Tibetan
ཅུག་པར་མ་གྱུར་ན་ནི་འདི་དེའི་ཚེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱང་འདས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རིང་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྱིར་མྱང་འདས་ལ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ན་དགེ་རྩ་ཆད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ན་ངན་འགྲོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ན་དེའི་ཡན་ལག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ན་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཕྱིར་འོང་བ་ལ་འདོད་པའི་སྲིད་པ་གཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་འདོད་པའི་ཁམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དགོངས་པ་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས་ཕྱི་མ་སྟེ་རེ་ཞིག་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་དགོངས་ནས་མྱང་འདས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བས་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གསུམ་པ་ནི་འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉིན་གཅིག་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་སྔར་བཤད་པའི་རྟོགས་པ་ཆོས་དྲུག་ལས་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ན། འདི་ལ་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར། མཐུའི་ཁྱད་པར། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། རྒྱུའི་ཁྱད་པར། དཔེའི་ཁྱད་པར་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཞེས་པ་ནས་གྲངས་སུ་ཡང་ཞེས་པའི་བར་དང་། གཉིས་པ་ནི་ཆར་ཡང་། གསུམ་པ་ནི་བགྲང་བར་ཡང་། བཞི་པ་ནི་རྒྱུར་ཡང་། ལྔ་པ་ནི་དཔེར་ཡང་། ཞེས་པས་སྟོན། བཞི་པ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཆེད་དང་། སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་གནས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་། རྒྱལ་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྷའི་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཤེས་རབ་རྣམས་བྱང་སེམས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། རྟོགས་པ་རྣམས་བྱང་སེམས་ཉིན་གཅིག་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུར་མི་འཐད་དེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མར་མེའི་དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འགལ་བའི་ལན་གདབ་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་དངོས་ནི། ཡུལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱང་སེམས་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བར་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་སྒྲུབས་ཤིག་ཅེས་འདོམས་པར་བྱེད་པའི་མདོ་ཚིག་གོ །དེས་ན་འདིར་བསྟན། གདམས་ངག་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཡིན་གྱི། རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལ་འདིར་བསྟན་གདམས་ངག་བཅུ་འཇོག་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་མ་ཕྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་འདོམས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་། དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་ཙམ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་ཤིང་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པའི་བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བ་ཙམ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སྒྲུབ་ནུས་སམ་སྙམ་ན་དེ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དམིགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་དང་། སྐྱབས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེལ་བར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། གནས་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་དགོས་སོ་ཞེས་པ་ནི། བདེན་པ་རྣམས་དང་ནི་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །འདིར་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱ་བའི་གཞི་བདེན་པ་བཞི་ལ་གཞག་པ་དང་། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཞག་པ་དང་། འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་གཞག་པ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་རྟོགས་རིགས་ཐུན་མོང་བའི་དམིགས་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་རི
Chinese
如果不是这样，那么这（菩萨）在那时就会完全进入涅槃，因为这样说过。那么，那（菩萨）的涅槃不是声闻的涅槃，因为对它的作意是从发心开始就长期断绝的缘故。也不是佛的涅槃，因为修习所应断的（烦恼）没有断除的缘故。那么，是什么呢？一般来说，涅槃有八种，即在获得顶峰时断绝善根的涅槃，获得忍位时恶趣涅槃，获得禅定时其支分涅槃，入流者有第八有涅槃，一来者有欲界第二有涅槃，不来者有欲界涅槃，阿罗汉有有余依和无余依涅槃，以及有密意的涅槃。其中最后一种，是考虑到暂时断绝利他事业而安立为涅槃。也不是进入行持的菩萨，因为将要解释说，从入流者到独觉之间的智慧和断除，都是菩萨的忍位，所以已经成立了比声闻更殊胜。那么，是什么呢？是不退转之法的具有世俗心的最初发心的菩萨，是在最初三个发心阶段所宣说的菩萨。第三，那么，像这样的菩萨一天修习的智慧，与之前所说的六种证悟相比，有什么差别呢？这有数量的差别、能力的差别、种姓的差别、因的差别、譬喻的差别这五种。第一种是从“百分之一”到“数量也”之间，第二种是“分也”，第三种是“数也”，第四种是“因也”，第五种是“譬喻也”来表示。第四，难道不是说，所有圣者都以无为法来区分，所以在证悟上没有差别吗？为什么说有差别呢？因为菩萨们是为了利益一切众生而进入涅槃，以及为了修持度
English
If it were not so, then this (Bodhisattva) would completely enter nirvana at that time, because it is said so. So, that (Bodhisattva's) nirvana is not the nirvana of a Hearer, because the attention to it has been abandoned for a long time since the generation of the mind. Nor is it the nirvana of a Buddha, because what should be abandoned by cultivation has not been abandoned. So, what is it? In general, there are eight kinds of nirvana, namely, the nirvana of cutting off the roots of virtue when the peak is attained, the nirvana of bad destinies when patience is attained, the nirvana of its limbs when meditation is attained, the nirvana of the eighth existence for the Stream-enterer, the nirvana of the second existence of desire for the Once-returner, the nirvana of the desire realm for the Non-returner, the nirvana with remainder and without remainder for the Arhats, and the nirvana with intention. Among them, the last one is designated as nirvana in consideration of the temporary cessation of the benefit of others. It is also not a Bodhisattva who has entered into practice, because it will be explained that the wisdom and abandonment from the Stream-enterer to the Solitary Buddha are the patience of the Bodhisattva, so it has been established that it is more excellent than the Hearer. So, what is it? It is the Bodhisattva who has the irreversible Dharma and the first generation of the conventional mind, the Bodhisattva who is taught in the context of the first three generations of the mind. Third, then, how does the wisdom cultivated in one day by such a Bodhisattva differ from the six realizations mentioned earlier? There are five differences: the difference in number, the difference in power, the difference in lineage, the difference in cause, and the difference in example. The first is from "one in a hundred" to "also in number," the second is "also in part," the third is "also in counting," the fourth is "also in cause," and the fifth is "also in example." Fourth, is it not said that all noble beings are distinguished by the unconditioned, so there is no difference in realization? Why is it said that there is a difference? Because Bodhisattvas are for the sake of all sentient beings entering nirvana, and for the practice of perfections.
