Tibetan
རྟོགས་རིགས་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ལེགས་པར་དཔྱད་དགོས་སོ། །སྦས་དོན་ཟབ་མོའི་གཏེར་གྱི་ཁ་འབྱེད་ལས་སྐབས་བདུན་པའི་འབྲེལ་དང་དཀའ་བའི་གནས་རྣམས་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་འོག་ཏུ་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་དེས་རང་གི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་སྦྱིན་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་གཞག བྱེ་བྲག་ཏུ་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པ་ངེས་པར་བྱ་བ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། སྐུ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ། གཉིས་སུ་བཞག་པ། གསུམ་དུ་བཞག་པ། བཞི་དང་ལྔར་རྟོག་པའི་ཚུལ་དང་། མཚན་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ལ་མུ་བཞི་བརྩི་བ་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ་ནི། གསེར་འོད་དམ་པར། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །སྔ་མ་གཉིས་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་སྐུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གུད་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། གཞན་དོན་མོས་པ་ཆུང་ངུ་འབྲིང་གི་མདོར། དགེ་སློང་དག་འདི་ལ་ནི་སྐུ་དམ་པར་མ་འཛིན་པར་དགེ་སློང་དག་ང་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ལྟོས་ཤིག ཅེས་དང་། འགྱུར་འགའ་ཞིག་ལས་དགེ་སློང་དག་ང་ལ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་སྐུར་མ་ལྟ་བར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ལྟོས་ཤིག ཅེས་འབྱུང་ལ། དེའི་དོན་འགྲེལ་ཆེན་དུ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་འབར་བ་རྣམ་པར་མཛེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་སྐུར་མ་འཛིན་ཞེས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པས་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་ཆོས་སྐུ་ཁོ་ནར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་རྒྱུད་བླར། རང་དོན་གཞན་དོན་དོན་དམ་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་ཉིད་དེ། །བྲལ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །ཡོན་ཏན་དབྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་བཞི་འདི་དག །ཅེས་སྐུ་ལ་རང་དོན་དོན་དམ་པའི་སྐུ་དང་། གཞན་དོན་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐུ་གཉིས་དང་། ཡོན་ཏན་ལ་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་སྐུ་གཉིས་ལ་ཡོན་ཏན་གཉིས་པོ་སོ་སོར་བསྟེན་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུད་བླར། རིགས་འདི་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡི། །དང་པོས་སྐུ་ནི་དང་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས། །ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས། སྐུ་གསུམ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་དང་། གཞུང་འདི་དང་ཐེག་བསྡུས་དང་། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལ་སོགས་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ལུགས་ཕལ་ཆེར་ལས་སྐུ་གསུམ་དུ་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བྱེད་ཁ་ཅིག སྐུ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། ཆོས་སྐུ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་སྐུ་བཞིར་འདོད་པ་དང་། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། དེ་ལྟར་བཞིར་ཕྱེ་བའི་ལོངས་སྐུ་ལ་ཡང་ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་ལ་སྣང་བའི་ལོངས་སྐུ་ཆེན་པོ་དང་། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ལ་སྣང་བའི་ལོངས་སྐུ་ཕལ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་ལྔར་བྱེད་པ་དང་། ཁ་ཅིག