Tibetan
དྲངས་པའི་མདོ་གཉིས་དང་འགལ་ལོ། །ས་གཉིས་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་བྱས་པ་གཟོ་དང་བཟོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས། བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་པ་སྟེ། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཁོ་ན་ལ་བཞེད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དབྱིག་གཉེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ཆར་ལ་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱས་པ་གཟོ་བ་དང་། གནོད་པ་བཟོད་པ་དང་། རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། སྙིང་བརྩེ་ཆེ་བ་སྟེ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི་བཀུར་སྟི་དང་། བླ་མ་ལ་གུས་ཉན་དང་། སྦྱིན་སོགས་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོར་གསུངས་པ་ནི་ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྦྱོང་བའི་དོན་ཏོ། །ས་གསུམ་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ནི། ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཉིད་དང་ནི་ཞེས་སོགས་ཏེ། ས་གསུམ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ས་སྐྱེ་ཞིང་། དེ་ལ་ཐབས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དགོས། སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ལ་ཤེས་རབ་དགོས། དེའི་རྒྱུར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དགོས། དེ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རབ་དབྱེ་ལ་མཁས་པ་ཅིག་དགོས། དེའི་ཆེད་དུ་གསུང་རབ་ཐོས་པ་ཅིག་དགོས་པས་ཐོས་པ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་ཚིག་བཞི་པ་ཅིག་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་ཡང་སྟོང་གསུམ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ཀྱང་བརྒལ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཐོས་པས་མི་ངོམས་པ་ཉིད་དང་ཟང་ཟིང་མེད་པར་གཞན་ལ་ཆོས་སྦྱིན་པ་གཉིས་འབྱུང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ལས་ཆོས་ཐོས་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མཐོང་ནས་དེ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་སྦྱོང་བ་དང་། གཞན་ལ་ཆོས་སྦྱིན་པའི་ཚེ་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པས་འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་གཉིས་འབྱུང་། གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལ་རང་དོན་རྫོགས་དགོས་པར་མཐོང་ནས་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པ་གཉིས་འབྱུང་ངོ་། །རློམ་མེད་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་མངོན་ཞེན་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཐོས་པས་མི་ངོམས་པ་ནི་ས་གསུམ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་སྦྱོང་བའི་དོན་ཡིན་ཞིང་། འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ས་བཞི་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ནི། ནགས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་ཡང་བཅུ་ཡོད་པ་དོན་དྲུག་ཏུ་འདུས་ཏེ། སེམས་རྣམ
Chinese
这与所引用的两部经相违背。第二地的清净是：戒律、行善、欢喜和忍耐。这就是说，这里有三个方面：基础是戒律，意乐是殊胜的，行为是殊胜的。第一，戒律，是指无著认为的仅仅是断除恶行的戒律。而导师则追随世亲的观点，认为包括三种戒律。第二是行善、忍受损害、极度欢喜和大慈悲，共有四种。第三是恭敬、对上师的恭敬听从，以及精进布施等，共有三种。这里主要强调戒律，是因为在第二地的后得位，戒律的波罗蜜多更加殊胜，并且修习戒律的学处。第三地的清净是：听闻不厌足等等。在第三地的后得位，生起一种想法，即要将一切众生从轮回的苦海中解脱出来，这是一种自然的显现。为了实现这个目标，需要无碍的智慧。为了消除障碍，需要智慧。而智慧的根本是禅定。为了获得禅定，需要精通禅定的分类。为了这个目的，需要听闻佛法，因此要高度重视听闻。那时，即使是为了一个四句偈的意义，也愿意付出比将三千大千世界化为一片火海更大的代价。因此，会出现听闻不厌足和毫不吝啬地向他人布施佛法这两种情况。在听闻佛陀的教法时，会看到佛陀的净土，并希望获得它，从而清净一切佛土。在向他人布施佛法时，能够忍受邪说，并且不会对轮回感到厌倦。在为他人利益而努力时，会认识到自身利益的圆满是必要的，从而产生羞耻心和惭愧心。所谓“没有骄慢的自性”，是指没有执着。这里，听闻不厌足是指在第三地的后得位，修习禅定的学处。而对轮回不感到厌倦，是指忍辱的波罗蜜多更加殊胜。第四地的清净是：安住于森林、少欲知足等等。这里也有十种，可以归纳为六个方面：心识
English
