Tibetan
དང་། འགྲོ་བའི་བྱ་བས་ཟིན་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལ། སྨོན་འཇུག་གཉིས་སུ་གཞག་པར་བསྟན་པས་ལུགས་འདི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བས་ཟིན་པའི་ཚེ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་བློ་མེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་དཔེར་བྱས་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བས་ཟིན་ཀྱང་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་བློ་མེད་ན་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པའམ། ཕྱིར་ལྡོག་པར་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བའི་བྱ་བས་མ་ཟིན་པའི་གོང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་བློ་ཙམ་ཡོད་པ་ནི་སྨོན་པའི་སེམས་ཙམ་ཡོད་པ་དང་མཚུངས་སོ། །འདི་ནི་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྡུས་པ་དེ་འདུན་ལྡན་སེམས་བསྐྱེད་ལ་གཞག་ཅིང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་སུ་བཤད་ནས། དེ་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཉེར་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཐ་མ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེའང་འདོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གཞག་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དོན་བདུན་ཅུའི་ཐོག་མ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། བར་དུ་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་དང་། ཐ་མ་ཕྲིན་ལས་དང་གསུམ་གྱི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་གཞག་པས་དོན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ས་མཚམས་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལ་དགོངས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་གསུམ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཞག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྲིན་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་འཇོག་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་འཇུག་ཁ་མའི་དུས་སུ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་ཙམ་ཡོད་ལ་དེའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་པ་སྐྱེས་པ་དང་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དུས་མཉམ་པ་ཡང་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ལ་འདོད་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་དེ་རྒྱུ་མིང་འབྲས་བུ་ལ་བཏགས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དང་།
Chinese
而且，有两种被行走的行为所包含，因为已经显示了安立为发愿和趣入两种，所以这是这个宗派的缘故。如果除此之外，在被行走的行为了包含的时候，没有想要行走的心，那是极不合理的。因为这是世间的想要行走，并且行走被作为例子，所以在世间，即使被行走的行为了包含，如果没有想要行走的心，那么安住在那里，或者返回，这是由经验所证成的缘故。在没有被行走的行为了包含之前，仅仅有想要行走的心，这与仅仅有发愿的心是相同的。这也是圣狮二者的观点，圣者在“为利他众生而发心”的场合中的目标菩提，被简略地安立为具有意愿的发心。论师则将“发心为利他众生”的场合中的发心，分为发愿和趣入两种，并且将那本身以例子的方式分为二十二种的最低限度的界限，安立为大乘的资粮道的缘故。如果这样，那么最后的三种发心，将被发愿和趣入两种所遍及，如果也这样认为，那么与安立在佛地相违，如果这样说，那么论师将七十义的最初发心，中间在积聚资粮的场合中的以二十空性为境的智慧，最后事业这三者的界限，从大乘的资粮道到佛地之间安立，因为是考虑到容易了悟其他意义的界限，所以安立在佛地，并不是说菩萨的相续中没有那三种，因为在《般若经》和《经庄严论》中，二十二种发心全部安立在菩萨的相续中，并且如云般的发心是安立在十地中的法云地，这是场合的意义的缘故。在大乘道中进入的初期，仅仅有发愿和趣入的心，并且成为那果的发愿和趣入的具相发心生起，以及进入大乘道是同时的，这也是圣狮二者的观点，因为认为以想要的名字来命名大乘发心，那是将因的名字安立在果上的缘故。
English
Moreover, there are two that are encompassed by the act of walking, because it has been shown that they are established as aspiration and entry, therefore this is the reason for this system. If, apart from that, when one is encompassed by the act of walking, not having the mind of wanting to walk is extremely unreasonable. Because this is the worldly desire to walk, and walking is taken as an example, so in the world, even if one is encompassed by the act of walking, if one does not have the mind of wanting to walk, then abiding in that very place, or returning, this is proven by experience. Before one is encompassed by the act of walking, merely having the mind of wanting to walk is the same as merely having the mind of aspiration. This is also the view of the two, the holy ones and the lions, the goal of enlightenment in the context of "for the sake of others generating the mind," is briefly established as the mind of aspiration with desire. The teacher, however, divides the mind of enlightenment in the context of "generating the mind for the sake of others" into aspiration and entry, and establishes the minimum limit of the twenty-two kinds of examples as the path of accumulation of the Great Vehicle. If so, then the last three minds of enlightenment will be pervaded by the two, aspiration and entry, and if one also thinks so, then it contradicts being established in the Buddha-ground. If one says so, then the teacher establishes the boundary of the first mind of enlightenment of the seventy meanings, the wisdom that takes the twenty emptinesses as its object in the middle during the accumulation of merit, and the last three of activity, from the path of accumulation of the Great Vehicle to the Buddha-ground, because he intends to easily realize the boundaries of other meanings, so it is established in the Buddha-ground, it is not that the three are not in the continuum of the Bodhisattva, because in the Prajnaparamita Sutra and the Ornament of the Sutras, all twenty-two minds of enlightenment are established in the continuum of the Bodhisattva, and the cloud-like mind of enlightenment is established in the tenth ground, the cloud of Dharma, because that is the meaning of the occasion. At the beginning of entering the Great Vehicle path, there is only the mind of aspiration and entry, and the arising of the mind of aspiration and entry with characteristics that has become the fruit of that, and entering the Great Vehicle path are simultaneous, this is also the view of the two, the holy ones and the lions, because they think that naming the Great Vehicle mind of enlightenment with the name of desire is establishing the name of the cause on the fruit.
