Tibetan
གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེར་ཕྱིན། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་ཚུལ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་གསུངས་པའི་སྦས་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་མགོན་པོ་བྱམས་པས་གསུངས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདིའི་གཞུང་སྔ་ཕྱིའི་འབྲེལ་དང་། དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པ་ལ་དོན་བཞི་སྟེ། སྤྱིར་བྱམས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་སྡེ་ཉི་ཤུའི་རྣམ་གཞག དེ་ལས་ཆོས་ལྔས་མདོ་ཇི་ལྟར་འཆད་ཚུལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་བཅོས་འདིས་མདོ་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ། སྐབས་སུ་བབ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དངོས་ལ་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གསུམ་གྱིས་མཛད་པའི་ཆོས་ཉི་ཤུ་སྟེ། བྱམས་པས་མཛད་པའི་ཆོས་ལྔ། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ས་སྡེ་ལྔ་དང་སྡོམ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བདུན། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་པྲ་ཀ་ར་ཎ་སྡེ་བརྒྱད་དོ། །ཆོས་ལྔ་ནི་རྒྱན་གཉིས། འབྱེད་གཉིས། རྒྱུད་བླ་མ་སྟེ། འདི་དག་གི་དོན་ལ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག སྡེ་སྣོད་གསུམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཆོས་ལྔར་ངེས་ཏེ། དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དང་། རྒྱུད་བླ་སྟེ། སྔ་མས་ནི་མདོ་སྡེ་དྲང་ངེས་མ་ཕྱེ་བར་གཏན་ལ་འབེབས། ཕྱི་མས་ནི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ཏེ་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འདུལ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ཡིན་ལ། འདིས་དེའི་གཉེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་འབྱེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་གིས། མདོ་སོ་སོ་བ་དང་། ཐུན་མོང་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱམས་ཆོས་ལྔར་ངེས་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མདོ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱིས་ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་དང་། རྒྱུད་བླས་འཕགས་པ་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པས་གསུམ་པོ་མདོ་སོ་སོ་བ་དང་། དབུས་མཐས་གང་ཟག་གཅིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་རིམ་སྟོན་ལ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ཀྱིས་དེའི་ནང་ནས་ཐེག་ཆེན་ཐུན་
Chinese
因为已经宣说了。因此，对于离言的般若波罗蜜多，为了各自以自证智现证，导师圆满正等觉以名言词语的方式，随顺于所化众生而开示之方式，对于宣说了《般若波罗蜜多十万颂》等众多的隐义，为了确立现证次第，弥勒怙主所宣说的此论著的上下文关联，以及对于难点的研究，有四种意义：总的来说，与弥勒相关的二十部法类的体例；其中五法如何解释经；特别地，此论著如何解释经的方式；以及恰逢其时地进入论著的实际意义。第一点是：由三位士夫所造的二十部法，即弥勒所造的五法；无著所造的五部地论和两种摄论，共七部；世亲所造的八部论藏。五法是两种庄严论、两种分别论和《宝性论》。对于这些的意义，以前的一些智者，以确立三藏的角度来确定为五法，也就是，确立经藏的是《经庄严论》和《宝性论》，前者是不区分经藏的了义和不了义而确立，后者是特别确立了义的经藏；确立律藏的是《现观庄严论》，因为大乘不共的律是调伏烦恼，而此论是开示其对治；确立论藏的是两种分别论，因为此论确立了诸法自相和共相的体性。这是他们所说的。还有一些人认为，是以确立个别经和共同经的角度来确定为弥勒五法，即《经庄严论》确立了佛地的经，《现观庄严论》确立了《般若十万颂》，《宝性论》确立了《圣持世自在王所问经》的意义，这三部是个别经；《中边分别论》开示了一个人现证圆满菩提的道次第，而《法与法性分别论》从其中
English
Because it has been spoken. Therefore, for the Prajnaparamita that is beyond expression, in order for each individual to realize it through their own wisdom, the Teacher, the perfectly complete Buddha, in accordance with the ways of teaching that are in accordance with the disposition of disciples through conventional words, in order to establish the order of manifest realization of the hidden meanings of the many teachings such as the Hundred Thousand Verses of Prajnaparamita, this verse composed by the Protector Maitreya, regarding the connection between the earlier and later texts, and the investigation of difficult points, there are four meanings: Generally, the system of the twenty Dharma categories related to Maitreya; how the five Dharmas explain the Sutras; specifically, how this treatise explains