟེང་དུ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱིས་དེའི་སྟེང་དུ་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྐབས་གཉིས་པར་གསལ་ཞིང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་པོ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཞེས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་། སྐབས་དང་པོར་སྦྱོར་ལམ་དང་། སྐབས་གསུམ་པར་མཚན་འཛིན་མཐའ་དག་བཀག་པར་གསུངས་པ་ལས་ཤེས་སོ། །འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྔར་དྲངས་པའི་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་ལུང་དང་། རྩ་ཤེར། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །ཞེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། བདག་དང་བདག་གིར་ཞེས་འཛིན་པས། །ཇི་སྲིད་ཕྱི་རོལ་རྣམ་བརྟགས་པ། །བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་མཐོང་ནས། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པར། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དེ་ཡང་སྲིད་པའི་ས་བོན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་པས། སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པ་ལ་གང་ཟག་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དགོས་ཤིང་། དེ་རྟོགས་པ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དགོས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་དེ་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པ་ལས་རང་རྒྱལ་ལ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་པ་ནི་སྔར་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་ལུང་གིས་བཤད་ཟིན་ཞིང་། ཐེག་ཆེན་གྱིས་བདག་མེད་གཉིས་རྒྱས་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་བར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཐེག་ཆེན་རང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བསྟོད་པར། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ལས། །རང་གི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་རྟོགས། །དེ་བཞིན་བློ་དང་ལྡན་རྣམས་ལ། །ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་བསྟན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པའི་ལུང་གི་དགོངས་པར་ཡང་སྣང་སྟེ། ནམ་ཞིག་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་དེར་ནི་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རང་གི་ཡུལ་དང་། རང་གི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་གཉིས་པོ་དོན་གཅིག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རང་གི་ཡུལ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དེ་གང་། དེ་ཤེས་པ་ནི་གང་། དེའི་ཆེ་བ་ནི་གང་། དེ་ཉན་རང་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་དོན་ནི་གང་ཞེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་དཔྱོད་དང་བསོད་ནམས་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པ་དག་རྣ་བ་བླགས་ཏེ་ཉན་པར་བྱོས་ཤིག དྲི་བ་དང་པོའི་ལན་ནི། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ཐེག་ཆེན་ལས། །དེ་ནི་ཚང་བར་བསྟན་པ་ལགས། །ཞེས་པའི་ཚང་བ་དང་། འཇུག་འགྲེལ་དུ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་དེ། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་མཐོང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྒོམས་པ་མེད་དེ། ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསལ་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། རྫོགས་པ་རྣམས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རྒྱས་ཚུལ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་དོ། །དྲི་བ་གཉིས་པའི་ལན་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་ཆེན་རང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཚོགས་ལམ་ན་ཡང་ཡོད་པས། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་བསྟན། སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྦྱོར་ལམ་ན་ཡང་ཡོད་པས་ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དུ་བསྟན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་མཐོང་ལམ་ནས་ཡོད་པས། གང་གི་ལམ་ནི
Chinese
之所以说“相似”等，是为了显示五蕴无实。这在弥勒怙主的意图中也是成立的，虽然对于声闻来说，仅仅安立了证悟人无我，但考虑到他们也需要证悟作为近取蕴的五蕴无实，所以在显示大乘的加行道、见道、修道三者比声闻、独觉的这三者更为殊胜的场合中，都是从遮止对无常等十六行相的实执的角度来说明更为殊胜，而没有从证悟五蕴无实的角度来说明更为殊胜，这是因为没有看到这种情况。而且，从“从无有之相开始”等意义，也如前所说的那样，经论本身也阐述了声闻在见道、修道的等持状态中证悟无生。自宗认为在此之上证悟所取法无我，而大乘认为在此之上证悟能取法无我，这种差别在第二品中已经阐明。关于这两种广为证悟法无我的方式，也归纳为《二十空性智慧之聚》。从第一品中可以了解到加行道，从第三品中可以了解到遮止一切名相执着。这也是圣者龙树父子的意图，如前引用的《宝鬘论》和《七十空性论》的教证，以及《根本慧论》中的“业与烦恼由分别生”，以及《法界赞》中的“执著我与我所故，乃至外境作分别，见二种无我相已，能断有海诸种子”，以及《四百论》中的“于境见无我，能断有海种子”，因为对蕴执为真实的实执是人我执的直接原因，而人我执也是由十二缘起支所摄的无明，即有海的种子，所以为了断除有海的种子，必须证悟人无我，而为了证悟人无我，必须证悟作为人我执产生之因的五蕴无实的法无我。像这样的见解是三乘共同的，自宗并没有与此不同的见解，这在以前的吉祥
English
The reason for saying "similar" etc., is to show that the five aggregates are unreal. This is also established in the intention of the Protector Maitreya. Although for the Shravakas, only the realization of the selflessness of persons is established, considering that they also need to realize the unreality of the five aggregates as the aggregates of appropriation, in the occasions where it is shown that the three paths of practice, seeing, and meditation of the Mahayana are more superior to the three of the Shravakas and Pratyekabuddhas, it is explained as more superior from the perspective of preventing the clinging to reality of the sixteen aspects such as impermanence, but it is not explained as more superior from the perspective of realizing the unreality of the five aggregates, because this situation is not seen. Moreover, from the meaning of "starting from the aspect of non-existence" etc., as explained before, the treatises themselves also explain that