Tibetan
་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན་འདིར་ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཁོ་ན་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བའི་མཐོང་ལམ་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ད་ལྟ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། ཐེག་དམན་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེའི་འོག་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་སྟོན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྟུང་བར་ཐེག་ཆེན་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གོ་རིམ་འདིས་ཀྱང་རྟོག་པ་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་མི་བགྲང་བར་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་དམིགས་རྣམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་འཕྲོས་ནས་བློ་རིགས་ངོས་གཟུང་བ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འཕྲོས་ནས་རྟོགས་རིགས་གསུམ་པོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་དཔྱད་པ། ཁྱད་གཞི་རྟོག་པའི་དཀའ་གནས་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་ནི་སྔ་མ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་བཀག་ཅིང་དོན་ལ་ཡང་མི་གནས་སོ། །གཞན་དག་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་སོ། །འཐད་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། མ་སོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། སྔར་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ལྷག་མ་སྤོང་དགོས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒོམ་པའི་ཚེ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྔོན་སོང་ལ་ཡང་རེས་འགའ་མངོན་དུ་འགྱུར་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་དག་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྒོམ་པའི་བློ་ཡིན་པས་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བར་འབད་མེད་དུ་གྲུབ་ལ། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་མ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་ལམ་རྣམས་ནི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་གསུམ་པོ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བ་ལ་ཡང་སྦྱོར་
Chinese
如果想知道是怎样的，这里因为是对视为法的对治，所以是遮止现见的形态，这是它的意思。如果想知道是否只是大乘的证悟种类，那么在那之后显示了因的差别，因为是具备三乘所有证悟种类的见道的因，所以现在也具备三乘所有的证悟种类，这是它的意思。如果是三乘所有的因，那么会堕入小乘吗？如果这样问，那么在那之后显示了摄持，因为内外两种摄持不会堕入小乘，而是完全摄持于大乘，这是它的意思。通过这个次第也成立了分别念不被算作特性的范畴。第三，详细阐述特性的法，从所缘行相的差别引申出对智慧种类的认定，从因的差别引申出对三种证悟种类是一还是异的辨析，以及对特性基础的分辨念的难点进行辨析，这三者中，第一，有些人认为瑜伽现量，这被之前的大部分人遮止了，而且实际上也不成立。另一些人认为自证现量，这是指所有意识对于自己的体性来说都是自证现量。合理的方面是，假设已经有了入流等的证悟，以及假设还没有，这两种情况。如果按照第一种情况，也有瑜伽现量，因为需要断除之前的烦恼障的残余，所以在修习人无我的时候，是现量证悟的缘故，而且对于已经有了阿罗汉证悟的人来说，有时也可能会现量显现。如果认为这些不是菩萨的加行道，那么因为是菩萨加行道者的相续中的根本识的行相的修习之智，所以毫不费力地成立了圆满次第，而且菩萨加行道者的相续中的圆满次第不可能不是菩萨的加行道。第二，对于获得三乘所有的因，成为三乘的证悟种类的加行道等，只是声义混杂执着的分别念，因为是通达三种无我以总义方式的智慧的缘故。对于之前没有经历过下劣道的情况，也需要加行
English
If you wonder what it is like, here, because it is the antidote to seeing as Dharma, it is in the form of preventing manifest attachment, that is its meaning. If you wonder if it is only the realization category of the Mahayana, then after that, the difference of cause is shown, because it is the cause of the path of seeing that possesses all the realization categories of the three vehicles, so now it also possesses all the realization categories of the three vehicles, that is its meaning. If it is the cause of all three vehicles, will it fall into the Hinayana? If you ask this, then after that, the upholding is shown, because the two external and internal upholdings do not fall into the Hinayana, but completely uphold the Mahayana, that is its meaning. Through this sequence, it is also established that conceptualization is not counted as a category of characteristics. Third, elaborating on the specific characteristics, from the difference of the object's aspect, the recognition of the type of wisdom is derived, from the difference of the cause, the analysis of whether the three types