སྤྲུལ་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྲུལ་སྐུར་ཕྱེ་ནས་ལྔར་བྱེད་པ་དང་། གསེར་གླིང་པས་རྩ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅེས་པ་སོགས་རྣམ་རྟོག་གིས་སྤྲོ་བསྡུའི་སྐུ་བཞི་དང་ལྔའི་གྲངས་ངེས་བྱེད་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་བསོད་ནམས་རྩེ་མོས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ལ་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་སྐུ་གསུམ་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སྐུ་བཞིར་བྱེད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ལྔ་པ་ནི། གཞུང་ལུགས་འགའ་ཞིག་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་དང་། འགའ་ཞིག་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སྐུ་བཏགས་པ་བར་གསུངས་པས་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། གནད་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་རོ་གཅིག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པུར་གནས་ཏེ། རང་སྣང་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་རོ་གཅིག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་གསེར་འོད་དུ། སྐུ་གཞན་གཉིས་བཏགས་པ་བར་གསུངས་ཤིང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྐུ་གཉིས་ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་མེད་པའི་ཕྱི
Chinese
认为是包含在证悟和道理二者之中，所以要好好地考察。开启隐义甚深宝藏之第七章的关联和困难之处，已经很好地讲述完毕了。 果法身 关于果法身，在刹那之后讲述果法身的原因，以及具有原因的果法身本身二者。第一，因为刹那的结合，从给予自己的第二个刹那，到八十随好之间的所有法都显现，所以安立为果法身，因此在其后讲述。第二，一般而言，是波罗蜜多宗的色身分类；特别而言，必须确定此论的观点；以及功德的差别特别地讲述，这三者。第一，分为安立为一色身、安立为二色身、安立为三色身、四种和五种的思辨方式、名称的差别、报身和化身二者计算四句等六个方面。第一，在《金光明经》中说：“因为远离一切烦恼障，圆满一切善法，安住于彼性，以及唯有真实的智慧，这称为法身。前两者只是假名而已。法身是真实，因为是那两个色身的基础。那为什么呢？因为除了法的真如，以及无分别的智慧之外，没有诸佛的任何法。”以及，在《为他义而生起小中经》中说：“诸比丘，不要执着于此为圣洁之身，诸比丘，你们要看我圆满的法身。”有些译本中说：“诸比丘，不要看我为坏聚见之身，你们要看圆满的法身。”对此，《大疏》中说：“不要执着于具有相好，光芒四射，极其庄严的坏聚见为色身”，因此说色身二者是佛的假名之身，所以只有自性身法身才是真实的。第二，在《宝性论》中说：“自利他利胜义谛身，以及依赖于此的世俗谛身，是分离和成熟的果，这六十四种功德差别。”
English
Thinking that it is included in both realization and reasoning, it is necessary to examine it well. The connection and difficult points of the seventh chapter of Opening the Hidden Meaning Profound Treasure have been well explained. The Fruition Dharmakaya Regarding the Fruition Dharmakaya, the reason for explaining the Fruition Dharmakaya after a moment, and the Fruition Dharmakaya itself with a reason, are twofold. First, because the union of a moment, from giving to its second moment, all the dharmas up to the eighty minor marks are manifested, therefore it is established as the Fruition Dharmakaya, so it is explained after that. Second, in general, it is the classification of the kayas according to the Paramita system; in particular, it is necessary to ascertain the view of this treatise; and the differences in qualities are explained in particular, these three. First, it is divided into six aspects: establishing as one kaya, establishing as two kayas, establishing as three kayas, the way of contemplating four and five, the difference in names, and calculating four possibilities for the Sambhogakaya and Nirmanakaya. First, in the Golden Light Sutra, it says, "Because it is free from all obscurations of afflictions and perfects all virtuous dharmas, abiding in that suchness, and only in true wisdom, that is called the Dharmakaya. The former two are merely designations. The Dharmakaya is true, because it is the basis of those two kayas. Why is that? Because apart from the suchness of dharma, and non-conceptual wisdom, there is no dharma of the Buddhas." And, in the Sutra of Small and Medium Aspiration for the Benefit of Others, it says, "Monks, do not cling to this as a sacred body, monks, you should look at me as the complete Dharmakaya." Some translations say, "Monks, do not look at me as the body of the aggregate of destruction, you should look at the complete Dharmakaya." Regarding this, the Great Commentary says, "Do not cling to the aggregate of destruction, which has marks and signs, is radiant, and extremely beautiful, as a body," therefore it is said that the two rupakayas are designated bodies of the Buddha, so only the Svabhavikakaya Dharmakaya is true. Second, in the Ratnagotravibhāga, it says, "The body of self-benefit, the benefit of others, the ultimate truth, and the conventional truth that depends on it, are the fruit of separation and maturation, these sixty-four qualities and differences."