the Sutras; and entering into the actual meaning of the treatise when the time is right. The first point is: the twenty Dharmas composed by three individuals, namely, the five Dharmas composed by Maitreya; the five sections of the Grounds composed by Asanga and the two Compendiums, making seven; and the eight sections of Prakarana composed by Vasubandhu. The five Dharmas are the two Ornamentations, the two Distinctions, and the Uttaratantra. Regarding the meaning of these, some earlier scholars, from the perspective of establishing the Three Baskets, determined them as the five Dharmas, that is, establishing the Sutra Pitaka are the Sutra Ornamentation and the Uttaratantra, the former establishes the Sutras without distinguishing between definitive and provisional meaning, the latter specifically establishes the definitive meaning Sutras; establishing the Vinaya Pitaka is the Abhisamayalankara, because the uncommon Vinaya of the Mahayana is the subduing of afflictions, and this treatise teaches its antidote; establishing the Abhidharma Pitaka are the two Distinctions, because this treatise establishes the characteristics of the self and the general characteristics of phenomena. This is what they said. Others believe that the five Dharmas of Maitreya are determined from the perspective of establishing individual Sutras and common Sutras, that is, the Sutra Ornamentation establishes the Sutra of the Buddha Land, the Abhisamayalankara establishes the Hundred Thousand Verses of Prajnaparamita, the Uttaratantra establishes the meaning of the Sutra Requested by the Noble King Dharanimdhara, these three are individual Sutras; the Madhyantavibhaga shows the stages of the path by which one person realizes perfect complete enlightenment, and the Dharma and Dharmata Vibhaga from within that
Tibetan
མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་རིམ་སྟོན་པས་གཉིས་པོ་མདོའི་དོན་ཐུན་མོང་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་གིས། གཙོ་བོ་ལུས་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་དང་། གྱེས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱམས་ཆོས་ལྔར་ངེས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དང་། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དང་། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་གཏན་ལ་འབེབས་པས། གཙོ་བོ་ལུས་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ལ། རྒྱུད་བླས་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ་རིགས་ཆད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དེ་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་དུ་བསྟན་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ནི། དབུས་མཐར་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་རིམ་བསྟན་ཀྱང་། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་རིམ་མ་བསྟན་པ་དེ། འདིས་བསྟན་པས་གཉིས་པ་གྱེས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ཞེས་བཞེད་དོ། །རང་ལུགས་ནི་འོག་དུ་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཆོས་བདུན་ལས་སའི་དངོས་གཞི་དང་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱིས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་གྱི་ཆ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་དེ། སྔ་མས་ནི་གང་ཟག་གི་ཆ་རྐྱེན་བསྟན་ལ། ཕྱི་མས་ནི་དེའི་ནང་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་གི་ཆ་རྐྱེན་གྱི་དོན་ནི། གང་ཟག་གཅིག་སངས་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་ལ་དམིགས་ཡུལ། ཉམས་ལེན། འབྲས་བུ་གསུམ་ཀར་དགོས་པས་དེ་གསུམ་ཚང་བ་ལ་བྱའོ། །གཞི་བསྡུ་བ་དང་རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱིས་རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་ཆ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་དེ། སྔ་མས་ནི་རྗོད་