Tibetan
། །སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བས་ཀྱང་དེའི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་འདོད་པའི་གང་ཟག་གཉིས་ཀ་ཡང་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གསུང་རབ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏུ་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འདི་ལ་དགོངས་སོ། །ལུས་རྣམ་གཞག་གིས་བསྡུས་དོན་བསྟན་ཏེ། དགོས་པའི་དོན་དེ་བསྡུས་དོན་ལས་རྟོགས་དགོས་པར་གསུངས་པ་གང་ཞིག་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལུས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉིར་སྣང་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན་བཤད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱིས་ནི་ཚིག་དོན་བསྟན་ཏེ། བསྡུས་པའི་དོན་དེ་ཚིག་དོན་ལས་རྟོགས་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང་ལུས་རྣམ་གཞག་གི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་དངོས་བརྒྱད་དོན་བདུན་ཅུ་པོ་དེ་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ལས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་དུ། བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་ནི། བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གིས་འཆད་པས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱར་བསྟན་ཏེ། མཚམས་སྦྱར་གྱི་དོན་ནི་གོ་རིམ་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་བར་བསྟན་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་། གཞུང་དེས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་གོ་རིམ་མི་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་གི་གོ་རིམ་ལས་མ་གསུངས་སོ་སྙམ་ན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ནང་ཚན་གྱི་གོ་རིམ་ལ་གཞི་ཤེས་དང་པོར་བསྟན་པའི་གོ་རིམ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དོན་བསྡུ་དང་། སྐབས་བཞི་པའི་གཞུང་ལས་རྟོགས་ནུས་ཤིང་རྣམ་མཁྱེན་དང་པོར་བསྟན་པའི་གོ་རིམ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་ཉིད་ལས་རྟོགས་ནུས་སོ། །འདིར་མཚན་ཉིད་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཉིར་སྣང་དུ། དང་པོར་བསྟན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ནི་མཚན་ཉིད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མཁྱེན་གསུམ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དང་པོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྟེ། རྩ་བར་ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་ཅེས་དང་། འགྲེལ་པར་མཚན་ཉིད་པ་དོན་གཅིག་པ
Chinese
学问僧对那（智慧）极为欢喜，也对那想要彰显其功德的两个人，以及对依赖于那（智慧）的经典，在一切方面都以受持等事极为恭敬。如是说，也是指这个（道理）。以身体的纲要显示总义，说必须从总义中领悟必要之义，在供养赞颂之际所显示的般若波罗蜜多，必须从身体的章节中所显示的八现观之门来领悟。如《二显论》中说：“什么是般若波罗蜜多？如果说这个要说，那么解释说，般若波罗蜜多是……”因此（这样说）。以支分广释显示词义，说必须从词义中领悟总义，并且必须从身体纲要的章节中所显示的八事七十义，从支分广释中按次第领悟。如《释论·义明》中说：“总义的偈颂，是由论著作者自己，发心是为了他人的缘故，等等，将由所有将要解释的论著来解释。”因此（这样说）。“彼之体性之结合”等等，显示了连接，连接的意义是指显示前后顺序不相违背，并且该论证成了八现观的顺序不相违背的论证。如果认为没有说六者的顺序，那么三智之中的顺序，首先显示基智的顺序是三智的意义总摄，并且能从第四品论中领悟，而且首先显示一切相智的顺序，也能从一切相智的连接本身领悟。在此，首先显示体性的理由是，在《二显论》中说：“首先显示的一切智性三者是体性的般若波罗蜜多。”因此，以三智所象征的法来象征，并通过闻思来确定，因此首先显示，根本上是从事业成就的角度而称为体性，而在解释中，体性者意义相同。
English
The learned monk is extremely pleased with that (wisdom), and also extremely respectful to the two people who want to show its merits, and to the scriptures that rely on that (wisdom), in all aspects, such as upholding. It is said that this is also referring to this (reason). The summary meaning is shown by the outline of the body, saying that the necessary meaning must be understood from the summary meaning, and the Prajnaparamita shown at the time of offering praise must be understood from the eight Abhisamayas shown in the chapter of the body. As it is said in the "Two Manifestations": "What is Prajnaparamita? If it is said that this should be said, then explain that Prajnaparamita is..." Therefore (it is said like this). The detailed explanation of the limbs shows the meaning of the words, saying that the summary meaning must be understood from the meaning of the words, and the seventy meanings of the eight objects shown