Tibetan
དེ་ལས་གཞན་དུ་དུས་མཉམ་ཡིན་ན། རྒྱུ་མིང་འབྲས་བུ་ལ་བརྟགས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེང་སང་ཕལ་ཆེར་སྨོན་འཇུག་གཉིས་པོ་དེ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བར་བྱས་ནས་དེ་གཉིས་ལ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཁྱབ་ཅིང་། དེ་གཉིས་དང་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་གཞི་མཐུན་མེད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཐམས་ཅད་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་གཞུང་དེས་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུས་ཤིང་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པས། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བྱང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོ་དེ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་གསུངས་ཤིང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་གསུམ་པོ་དེའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། གནད་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོའི་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཙོ་སེམས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ། ཡུལ་ངེས་ལྔ། དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་སྟེ་སེམས་བྱུང་ཉེར་གཅིག་འབྱུང་ལ། ཀུན་འགྲོ་ལྔའི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་པ་དང་། ཡུལ་ངེས་ལྔའི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་འདུན་པ་དེ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་དུ་སོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་སེམས་བྱུང་དུ་འགྱུར་བ་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡུལ་ངེས་ལྔའི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་གཉིས་པོ་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ས་དང་པོའི་མཉམ་གཞག་གིས་བསྡུས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་
Chinese
再者，如果时间是相同的，那么就不应该根据因、名、果来推断。第三点是，现在大多数人将发愿和趣入这二者作为世俗菩提心的分类，认为这二者遍及世俗菩提心，并且这二者与胜义菩提心没有共同的基础。这是不合理的，因为从“发心是为了他人的利益”的章节中所阐述的菩萨相续中的所有菩提心都包含在发愿和趣入这二者之中，并且该论典阐述了大乘菩提心的一般特征，而不是仅仅阐述世俗菩提心的特征。因此，发愿和趣入的菩提心这二者也包含了菩萨相续中的所有二十二种菩提心，并且胜义菩提心也被这二十二种菩提心所包含。因此，没有其他超出具有六度波罗蜜多的菩提心的圣者菩萨的菩提心。这也是无著的观点，在《菩萨地戒品》中，菩萨的舍弃罪行、积累善法、利益有情这三种戒律被说成是趣入菩提心，并且胜义菩提心也包含在这三种戒律之中，因为它包含在积累善法的戒律之中。关键的意义在于：在第一地的等持的自性中，一个主要的心识的周围有五种遍行心所、五种别境心所、十一种善心所，总共有二十一种心所生起。在五种遍行心所中的作意和五种别境心所中的欲，由于它们已经成为发愿和趣入的菩提心，因此与它们相应的所有的心和心所都变成了发愿和趣入的心和心所，这在前面已经说过了。五种别境心所中的等持和智慧这二者，由于它们已经成为无分别的智慧，因此它们会将与它们相应的所有的心和心所转变为胜义菩提心。因此，第一地的等持所包含的所有心和心所，都是想要获得圆满菩提的欲
English
Furthermore, if the time is the same, then one should not infer based on cause, name, and effect. The third point is that nowadays, most people classify aspiration and engagement as divisions of conventional bodhicitta, believing that these two encompass conventional bodhicitta and that these two do not share a common basis with ultimate bodhicitta. This is unreasonable because all the bodhicitta in the continuum of a Bodhisattva, as explained from the section "The mind of enlightenment is for the sake of others," are included in aspiration and engagement, and that treatise explains the general characteristics of Mahayana bodhicitta, not just the characteristics of conventional bodhicitta. Therefore, the two bodhicittas of aspiration and engagement also include all twenty-two bodhicittas in the continuum of a Bodhisattva, and ultimate bodhicitta is also included in the twenty-two bodhicittas. Therefore, there is no other noble Bodhisattva's bodhicitta that is different from the bodhicitta that possesses the six perfections. This is also Asanga's view. In the chapter on ethics in the Bodhisattva Grounds, the three vows of a Bodhisattva—abandoning misdeeds, accumulating virtuous dharmas, and benefiting sentient beings—are said to be engagement bodhicitta, and ultimate bodhicitta is also included in these three vows because it is included in the vow of accumulating virtuous dharmas. The crucial point is this: In the nature of the equipoise of the first ground, twenty-one mental factors arise around one main consciousness: five omnipresent mental factors, five object-determining mental factors, and eleven virtuous mental factors. Among the five omnipresent mental factors, attention, and among the five object-determining mental factors, aspiration, because they have become the bodhicitta of aspiration and engagement, all the minds and mental factors that are in accordance with them become the minds and mental factors of aspiration and engagement, as has been said before. Among the five object-determining mental factors, concentration and wisdom, because they have become non-conceptual wisdom, they transform all the minds and mental factors that are in accordance with them into ultimate bodhicitta. Therefore, all the minds and mental factors included in the equipoise of the first ground are the aspiration to attain perfect enlightenment.