Tibetan
སོ། །ཡང་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་འདིར་བསྟན་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། འདིར་བསྟན་མཚན་འཛིན་ནི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་འཛིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པས་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་དང་འགལ་ཏེ། གོང་གི་མཚན་མར་དམིགས་པའི་བློ་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་བློ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང་། །ཞེས་པ་ཐེག་དམན་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ལ་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་དེ། འདིར་བསྟན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་སྤང་གཉེན་ཡིན་པ་གང་ཞིག གཞི་ཤེས་གཉིས་པོ་སྤང་གཉེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྐབས་གསུམ་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་དངོས་བརྒྱད་གང་རུང་དུ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་སུ་འགལ་ལོ། །ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅིག གཉིས་པ་གནད་ཀྱི་དོན་ངོས་གཟུང་བ་ལ་ས་གཉིས་པའི་ལམ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་བྱེད་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་། སྐབས་དོན་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་གཞི་ཤེས་དང་། ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་བསྡུ་བའི་ཆེད་དུ་གོ་རིམ་བཟློག་སྟེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བདུན་ཏེ། འདི་ལ་གཞུང་གི་འབྲེལ་དངོས་དང་། སྐབས་སུ་བབ་པའི་དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་འོག་ཏུ་གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྗེས་ཐོབ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ། རྣམ་མཁྱེན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་མི་མཁས་པའི་སྒོ་ནས་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་སྐབས་གསུམ་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས
Chinese
索！還有，小乘的基識被說成是此處所指的執名之識也是不合理的，因為小乘的基識是瑜伽現量，而此處所指的執名是聲義混雜的覺悟之故。如果說是被執名所束縛，但不是執名。如果這樣說，那麼「不共品」一詞就與直接指出小乘的基識相矛盾了，因為上面所說的緣於相的識，就是「不共品」一詞語境中的不共品的識，因為（經中）說「行持的作意是不共品」。還有，「不共對治品等」，將其分別與小乘和菩薩的基識相聯繫是不合理的，因為此處所說的不共品和對治二者是所斷和能斷，而兩個基識並非所斷和能斷之故。否則，小乘的基識，應成是第三品直接指出的基識。因為那是從「緣於相之門」以及「行持的作意是不共品」的語境中直接指出的基識之故。如果承認，則應成是「非由他者所經歷」的直接指出的八事中的任何一個。因為承認它的緣故。如果承認，則與小乘的基識相違。好好地思考吧！第二，關於確定要點之義，有清淨第二地的道之識的基識，以及成為當前小乘的證悟種類的基識，以及為了總攝聞思之境而顛倒順序來總結三智，共有三者。第一是，「此岸彼岸非邊際」等七個偈頌。對此有論典的直接關聯，以及對當前所處的困難之處進行分析這兩者。第一，在道之識之後宣說基識是有理由的，因為在道之識的章節中，以後得的福德資糧和入定的智慧資糧二者，來成辦第一品中所說的遍智，而成辦遍智的方法，從精通與不精通的角度，其遠近的差別將在第三品中得以了知。如何才能了知呢？「量與所量等性」等。
English
So! Furthermore, it is also unreasonable to say that the base consciousness of the Lesser Vehicle is the mind of name-grasping indicated here, because the base consciousness of the Lesser Vehicle is yogic direct perception, while the name-grasping indicated here is the realization of mixed sound and meaning. If it is said that it is bound by name-grasping, but it is not name-grasping. If so, then the term "non-concordant side" contradicts the direct indication of the base consciousness of the Lesser Vehicle, because the mind focused on the characteristic mentioned above is the mind of the non-concordant side in the context of the term "non-concordant side," because it is said (in the scripture) that "the intention of conduct is the non-concordant side." Also, "non-concordant antidote side, etc.," it is unreasonable to associate them separately with the base consciousness of the Lesser Vehicle and the Bodhisattva, because the non-concordant side and antidote mentioned here are what is to be abandoned and what can abandon, while the two base consciousnesses are not what is to be abandoned and what can abandon. Otherwise, the base consciousness of the Lesser Vehicle should be the base consciousness directly indicated in the third chapter. Because it is the base consciousness directly indicated from the context of "through the door of focusing on characteristics" and "the intention of conduct is the non-concordant side." If accepted, then it should be any of the eight directly indicated things of "not experienced by others." Because of accepting it. If accepted, then it contradicts the base consciousness of the Lesser Vehicle. Think carefully! Secondly, regarding the determination of the meaning of the key points, there are the base consciousness that purifies the path consciousness of the second ground, the base consciousness that has become the type of realization of the current Lesser Vehicle, and the conclusion of the three wisdoms by reversing the order in order to summarize the objects of hearing and thinking, there are three in total. The first is, "This shore, the other shore, not the edge," etc., seven verses. Regarding this, there are two things: the direct connection of the treatise and the analysis of the difficult points in the current situation. First, there is a reason for explaining the base consciousness after the path consciousness, because in the chapter on path consciousness, the accumulation of merit of subsequent attainment and the accumulation of wisdom of meditative equipoise both accomplish the omniscient knowledge mentioned in the first chapter, and the difference in distance between being skilled and unskilled in the method of accomplishing omniscient knowledge will be understood in the third chapter. How can it be understood? "The measure and what is measured are equal," etc.