in the chapter of the outline of the body must be understood in sequence from the detailed explanation of the limbs. As it is said in the "Commentary on Meaning Clarity": "The verses of the summary meaning are by the author of the treatise himself. The mind of enlightenment is for the sake of others, etc., will be explained by all the treatises that will be explained." Therefore (it is said like this). "The combination of its nature," etc., shows the connection. The meaning of the connection refers to showing that the order of before and after is not contradictory, and the argument proves that the order of the eight Abhisamayas is not contradictory. If it is thought that the order of the six is not mentioned, then the order among the three wisdoms, the order of showing the base wisdom first, is the summary of the meaning of the three wisdoms, and can be understood from the fourth chapter of the treatise, and the order of showing all-aspect wisdom first can also be understood from the connection of all-aspect wisdom itself. Here, the reason for showing the nature first is that in the "Two Manifestations" it is said: "The three all-knowing natures shown first are the Prajnaparamita of nature." Therefore, it is symbolized by the Dharma symbolized by the three wisdoms, and it is determined by hearing and thinking, so it is shown first. Fundamentally, it is called nature from the perspective of accomplishment of action, and in the explanation, the nature is the same meaning.
Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་རྟོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་མཚོན་བྱེད་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། ཁྱད་གཞི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇོག་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །སྐལ་ལྡན་དག་དགའ་སྟོན་མཛོད་ཅིག ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྒྱུ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བརྒལ་ལན་བསྟན་ཏེ། བརྒལ་ལན་གྱི་དོན་ནི་རིགས་པ་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་བར་བསྟན་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་གཞུང་དེས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དང་། དྲུག་ཏུ་བསྟན་པའི་རིགས་པ་གཉིས་མི་འགལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་ཡང་བསྡུ་ན་ཡུལ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་འདུས་པས་བརྒྱད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡུལ་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན། དྲུག་གི་སྐབས་སུ་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་དོན་མདོའི་དངོས་བསྟན་ལ་མེད་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྦས་དོན་སྦྱར་བ་ལ་འཇོག་དགོས་པ་ནི་རྒྱུད་བླར་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་གོ་རིམ་མཐུན་པ་ནི་དེ་ལྟར་བྱས་ན། དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་དབྱིག་གཉེན་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་གོ་རིམ་དེ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་རྙེད་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་འདི་ལས་འོས་མེད་དོ། །ལྔ་པ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། ཐོག་མར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མ་ཕམ་པ་ལས་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དངོས་སུ་གསན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཉིད་རྣམ་ངེས་མཛད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་སེམས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉི་ཁྲི་གཞུང་འགྲེལ་མཛད་ལ། དེ་ཉིད་བོད་དུ་མ་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་འདི་ཉི་ཁྲི་གཞུང་འགྲེལ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ལོ་ཆེན་གྱི་ཞལ་ནས་པཎྜི་ཏ་འགའ་ཞིག་ང་ལ་གཞུང་འགྲེལ་ཡོད་ཟེར་ནས་བལྟས་པས། འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་སོང་ནས། འདི་འབུམ་ཊཱིཀ་ཡིན་བྱས་པས་དེ་ག་གཞུང་འགྲེལ་ཡིན་ཟེར་རོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འཕགས་པ་གྲོལ་སྡེས་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་དང་སྦྱར་བ་ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་མཛད། དེའི་འོག་ཏུ་བཙུན་པ་གྲོལ་སྡེས་ཉི་ཁྲི་དང་སྦྱར་བའི་ཉི་ཁྲི་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོག་མར་ཉི་ཁྲིའི་རྒྱན་དུ་གཟིགས་ཏེ་ཉི་ཁྲི་དང་སྦྱར་བའི་ལེའུ་བརྒྱད་མ་མཛད། དེའི་འོག་ཏུ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་རྒྱན་དུ་གཟིགས་ཏེ། བརྒྱ
