Tibetan
་གསུངས་ཤིང་། དེ་ནི་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ན་ཡོད་པ་སྟེ། བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྡུད་པར། གལ་ཏེ་མཚན་མར་བྱེད་ན་དེ་ནི་བསྔོ་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་མཚན་མ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་དགོས་པས་འདིར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་འཛིན་དང་། གཉེན་པོ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་འཛིན་དང་། དེའི་གཉེན་པོ། བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་འཛིན་དང་། དེའི་གཉེན་པོ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་པོ་ངའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ནས། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་པོ་ངའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་བར་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་འཛིན་ཡིན་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན། གཉིས་པ་ནི། བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ངར་འཛིན་དགག་པའི་མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམས་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་ནུས་ཤིང་། གཞན་ལ་བསྟན་ན་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་ནུས་པས་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་སོགས་ཚིགས་རྐང་གསུམ་གྱིས་བསྟན། གསུམ་པ་ལ། རྒྱལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། སོགས་ཀྱིས་གཞི་དང་ལམ་བསྡུས། གཞི་ལ་དམིགས་པར་ཞེན་པའི་བློ། ལམ་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བྱར་ཞེན་པའི་བློ། འབྲས་བུ་ལ་ཐོབ་བྱར་ཞེན་པའི་བློ་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པས་བསྟན། དེ་དག་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་པས་བསྟན། བཞི་པ་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་དེ་དང་དེར་ཞེན་པའི་བློ་སྤོང་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་པས་བསྟན། རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་པ་ནི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །ཞེས་སོགས་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བྱང་སེམས་འཕགས་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་འཛིན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། དེ་གཉིས་མི་དམིགས་པའི་མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་སྐབས་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དོན་བསྡུས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་མ་ཡིན་པར་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་འཛིན་ཡིན་པ་ནི་མདོའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་ཐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མི་མཁས་པ་དེས་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཞེས་སོགས་དང་། ཀོའུ་ཤི་ཀ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཞེས་སོགས་དང་། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པའི་ཐད་དུ་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན། ཞེས་སོགས་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིར་སྣང་གི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཞེས་དང་། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ། གཉེན་པོ་ནི་ཞེས་དང་། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ། གཞན་ཡང་ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ། དེ་ལྟར་བྱས་ན། ཞེས་པ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པས་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་སྟོན་པ་ཉིར་སྣང་གི་མགོ་མཇུག་གང་ན་ཡང་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས་ཀྱང་ཤེས་ཏེ། སྐབས་དང་པོར་བཤད་པའི་སྤང་གཉེན་ནི། མཐོང་སྤང་དང་། སྒོམ་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་དང་། གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་བརྒྱད་ལ་བཤད། སྐབས་གཉིས་པར་ནི་སྒོམ་སྤང་དགུ་དང་། སྒོམ་ལམ་དགུ་ལ་བཤད། སྐབས་བཞི་པར་ནི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ལ་བཤད། སྐབས་ལྔ་པར་ནི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་དང་། མཐོང་སྒོམ་གྱི་རྩེ་སྦྱོར་ལ་བཤད་པ་རྣམས་ལས་འདིར་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་མཚན་འཛིན་དང་། མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྤང་གཉེན་དུ་བཤད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པ
Chinese
说，那是在第七地以下才有的。在回向修道的时候总结说：如果执著于相，那就不是回向。如果无相，那就是菩提回向。因为这样说的缘故。因此，远近的差别也要从不共品和对治品的角度来理解，所以这里不共品是菩萨相续中的执相，对治品是菩萨相续中证悟无相的智慧，为了显示这个差别，就有了仅是假立的对有情所缘的执相，以及它的对治品；仅是假立的对法所缘的执相，以及它的对治品，这二者共四种。第一种是，从“色等蕴体性空，我乃行者”的观念，到“菩提诸分，我乃行者”的观念之间，是仅是假立的对有情所缘的执相，所以是不共菩萨道的，这就是“色等蕴体性空”等一句偈颂所说的。第二种是，如果自己修习能破除仅是假立的我的执著的证悟无相的智慧，就能遮止自相续的贪著边，如果为他人宣说，就能遮止他相续的贪著边，所以是对治品。这就是“布施等中无我执”等三句偈颂所说的。第三种，胜者是果，等字包括了基和道。对于基所缘而执著的心，对于道所修而执著的心，对于果所证而执著的心，是微细的贪著，所以是不共品。这就是“胜者等中贪著微”所说的。这些是不共品的理由是：“法的道自性空，因为远离故，彼甚深”。第四种是，因为了知基、道、果三者体性一味，所以能舍弃对基、道、果三者执著的心。这就是“诸法自性一味性，知故能舍诸贪著”所说的。自性一味的道理是怎样的呢？那是难以证悟且不可思议的，这就是“见等遮止故”等，以及“色等不
English
said. That is only present below the seventh ground. It is summarized during the dedication and meditation path: If one clings to signs, that is not dedication. If there are no signs, that is Bodhi dedication. Because it is said so. Therefore, the difference between near and far must also be understood from the perspective of dissimilar and antidote. Therefore, here the dissimilar is the clinging to signs in the continuum of a Bodhisattva, and the antidote is the wisdom of realizing signlessness in the continuum of a Bodhisattva. To show this difference, there is the clinging to signs that focuses on a person who is merely imputed, and its antidote; the clinging to signs that focuses on a dharma that is merely imputed, and its antidote, these two, making four in total. The first is, from the notion of "I am the one who practices emptiness of the aggregates such as form," to the notion of "I am the one who practices the aspects of Bodhi," is the clinging to signs that focuses on a person who is merely imputed, so it is dissimilar to the Bodhisattva path. This is what is shown by the verse "Form and other aggregates are empty," etc. The second is, if one cultivates the wisdom of realizing signlessness that refutes the clinging to a self that is merely imputed, one can prevent the extreme of attachment in one's own continuum. If one teaches it to others, one can prevent the extreme of attachment in others' continuum, so it is an antidote. This is what is shown by the three verses "In generosity and so on, there is no clinging to self," etc. The third, the Victorious One is the result, and the word "etc." includes the basis and the path. The mind that clings to the basis as the object of focus, the mind that clings to the path as something to be practiced, the mind that clings to the result as something to be attained, is subtle attachment, so it is dissimilar. This is what is shown by "Subtle attachment in the Victorious One and so on." The reason why these are dissimilar is: "The path of Dharma is empty in nature, because it is remote, it is profound." The fourth is, because one knows the three, basis, path, and result, to be of one taste in nature, one can abandon the mind that clings to the three, basis, path, and result, as this and that. This is what is shown by "Because one knows all dharmas to be of one taste in nature, one can abandon all attachments." What is the way in which they are of one taste in nature? That is difficult to realize and inconceivable, this is what is shown by "Because seeing and so on are prevented," etc., and "Not in form and so on.
