Tibetan
མདོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ། བུ་མོ་རིན་ཆེན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ། ལྷག་བསམ་བསྟན་པའི་མདོ། འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་མདོ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་པོ་དེས་མདོ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་། དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་། དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་སྣ་ཚོགས་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རིགས་གཅིག་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་། རིགས་དུ་མ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཏེ། དེས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཁོ་ན་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་རྒྱུད་བླ་སྟེ། དེས་སྔར་བཤད་པའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དེ་རྣམས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར། དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་འབྱེད་རྣམ་གཉིས་ཏེ། དེས་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལ་སོགས་པ་གཏད་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་སྣ་ཚོགས་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ཏེ། གཞིའི་དུས་སུ་རིགས་ཆད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཡོད་པར་བཤད་པ་དང་། ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་མདོ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པ་དང་། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་ནས། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞིའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་པ་དང་། ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་། བསྡུ་དངོས་བཞིའི་སྤྱོད་པ་དང་། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་རྣམ་གཞག་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་མདོ་དང་སྦྱར་བའི་དགོས་པ་ནི། འོ་ན་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་བཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་བཀའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་དགར་མི་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྟོན་པས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཐུབ་པའི་གསུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་
Chinese
在两种经中。第一种是，如《解深密经》。第二种是《般若波罗蜜多经》、《持咒自在王所问经》、《如来藏经》、《宝女所问经》、《发心经》、《无增减经》、《华鬘经》、《智慧光明庄严经》等等。第二是，那么弥勒的这五法如何确定这些经呢？这有确定不了义经、确定了义经、确定不了义和了义的各种经三种。第一种又分确定一种了义经和确定多种了义经两种。第一种是《现观庄严论》，因为它只确定《般若波罗蜜多经》。第二种是《宝性论》，因为它确定前面所说的那些了义经。确定不了义经是《辨中边论》和《辨法法性论》两种，因为它们确定《解深密经》等等。确定不了义和了义的各种经是《经庄严论》，在基础时说有断种性的有情，在道时将一切法确定为无生的经以不了义的方式显示，在果时将最终确定为一乘以不了义的方式显示，最终显示为三乘等，是因为确定不了义经的缘故。在基础时显示一切有情具有如来藏，在道时显示六度，四摄的行为，在果时显示三身四智的分类等，是因为确定了义经的缘故。第三，与经结合的必要是，那么至尊弥勒只是示现十地菩萨的形象，实际上是佛，为什么不依赖佛语的解释而随意造论呢？因为导师示现十二行相的教法中，要随顺能仁的言教。
English
Among the two sutras. The first is, like the Samdhinirmocana Sutra. The second is the Prajnaparamita Sutra, the Dharanimatishvara-raja-pariprccha Sutra, the Tathagatagarbha Sutra, the Ratnakumari-pariprccha Sutra, the Adhyashayasamcodana Sutra, the Anavarana Sutra, the Shri Mala Sutra, the Jnanlokalankara Sutra, and so on. The second is, how do Maitreya's five dharmas ascertain these sutras? There are three types: ascertainment of nītārtha sutras, ascertainment of neyārtha sutras, and ascertainment of various nītārtha and neyārtha sutras. The first has two types: ascertainment of one type of nītārtha sutra and ascertainment of many types. The first is the Abhisamayalankara, because it only ascertains the Prajnaparamita Sutra. The second is the Uttaratantra, because it ascertains those nītārtha sutras mentioned earlier. The ascertainment of neyārtha sutras is the Madhyantavibhaga and the Dharmadharmatavibhaga, because they ascertain the Samdhinirmocana Sutra and so on. The ascertainment of various nītārtha and neyārtha sutras is the Sutra-alankara, which states that in the ground phase there are sentient beings who have cut off their lineage, and in the path phase, the sutra that ascertains all dharmas as unborn is shown in an indirect way, and in the result phase, the ultimate determination as the one vehicle is shown in an indirect way, and ultimately showing the three vehicles, etc., is because of ascertaining the neyārtha sutras. In the ground phase, it shows that all sentient beings have the Tathagatagarbha, in the path phase, it shows the practice of the six perfections and the four ways of gathering disciples, and in the result phase, it shows the classification of the three bodies and the four wisdoms, etc., because of ascertaining the nītārtha sutras. Third, the necessity of combining with the sutras is, so then, the venerable Maitreya is only showing the form of a bodhisattva on the tenth bhumi, but in reality is a Buddha, what is the reason for not composing treatises at will without relying on the explanation of the Buddha's words? Because in the teachings of the teacher showing the twelve deeds, one must follow the words of the Sage.