Chinese
的缘故。其他的现观难道不是用自己的象征来象征吗？如果这样想，因为是从差别之基础，知三之门安立，所以没有过失。有缘者们，行欢庆之事吧！“处是三种行相之因”等，是显示辩驳和回答。辩驳和回答的意义，是为了显示前后道理不相违背而说的，该论典是为了显示现观八种的道理和六种的道理二者不相违背的缘故。那八种现观，如果归纳起来，也包含在处、加行和果三个之中，所以在八种的场合，将处分为三种来显示。在六种的场合，仅仅是将处归纳为一个，所以显示了不相违背。道理的意义，即使在经部的直接显示中没有，也必须安立为论典作者自己加上隐义，这在《宝性论》中可以了解。第二，次第相符，如果这样做，包含必要归纳之意义，以及词义，以及连接，以及辩驳和回答，都要叙述。正如世亲自己所说，那个次第从《现观庄严论》中可以了解，所以没有比这更好的了。第五，注释论典如何产生的经过是：首先，圣者无著依靠从弥勒处实际听闻经部和论典，从而确定了它。之后，导师世亲依靠唯识宗的宗义，造了《二万颂释》，但它没有被翻译成藏文。有些人认为世亲所造的《三母除害》就是《二万颂释》，大译师说，有些班智达对我说有论释，我看了之后，变成了《十万颂释》，他们说这是《十万颂释》，就说是论释了。之后，圣者解脱军将它与中观宗义结合，造了《二万颂光明》。在那之后，比丘解脱军造了与《二万颂》结合的《二万颂释》。在那之后，导师依靠《二万颂光明》，首先视为《二万颂》的庄严，造了与《二万颂》结合的八品。在那之后，视为《八千颂》的庄
English
That is why. Aren't other realizations also symbolized by their own symbols? If you think so, there is no fault because it is established from the basis of difference, the three doors of knowledge. Fortunate ones, celebrate! "The place is the cause of the three aspects," etc., shows the debate and answer. The meaning of debate and answer is said to show that the previous and subsequent reasons do not contradict each other, and that the scripture shows that the reason for the eight realizations and the six reasons do not contradict each other. Those eight realizations, if summarized, are also included in the three of place, application, and fruit, so in the case of eight, the place is divided into three to show. In the case of six, it is only the place that is summarized into one, so it shows that it does not contradict. The meaning of reason, even if it is not in the direct teaching of the Sutra, must be established as the author of the treatise himself adding the hidden meaning, which can be understood in the Uttaratantraśāstra. Second, the order is consistent, if you do so, including the meaning of summarizing the necessary, as well as the meaning of the words, as well as the connection, as well as the debate and answer, must be narrated. As Vasubandhu himself said, that order can be understood from the Abhisamayalankara, so there is nothing better than this. Fifth, the way in which the commentary treatises came about is: First, the noble Asanga relied on actually hearing the Sutra and treatises from Maitreya, and thus determined it. After that, Master Vasubandhu, relying on the tenets of the Mind-Only school, composed the Commentary on the Twenty Thousand Verses, but it was not translated into Tibetan. Some people think that the Three Mothers Destroying Harm composed by Vasubandhu is the Commentary on the Twenty Thousand Verses, the great translator said, some panditas told me that there was a commentary, and after I looked at it, it became the Commentary on the Hundred Thousand Verses, they said that this was the Commentary on the Hundred Thousand Verses, and they said it was the commentary. After that, the noble Vimuktisena combined it with the Madhyamaka tenets and composed the Light on the Twenty Thousand Verses. After that, the monk Vimuktisena composed the Commentary on the Twenty Thousand Verses combined with the Twenty Thousand Verses. After that, the master relied on the Light on the Twenty Thousand Verses, first regarded it as the Ornament of the Twenty Thousand Verses, and composed the eight chapters combined with the Twenty Thousand Verses. After that, regarded it as the Ornament of the Eight Thousand Verses,