This contradicts the two sutras that were quoted. The purification of the second ground is: discipline, doing good, joy, and patience. That is to say, there are three aspects here: the basis is discipline, the intention is excellent, and the behavior is excellent. First, discipline, which is what Asanga considers to be solely the discipline of abstaining from misdeeds. The teacher, however, follows Vasubandhu's view and considers it to include all three disciplines. Second, doing good, enduring harm, extreme joy, and great compassion, there are four. Third, respect, respectful listening to the guru, and diligence in giving, etc., there are three. Here, the main emphasis is on discipline, because in the post-attainment of the second ground, the perfection of discipline is more excellent, and the training in the discipline is practiced. The purification of the third ground is: never being satisfied with listening, etc. In the post-attainment of the third ground, the thought arises that all sentient beings should be liberated from the ocean of samsara, which is a natural manifestation. To achieve this goal, unobstructed wisdom is needed. To eliminate obstacles, wisdom is needed. The root of wisdom is samadhi. To obtain samadhi, one needs to be skilled in the classification of samadhi. For this purpose, one needs to hear the Dharma, so one must highly value listening. At that time, even for the meaning of a four-line verse, one would be willing to pay a price greater than turning the three thousand great thousand worlds into a single flame. Therefore, two things will arise: never being satisfied with listening and generously giving the Dharma to others. When hearing the Buddha's teachings, one will see the Buddha's pure land and wish to obtain it, thereby purifying all Buddha lands. When giving the Dharma to others, one will be able to endure heretical teachings and will not be weary of samsara. When striving for the benefit of others, one will realize that the perfection of one's own benefit is necessary, thereby generating a sense of shame and embarrassment. The so-called "self-nature without arrogance" means without attachment. Here, never being satisfied with listening means that in the post-attainment of the third ground, the training in samadhi is practiced. And not being weary of samsara means that the perfection of patience is more excellent. The purification of the fourth ground is: dwelling in the forest, having few desires, being content, etc. Here, there are also ten, which can be summarized into six aspects: consciousness
Tibetan
་དག སྤྱོད་པ་རྣམ་དག ཡིད་བྱེད་རྣམ་དག ཕྲིན་ལས་རྣམ་དག སྟོང་པ་རྣམ་དག རྣལ་འབྱོར་རྣམ་དག་གོ །དང་པོ་ནི་ནགས་གནས་དང་། འདོད་ཆུང་དང་། ཆོག་ཤེས་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལེན་པ་དང་། བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་གཉིས་སོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི། ཟས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ་དང་། གོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ་དང་། གནས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལྔ་དང་། སྤྱོད་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཅིག་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཟས་བཟང་པོ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་པ་དང་། ཡང་ཡང་ཟ་བ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྟན་གཅིག་པ་དང་། ཕྱིས་མི་ལེན་པའོ། །བསོད་སྙོམས་ལ་སྒོ་ཐེར་ཆགས་རྒྱུ་བ་དང་། ཅི་ཐོབ་པ་ལེན་པ་གཉིས་སོ། །སྟན་གཅིག་པ་ལ་ཟོས་པའི་དང་། ཆུའི་དང་། སྟན་གྱི་མཐའ་པ་གསུམ་མོ། །ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ལ་བླངས་པའི་དང་། ཟ་བའི་མཐའ་པ་གཉིས་སོ། །གོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་བཟང་པོ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང་། འཇམ་པོ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཕྱིང་པ་བ་དང་། མང་པོ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་གོས་གསུམ་པའོ། །གནས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་འདུ་འཛི་ཅན་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དགོན་པ་བ་དང་། སྟེང་གཡོགས་ཅན་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་བླ་གབ་མེད་པ་དང་། བསྐོར་བ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཤིང་དྲུང་པ་དང་། གནས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དུར་ཁྲོད་པ་དང་། མང་པོ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་གཞི་ཇི་བཞིན་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་ཉལ་བ་སོགས་