Chinese
行持于彼（指般若波罗蜜多），并且具有能证得法身的特征，因此具有能成就作为布施处之功德的差别。为何成为布施处呢？因为没有菩萨，就不会产生十善业道、国王种姓的大娑罗树等等、一切天人种姓，以及从入流果到佛陀之间的智慧。那么，为了成办、修习和证悟，菩萨仅仅一天修习智慧的果实是不合理的，因为这是无数劫修习智慧的果实。如果这样问，回答说可以依靠灯的例子来避免矛盾。第三，对于此（般若波罗蜜多）的真实教诲是：劝诫发心于菩提，并且为了获得暂时和究竟的果实而努力修持教诲的菩萨，要以不离二谛的方式，通过方便与智慧双运的途径来修持般若波罗蜜多。因此，这里所说的所有十个教诲都是般若波罗蜜多经的内容。将庄严的词句安立为这里所说的十个教诲，是没有区分所说和能说。第二，劝诫修持的差别，分为两种：成为差别的方式和考察困难之处。第一种是：仅仅是不否认显现，也不执著于胜义谛，不离二谛，是否就能成就发心差别时所说的功德呢？对于此，还需要断除执著于所缘之差别法的增益，依靠三宝，以及去除不顺品的精进，暂时获得的功德和最终成就的因，这些都是需要的。这由“真谛诸法与”等以下的内容所表示。这里，将断除增益的基础安立在四谛上，以及在“所缘一切法”的语境中安立在一切法上，以及在“此之所缘无实事”的语境中安立在真谛的无实有上，这三者的差别是通达共同宗派的所缘和通达大乘不共
English
Practicing it (referring to Prajñāpāramitā), and possessing the characteristic of attaining the Dharmakāya, therefore possessing the distinction of accomplishing the merit of being a field of offering. Why does it become a field of offering? Because without a Bodhisattva, the path of the ten virtuous actions, the great Śāla tree of the royal lineage, all the lineages of gods, and the wisdom from Stream-enterer to Buddha would not arise. Then, for the sake of accomplishing, practicing, and realizing, it is unreasonable for a Bodhisattva to attain the fruit of cultivating wisdom for only one day, because it is the fruit of cultivating wisdom for countless eons. If asked this, it is said that the answer can be given by relying on the example of a lamp to avoid contradiction. Third, the actual instruction for this (Prajñāpāramitā) is: Admonishing the Bodhisattva who generates the mind of enlightenment and strives to practice the teachings in order to achieve temporary and ultimate fruits, to practice Prajñāpāramitā through the path of the union of skillful means and wisdom, without deviating from the two truths. Therefore, all ten instructions mentioned here are the content of the Prajñāpāramitā Sutra. To establish the ornate words as the ten instructions mentioned here is to not distinguish between what is said and what can be said. Second, the admonition on the distinction of practice is divided into two: the way of becoming distinct and the examination of difficult points. The first is: Can one accomplish the merits mentioned in the context of the distinction of generating the mind of enlightenment merely by not denying appearances and not clinging to the ultimate truth, without deviating from the two truths? For this, it is also necessary to cut off the superimposition of clinging to the object of special qualities, relying on the Three Jewels, and the diligence that eliminates unfavorable conditions, the merits attained temporarily, and the causes that ultimately accomplish. This is indicated by the content from "The truths and all" onwards. Here, the difference between establishing the basis for cutting off superimposition on the Four Noble Truths, and establishing it on all phenomena in the context of "objectifying all phenomena", and establishing it on the non-substantiality of the true truth in the context of "its object is non-existent", is the object of understanding common to all schools and the non-common understanding of the Mahāyāna.