Tibetan
དེ་བསྟན་པ་རྣམ་དག་ཡིན་གྱི། དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བ་དེ་བསྟན་པ་རྣམ་དག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་འཇུག་གི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཐུབ་པའི་བཀའ་དང་སྦྱར་བ་ཁོ་ན་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ལུང་དང་རིགས་པ་ལ། །བརྟེན་ནས་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་དག་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་དང་། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཆེས་མཁས་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་མིན་ཏེ། །མ་ལུས་དེ་ཉིད་མཆོག་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མཁྱེན་གཞན་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་དྲང་སྲོང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཞག་མདོ་སྡེ་གང་ཡིན་དེ་མི་དཀྲུག །ཐུབ་ཚུལ་བཤིག་ཕྱིར་དེ་ཡང་དམ་ཆོས་ལ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ནི། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱིས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་ནས་སྟོན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་སོ། །རྒྱུད་བླ་མས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རྡོ་རྗེའི་གནས་བདུན་དུ་བསྡུས་ནས་སྟོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་ཁམས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་། །ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ཐ་མ་སྟེ། །བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་ལུས་ནི་མདོར་བསྡུས་ན། །རྡོ་རྗེ་ཡི་ནི་གནས་བདུན་འདི་དག་གོ །ཅེས་སོ། །དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གཉིས་སྟོན་ཏེ། མཚན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་དེ་ཁོ་ན། །གཉེན་པོ་དག་ནི་སྒོམ་པ་དང་། །དེ་ཡི་གནས་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ། །ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན་འཁོར་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་ཏེ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་འཁོར་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱིས་ནི་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དུ་མའི་དོན། གསེར་ལས་བརྡུང་བྱས་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ། དཔེ་ལྔས་མཚོན་པའི་དོན་ལྔར་བསྡུས་ནས་སྟོན་ཏེ། གསེར་ལས་བརྡུང་བྱས་འདྲ་ཞིང་པདྨ་རྒྱས་པ་འདྲ། །བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་གཡོས་ལེགས་ཁ་ཟས་ཟ་བ་འདྲ། །ཕྲིན་ཡིག་ལེགས་པ་ཐོས་འདྲ་རིན་ཆེན་སྒྲོམ་ཕྱེ་ལྟའི། །ཆོས་དེ་འདིར་བཤད་པའང་དགའ་བའི་མཆོག་བསྐྱེད་དོ། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་བཅོས་འདི་མདོ་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལ་ལྔ་སྟེ། བཤད་བྱའི་མདོ་ངོས་གཟུང་བ། དགོངས་འགྲེལ་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ངོས་གཟུང་བ། དེས་སྲོལ་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་ཚུལ། བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ངོས་གཟུང་བ། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱུང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་རྣམས་ཡིན་ལ། འདི་ལ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུམ་དྲུག་དང་། སྲས་བཅུ་གཅིག་གི་རྣམ་གཞག་མཛད་དོ། །ཡུམ་དྲུག་ནི། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་། སྟོང་ཕྲག་ཉེར་ལྔ་པ་དང་། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་སྟེ་རྒྱས་པ་སྐོར་གསུམ། ཤེས་རབ་ཁྲི་པ་དང་། བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པ་སྟེ། བསྡུས་པ་སྐོར་གསུམ་མོ། །སྲས་བཅུ་གཅིག་ནི། ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་སུམ་བརྒྱ་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བཅུ་པ་དང་། སྒོ་ཉེར་ལྔ་པ་དང་། རབ་རྩལ་རྣམ་གནོན་གྱིས་ཞུས་པ་དང་། ཀོའུ་ཤི་ཀས་ཞུས་པ་དང་། ཡི་གེ་ཉུང་ངུ་མ་དང་། ཡི་གེ་གཅིག་མ་དང་། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་དང་། ཤེས་རབ་སྙིང་པོའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་དྲུག་པོས་ནི་དངོས་བརྒྱད་དོན་བདུན་ཅུ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པས་ན་ཡུམ་དང་། ཕྱི་མ་བཅུ་གཅིག་གིས་ནི་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་པས་སྲས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་གྲངས་ངེས་མི་འཐད་པ་དང་། ཐ་སྙད་མི་འཐད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་མདོ་སྡུད་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པའི་ལེའུ་གཅིག་ཡིན་པས་དེ་ལོགས་སུ་བགྲངས་ན་ལྷག་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཟླ་བའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་། ཉི་མའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རྣམས་མ་ཚང་བས་ཆད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པ་ནི། དངོས་བརྒྱད་དོན་བདུན་ཅུར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པ་ལ་ཡུམ་དང་། དེ་ལྟར་མི་སྟོན་པ་ལ་སྲས་ཀྱི་ཐ་སྙད་གང་ནས་ཀྱང་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པས་ན་ཡུམ་དང་། མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་མི་སྟོན་པར་ཡུལ་སྐྱེ་མེད་ཙམ་སྟོན་པས་ན་སྲས་སུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་གཉིས་ཀ་སྟོན་པས་ཡུམ་སྲས་གཉིས་ཀར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་སྐྱེ་མེད་དུ་སྟོན་པ་ནི་བདག་མེད་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་སྟོན་པས་ཡུམ་གྱི་ཐ་སྙད་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པས་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས། འཕགས་པའི་ས་བཅུ་སྟེ། ས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང་། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པས་ནི་
Chinese
因此，这是纯正的教法。不遵循它的就不是纯正的教法，为了让后来的弟子们明白这一点，仅仅是与佛陀的教言相结合。如是，依凭信心、圣言和理智，为了自身的清净。又因为，世间没有比佛陀更博学的人，因为只有圆满者才能如实地了知一切，而不是其他人。因此，不要扰乱圣者自己所立的经部，因为破坏佛陀的教规也会损害正法。如是说。第二，如何解释意义的方法是：《现观庄严论》将《般若波罗蜜多经》的意义归纳为八种现观来阐述，即：般若波罗蜜多，以八事而如实宣说。如是说。《宝性论》则是将之前所说的了义经部的意义归纳为七金刚处来阐述，即：佛法僧众界，菩提与功德，佛陀事业为最后，一切论典之体性，总摄即此七金刚。如是说。《辨中边论》则阐述了共同乘的道次第和，大乘不共的道次第两种，即：体性障蔽唯此尔，对治即是修习等，彼之处所及果位，是为无上大乘道。如是说。《法法性分别论》则是将有法轮回和，法性涅槃分别开来阐述，即：此一切皆二，法之分别与，法性之分别。法之分别者，乃轮回也。法性之分别者，乃三乘之涅槃也。如是说。《经庄严论》则是将众多不了义和了义经部的意义，归纳为以黄金锤炼等五种比喻所象征的五种意义来阐述，即：如金锤打莲盛开，饥渴所逼食美食，闻听佳音似开宝，此说之法生胜喜。如是说。第三，
English
Therefore, this is the pure doctrine. Those who do not follow it are not the pure doctrine. In order for the subsequent disciples to understand this, it is only combined with the Buddha's teachings. Thus, relying on faith, scripture, and reason, for the sake of one's own purification. Moreover, because there is no one in the world more learned than the Buddha, because only the perfect one can truly know everything, and not others. Therefore, do not disturb the sutras established by the sage himself, because destroying the Buddha's precepts will also harm the Dharma. Thus it is said. Second, the method of explaining the meaning is: The Ornament of Clear Realization summarizes the meaning of the Prajnaparamita Sutra into eight clear realizations to explain, that is: The Perfection of Wisdom is truly explained by eight things. Thus it is said. The Uttaratantra Shastra summarizes the meaning of the previously mentioned definitive meaning sutras into seven vajra places to explain, that is: Buddha, Dharma, Sangha, Dhatu, Bodhi, and Qualities, the Buddha's activities are the last. The essence of all treatises, in summary, is these seven vajra places. Thus it is said. The Discrimination between the Middle and the Extremes explains the stages of the common vehicle path and the stages of the uncommon Mahayana path, that is: The nature of obscuration is only this, the antidote is cultivation, its place and the attainment of its fruit, is the unsurpassed Great Vehicle. Thus it is said. The Discrimination between Dharma and Dharmata explains the phenomena of samsara and the nature of nirvana separately, that is: All of this is two, the distinction of Dharma and the distinction of Dharmata. The distinction of Dharma is samsara. The distinction of Dharmata is the nirvana of the three vehicles. Thus it is said. The Sutra Ornament summarizes the meaning of many provisional and definitive meaning sutras into five meanings symbolized by five metaphors such as hammering gold, that is: Like hammering gold and like a lotus blooming, like eating delicious food when afflicted by hunger, like hearing good news and like opening a treasure chest, this Dharma spoken here generates supreme joy. Thus it is said. Third,
