Tibetan
་པའི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་གསལ་བྱེད་དུ་བསྟན་ཟིན་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གདམས་ངག་བསྟན་ཟིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལས་དང་པོ་པས་གདམས་ངག་ཉན་ཏེ། དེའི་དོན་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་འབད་པས་ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ནི་ཚོགས་ལམ་ཕལ་པ་ཡིན་པར་ཆོས་ཤེས་ཀྱིས་བཤད་ལ། སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་ཚེ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཡིན་ཞིང་། དེའི་དོན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚེ་དྲོད་དང་། རྣམ་བྱང་གི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚེ་རྩེ་མོ་དང་། གང་ཟག་རྫས་ཡོད་ཀྱི་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚེ་བཟོད་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚེ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གི་དོན་ལ། མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚུལ། བསྟན་བཅོས་སུ་ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཚུལ། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གདམས་ངག་གི་མདོ་རྫོགས་པའི་རྗེས་སུ་དྲོད་ཆུང་ངུའི་དམིགས་རྣམ་བསྟན། དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བསྟན། དེ་ནས་དྲོད་འབྲིང་གི་དམིགས་རྣམ་ནས་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་དམིགས་རྣམ་གྱི་བར་དང་། དེ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་། དེ་ནས་ཡོངས་འཛིན་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོའི་དོན་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དུ་བསྟན་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། མདོའི་རིམ་པ་ལྟར་ཁྱད་ཆོས་སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། འདི་ལ་གང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས། གང་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་གཞི། གང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། །རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་སྟེ། ཉན་རང་གི་སྦྱོར་ལམ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། འདིས་ནི་བདེན་བཞིའི་སྟེང་གི་མི་རྟག་སོགས་ལ་ཡང་དམིགས་པ་དང་། ཉན་རང་གི་སྦྱོར་ལམ་ནི་མི་རྟག་སོགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། འདི་ནི་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། ཉན་རང་གི་སྦྱོར་ལམ་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་དང་། གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རི
Chinese
已经显示了成为殊胜士夫的明示，请看那里。在显示了窍诀之后，接着显示了决定解脱分。初发菩提心者听闻窍诀，以闻思努力于其义，如是直至未精通佛陀等五境之前，法自在说那是普通的资粮道。精通佛陀等五境之时，是从完全圆满加行位所显示的解脱分，一心修持其义，从一切烦恼的所取无自性中获得明相之时是暖位，从清净的所取无自性中获得明相之时是顶位，从补特伽罗实有的执着无自性中获得明相之时是忍位，从士夫假有的执着无自性中获得明相之时，为了安立为世第一法。这些意义，有经典中如何宣说之理，论典中如何摄集之理，以及特别的法详细解说，共三者。第一，窍诀的经部圆满之后，显示了微暖的所缘行相，其后显示了因的差别，之后从中暖的所缘行相至世第一法大的所缘行相之间，之后是四种分别，之后宣说了摄持。第二，有简略显示经的意义，从声闻缘觉中超胜的加行道中显示的道理，以及按照经的次第分别解说各自的特点两种。第一，所缘以及行相和，等等二颂，这有以何者成为特点之法，何者成为特点之基，以及从何者超胜之境三种。第一，所缘以及行相和，因和完全摄持，这是说，声闻缘觉的加行道只是缘四谛，而这则是缘四谛之上的无常等等，声闻缘觉的加行道是显现执着的无常等等的行相，而这是遮止显现执着的行相，声闻缘觉的加行道只是一个和两个乘的证悟之因，而这是三乘所有的证悟之
English
It has already been shown as a clarifier of the supreme individual, so please look there. After the pith instructions have been shown, the decisive liberation fraction is then shown. The first practitioner of generating the mind of enlightenment listens to the pith instructions. By striving to understand its meaning through hearing and thinking, until one becomes skilled in the five objects such as the Buddha, Dharma Master says that it is an ordinary accumulation path. When one is skilled in the five objects such as the Buddha, it is the liberation fraction shown from the time of complete perfection of the practice, and by meditating single-mindedly on its meaning, when one obtains clarity on the non-inherent nature of all afflicted objects, it is the heat stage. When one obtains clarity on the non-inherent