the Shravakas realize non-origination in the state of meditative equipoise of the path of seeing and meditation. The self-school believes that on top of this, the selflessness of the object of grasping is realized, while the Mahayana believes that on top of this, the selflessness of the grasper is realized. This difference is clarified in the second chapter. Regarding the two ways of extensively realizing the selflessness of phenomena, they are also summarized into the "Collection of Twenty Emptinesses Wisdom." From the first chapter, one can understand the path of practice, and from the third chapter, one can understand the prevention of all conceptual fixations. This is also the intention of the noble Nagarjuna and his son, as quoted earlier in the "Garland of Jewels" and the teachings of the "Seventy Stanzas on Emptiness," as well as in the "Root Wisdom" which says, "Actions and afflictions arise from conceptualization," and in the "Praise of the Dharmadhatu" which says, "By clinging to self and what belongs to self, as long as external objects are conceptualized, having seen the two aspects of selflessness, the seeds of existence will be cut off," and in the "Four Hundred Stanzas" which says, "Having seen selflessness in objects, the seeds of existence will be reversed," because the clinging to reality, which clings to the aggregates as real, is the direct cause of the clinging to the self of persons, and the clinging to the self of persons is also ignorance, which is included in the twelve links of dependent origination, that is, the seed of existence, so in order to cut off the seed of existence, it is necessary to realize the selflessness of persons, and in order to realize the selflessness of persons, it is necessary to realize the selflessness of phenomena, which is the realization of the unreality of the five aggregates, which is the cause of the arising of the clinging to the self of persons. Such a view is common to all three vehicles, and the self-school does not have a view that is different from this, as in the previous glorious
Chinese
而且，登达瓦的教言已经说过，大乘对两种无我的通达方式，也是三乘共同的法无我，但与此不同的是，大乘自宗认为法是无我的。在《思议赞》中说： “您如何从大乘中， 证悟到自宗法无我？ 同样，对于有智慧的人， 以慈悲的力量开示。” 因此。 这也出现在《十地经》的经文含义中： 何时远离第七地， 处于了知自境的殊胜之处， 也能远远超越声闻和独觉的一切行为。 因为所说的自境，和自宗法无我二者意义相同。 那么，自境法无我是什么？ 了解它又是什么？ 它的殊胜之处是什么？ 它远远超越声闻和独觉的意义是什么呢？ 应当宣说，具有智慧和福德二者的人，请倾听。 第一个问题的答案是： 因此在大乘中， 完整地开示了它。 就像《入行论释》中说： 为了阐明法无我， 宣说大乘也是合理的， 因为想要宣说广大的开示。 并且，声闻和独觉们也仅仅是看到了缘起和因缘， 即使如此，他们也没有修习圆满的法无我， 仅仅是有断除三界烦恼的方法。 所说的法无我的阐明、广大和圆满，就是之前所说的两种广大之相。 第二个问题的答案是： 像这样的大乘自宗的法无我，通过闻思而知，在资粮道中也有， 如“无相布施”等， 在顺解脱分中开示。 以修所生为主的智慧，在加行道中也有，因此超越了声闻如犀牛角和持戒者们， 在加行道中开示，通过现量见到而知，从见道开始就有， 谁的道是
English
Moreover, the teachings of Dendawa have already stated that the way in which the Mahāyāna realizes the two types of selflessness is also the selflessness of phenomena that is common to all three vehicles, but different from this, the Mahāyāna's own system considers phenomena to be without self. In the Praise of the Inconceivable, it says: "How do you, from the Mahāyāna, Realize the selflessness of your own phenomena? Likewise, for those who are intelligent, You have shown it through the power of compassion." Therefore. This also appears in the meaning of the sutra of the Ten Bhūmi Sūtra: When one has gone far beyond the seventh bhūmi, By abiding in the greatness of knowing one's own realm, One is also far beyond all the actions of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas. Because the stated own realm and the selflessness of one's own phenomena are the same in meaning. So, what is the selflessness of one's own realm phenomena? What is knowing it? What is its greatness? What is the meaning of it being far beyond the Śrāvakas and Pratyekabuddhas? It should be explained, those who possess both intelligence and merit, please listen attentively. The answer to the first question is: Therefore, in the Mahāyāna, It is fully taught. Just as it says in the commentary on the Engaging in the Bodhisattva Deeds: In order to clarify the selflessness of phenomena, It is also reasonable to teach the Mahāyāna, Because one wants to explain the extensive teaching. And, the Śrāvakas and Pratyekabuddhas also only see the dependent arising and the conditions, Even so, they have not meditated on the complete selflessness of phenomena, They only have a method for abandoning the afflictions that operate in the three realms. The clarification, vastness, and completeness of the stated selflessness of phenomena are the two aspects of vastness mentioned earlier. The answer to the second question is: The selflessness of phenomena of such a Mahāyāna system, known through hearing and thinking, is also present in the accumulation path, Such as "giving without signs," etc., It is taught in the part that is in accordance with liberation. The wisdom that is mainly born from meditation is also present in the path of joining, therefore it surpasses the Śrāvakas like rhinoceros horns and those who uphold vows, It is taught in the path of joining, known through seeing directly, it is present from the path of seeing onwards, Whose path is