Tibetan
ང་པོར་གོ་ཆ་བགོས་པ། དེ་ནས་དཔུང་ཚོགས་པའི་ཆེད་དུ་གཡུལ་དུ་འཇུག་པ། དེ་ནས་དཔུང་མ་ལུས་པ་གསོག་པ། དེ་ནས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཡུལ་བསྐྲད་དེ་དེ་ལས་རྒྱལ་བ་བཞི་ཡོད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་སྤང་བྱ་གཉིས་པོ་དེ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་བསམ་པས་གོ་བགོས་པ་ནི་གོ་ཆ། སྦྱོར་བས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་འཇུག་པ། གཉེན་པོའི་དཔུང་ཚོགས་གསོག་སྟེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཡུལ་བསྐྲད་པ་ནི་ཚོགས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཐོབ་པ་ནི་ངེས་འབྱུང་གི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་གྲངས་དང་གོ་རིམ་གཉིས་ཆར་ངེས་པའོ། །འདིར་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ནས་བཞག་པ་དང་། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ས་བརྒྱད་པ་ནས་བཞག་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་སུ། སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་སྤང་བྱ་དངོས་སུ་སྤོང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ནི་གང་གི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ལ་བཤད་པས་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་གཉིས་མཐོང་སྤང་དངོས་སུ་སྤོང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འདྲ་ཡང་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱིར་ལོགས་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་བརྒྱད་པ་ནས་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤངས་ཟིན་པས་དེ་ཡན་ཆད་ནི་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་པར་དག་པ་ས་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཞེས་མང་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་འགྲེལ་ཆུང་དུ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གིས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚོགས་ཡིན་པས་ཞེས་གསུངས། སངས་རྒྱས་སའི་སྐུ་གསུམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བསམ་པས་གོ་བགོས་པས་གོ་ཆ། སྦྱོར་བས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པས་འཇུག་པ། རྒྱུ་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་ཚོགས་པ་ནི་ཚོགས་སྒྲུབ། བསྒྲུབ་བྱ་དེར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་བར་ཆད་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ངེས་འབྱུང་གི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་ས་མཚམས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་འོ་ན་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ནས་རྒྱུ་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཇི་ལྟར་ཚང་སྙམ་ན། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་ས་བཅུ་གཅིག་གི་མཉམ་གཞག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཚང་བ་ལ་ད
Chinese
首先披上盔甲，然后为了军队的缘故投入战斗，然后聚集所有军队，然后与敌对势力作战并战胜他们，就像有四种胜利一样。在这里，为了舍弃那两种应舍弃之物，以意念披上盔甲是盔甲，以行为如理如实地进入是投入，聚集对治的军队并与敌对势力作战是聚集，获得必定从敌对势力中解脱出来的是解脱的修行，因此数量和顺序都是确定的。这里，积累资粮的最低界限是从大法顶开始确立的，以及从第八地开始确立解脱修行的要点也正是这个。在《摄类学》中说，将舍弃和对治分为二的加行道，是实际进行舍弃应舍弃之事的行为，而无间道则是指在其下显现解脱。因此，加行道的最高法和苦法智忍二者，虽然在实际进行舍弃见道所断之事的行为上相似，但苦法智忍的刹那之后会显现解脱道，并且从第八地开始，以不再重新产生修道所断的分别念的方式断除，因此在那之前是依赖于两种分别念的特殊之道。考虑到这一点，导师的注释中多次说清净地三地是特殊之道。第二点是在《释论小》中说，因为以慈悲等这些如实修行的自性，能够执持伟大的菩提，所以慈悲等是资粮。佛地的三身是伟大的菩提，为了修行它，以意念披上盔甲是盔甲，以行为如理如实地进入是投入，因资粮的威力聚集是资粮积累，以刹那也不间断的方式必定从中解脱出来是解脱的修行。对于这个，地界的划分也和之前一样，那么从大法顶开始，因资粮的威力如何圆满呢？因为现量见到自性清净的法身，与十一地的等持没有差别，所以具有实际生起它的能力。
English
First, putting on armor; then, engaging in battle for the sake of the army; then, gathering all the troops; then, fighting against the opposing forces and defeating them, just as there are four victories. Here, in order to abandon those two to-be-abandoned things, putting on armor with intention is armor; entering properly and truthfully with action is engagement; gathering the army of antidotes and fighting against the opposing forces is gathering; obtaining definite liberation from the opposing forces is the practice of liberation, so both the number and