Chinese
於此，就自利而言，是真諦法身，就利他而言，是世俗化身，分為二者；就功德而言，是離繫功德和異熟功德，分為二者，如是宣說於二身各自依止二功德。第三，於《寶性論》中云：「由彼二種性，能得佛三身，初得是初身，由二得後二。」又於《莊嚴經論》中云：「當知佛之身，攝略為三身。」如是，此論與《攝大乘論》及《集論》等，大多數波羅蜜多經論中皆說為三身。第四，某些《現觀莊嚴論》的註釋者，將三身中的第一身分為自性身和法身二者，而主張為四身；法友則將如是分出的報身，又分為唯有十地菩薩才能見到的廣大報身，以及初地以上才能見到的普通報身二者，而主張為五身；另一些人則將化身分為異熟化身和非異熟化身，而主張為五身；金洲大師則說根本法身和自性身等成就為五身自性等，如是通過分別念而作繁簡的四身和五身的數量決定，已被寶吉祥賢於波羅蜜多宗中宣說四智和三身所遮止，因為主張五智和四身是金剛乘不共的特法。第五，某些經論中說佛身有三種，另一些經論中說色身二種是假立之身，若問應如何理解？關鍵之義是這樣的：佛於自顯現中安住於法身，此法身是空性和智慧一味一體的，為了於自顯現中，使一切所知皆於空性和智慧一味一體的法身中現前圓滿成佛，故作是說。鑒於此，《金光明經》中說其他二身是假立的。又於該經中說，不應稱二身為寂滅，因為除了法身之外沒有其他的佛。
English
Here, with regard to self-benefit, it is the Dharmakāya of ultimate truth, and with regard to benefiting others, it is the Nirmāṇakāya of conventional truth, divided into two; with regard to qualities, they are the qualities free from attachment and the qualities of maturation, divided into two, and it is taught that these two qualities are relied upon separately by the two bodies. Third, in the Uttaratantra it is said: "From these two lineages, the three bodies of the Buddha are attained; the first attains the first body, and the second attains the latter two." Also, in the Ornament it is said: "It should be known that the bodies of the Buddha are condensed by the three bodies." Thus, this treatise, the Abhisamayālaṃkāra, the Compendium of Determinations, the Compendium of Abhidharma, and so on, in most of the Perfection of Wisdom treatises, it is taught as the three bodies. Fourth, some commentators on the Abhisamayālaṃkāra divide the first of the three bodies into the Svābhāvikakāya and the Dharmakāya, and assert four bodies; Dharma Friend divides the Saṃbhogakāya thus divided into the great Saṃbhogakāya, which only appears to the bodhisattvas of the tenth bhūmi, and the ordinary Saṃbhogakāya, which appears to those up to the first bhūmi, and asserts five bodies; some divide the Nirmāṇakāya into the Nirmāṇakāya of maturation and the Nirmāṇakāya that is not of maturation, and assert five bodies; Serlingpa says that the root Dharmakāya and the Svābhāvikakāya, etc., are established as the nature of the five bodies, etc. Thus, the determination of the number of four and five bodies by elaboration and contraction through conceptual thought has already been refuted by the Precious Sonam Tsemo's teaching of the four wisdoms and three bodies in the Perfection of Wisdom tradition, because asserting five wisdoms and four bodies is a unique characteristic of the Vajrayāna. Fifth, in some treatises it is said that there are three bodies of the Buddha, and in others it is said that the two form bodies are imputed bodies. If asked how to understand this, the key point is this: the Buddha abides in the Dharmakāya, which is the single taste of space and wisdom, in his own appearance. In order to fully awaken in his own appearance, all knowable things manifest as the Dharmakāya, which is the single taste of space and wisdom, hence it is said. In view of this, in the Golden Light Sutra it is said that the other two bodies are imputed. Also, in the same sutra it is said that the two bodies should not be called nirvāṇa, because there is no other Buddha besides the Dharmakāya.