nature of the purified object, it is the peak stage. When one obtains clarity on the non-inherent nature of the apprehension of the person as substantially existent, it is the forbearance stage. When one obtains clarity on the non-inherent nature of the apprehension of the person as nominally existent, it is established as the supreme dharma. Regarding the meaning of these, there are three aspects: how it is spoken in the sutras, how it is summarized in the treatises, and a detailed explanation of the special dharmas. First, after the completion of the pith instruction sutra, the object and aspect of the small heat are shown. After that, the difference of the cause is shown. Then, from the object and aspect of the medium heat to the object and aspect of the great supreme dharma, and then the four discriminations, and then the complete holding is spoken. Second, there are two aspects: a brief explanation of the meaning of the sutra, the reason for showing it in the practice path that surpasses the hearers and solitary realizers, and a separate explanation of the characteristics according to the order of the sutra. First, the object and the aspect, etc., are two verses. In this, there are three aspects: the dharma that makes the distinction, the basis on which the distinction is made, and the object from which it is superior. First, the object and the aspect, the cause and the complete holding, that is to say, the practice path of the hearers and solitary realizers is only to focus on the four truths, but this is also to focus on impermanence etc. on top of the four truths, the practice path of the hearers and solitary realizers is the aspect of being manifestly attached to impermanence etc., but this is the aspect of preventing manifest attachment, the practice path of the hearers and solitary realizers is only the cause of the realization of one and two vehicles, but this is the realization of all three vehicles.
Tibetan
གས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་། ཉན་རང་གི་སྦྱོར་ལམ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ཐེག་དམན་དུ་ལྟུང་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྟུང་བར་ཐེག་ཆེན་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། ཁྱད་ཆོས་བཞིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །འདིར་རྣམ་རྟོག་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བགྲངས་ནས་ལྔར་བྱེད་པ་ནི་རྩ་བའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མདོར་ཡོངས་འཛིན་གྱི་གོང་དུ་རྟོག་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་འདིར་རྟོག་པ་འོག་ཏུ་དྲངས་ནས་ཡོངས་འཛིན་ཡན་ཆད་ལ་ཡིས་ཞེས་པའི་བྱེད་ཚིག་སྦྱར་བ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མདོར་བསྟན་དུ་ཡོངས་འཛིན་རྟོག་པའི་སྔར་གསུངས་པ་ནི་ཚིགས་བཅད་སྦྱར་བདེ་བའི་ཆེད་དང་། རྒྱས་བཤད་དུ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་གསུངས་པ་ནི་རྟོག་པ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། རྒྱས་བཤད་ནི་མདོའི་གོ་རིམ་ལྟར་ཡིན་ལ། མདོར་བསྟན་གྱི་སྐབས་སུ་རྟོག་པ་ཁྱད་གཞིའི་ཁོངས་སུ་བགྲངས་པ་ནི་རྟོག་པ་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འཕགས་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མདོར། རྟོག་པ་ཡོངས་འཛིན་གྱི་སྔར་གསུངས་པའི་དོན་ཅི་སྙམ་ན་ཁྱད་གཞིའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་ཉིར་སྣང་གི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་འདི་དག་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞིས་འཕགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་སྙམ་ན། སྦྱོར་ལམ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཀྱི་མདོ་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡང་ཁྱད་ཆོས་བཞི་པོ་དེར་ངེས་སམ་སྙམ་ན་དེར་མ་ཟད་རྟོག་པ་ཡང་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཁྱད་པར་ལྔས་འཕགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྗོད། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྟོག་པ་ཁྱད་ཆོས་སུ་བགྲང་བའི་འཁྲུལ་གཞི་ཡང་འདིས་བྱས་པར་མངོན་ནོ། །འོ་ན་ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྒྱུ་ཞེས་པའི་འོག་ཏུ། ཉིར་སྣང་དུ། རེ་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅ
Chinese
是断绝烦恼的因，声闻缘觉的加行道是远离内外两种能取，因此会堕入小乘。而这不堕入内外两种能取的的小乘，而是完全执持大乘，以四种特点而超胜。此处将具有四种分别念列入特点之中，而成为五种，这不是根本的意图。因为在根本颂中，明明在能取之前就有分别念，而此处却将分别念放在后面，并且与能取以上加上“以”这个作格助词相违背。因此，有人说在根本颂中，能取在分别念之前宣说，是为了便于组合偈颂；而在广释中，与此相反地宣说，是为了了解分别念是加行道的特点，这种说法也是不合理的。因为广释是按照根本颂的顺序来的，而在根本颂的场合，将分别念列入特点的基础之中，是为了了解分别念不是超胜声闻缘觉的殊胜功德。那么，在根本颂中，分别念在能取之前宣说的意义是什么呢？是为了了解它属于特点的基础之中。此处也是《现观庄严论》的意图，因为在那里面说，对于这些，有什么可说的差别呢？应当说以四种差别超胜了声闻等，即目标的差别、相的差别、因的差别和能取的差别。那么，如果说那部论的结尾将要阐述的，是与四种应当以见道和修道断除的所取和能取的相状的分别念完全相应，也应当宣说，那么应当如何理解呢？如果认为宣说加行道时的经和论的所诠也是那四种特点，那么不仅仅是那样，分别念也是所诠的意思。否则，为什么不说以五种差别超胜应当宣说呢？导师将分别念列为特点的错误根源也由此显现。那么，境是三种相，在因的下面，《现观庄严论》中，暂时一切相
English
It is the cause of cutting off afflictions, and the path of accumulation of Hearers and Solitary Realizers is to fall into the Lesser Vehicle because it is devoid of the two apprehending aspects of inner and outer. This does not fall into the Lesser Vehicle of the two apprehending aspects of inner and outer, but completely holds the Great Vehicle, and is superior by four characteristics. Here, counting having four conceptualizations as within the scope of characteristics and making it five is not the intention of the root text. Because in the root text, conceptualization clearly exists before apprehension, but here conceptualization is placed after, and it contradicts adding the instrumental particle "by" to everything up to apprehension. Therefore, it is also not seen as reasonable that in the root text it is said that apprehension was spoken before conceptualization for the sake of easily composing verses, and in the detailed explanation it is said conversely to know that conceptualization is a characteristic of the path of application. Because the detailed explanation follows the order of the root text, and in the case of the root text, counting conceptualization within the scope of the basis of characteristics is to know that conceptualization is not a superior quality that surpasses Hearers and Solitary Realizers. So, what is the meaning of conceptualization being spoken before apprehension in the root text? It is to know that it belongs to the basis of characteristics. Here, it is also the intention of the *Ornament of Clear Realization*, because there it says, "What difference is there to be spoken of these?" It should be said that surpassing Hearers and so on by four differences should be spoken of, namely the difference of object, the difference of aspect, the difference of cause, and the difference of apprehension. So, if it is said that what will be explained at the end of that very scripture is that the conceptualizations of the aspects of the apprehended and the apprehender that are to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation are also to be spoken of as being perfectly endowed, then how should it be interpreted? If it is thought that the subject matter of the sutra and treatise at the time of teaching the path of application is also determined to be those four characteristics, then not only that, but conceptualization is also the meaning to be expressed. Otherwise, why would it not be said that surpassing by five differences should be spoken of? It is also apparent that the teacher's mistake of counting conceptualization as a characteristic was caused by this. So, the object is the three aspects, below the cause, in the *Ornament of Clear Realization*, temporarily all aspects.