Tibetan
བ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འདོད་དེ། ཤཱ་རིའི་ལུང་ལས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ཕྱིར། །འདི་དག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཞན་མེད། །སངས་རྒྱས་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་བླར། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག བསམ་མེད་གཉིས་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ནི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་ཉིད་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་དང་། བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་པ། །དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི། །གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་པ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ནང་གི་ནི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །འདི་དག་ནི་གནས་སྐབས་སྐྱབས་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ཡིན་གྱི། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གསུམ་ནི་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཉིད་ལ་གསུམ་ཆར་ཚང་བར་ཡོད་དོ། །འོ་ན་འདིར་གང་གཟུང་ཞེ་ན། རྒྱུད་བླ་ནས་གསུངས་པའི་གནས་སྐབས་སྐྱབས་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་གཟུང་བར་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱི་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་དང་། སོ་སོའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གང་ལས་གསུངས་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར། གང་ལ་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར། གང་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར། བྱ་བ་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱན་ལྔ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་། བསྟན་བཅོས་ཁོ་ན་ལས་གསུངས་ལ། མངོན་ཤེས་དྲུག་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་ཀ་ལས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱན་ལྔ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གང་ཟག་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་པ་ཡོད་ལ། མངོན་ཤེས་དྲུག་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་དང་། དང་པོ་ལྔ་ནི་ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་ལ་ཡང་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྤྱན་ལྔ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་འབྱུང་ལ། མངོན་ཤེས་དྲུག་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་མེད་ཀྱང་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་ག
Chinese
菩萨被认为是属于佛的范畴，如《舍利弗经》中说，阿罗汉： “因菩萨行礼故， 此等无他三宝， 故应属于佛陀。” 《宝性论》中说，具有不生不灭、自然成就等六种或八种功德的法身是佛宝；具有无思无二等六种或八种功德的圆满清净之谛是法宝；具有如所有性、尽所有性之智等六种或八种功德的不退转圣菩萨是僧宝。 “不生不灭自然成， 非由他缘而证悟， 具足智悲与能力， 具义之佛即如是。” “无思无二无分别， 清净光明对治品， 何者何者离贪著， 具二谛性彼即法。” “如所有性尽所有， 以内智慧观清净， 具慧不退转之众， 具足无上诸功德。” 这些是作为暂时的三皈依而安立的，究竟的三皈依是佛陀一个自身就圆满了三者。 那么此处应取何者呢？圣狮子贤认为应取《宝性论》中所说的暂时的三皈依。 第二，分为共同的差别和各自的差别两种。第一，分为从何处宣说的经典之差别、在何者具有的补特伽罗之差别、从何处生起的因之差别、所作事业之差别四种。第一，五眼唯从般若波罗蜜多经和论典中宣说，六神通则从大小乘的经典中都有宣说。第二，五眼唯有大乘补特伽罗的相续中有，六神通则三乘都有，前五种神通未入道者的相续中也有。第三，五眼是从大乘资粮道小品和中品的阶段修持六波罗蜜多而生起，六神通即使没有修持六度，也能从禅定的实
English
Bodhisattvas are considered to belong to the category of the Buddha. As it is said in the Śāri Sutra, the Arhat: "Because the Bodhisattva pays homage, These are no other Three Jewels, Therefore, they should belong to the Buddha." In the Uttaratantra, it is said that the Dharmakāya, which possesses six or eight qualities such as being uncreated and spontaneously accomplished, is the Buddha Jewel; the truth of complete purification, which possesses six or eight qualities such as being without thought and non-dual, is the Dharma Jewel; and the irreversible noble Bodhisattva, who possesses six or eight qualities such as knowledge of suchness and the extent of suchness, is the Sangha Jewel. "Uncreated and spontaneously accomplished, Not realized by other causes, Endowed with wisdom, compassion, and power, The Buddha who possesses meaning is just like that." "Without thought, non-dual, without discrimination, The pure, clear, antidote aspect itself, Whatever, by whatever, is free from attachment, That which possesses the nature of the two truths is the Dharma." "The suchness and the extent of suchness within, Because the wisdom sees purely, The assembly of the wise who do not turn back, Possesses unsurpassed qualities." These are established as temporary three refuges, but the ultimate three refuges are complete in the Buddha alone. So, which should be taken here? The two, the noble lion, consider that the temporary three refuges spoken of in the Uttaratantra should be taken. Secondly, there are two types of differences: common differences and individual differences. First, there are four types of differences: the difference of the scriptures from which they are spoken, the difference of the individuals who possess them, the difference of the causes from which they arise, and the difference of the actions performed. First, the five eyes are only spoken of in the Prajñāpāramitā Sutras and treatises, while the six superknowledges are spoken of in both the Hinayana and Mahayana scriptures. Second, the five eyes are only present in the continuums of Mahayana individuals, while the six superknowledges are present in all three vehicles, and the first five superknowledges are also present in the continuums of those who have not entered the path. Third, the five eyes arise from practicing the six perfections in the small and medium stages of the Mahayana accumulation path, while the six superknowledges can arise from the actual