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཙོག་པུ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པའོ། །བཞི་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བའོ། །ལྔ་པ་ནི་བདོག་ཀུན་གཏོང་བའོ། །དྲུག་པ་ནི་མི་ཞུམ་པ་དང་ལྟ་བ་མེད་པ་གཉིས་སོ། །འདིར་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལེན་པ་གཙོ་བོར་གསུངས་པ་ནི་ས་བཞི་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པའི་དོན་ཡིན་ཞིང་། མྱང་འདས་ལ་གཞོལ་བ་ནི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་སྦྱོང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ས་ལྔ་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ནི། འདྲིས་དང་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་ཡང་སྤང་བྱ་བཅུ་སྤོངས་དགོས་པ་ཡང་བཞིར་འདུས་ཏེ། བསམ་སྦྱོར་མ་དག་པ་དང་། གནས་མ་དག་པ་དང་། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི་འདྲིས་དང་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་སྤོང་བ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ
Chinese
。行持清净，作意清净，事业清净，空性清净，瑜伽清净。第一是住森林，少欲，知足三种。第二是受持十二杜多功德和不舍弃学处两种。十二杜多功德是，于食物方面有三种，于衣服方面有三种，于住所方面有五种，于行持方面有一种。第一是，为了遮止贪执好的食物而行乞食，为了遮止一再食用而一坐食，以及不后取。乞食有挨家挨户次第乞食和随得而取两种。一坐食有食后，饮水后，坐垫边际三种。不后取有取后和食用的边际两种。于衣服方面，为了遮止贪执好的而穿粪扫衣，为了遮止贪执柔软的而穿毡衣，为了遮止贪执多的而有三法衣。于住所方面，为了遮止贪执喧嚣的而住阿兰若，为了遮止贪执有顶棚的而无覆盖，为了遮止贪执围绕的而住树下，为了遮止贪执住所的方便而住尸陀林，为了遮止贪执多的而随处而住。于行持方面，为了遮止睡眠等贪执而常端坐。第三是呵责诸欲。第四是趋入涅槃。第五是舍弃一切财物。第六是不怯懦和无有宗派两种。此处主要宣说少欲知足和受持十二杜多功德，是第四地后得时增上精进波罗蜜多的意义，趋入涅槃是通达三十七菩提分而修习智慧的意义。第五地的清净是，亲友和贪恋家等。此中当舍弃的十种也归纳为四种，即意乐行为不清净，住所不清净，不如理行和舍弃根本烦恼。第一是舍弃亲友和贪恋家两种。第二
English
. Conduct is completely pure, attention is completely pure, activity is completely pure, emptiness is completely pure, yoga is completely pure. The first is dwelling in the forest, having few desires, and being content, these three. The second is taking up the twelve qualities of purification and not abandoning the training, these two. The twelve qualities of purification are three related to food, three related to clothing, five related to dwelling, and one related to conduct. The first is begging for alms to prevent attachment to good food, eating one meal to prevent eating again and again, and not taking more later. Begging for alms involves going from door to door in order and taking whatever is obtained. Eating one meal involves the end of eating, drinking water, and the mat. Not taking more later involves the end of taking and eating. In terms of clothing, wearing rag robes to prevent attachment to good clothing, wearing felt to prevent attachment to soft clothing, and having three Dharma robes to prevent attachment to many. In terms of dwelling, dwelling in a secluded place to prevent attachment to crowded places, having no roof to prevent attachment to having a roof, dwelling under a tree to prevent attachment to being surrounded, dwelling in a charnel ground to prevent attachment to the convenience of dwelling, and dwelling wherever is suitable to prevent attachment to many. In terms of conduct, constantly sitting upright to prevent attachment to sleeping and so on. The third is denouncing all desires. The fourth is inclining towards nirvana. The fifth is giving away all possessions. The sixth is being fearless and having no sectarian views. Here, the main teachings of having few desires, being content, and taking up the twelve qualities of purification are the meaning of increasing diligence as a perfection in the subsequent attainment of the fourth ground, and inclining towards nirvana is the meaning of training wisdom by being skilled in the thirty-seven factors of enlightenment. The complete purification of the fifth ground is attachment to friends and family, and so on. Here, the ten things to be abandoned are also condensed into four: impure intention and action, impure dwelling, improper conduct, and abandoning the root afflictions. The first is abandoning attachment to friends and family, these two. The second