Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་དབྱེ་བ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལ་རྒྱས་བཤད་དུ་ངོས་འཛིན་ནི། བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྟན་གྱི་མདོ་དང་། ས་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །འོ་ན་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་གཞུང་ལ་མདོ་སྦྱོར་མེད་དམ་ཞེ་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་ཀྱི་ཐད་ཀྱི་མདོ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་གཞུང་གི་མདོ་སྦྱོར་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱི་མདོ་ལས་ལོགས་སུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་མདོར་བསྟན་གྱི་མདོ་སྦྱོར་མེད་ཀྱང་མདོར་བསྟན་ལ་མདོ་མེད་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དོན་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པའི་རྒྱན་གྱི་ངག་ཀྱང་ས་ཞེས་པའི་རྒྱན་ཚིག་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གསེར་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང་། གཏེར་ལྟ་བུ་མན་ཆད་ཀྱིས་གཞན་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པས་གཞན་དོན་མདོར་བསྡུས་པའི་ངག་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ས་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་པོ་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དུ་འདོད་དགོས་ཏེ། གཞུང་སྔ་མས་སེམས་བསྐྱེད་དེས་གཞན་དོན་དང་བྱང་ཆུབ་གཉིས་ལ་དམིགས་པར་བསྟན་ནས། དམིགས་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་ས་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་མདོར་བསྟན། གསེར་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུས་བསྡུས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་མཐའ་ངོས་འཛིན་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དེ། གཞན་དུ་ན་ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་རྩ་བར་སེམས་བསྐྱེད་མདོ་དང་སྦྱར་བ་ནི་གདམས་ངག་ནས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བར་རྣམས་ཀྱང་མདོ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ལ་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་བ་ནི་ཚིག་མང་དུ་དོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་དང་སྦྱར་བའི་དགོས་པ་ནི་རྗེས་འཇུག་གི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཞེན་ལྟའི་དབང་གིས་བསྟན་བཅོས་རང་དགར་བརྩམ་པ་དགག་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ཅིང་། རྒྱུད་བླར་ཡང་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པ་ལ། མཚན་གཞི་སེམས་སེམས་བྱུང་གང་ཡིན་དཔྱད། སྨོན་འཇུག་གཉིས་འགལ་མི་འགལ་ལ་དཔྱད། དེ་དང་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱིས་གཙོ་བོ་སེམས་སུ་བཞེད་དེ། ཉིར་སྣང་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམ
Chinese
缘故。如果把阐述其他差别的论典视为广释，则与结合《菩提略标经》和如地般的发心而宣说相违。如果问阐述体性的论典没有与经结合吗？那么关于二十二种发心的所有经文，都是阐述体性的论典与经的结合。例如，从“所缘无常”等以下的经文中，虽然没有单独的、具有决择分、顺应略标的经文结合，但正如略标不需要没有经文一样。将利他概括而显示的庄严之语，也是“地”这个庄严词本身。因为金等三个比喻阐述了菩提的广大，而从宝藏等以下的阐述了利他的广大，所以没有其他概括利他的语言。因此，必须认为在“发心是为了利他”的语境中所说的发心，与从“地”的语境中所说的发心，两者是周遍相同的。因为前一部论典显示了发心以利他和菩提为对境，所以“地”这个词概括地标示了这两个对境，而金等则广述了这两个对境。如果问这与说是以资粮道小者所摄相违吗？因为这是对最低限度的确认，所以没有过失。否则，将导致从二地以上就没有具有布施波罗蜜多的发心了。在论著根本中，将发心与经结合，也应将从教授到事业之间的所有内容都与经结合。这是为了知晓，而没有实际结合是因为担心文字繁多。与经结合的必要是为了阻止后来的调伏对象们，不依赖于佛陀的教言，而是受偏执见解的支配，随意创作论著。这在之前也已经说过，并且在《宝性论》中也有记载。第二，观察困难之处，分为：观察基是心还是心所；观察愿行二者是否相违；观察它与胜义发心的基础是否一致。首先，圣狮子二人认为主要是心，在《现观庄严论》中说：发心是指心
English
reason. If we regard the treatises that explain other differences as extensive explanations, it contradicts the combination of the "Bodhi Briefly Indicated Sutra" and the explanation of mind generation like the earth. If you ask whether the treatises that explain characteristics do not combine with sutras, then all the sutras regarding the twenty-two mind generations are combinations of the treatises that explain characteristics and sutras. For example, although there is no separate sutra combination of definitive division and conformity to the briefly indicated sutra from the sutra starting with "the object is impermanent," just as a brief indication does not need to be without a sutra. The word of adornment that summarizes and shows the benefit of others is also the word of adornment "earth" itself. Because the three metaphors such as gold explain the vastness of bodhi, and from treasure onwards explain the vastness of benefiting others, there is no other language that summarizes the benefit of others. Therefore, it must be considered that the mind generation spoken of in the context of "mind generation is for the benefit of others" and the mind generation spoken of from the context of "earth" are coextensive. Because the former treatise shows that mind generation takes benefiting others and bodhi as its objects, the word "earth" briefly indicates these two objects, while gold and so on extensively explain these two objects. If you ask whether this contradicts saying that it is included by the small accumulation path, there is no fault because it is a confirmation of the minimum limit. Otherwise, it would follow that from the second ground onwards, there would be no mind generation with the perfection of generosity. In the root of the treatise, combining mind generation with sutras means that everything from instructions to activities should also be combined with sutras. This is for the sake of knowing, and the reason for not actually combining is because of the fear of many words. The necessity of combining with sutras is to prevent later trainees from relying on the words of the Buddha and composing treatises independently under the influence of biased views. This has been said before, and it also appears in the "Ratnagotravibhāga." Second, examining the difficult points, divided into: examining whether the basis is mind or mental factor; examining whether the aspiration and engagement are contradictory; and examining whether it has a common basis with the ultimate mind generation. First, the two noble lions consider it mainly as mind, in the "Abhisamayalankara" it says: Mind generation means mind.