Chinese
因此，以上述等方式进行了阐述。圣者菩萨在后得位中，仅仅是假立的补特伽罗，以及执著于法的相执著，这二者的不共品，和不执著于二者的无相证悟智慧是其对治，这在第三品讲解阿赖耶识的时候，是断除和对治的次第。总结其含义是：如是通达一切之理。以上述等一句偈颂进行了阐述。此处所阐述的不共品，并非小乘的阿赖耶识，而是菩萨相续中的相执著，这是经部的观点。在“色等蕴为空性”一句中，说如果一位不善巧方便的菩萨，认为色是空性等等。以及“ कौशीक (梵文天城体，梵文罗马拟音：kauśika，汉语字面意思：憍尸迦)啊，对于此，菩萨的种姓之子或种姓之女心中思念”等等。以及在“于王等生微细贪”一句中，说如果善现，菩萨以如来为相而作意等等，因为是仅仅针对菩萨而宣说的。这也是《现观庄严论》的观点。在“色等蕴为空性”一句的连接处说，不共品是。在“布施等中无我执”一句的连接处说，对治是。在“于王等生微细贪”一句的连接处说，其他是。在“如是通达一切之理”一句的连接处说，如是做了。仅仅说了这些，而不共品所指的小乘阿赖耶识，在《现观庄严论》的开头和结尾任何地方都没有出现。通过“此处”一词的力量也可以知道，第一品中所说的断除和对治是，见道所断和修道所断的能取所取的八种分别念，以及对治的积聚八种进行了阐述。第二品中是修道所断的九种和修道九道进行了阐述。第四品中是对功德和过失进行了阐述。第五品中是对见道修道所断的分别念，以及见道修道的顶加行进行了阐述，与以上各品不同之处在于，此处是将相执著和无相证悟的智慧作为断除和对治来进行阐述的。第二，分析当下所面临的困难之处。
English
Therefore, it is shown by the above and so on. The Bodhisattva Arya, in the subsequent attainment, is merely a nominally established person, and the object-clinging that focuses on the Dharma is a discordant factor. The wisdom that realizes the non-existence of these two is the antidote. This is the order of abandonment and antidote in the third chapter, when explaining the base consciousness. To summarize the meaning: Thus, according to the system of all-knowingness. It is shown by one verse and so on. The discordant factor shown here is not the base consciousness of the Hinayana, but the object-clinging in the continuum of the Bodhisattva. This is the intention of the Sutra. In the phrase "Form and other aggregates are emptiness," it says that if a Bodhisattva who is not skilled in means conceives of form as emptiness, and so on. And " कौशीक (Sanskrit Devanagari: kauśika, Sanskrit Romanization: kauśika, Chinese literal meaning: Kaushika) Ah, for this, a son or daughter of the Bodhisattva's lineage thinks in their mind," and so on. And in the phrase "Subtle attachment to kings and others," it says that if Subhuti, the Bodhisattva, focuses on the Tathagata as a sign, and so on, because it is said to be applied only to Bodhisattvas. This is also the view of the Abhisamayalankara. At the juncture of "Form and other aggregates are emptiness," it says that the discordant factor is. At the juncture of "No self-grasping in giving and so on," it says that the antidote is. At the juncture of "Subtle attachment to kings and others," it says that other is. At the juncture of "Thus, according to the system of all-knowingness," it says that thus it is done. It only says these things, and the base consciousness of the Hinayana, which is referred to by the discordant factor, does not appear anywhere in the beginning or end of the Abhisamayalankara. It can also be known through the power of the word "here." The abandonment and antidote explained in the first chapter are the eight conceptualizations of grasping and clinging to appearances that are abandoned by the path of seeing and the path of meditation, and the eight accumulations of the antidote are explained. In the second chapter, the nine abandonments of the path of meditation and the nine paths of meditation are explained. In the fourth chapter, the qualities and faults are explained. In the fifth chapter, the conceptualizations that are abandoned by the path of seeing and the path of meditation, and the peak application of the path of seeing and the path of meditation are explained. The difference from the above chapters is that here, the object-clinging and the wisdom of realizing non-existence are explained as abandonment and antidote. Second, analyzing the difficult points at hand.