Tibetan
ཞི་བསྒོམ་ཞིང་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་བ་དང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱིས་ཟིན་པ་དང་། རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་ལས་འབྱུང་བར་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ་བཤད་དོ། །བདག་རྐྱེན་ལ་ཡང་སྤྱན་ལྔ་ནི་བདག་རྐྱེན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། བཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། ཤའི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་ཤེས་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་ཤེས་དྲུག་ནི་བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ཏོ། །བཞི་པ་ནི། སྤྱན་ལྔས་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། ཤའི་སྤྱན་གྱིས་ཡར་སྟོན་པ་དང་། མར་སློབ་མ་གང་ན་ཡོད་པ་ཤེས། ལྷས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་བདག་མེད་གཉིས་ཤེས། ཆོས་ཀྱིས་གྲོགས་དགེ་འདུན་གྱི་རྟོགས་པ་ཤེས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་ཤེས་ལ་ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དྲུག་དང་། ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔས་ནི་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཅི་རིགས་པ་སྒྲུབ་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དྲུག་གིས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གདུལ་བྱ་གང་ན་ཡོད་པའི་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་གཞན་སེམས་ཤེས་པས་གཞན་གྱི་སྤྱོད་པ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་སོགས་ཤེས་ཏེ་ལྷའི་རྣ་བས་དེ་དག་གི་སྐད་དང་མཐུན་པར་ཆོས་སྟོན་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པས་གང་ནས་འོངས་པ་དང་། ལྷའི་མིག་གིས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་འདོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་ནི་ཤའི་སྤྱན་ནི་བདག་རྐྱེན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་ཤེས་སོ། །འདི་བསམ་གཏན་གྱི་སས་བསྡུས་སུ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ས་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་སྤྱན་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་བསྒོམས་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཚེ་འདིར་འབད་མེད་དུ་འབྱུང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་སས་བསྡུས་ཀྱི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པའོ། །འདི་དང་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར
Chinese
生起于寂止禅修且作意于各别处。然菩萨相续之六神通，经庄严论说，生起于第四禅之极清净，不分别智之修持所摄持，及作意于各别处三者。于自缘，五眼亦依于自缘神足，尊者自性空故，所谓肉眼，谓修习四神足而知。六神通乃依于自缘静虑之本体。第四，五眼于成办不需依赖他者，谓肉眼知向上显示，向下知弟子何处，天眼知所化有情之死殁与出生，慧眼知所修之二无我，法眼知道友僧众之证悟，佛眼为见一切法之实相故。于神通，小乘相续之六神通，及未入道之初五神通，仅成办自他之各别义利，菩萨相续之六神通，乃圆满成办遍智之因，他利，谓以神变往诣所化有情所在之处，以知他心知他者之行为，贪欲等，以天耳随顺彼等之语言而说法，以忆念前世知从何而来，以天眼知往何处，以知漏尽之神通，教示决定生起之道故。二者各别之差别者，肉眼乃依于自缘神足之有色根所依之根识。此是否摄于静虑地则不定，谓所依之补特伽罗生于何处，彼处之有色根即是故。异熟所生之天眼，谓前世修习静虑等持之异熟果，而于此生不需勤作即生起之静虑地所摄之有色根所依之识。此与天眼之神通
English
It arises from meditating on tranquility and focusing the mind on distinct objects. However, the six superknowledges in the continuum of a Bodhisattva, as stated in the Ornament of Sutras, arise from the extreme purity of the fourth dhyana, being seized by the practice of non-conceptual wisdom, and focusing the mind on distinct objects. As for the self-condition, the five eyes also rely on the self-condition of the feet of miraculous power. Because the venerable one is empty of inherent existence, the so-called flesh eye knows by meditating on the four feet of miraculous power. The six superknowledges rely on the actual basis of the self-condition of dhyana. Fourth, the five eyes do not rely on others for accomplishment. The flesh eye knows what is shown upwards, and downwards knows where the disciples are. The divine eye knows the death and birth of those to be tamed. The wisdom eye knows the two selflessnesses to be meditated upon. The Dharma eye knows the realization of the Dharma friends, the Sangha. The Buddha eye sees the reality of all dharmas. As for superknowledges, the six superknowledges in the continuum of the Lesser Vehicle, and the first five superknowledges of those who have not entered the path, only accomplish the respective benefits of oneself and others. The six superknowledges in the continuum of a Bodhisattva completely accomplish the cause of omniscience, the benefit of others. With miraculous power, one goes to the place where those to be tamed are, and with knowledge of others' minds, one knows the behavior of others, such as attachment. With the divine ear, one teaches the Dharma in accordance with their language. With remembrance of previous lives, one knows where they came from. With the divine eye, one knows where they are going. With the superknowledge of knowing the exhaustion of defilements, one teaches the path of definite emergence. The second, the individual differences, the flesh eye is the root consciousness that relies on the physical sense faculty that relies on the self-condition of the feet of miraculous power. It is uncertain whether this is included in the dhyana ground, because the physical sense faculty of the ground of the person who is the basis is where they are born. The divine eye arising from maturation is the fruit of the maturation of meditating on the samadhi of dhyana in a previous life, and the knowledge that relies on the physical sense faculty included in the dhyana ground that arises effortlessly in this life. This and the superknowledge of the divine eye