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་འདུས་པའི་ཚུལ་དང་། ཕྱི་མས་ནི་དེ་དག་གི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བཤད་པའི་སྒོ་བསྡུ་བས་ནི་ཚིག་དེས་དོན་དེ་ཇི་ལྟར་འཆད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་སའི་དངོས་གཞིས་གང་ཟག་གི་ཆ་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་ཞེ་ན། སའི་སྤྱི་སྡོམ་དུ། རྣམ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ས། །ཡིད་ཀྱི་ས་དང་གཞན་གསུམ་སྟེ། །རྟོག་དཔྱོད་བཅས་ལ་སོགས་པ་དང་། །ཏིང་འཛིན་བཅས་དང་མ་ཡིན་དང་། །སེམས་མེད་པ་དང་སེམས་ཡོད་དང་། །ཐོས་དང་བསམ་དང་སྒོམ་པའི་ས། །དེ་བཞིན་ཐེག་པ་གསུམ་ལྡན་དང་།
Chinese
因为宣说非共同道次第，所以认为二者是共同确定经部意义的。又有一些人认为，就主要如身体般的论典和分支如肢体般的论典的方面来说，确定为弥勒五论，即《现观庄严论》、《经庄严论》和《辨中边论》三者依次确定律藏、经藏和论藏，是主要如身体般的论典。而《宝性论》则是因为在《经庄严论》中显示有断种有情，将其显示为不了义的密意，从而成立一切有情具有如来藏，以及《法法性分别论》是因为虽然在中边论中宣说了共同小乘的道次第，但没有宣说共同大乘的道次第，而此论宣说了，所以认为后者是分支如肢体般的论典。自宗将在下文阐述。第二，无著所造的七法中，《事师法五十颂》和《分别瑜伽品》二者确定圣教的意义部分，前者显示补特伽罗的顺缘，后者则显示其中的杂染和清净法的品类。补特伽罗顺缘的意义是，一个补特伽罗成佛的顺缘需要所缘、修习、果三者，所以是对三者圆满的称谓。基摄和品类摄二者确定能诠词句部分，前者是能诠一切都包含在三藏中的方式，后者是确定这些杂染和清净的名词品类。决择分解门摄则显示了词如何解释意义的安立方式。那么，事师法五十颂是如何确定补特伽罗的顺缘的呢？在事师法五十颂的总义中说：具有五种识的处，意识处和其他三种，有寻有伺等，有定和无定，无心和有心，闻思修的处，同样具有三乘。
English
Because it explains the uncommon stages of the path, it is considered that the two are jointly establishing the meaning of the Sutra Pitaka. Some also believe that, in terms of the main body-like treatises and the branch-like treatises, it is determined to be the Five Treatises of Maitreya, namely, the Ornament for Clear Realization, the Ornament for the Sutras, and the Distinguishing Middle from Extremes, which respectively establish the Vinaya Pitaka, the Sutra Pitaka, and the Abhidhamma Pitaka, are the main body-like treatises. The Treatise on the Jewel Nature, because it shows in the Ornament for the Sutras that there are sentient beings who are cut off from the lineage, shows it as a provisional meaning with a hidden intention, thereby establishing that all sentient beings have the essence of the Tathagata, and the Distinguishing Dharma from Dharmata, because although the common stages of the path of the Lesser Vehicle are explained in the Distinguishing Middle from Extremes, the uncommon stages of the path of the Great Vehicle are not explained, but this treatise explains it, so it is considered that the latter is a branch-like treatise. The self-system will be explained below. Secondly, among the seven dharmas composed by Asanga, the Foundation of the Bases and the Compendium of Determinations establish the meaning part of the scriptures, the former shows the favorable conditions for the individual, and the latter shows the categories of defiled and purified dharmas within them. The meaning of the favorable conditions for the individual is that the favorable conditions for a person to become a Buddha require the object of focus, practice, and result, so it refers to the completeness of the three. The Compendium of the Bases and the Compendium of Categories establish the expressive word part, the former is the way in which all expressions are included in the three baskets, and the latter is the determination of the categories of defiled and purified names. The Compendium of Explanatory Doors shows how the word explains the meaning. So, how does the Foundation of the Bases determine the favorable conditions for the individual? In the general meaning of the Foundation of the Bases, it says: The place with five consciousnesses, the place of mind and the other three, with investigation and analysis, etc., with and without concentration, without mind and with mind, the place of hearing, thinking, and meditating, likewise possessing the three vehicles.