Tibetan
ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པ་བཅོམ་ཀྱང་སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པ་མ་བཅོམ་པས་ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་མི་རུང་བར་བསྟན། འོ་ན་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་ངམ་སྙམ་ན་ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཞེས་པས་དེའི་སྟེང་དུ་མཐུན་རྐྱེན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་བསྟན། འདིས་ཡོངས་གཅོད་ལ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ལ་གེགས་ང་རྒྱལ་མངོན་གྱུར་པ་བཅོམ་པའི་སྟེང་དུ་མཐུན་རྐྱེན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་ཡོད་པས་ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་དུ་བསྟན་ནས། རྣམ་བཅད་ལ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་ཀྱང་མཐུན་རྐྱེན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མེད་པས་ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་མི་རུང་བར་བསྟན། འོ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ལ་ཆགས་བྲལ་བྱས་པ་དང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་ལམ་ཤེས་གཏན་མི་སྐྱེའམ་སྙམ་ན་ཁྱབ་པ་དང་ཞེས་པས་དེ་གཉིས་ལ་ཡང་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་བསྟན་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལམ་ཤེས་བསྒོམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོན། དེས་ན་ཁྱབ་པའི་དོན་ནི་རང་བཞིན་གནས་རིགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་དང་འགལ་ཞིང་། རྒྱུ་ལ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ལ་འཆད་པ་ཡང་དེ་དང་དོན་གཅིག་པས་མི་འཐད་དེ། ཡན་ལག་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དང་། འདིའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་རྟེན་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་བཤད་ནས་འདིས་ནི་དེ་དག་ལ་དོགས་པ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡིན་པས་ཤེས་ལྡན་དག་དཔྱོད་མཛོད་ཅིག འོ་ན་ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་ལ་ང་རྒྱལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པ་བཅོམ་དགོས་ན་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་སྲེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་ངམ་ཞེ་ན་དེའི་ལན་དུ་གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ནི་རང་བཞིན་དང་ཞེས་པས་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གཞན་དོན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུར་དགོས་པས་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་དེ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་ཉོན་མོངས་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཁ་ཅིག ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ལ་འདོད་པ་དང་། གཞན་དག་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལ་འདོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་འདོད་པ་དང་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི་ས་དང་པོ་ནས་ཉོན་མོངས་སྤངས་ཟིན་པས་བསལ་ལ། གཉིས་པ་ཡང་རྒྱུད་བླར་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བའི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལ་མཛད་པས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་འགལ་ལོ། །དེས་ན་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དུ་མ་དང་། མཁས་གྲུབ་གཡག་པས་གསུམ་པ་ཉིད་ལ་བཞེད་པ་ལྟར་འཐད་དེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ཅིང་། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པས་བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་གཞན་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འདོད་པའི་འདུན་པའམ་སྲེད་པ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་མི་སྤོང་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཡིན་ཞིང་། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་བརྒྱད་གསུངས་པའི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན། བཏགས་པའི་དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད། སྤང་བྱར་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན། གང་ཟག་གཞན་ལ་སྤང་བྱར་བསྟན་པ། དོགས་པའི་གནས་གཞན་དཔྱད་པ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ་དང་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ལྟར། འདིས་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་མཁས་དེ་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་ན། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་བརྒྱད་པའི་སྐབས་སུ་ཡོངས་སྦྱོང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཡ་གྱལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་སྤང་བྱ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་མེད་པས་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་ཞེས་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་མཐའ་དག་སྤང་བྱར་བསྟན་པའི་ཚེ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འདོད་པའི་བློ་དེ་སྤང་བྱར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་དེ་སུ་ཞིག་གིས་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་སྤང་བྱར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་འཁོར་བ་སྤངས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་ནི་འོ་ན་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་སྲེད་པ་དེ་སྤངས་ཟིན་པས་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་དཀའ་བའི་གནས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ལུགས་འདི་ལ་མཐའ་ཆོད་པའི་བཤད་པ་དགོས་པར་སྣང་ཞིང་ཅིས་ཀྱང་བཤད་པར་ཞུ་ཞེས་གསོལ་ཞིང་བཤད་ན་འདི་ལ་སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྲེད་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པས་ཁྱབ་པས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྲུལ་པའི་ལུས་བསྒྲུབས་ཏེ། ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་གནས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བཞེད་དེ། རྒྱན་ལས། དོན་བྱས་མ་ཡིན་དེ་སངས་རྒྱས། །མེད་པར་སྐྱེས་ནས་སྤྲུལ་དོན་གཉེར། །བསམ་གཏན་དོན་བརྩོན་དེར་བསྟེན་ནས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དབུ་མ་པས་ནི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་སྲེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་སྤངས་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྲེད་པ་ཡོད་པས། དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ནས་དེའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་བཞེད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ལས་ལངས་ནས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། སྲེད་འདི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཡང་། །ཀུན་རྨོངས་བཞིན་དུ་ཅི་སྟེ་མེད། །ཚོར་བའི་དབང་གིས་སྲེད་པ་ཡིན། །ཚོར་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ཉན་རང་སློབ་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་ཞིང་བྱང་སེམས་འཕགས་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འདོད་པའི་བློ་དེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་ནི་རང་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། གཞན་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་སྐབས་འདིར་ཡང་དེ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བདུན་པ་ནི་དཀོན་བརྩེགས་སུ། ཇི་ལྟར་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེ་བོའི་མི་གཙང་ལུད། །དེ་ནི་བུ་རམ་ཤིང་པའི་ཞིང་ལ་ཕན། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་ལུད། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་ལ་ཕན། །ཞེས་དང་། ཡང་མདོ་ལས། ཐབ
Chinese
即使断除了无所有处以下的烦恼现行，但由于没有断除有顶的烦恼现行，因此说明了道相智无法真实生起。那么，是否所有断除了烦恼现行的人都能真实生起道相智呢？如果这样想，那么“处所决定”等，说明了在此之上，由于顺缘菩提心生起与否的差别，道相智真实生起的处所各不相同。这通过遍遮，对于安住于大殊胜法位的菩萨，在断除障碍我慢现行之上，也具有顺缘菩提心，因此说明了道相智能够真实生起。通过别遮，声闻独觉阿罗汉虽然断除了所有烦恼，但由于没有顺缘菩提心，因此说明了道相智无法真实生起。那么，以世间道对无所有处以下离贪的人，以及声闻独觉阿罗汉的相续中，是否永远不会生起道相智呢？如果这样想，那么“周遍”等，说明了对于这二者也能生起道相智，因为最终必定趋向于一乘，因此说明了这些人也为了获得第一时所说的遍智，必须修习道相智。因此，如果将周遍的意义解释为由自性住种性周遍，则与圣狮子二者的论典相违。将因分为三种，并解释为近取因，也与此意义相同，因此不合理，因为前两个支分的所依补特伽罗，与此处的所依补特伽罗，所依不同。因此，前两个支分说明了真实生起的因缘聚合，而此处则是通过断除对这些的疑惑，说明了对于不能真实生起的人，也通过间接的方式生起的方式，因此有智慧的人请仔细观察。那么，道相智真实生起需要断除我慢所摄的烦恼现行，那么道相智本身是否会特意追求并断除贪欲所摄的烦恼呢？对于这个问题的回答是，第二自性的支分是自性，说明了道相智不会特意追求并断除烦恼，因为这些烦恼需要作为为了他利而受生的因，因此不特意追求并断除烦恼，这就是道相智的
English
Even if the manifest afflictions below the realm of nothingness are eliminated, it is shown that the actual path knowledge cannot arise because the manifest afflictions of the peak of existence have not been eliminated. Then, is it possible for all those who have eliminated manifest afflictions to actually generate path knowledge? If you think so, then "the place is definite," etc., shows that on top of that, due to the difference between the presence or absence of the favorable condition of generating the supreme bodhicitta, the places where path knowledge actually arises are determined separately. This, through complete exclusion, shows that for a bodhisattva abiding in the great supreme Dharma position, on top of eliminating the manifest hindrance of pride, there is also the favorable condition of generating the supreme bodhicitta, so path knowledge can actually arise. Through separate exclusion, it is shown that although the Hearer and Solitary Realizer Arhats have abandoned all afflictions, they cannot actually generate path knowledge because they do not have the favorable condition of generating the supreme bodhicitta. Then, will path knowledge never arise in the minds of those who have become detached from desire for the realm of nothingness and below through worldly paths, and in the minds of Hearer and Solitary Realizer Arhats? If you think so, then "pervasion," etc., shows that path knowledge also arises for these two, because ultimately they are definitely bound for the One Vehicle, so it shows that these people also