the order are definite. Here, the lowest limit for accumulating merit is established from the Great Dharma Peak, and the key point of establishing the practice of liberation from the eighth ground is also this. In the Compendium, it says that the path of application, which divides abandonment and antidote into two, is the action of actually abandoning the things to be abandoned, while the path of no interruption is said to be that under which liberation will be manifested. Therefore, the highest Dharma of the path of application and the two, forbearance of Dharma and knowledge of Dharma, in suffering are similar in that they actually perform the act of abandoning what is to be abandoned on the path of seeing, but the moment of forbearance of Dharma will manifest the path of liberation, and from the eighth ground onwards, the conceptual thoughts to be abandoned on the path of cultivation are abandoned in such a way that they will not arise again, so before that, it is a special path that depends on the two conceptual thoughts. Considering this, the teacher's commentary often says that the three pure grounds are special paths. The second point is that in the "Small Commentary," it says that because these, such as compassion, hold the great Bodhi with the nature of truly accomplishing it, therefore, great compassion and so on are accumulations. The three bodies of the Buddha ground are the great Bodhi, and to practice it, putting on armor with intention is armor; entering properly and truthfully with action is engagement; the gathering of the powerful force of causal accumulations is the accumulation of merit; and the definite liberation from it in a way that is uninterrupted even for a moment is the practice of liberation. For this, the division of grounds is the same as before, so how is the power of causal accumulations complete from the Great Dharma Peak? Because the Dharmakaya of self-nature purity is directly seen, there is no difference from the equipoise of the eleventh ground, so it has the power to actually generate it.
Tibetan
གོངས་སོ། །ས་བརྒྱད་པ་ནས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་བར་མ་ཆད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་དེར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི་མཚན་འཛིན་གྱིས་བར་མ་ཆད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་ནོ། །ལུགས་འདི་གཉིས་ཆར་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྩ་བའི་དགོངས་པར་སོང་ཞིང་དོན་གྱི་གནད་ཀྱང་གཅིག་པར་སྣང་སྟེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་སྒྲུབ་པ་ལ་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གཉིས་སྤོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་སོ་སོའི་དོན་ལ་བཞི་ལས་དང་པོ་གོ་སྒྲུབ་ནི། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་ཏེ། འདི་ལ་སྡུད་བྱེད་དྲུག་ངོས་གཟུང་། བསྡུ་བྱ་དྲུག་ཚན་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་གོ་ཆར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་སྦྱིན་པའི་གོ་སྒྲུབ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་སྒྲུབ་ཀྱི་བར་རྣམ་པ་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་ནི། མཚན་བཞི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་པ་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཐེག་པ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་བསམ་གཏན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་སྦྱིན་པའི་གོ་ཆ་དྲུག་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གནོད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྟ་བུ་ལ་དྲུག་ཏུ་སྦྱར་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རེ་རེ་ལ་ཡང་དྲུག་དྲུག་སྦྱར་རོ། །ཉིར་སྣང་ལས། དང་པོ་གཉིས་འདྲ་བ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་ཉེ་བར་རྟོག་པ་ནི་བཟོད་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཐེག་པ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་། སྒྱུ་མའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། གཏོང་བ་པོ་དང་། ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཏུ་བཤད་དོ། །འོ་ན་སྡུད་བྱེད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་། བསྡུ་བྱའི་སྦྱིན་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། སྦྱིན་པ་ཙམ་དུ་འཇོག་པའི་ཆ་དེ་སྡུད་བྱེད་ཡིན་ཞིང་། མཚན་གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་དེ་བསྡུ་བྱ་ཡིན་ནོ། །གོ་སྒྲུབ་དྲུག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན་འདི་ལ་ཕར་
Chinese
敬礼！从第八地开始，刹那也不间断地必定会出现在所要证悟的境地，其方式是，执著名相而刹那也不间断地必定会出现在成佛之境的意思。这两种方式都符合论典根本的意旨，而且意义的关键也似乎相同，因为为了成办三种伟大的事业，必须断除见断和修断二者。第四，关于各自的意义，四者中的第一个是盔甲的成办：“彼等各自布施等。”这里要确定六种集合，被集合的六种转变为六组的方式，以及其转变为盔甲的方式，共有三种。第一种是从布施的盔甲成办到智慧的盔甲成办之间的六种。第二种是，例如以名称四法中的法布施为例，法布施本身就是布施的布施；在其时，舍弃声闻等作意是布施的戒律；在其时，安忍一切众生说不悦耳之语是安忍；在其时，生起希求是布施的精进；在其时，不与其它乘相混的专注一心是布施的禅定；在其时，回向于无上正等觉是布施的智慧，这就是布施的六种盔甲。同样，对于像断除损害他人的戒律，从六种结合到智慧之间，每一个都要结合六种。在《二显》中说：“最初二者相似，对于一切相智的法，安忍和，欲望和接近于证悟是安忍；将该善根回向于无上正等觉是精进；不与其它乘相混的专注一心，将该善根回向菩提是禅定；以如幻的觉知安住，对于所布施之物，施者和受者不执著是智慧。”那么，有人会想，集合的布施和被集合的布施有什么区别呢？将仅仅安立为布施的部分是集合，而像名称四法中的法布施就是被集合。有人会想，安立为六种盔甲的方式是怎样的呢？对此，
English
Homage! From the eighth bhumi onwards, without a moment's interruption, one will definitely appear in the state to be realized, the way is, grasping at characteristics and without a moment's interruption, one will definitely appear in the state of Buddhahood. Both of these methods are in accordance with the intention of the root text, and the key to the meaning also seems to be the same, because in order to accomplish the three great deeds, it is necessary to abandon both the afflictions to be abandoned by seeing and the afflictions to be abandoned by meditation. Fourth, regarding the individual meanings, the first of the four is the accomplishment of armor: "Those individually giving and so on." Here, there are three aspects: identifying the six collections, how the six collected transform into six groups, and how they transform into armor. The first is the six aspects from the accomplishment of the armor of giving to the accomplishment of the armor of wisdom. The second is, for example, taking the Dharma giving of the four names as an example, the Dharma giving itself is the giving of giving; at that time, abandoning the attention of the Hearers and so on is the discipline of giving; at that time, enduring the unpleasant words spoken by all beings is patience; at that time, generating desire is the diligence of giving; at that time, the single-pointed mind that is not mixed with other vehicles is the meditation of giving; at that time, dedicating to the unexcelled perfect enlightenment is the wisdom of giving, which is the six armors of giving. Similarly, for the discipline of abandoning harm to others, from combining six to wisdom, each one should be combined with six. In the Two Manifestations it says: "The first two are similar, for the Dharma of the all-knowing, patience and, desire and approaching realization is patience; dedicating that root of virtue to the unexcelled perfect enlightenment is diligence; the single-pointed mind that is not mixed with other vehicles, dedicating that root of virtue to enlightenment is meditation; abiding closely with the perception of illusion, not fixating on the object of giving, the giver, and the receiver is wisdom." Then, one might wonder, what is the difference between the giving of collection and the giving of being collected? The part that is merely established as giving is the collection, while the Dharma giving of the four names is the being collected. One might wonder, how is the way of establishing the six armors? To this,