Tibetan
་ནི་འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་སྤོང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་རྨད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྤང་བ་གསུམ་མོ། །བཞི་པ་ལ་ང་རྒྱལ་ནི་རློམ་པས་ཁེངས་པ་དང་། མ་རིག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་། ཐེ་ཚེམ་དང་ལྟ་བ་ནི་བློ་ངན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ལྟ་བ་མཐོང་སྤང་ཡིན་ཡང་། སྐབས་འདིར་སྤོང་བར་བཤད་པ་ནི་གནས་ངན་ལེན་སྦྱོང་བའམ། ཐག་བསྲིང་པའི་གཉེན་པོ་ལ་དགོངས་ནས་གསུང་ཞིང་། ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ་བཞི་སྤོང་བའོ། །འདིར་འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་སྤོང་བ་གསུངས་པ་ནི་ས་ལྔ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པའི་དོན་ཡིན་ཞིང་། མཐོང་སྤང་གི་གཉེན་པོ་གསུངས་པ་ནི་བདེན་བཞི་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་སྦྱོང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ས་དྲུག་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ནི། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དང་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པའོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ས་དང་པོ་ནས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་ཐོབ་མོད་ཀྱི་འདིར་ནི་རྫོགས་པར་ཐོབ་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་དང་། སྤྱོད་པ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་གེགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སློབ་མ་དང་། བསེ་རུ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོར་འཇུག་པའི་གེགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་སྐྲག་པའི་སེམས་སོ། །བར་དུ་སྒྲུབ་པའི་གེགས་ནི་བླངས་ན་སེམས་ཞུམ་པ་དང་། བཏང་ན་མི་དགའ་བའི་སེམས་སོ། །ཐ་མར་མཐར་ཕྱིན་པའི་གེགས་ནི་དབུལ་ཡང་སློང་བ་མི་སྤོང་བའི་སེམས་སོ། །འདིར་སྤྱིར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པས་སྤང་བྱ་དྲུག་སྤོང་བ་ཡིན་གྱི་སོ་སོར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་རྫོགས་པ་དང་། སྤང་བྱ་སྤངས་པ་རྣམས་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྐང་གྲངས་སོ་སོར་བགྲངས་ཤིང་སྤང་བྱ་རྣམས་ཀྱང་སྤོང་བྱེད་གཉེན་པོའི་ལྡོག་པ་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ས་དྲུག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པའི་དོན་ཡིན་ཞིང་། ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་སྐྲག་པ་སྤོང་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་སྦྱོང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ས་བདུན་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ལ་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། སྤོང་བྱེད་གཉེན་པོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བདག་དང་སེམས་ཅན་འཛིན་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་སྤང་བྱའི་དབྱེ་བ་དང་། ཉེས་པ་སྤངས་པ
Chinese
是舍弃成为喧嚣之境。第三是自赞毁他，以及舍弃不善业的十种途径这三者。第四是，我慢是因傲慢而洋洋得意，无明是颠倒，怀疑和见解是恶劣的智慧，虽然怀疑和见解是见道所断，但在此处说舍弃，是指净化恶趣，或者是指为了延长关系而说的对治品，以及对烦恼的忍耐，这是舍弃四者。此处所说的舍弃成为喧嚣之境，是第五地后得位时，为了增进禅定的波罗蜜多之义。所说的见道所断的对治品，是为了修习精通四谛的智慧之义。第六地的清净是：布施、持戒、忍辱、精进等。就像这样，此处有十二种，归纳为两种，即舍弃的对治品和所舍弃的不相顺之品。第一是圆满六度。如果认为六度不是从第一地获得的吗？虽然获得了，但此处是获得圆满之义。第二是菩提的障碍和随行修持的障碍两种，其中第一种是喜欢弟子和独觉的心。第二种有三种，其中最初进入的障碍是对无自性感到恐惧的心。中间修持的障碍是接受则灰心丧气，舍弃则不高兴的心。最终达到究竟的障碍是即使贫穷也不舍弃乞讨的心。此处总的来说，圆满了六度，因此舍弃六种应舍弃之物，但不是要一一对应，因此对治品圆满，并且所舍弃之物也已舍弃，这些都是清净之法的支分，分别计数，并且所舍弃之物也是从舍弃对治品的反面来说的。此处所说的圆满六度，是第六地后得位时，为了增进智慧的波罗蜜多之义。舍弃对无自性感到恐惧，是为了修习精通缘起的智慧之义。第七地的清净，有应舍弃的不相顺之品和舍弃的对治品两种，其中第一种是执着于我和众生等，就像这样，此处有应舍弃的分类和舍弃的过患
English
is abandoning the state of becoming noisy. The third is self-praise and disparaging others, and abandoning the ten paths of unwholesome actions, these three. The fourth is that arrogance is being filled with pride, ignorance is reversal, doubt and views are bad wisdom, although doubt and views are to be abandoned by the path of seeing, but here it is said to abandon, it means purifying the evil realms, or it refers to the antidote spoken of for prolonging the relationship, and patience with afflictions, this is abandoning the four. Here, the abandonment of the state of becoming noisy is said to be the meaning of increasing the perfection of meditation in the subsequent attainment of the fifth ground. The antidote to be abandoned by the path of seeing is said to be for the sake of cultivating the wisdom of being skilled in the four truths. The purification of the sixth ground is: giving, morality, patience, diligence, etc. Like this, there are twelve here, which are summarized into two, namely the antidote to be abandoned and the non-concordant aspects of what is to be abandoned. The first is the perfection of the six perfections. If it is thought that the six perfections are not obtained from the first ground? Although obtained, here it is the meaning of obtaining perfection. The second is the obstacles to Bodhi and the obstacles to following practice, of which the first is the mind that likes disciples and solitary realizers. The second has three, of which the first obstacle to entering is the mind that is afraid of no self-nature. The obstacle to practicing in the middle is the mind that is discouraged when accepting and unhappy when abandoning. The final obstacle to reaching the end is the mind that does not abandon begging even when poor. Here, in general, the six perfections are perfected, so the six things to be abandoned are abandoned, but it is not to be matched one by one, so the antidote is perfected, and the things to be abandoned have also been abandoned, these are the limbs of the purifying Dharma, counted separately, and the things to be abandoned are also spoken of from the opposite of abandoning the antidote. Here, the perfection of the six perfections is said to be the meaning of increasing the perfection of wisdom in the subsequent attainment of the sixth ground. Abandoning the fear of no self-nature is for the sake of cultivating the wisdom of being skilled in dependent origination. The purification of the seventh ground has two aspects: the non-concordant aspects to be abandoned and the antidote to be abandoned, of which the first is clinging to self and sentient beings, etc., like this, here there are classifications of what should be abandoned and the faults of abandoning.