must cultivate path knowledge in order to obtain the omniscient wisdom taught in the first instance. Therefore, if the meaning of pervasion is explained as being pervaded by the naturally abiding lineage, it contradicts the treatises of both Holy Lion. Dividing the cause into three and explaining it as the immediate cause is also the same in meaning as that, so it is not reasonable, because the basis of the first two branches, the person, and the basis of this, the person, are different bases. Therefore, the first two branches explain the accumulation of causes for actual arising, and this one, by cutting off doubts about those, shows the way in which those who cannot actually arise also arise indirectly, so those with wisdom, please examine carefully. Then, if it is necessary to eliminate the manifest afflictions included in pride in order for path knowledge to actually arise, then does path knowledge itself intentionally seek and abandon the afflictions included in desire and attachment? The answer to that question is, the second branch of nature is nature, which shows that path knowledge does not intentionally seek and abandon afflictions, because those afflictions are needed as the cause for taking birth in existence for the sake of others, so not intentionally seeking and abandoning afflictions, that is the path knowledge's
Chinese
之自性之故也。如是宣说。那么烦恼是什么呢？对此，有的人认为是烦恼自性，有的人认为是烦恼的习气，有些人认为是与善根相应的烦恼，共有三种。其中，第一种从初地开始就已经断除了烦恼，所以排除。第二种，因为《宝性论》中将二障视为应特意对治而断除的所知障，所以将烦恼的习气视为所知障，特意对治而不舍弃是相违的。因此，如同以前的众多智者和智成就者雅巴所认为的第三种那样是合理的，即被证悟空性的智慧所摄持，并被缘众生的慈悲所策发，故而想要为了他利而有意识地在轮回中受生的意愿或贪欲，是此处所说的不可舍弃的与善根相应的烦恼。在《慧海请问经》中，所说的八种与善根相应的烦恼之一就是这个。对此，以烦恼之名安立的原因，安立的必要，对实际的损害，产生应舍弃之疑虑的原因，对其他人显示为应舍弃，对疑虑之处的其他分析，以及与能成立的教证相结合，共有七点。第一点是，如同烦恼将众生束缚于三界一样，此（与善根相应的烦恼）也将菩萨束缚于三界之故。第二点是，为了显示菩萨的方便善巧胜过声闻，即为了知晓菩萨的方便善巧能够将未断除的烦恼转化为菩提道。第三点不是烦恼自性，因为被菩萨相续中的特殊方便智慧所摄持，所以能转化为大乘道，并且在第八地时是清净之法的一部分。第四点是，如果认为那么如此殊胜之道是否应舍弃呢？如果没有这样的疑虑，那么说“以道智特意对治而不舍弃”就没有必要了，如果这样想就不是了，因为所有轮回都被显示为应舍弃的
English
is its own nature. Thus it is taught. So what is affliction? Regarding this, some consider it to be the nature of affliction, others consider it to be the imprints of affliction, and some consider it to be affliction associated with virtuous roots, there are three kinds. Among them, the first is eliminated because affliction has already been abandoned from the first ground. The second is also contradictory because the two obscurations are specifically cultivated and abandoned by the two aspects of the Ratnagotravibhāga, and the identification of the obscuration of knowledge as the imprints of affliction is made, so it is contradictory to specifically cultivate and not abandon it. Therefore, it is reasonable as the third one is considered by many previous scholars and the accomplished scholar Yakpa, that is, it is seized by the wisdom that realizes emptiness, and aroused by the compassion that focuses on sentient beings, so the desire or craving to consciously take birth in samsara for the sake of others is the affliction associated with virtuous roots that is taught here as not to be abandoned. In the Sutra Requested by Sagaramati, it is one of the eight afflictions associated with virtuous roots. Regarding this, the reason for designating it with the name of affliction, the necessity of designation, the harm to reality, the reason for generating doubt about being abandoned, showing it to others as being abandoned, analyzing other places of doubt, and combining it with the scriptures that establish it, there are seven points. The first point is that just as affliction binds beings to the three realms, this (affliction associated with virtuous roots) also binds Bodhisattvas to the three realms. The second point is to show that the skillful means of Bodhisattvas are superior to those of Hearers, that is, to know that the skillful means of Bodhisattvas can transform unafflicted afflictions into the path to enlightenment. The third is not the nature of affliction, because it is seized by the special skillful wisdom in the continuum of Bodhisattvas, so it can be transformed into the Mahayana path, and it is one of the aspects of purification in the eighth ground. The fourth point is, if one thinks, is such a special path to be abandoned? If there is no such doubt, then it is not necessary to say "specifically cultivate and not abandon it with the wisdom of the path", if you think like this, it is not so, because all samsara is shown to be abandoned.