of realization are one or different is derived, and the difficult points of the basis of characteristics, conceptualization, are analyzed. Among these three, the first is that some people consider yoga direct perception, which has been refuted by most of the previous ones, and it is not established in reality either. Others consider self-awareness direct perception, which means that all consciousnesses are self-aware direct perception in their own nature. The reasonable aspect is that there are two cases: assuming that there has been a realization of stream-enterer, etc., and assuming that there has not been. According to the first case, there is also yoga direct perception, because it is necessary to abandon the residue of the previous afflictive obscurations, so when meditating on the selflessness of the person, it is realized directly, and for those who have already attained the realization of Arhat, it may sometimes manifest directly. If you think that these are not the joining path of the Bodhisattva, then because it is the wisdom of the practice of the aspect of the base consciousness in the continuum of the Bodhisattva joining path practitioner, the perfect joining is established effortlessly, and it is impossible for the perfect joining in the continuum of the Bodhisattva joining path practitioner not to be the joining path of the Bodhisattva. Second, for the joining paths that become the cause of obtaining all three vehicles and become the realization categories of the three vehicles, they are only conceptualizations of mixed grasping of sound and meaning, because they are the wisdom that understands the three selflessnesses in the manner of general meaning. For the case where the inferior path has not been experienced before, it is also necessary to join
Tibetan
ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་དེར་མ་ངེས་ཏེ། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྟོགས་རིགས་གསུམ་པོ་དེ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། རྟོག་པ་སེལ་འཇུག་ཡིན་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་དེ། ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་བཀག་ནུས་ལ་དེའི་ཚེ་བདེན་བཞིའི་སྟེང་དུ་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་སྤྲོས་པ་བཀག་པའི་ཆ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་དང་། གཟུང་བའི་དོན་དུ་སྤྲོས་པ་བཀག་པའི་ཆ་ནས་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་དང་། མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་སྤྲོས་པ་བཀག་པའི་ཆ་ནས་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་མཚུངས་ལྡན་རྟོག་པའི་དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པ་ལ། ངོ་བོ་དང་སྤང་བྱ་གང་དུ་ལྡན་དཔྱད། དགག་རྟོག་དང་། སྒྲུབ་རྟོག་གང་ཡིན་དཔྱད། མཐོང་སྤང་དང་། སྒོམ་སྤང་གང་ཡིན་དཔྱད། སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་གང་ཡིན་དཔྱད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ལོ་ཆེན་གྱིས་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་རྗེས་ཐོབ་ཁོ་ན་ལ་ལྡན་ཅིང་། ལྡན་ཚུལ་རང་གི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱར་ལྡན་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་འབྲེས་མཉམ་གཞག་ན་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། མཐོང་ལམ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་དགག་པ་མཛད་དོ། །ཨ་མ་རས་དཔེར་ན་དང་པོར་དགྲ་བཙོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། ཉམས་དམོད་པ་དང་། མཚོན་དང་པོ་བརྒྱབ་པ་དང་། མཚོན་གཉིས་པ་བརྒྱབ་ནས་གནད་དུ་ཕོག་པ་དང་། ཤི་བའི་གནས་སྐབས་དང་ལྔ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ཚོགས་ལམ་དུ་རྟོག་པ་བཙོན་དུ་འཛིན། ངེས་འབྱེད་དུ་མངོན་འགྱུར་དང་ས་བོན་མགོ་གནོན། མཐོང་ལམ་དུ་རགས་པ་སྤོང་། སྒོམ་ལམ་དུ་ཕྲ་བ་སྤོང་། མི་སློབ་ལམ་དུ་རྟོག་པ་འགགས་པའི་གནས་སྐབས་དང་ལྔ་ཡོད་དོ་ཅེས་བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་དྭགས་པོ་དང་། ཁྱུང་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་སྤོང་ལྡན་པ་ཞེས་བསྟན་ནས་དེ་དག་སྤང་བའི་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་འབྲེས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་སྦྱོར་ལམ་བཞི་པོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན
Chinese
所有道都不是确定的，因为必须承认菩萨加行道者的相续中的他心通是菩萨的加行道。第二，菩萨加行道的阶段中，三种证悟的体性是各不相同的，因为分别念是遣除和容纳，所以在生起有补特伽罗无我之相时，不会生起有法无我之相。在第一地及以上，体性是相同的，因为唯一的智慧能够同时遮止一切戏论，那时，从在四谛之上遮止常等十六种戏论的角度来说，是证悟补特伽罗无我的证悟种类；从遮止所取之义的戏论的角度来说，是证悟所取法无我的证悟种类；从遮止无常等十六种戏论的角度来说，是证悟能取法无我的证悟种类。第三，观察相应分别念的困难之处，有四种观察：观察体性和所断在哪一方面相应；观察是破除分别念还是成立分别念；观察是见道所断还是修道所断；观察是两种障碍中的哪一种。第一，洛钦说这四种分别念只存在于后得位，并且相应的方式是与自己的见道修道所断相应。对此，仲敦巴反驳说，如果在等持中没有分别念，那是不合理的，因为这样会与见道没有差别。阿玛热举例说，就像最初把敌人当作囚犯，然后进行侮辱，第一次击中要害，第二次击中要害，最后死亡这五个阶段一样，在资粮道中把分别念当作囚犯，在加行道中压制现行和种子，在见道中舍弃粗大，在修道中舍弃细微，在无学道中是分别念止息的阶段，共有五个阶段。与此相符，达波和琼等说，四种分别念是舍弃和相应的，并说它们是通过舍弃的对治而变得殊胜的。对此，仲敦巴说，凡夫是颠倒的，所以四种加行道是自性颠倒的，因此是对治颠倒的。
English
All paths are not definite, because the clairvoyance of knowing others' minds in the continuum of a Bodhisattva practitioner on the path of joining must be accepted as the Bodhisattva's path of joining. Second, in the stage of the Bodhisattva's path of joining, the three types of realization are different in nature, because conceptualization is elimination and acceptance, so when the aspect of the selflessness of the person arises, the aspect of the selflessness of phenomena does not arise. In the first ground and above, the nature is the same, because the single wisdom can simultaneously block all elaborations, and at that time, from the aspect of blocking the sixteen elaborations of permanence etc. on the four truths, it is the type of realization that realizes the selflessness of the person; from the aspect of blocking the elaborations for the sake of the object of grasping, it is the type of realization that realizes the selflessness of the object of grasping; from the aspect of blocking the sixteen elaborations of impermanence etc., it is the type of realization that realizes the selflessness of the grasper. Third, examining the difficult points of associated conceptualization, there are four examinations: examining in which aspect the nature and what is to be abandoned are associated; examining whether it is a negative conceptualization or an affirmative conceptualization; examining whether it is to be abandoned by the path of seeing or the path of cultivation; examining which of the two obscurations it is. First, Lochen says that these four conceptualizations only exist in the subsequent attainment, and the way they are associated is that they are associated with what is to be abandoned by one's own path of seeing and cultivation. To this, Drepungpa refutes that if there is no conceptualization in meditative equipoise, it is unreasonable, because it would be no different from the path of seeing. Ama Ra exemplifies that just as there are five stages: first, taking the enemy as a prisoner, then insulting them, hitting the first vital point, hitting the second vital point, and finally dying, similarly, in the path of accumulation, conceptualization is taken as a prisoner, in the path of preparation, the manifest and the seed are suppressed, in the path of seeing, the coarse is abandoned, in the path of cultivation, the subtle is abandoned, and in the path of no more learning, it is the stage of the cessation of conceptualization, there are five stages in total. In accordance with this, Dakpo and Khyunga etc. say that the four conceptualizations are abandoning and associated, and say that they are superior through the antidote of abandoning them. To this, Drepungpa says that ordinary beings are inverted, so the four paths of joining are inverted in nature, therefore they are the antidote to inversion.