Tibetan
་པའི་སྐབས་སུ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་དགུ་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ལ། འོ་ན་རྟོགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ངེས་སམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་སྟེང་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཡང་མི་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐབས་གསུམ་པ་འདིར་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་དང་བཞི་པས་བསྟན། ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་འདས་བར་གསུམ་ལ་མི་གནས་ཞེ་ན། དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། ཉིར་སྣང་དུ། དེ་དག་མི་དམིགས་པ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བཀོད་ནས་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ཚིགས་བཅད་འདིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གིས་བསྡུས་པའི་གཞི་ཤེས་བསྟན་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་སྒོམ་མཉམ་གཞག་དེ་ཉིད་སྐབས་གཉིས་པར་ལམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ལྡོག་པ་ནས་ལམ་ཤེས་སུ་བསྟན་ཟིན་ལ། འཁོར་འདས་བར་གསུམ་ལ་མི་གནས་པའི་ལྡོག་པ་ནས་སྐབས་གསུམ་པར་གཞི་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྔ་མ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་མར་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྤྱོད་ན་རྣམ་མཁྱེན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ལ་རིང་བ་ཡིན་ལ། མཚན་མར་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྤྱོད་ན་རྣམ་མཁྱེན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ལ་ཉེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན། དེས་ན་གཞུང་ནས་བསྟན་པའི་ཉེ་རིང་བཤད་གཞིར་བྱས་ནས་ཡུལ་གང་ལ་ཉེ་རིང་དུ་འཇོག ཉམས་ལེན་གང་གིས་ཉེ་རིང་དུ་འཇོག རྒྱུ་གང་གིས་ཉེ་རིང་དུ་འཇོག དེས་ཉེ་རིང་དུ་འཇོག་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་ལ་ཉེ་རིང་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། འདིར་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བྱ་དང་། ལམ་ཤེས་ཐོབ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཉེ་རིང་བརྩི་བའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐབས་གཉིས་པར་བསྟན་པའི་ལམ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཉེ་རིང་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མཚ
Chinese
之时。于大乘的修道，开示以等持九次第住和三界之相的智慧，以及了知智慧与所知平等性。那么，是否仅限于此证悟呢？答：那是大智慧不住于有（轮回）的证悟，并且在此之上，以大悲不住于寂静（涅槃），以及不住于二者之间的智慧，此第三阶段被认为是包含于阿赖耶识的般若波罗蜜多。如是说，即“此岸彼岸无边际”等前两句和第四句所示。为何不住于轮回、涅槃、中阴三者呢？即“诸时皆平等性”，于显现中，连接“彼等不缘亦何故”的过渡，因为三时之法皆是平等性之故。以如是之理所说。如是说之故。总之，此偈颂开示了菩萨相续中的等持所摄之阿赖耶识，菩萨的见、修等持，于第二阶段从了知道无生之反体而开示为道智已竟，从不住于轮回、涅槃、中阴之反体，仅于第三阶段开示为阿赖耶识而已，并非与前者本体相异。如是之等持状态的般若波罗蜜多，若于后得位以执着相的方式行布施等，则不善巧于成办遍智之方便，故远离遍智，若以不执着相的方式行布施等，则善巧于成办遍智之方便，故亲近遍智。如是说，即以“彼乃执相缘门中”等一句偈颂所示。因此，以经论所开示的亲近与远离为基础，以何处作为亲近与远离的立足点？以何种修法作为亲近与远离的立足点？以何种因作为亲近与远离的立足点？以及以此能作为亲近与远离之立足点的理由等四者。首先是，必须以第一阶段所开示的遍智作为亲近与远离的立足点，因为此处是以遍智作为所证之果，以道智作为能证之道，并以其支分来衡量亲近与远离的阶段之故。其次是，必须以第二阶段所开示的道智本身作为亲近与远离的立足点，理由
English
At the time of. In the Mahayana path of meditation, it is taught to realize the wisdom with the aspect of the nine samadhi abodes and the three realms, and the equality of wisdom and objects of knowledge. Then, is it limited to just this realization? Answer: That is the realization of great wisdom not abiding in existence (samsara), and on top of that, with great compassion not abiding in peace (nirvana), and the wisdom not abiding between the two, this third stage is considered to be the Prajnaparamita contained in the Alaya consciousness. As it is said, it is shown by the first two lines and the fourth line such as "This shore, the other shore, without limit". Why does it not abide in the three, samsara, nirvana, and bardo? That is, "All times are equal nature", in manifestation, connecting the transition of "Why do they not perceive", because the dharmas of the three times are all of equal nature. It is said by such reason. Because it is said. In short, this verse shows the Alaya consciousness contained in the samadhi of the Bodhisattva's continuum. The Bodhisattva's view, meditation, and samadhi, in the second stage, from the reversal of realizing the unborn path, it has already been taught as the path wisdom. From the reversal of not abiding in samsara, nirvana, and bardo, it is only taught as the Alaya consciousness in the third stage, and it is not different in essence from the former. Such Prajnaparamita in the state of samadhi, if one practices generosity etc. in the subsequent attainment with attachment to signs, then one is not skilled in the means of accomplishing omniscience, so one is far from omniscience. If one practices generosity etc. without attachment to signs, then one is skilled in the means of accomplishing omniscience, so one is close to omniscience. As it is said, it is shown by one verse such as "That is in the door of attachment to signs". Therefore, based on the closeness and distance taught in the scriptures, where should the basis of closeness and distance be placed? What kind of practice should be the basis of closeness and distance? What kind of cause should be the basis of closeness and distance? And what are the four reasons why this can be the basis of closeness and distance? First, it is necessary to place the omniscience taught in the first stage as the basis of closeness and distance, because here omniscience is the object to be attained, path wisdom is the means to be attained, and it is the stage of measuring closeness and distance as its branch. Secondly, it is necessary to place the path wisdom itself taught in the second stage as the basis of closeness and distance, the reason