Tibetan
ས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རིག་པའོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་འདོད་པ་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པར་འགལ་ལོ་ཞེས་པའི་དོགས་པ་བཀོད་ནས་བདེན་མོད་ཀྱི་ཞེས་པའི་ལན་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་པའི་འདོད་པ་དེ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བཏགས་མིང་ཡིན་གྱི་སེམས་བྱུང་སེམས་བསྐྱེད་དུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགོན་པོ་བྱམས་པས་སེམས་བྱུང་ལ་བཤད་དེ། འདིར་ཡང་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་བྱུང་བ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱང་འདི་ཉིད་བཞེད་དེ། བྱང་སར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་དང་། དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་བྱུང་བ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཡོན་ཏན་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་ཀྱི་དོན་ནི་གཙོ་བོར་སེམས་བྱུང་འདུན་པ་དང་། སེམས་པ་གཉིས་ལ་འཇོག་དགོས་ཏེ། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་པའི་འདོད་པ་དེ་འདུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་བྱུང་བ་ཞེས་པའི་སེམས་བྱུང་དེ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་སེམས་པ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཤད་ཅིང་སྨོན་ལམ་དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི། །སེམས་པ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྟེ། །ཞེས་སེམས་པ་དང་འདུན་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སེམས་བྱུང་གཉིས་པོ་དེར་ངེས་སམ་ཞེ་ན། སེམས་བྱུང་གཉིས་པོ་དེ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ནམ་ཞིག་སོང་བའི་ཚེ་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་ཀྱང་། གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ལྟ་བུ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ལྡོག་པ་ནས་མ་སྨོས་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཙོ་བོར་སེམས་བྱུང་གི་སྟེང་ནས་འཇོག་ཀྱང་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་སེམས་བྱུང་གཉིས་ཆར་ཡོད་པ་མངོན་པ་གོང་འོག་སོགས་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་
Chinese
地是识，是识啊。识又是什么呢？是意的识，因为缘于一切白法，所以存在于此。像这样，论师提出了“因为欲是心所，所以成为发心相违”的疑问，并作了“确实如此”的回答。又因为说“想要圆满菩提”的想要是发心的假名，而不是显示心所发心。弥勒怙主解释为心所，这里也说“想要圆满菩提”，《经庄严论》中说：“具有二义的心所。”因此，无著兄弟也赞同此观点，在《菩萨地》中说“菩萨们的殊胜愿是发心”，在“具有二义的心所”的注释中，世亲说“缘于二或三种功德的心是发心”。要点在于主要应安立于心所欲和心上，因为“想要圆满菩提”的想要是欲，并且“具有二义的心所”的心所，世亲解释为心，无著则解释为两者。如何解释呢？殊胜愿被解释为发心，而愿在《经庄严论》中说：“稳固者的愿是，具有心和欲。”因此解释为心和欲二者。那么，发心是否一定就是这两个心所呢？当这两个心所成为发心时，与其相应的其他心和心所，也因他力而成为发心。如八识聚和五十一心所等，从心和心所的差别上没有说明的皈依、发心、加行和修持等，主要从心所的角度安立，但因他力，心和心所二者都存在，这是上下对法等经论的密意。
English
The ground is consciousness, it is consciousness. What is consciousness? It is the consciousness of mind, because it focuses on all white dharmas, therefore it exists there. Like this, the teacher raised the question, "Because desire is a mental factor, it contradicts being bodhicitta," and answered, "Indeed it is so." Also, because the desire to "want complete enlightenment" is a nominal designation of bodhicitta, and does not show mental factor bodhicitta. Maitreya, the protector, explained it as a mental factor, here also saying "wanting complete enlightenment," and in the Ornament of the Sutras it says, "The mental factor possessing two meanings." Therefore, the brothers Asanga also agreed with this view, saying in the Bodhisattva Grounds, "The supreme aspiration of bodhisattvas is bodhicitta," and in the commentary on "the mental factor possessing two meanings," Vasubandhu said, "The mind that focuses on two or three qualities is bodhicitta." The key point is that it should mainly be established on the mental factor desire and mind, because the desire to "want complete enlightenment" is desire, and the mental factor of "the mental factor possessing two meanings," Vasubandhu explained as mind, and Asanga explained as both. How is it explained? The supreme aspiration is explained as bodhicitta, and that aspiration is said in the Ornament of the Sutras: "The aspiration of the steadfast is, possessing mind and desire." Therefore, it is explained as both mind and desire. So, is bodhicitta necessarily these two mental factors? When these two mental factors become bodhicitta, the other minds and mental factors that are associated with it also become bodhicitta due to the power of others. Like the eight aggregates of consciousness and the fifty-one mental factors, etc., refuge, bodhicitta, application, and practice, etc., which are not mentioned from the difference between mind and mental factors, are mainly established from the perspective of mental factors, but due to the power of others, both mind and mental factors exist, this is the intention of the sutras and treatises such as the upper and lower Abhidharma.