Chinese
在耶布（ེ་བྲག）如何讲解此论典中的经部，有五种方式：确定所讲的经部；确定开创宗义的释论车轨；其如何开创宗义的方式；确定讲解方法的诀窍；释论的论典如何产生的来历。第一是般若波罗蜜多经部，对此，以前的智者们做了母六部和子十一部的分类。母六部是：《十万颂般若》、《二万五千颂般若》、《八千颂般若》，这是广品三部；《一万颂般若》、《八千颂般若》、《功德宝聚经》，这是略品三部。子十一部是：《七百颂般若》、《三百颂般若》、《一百五十颂般若》、《五十颂般若》、《二十五门经》、《胜力降伏请问经》、《憍尸迦请问经》、《字母少分经》、《一字经》、《金刚经》、《般若心经》。其中，前六部各自剖析八事七十义进行阐述，因此称为母；后十一部不这样阐述，因此称为子。有人这样说。对此，有数量确定不合理和术语不合理两种说法。第一，因为《八千颂般若》是经集中的一品，如果单独计数，就会多出来。而且，《月藏请问经》、《日藏请问经》、《般若手金刚》等不完整，所以有缺少的过失。第二，术语不合理，是因为没有从任何地方说明，剖析八事七十义进行阐述的称为母，不这样阐述的称为子的术语。还有人说，因为阐述现观次第所以是母，不阐述现观次第，只阐述无生之境，所以安立为子。这种说法也不合理，因为《十万颂般若》等既阐述两者，因此成了既是母又是子的过失。而且，阐述无生之境，是以无我为主要内容进行阐述，因此母的术语是合理的。并且，《七百颂般若》阐述了资粮道和加行道两种，以及圣者的十地，即十二地的分类。《金刚经》则……
English
There are five ways to explain this treatise on the sutras in Yeprak: Identifying the sutra to be explained; Identifying the commentary that establishes the tradition of the chariot; How it establishes the tradition; Identifying the key points of the method of explanation; and How the commentary treatises came to be. The first is the Prajnaparamita Sutras. On this, the scholars of the past made the classification of six mothers and eleven sons. The six mothers are: the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita, and the Eighteen Thousand Verse Prajnaparamita, which are the three expanded sections. The Ten Thousand Verse Prajnaparamita, the Eight Thousand Verse Prajnaparamita, and the Jewel Accumulation of Qualities, which are the three condensed sections. The eleven sons are: the Seven Hundred Verse Prajnaparamita, the Three Hundred Verse Prajnaparamita, the One Hundred and Fifty Verse Prajnaparamita, the Fifty Verse Prajnaparamita, the Twenty-five Door Sutra, the Sutra Requested by Rabtsal Namnon, the Sutra Requested by Kausika, the Few Syllable Mother, the One Syllable Sutra, the Diamond Cutter Sutra, and the Heart Sutra. Among these, the first six explain the eight topics and seventy meanings separately, so they are called mothers. The latter eleven do not explain in this way, so they are called sons. Some say this. On this, there are two points: the number is not fixed and the terminology is not appropriate. First, since the Eight Thousand Verse Prajnaparamita is one chapter of the collected sutras, if it is counted separately, it will be too many. Moreover, the Sutra Requested by Moon Essence, the Sutra Requested by Sun Essence, and the Prajnaparamita Vajrapani are incomplete, so there is the fault of being incomplete. Second, the terminology is not appropriate because there is no explanation anywhere that those who explain by dividing the eight topics and seventy meanings are called mothers, and those who do not explain in this way are called sons. Some also say that because it explains the stages of realization, it is a mother, and because it does not explain the stages of realization but only explains the unborn realm, it is established as a son. This is also unreasonable because the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita and others explain both, so it is a fault of being both mother and son. Moreover, explaining the unborn realm is explaining with selflessness as the main topic, so the terminology of mother is appropriate. Furthermore, the Seven Hundred Verse Prajnaparamita explains the two accumulations and the path of joining, and the ten bhumis of the noble ones, that is, the classification of the twelve bhumis. The Diamond Cutter Sutra...