Tibetan
འི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་སྦྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་ཕ་དང་། མའི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་ན་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་སེམས་ཅན་བརྟགས་ཡོད་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་བདེན་འཛིན་མ་ཡིན་པའི་གཟུང་རྟོག་གཉིས་དང་། བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་ཅི་རིགས་པ་ངོ་བོར་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་པར་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ལ་འགོད་པ་སོགས་ཡོད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་བདེན་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུང་རྟོག་གཉིས་དང་། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ངོ་བོར་ལྡན་ནོ། །འོ་ན་འདིར་རྗེས་ཐོབ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་སྦྱོར་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། འོག་ཏུ་སྦྱོར་ལམ་པ་གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བས་དེ་གང་ལ་ལྡན་པའི་སྦྱོར་ལམ་སྟོན་དགོས་ཤིང་དེ་ཡང་སྦྱོར་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐབས་དང་པོ་དྲུག་ཏུ་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལན་དྲུག་བསྟན་པ་ལ་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅེས་པའི་དོགས་པ་བཀོད་ནས། དེའི་ལན་དུ་མཚན་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་བཀོད་པ་སོགས་འཕགས་པའི་ཡུལ་ན་ཡང་བར་སྐབས་སུ་བྱུང་འདུག་པ་ནི་དོན་མེད་དེ། ལམ་རེ་རེ་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྡོག་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་སྐབས་གོང་འོག་ཏུ་བསྟན་པས་དེ་ལྟ་བུའི་དོགས་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེ་སྲིད་ན་ཡང་ཉིར་སྣང་དུ། ཡོན་ཏན་གྱི་ལྡོག་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཚུལ་བཤད་པ་ལྟར་ལན་གདབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐབས་དང་པོར་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་སོགས་བཞི་རང་རང་གི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་བཞི་ལྡན་བསྟེན་ཞེས་གསུངས་ལ། རྣམ་རྟོག་བཞི་ལ་དངོས་བསྟན་སྒྲུབ་རྟོག་བཞི་དང་། ཤུགས་བསྟན་དགག་རྟོག་བཞི་ཡོད་པ་ལས་ཕྱི་མ་རང་གི་ངོ་བོར་ལྡན་ཚུལ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཞིང་། དངོས་བསྟན་སྒྲུབ་རྟོག་བཞི་ནི་འདིར་བསྟན་གྱི་དྲོད་སོགས་བཞི་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ལྡན་ཞིང་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་བསྟན་དྲོད་སོགས་བཞི་དམིགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པར་མཚུངས་ཤིང་རྣམ་པ་དྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཉམ་པ་དང་བྱམས་པ་སོགས་དང་། རྩེ་མོའི་སྐབས་སུ་རང་ཉིད་སྡིག་པ་ལས་བཟློག་ཅིང་དགེ་བ་ལ་གནས་པ་དང་། གཞན་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་སོགས་དང
Chinese
是從以有情為對象的殊勝意樂之還滅而宣說的。後得時，以有情為對象，修持如父母之心等之慈悲時，有時也以等持之見所攝持的有情略作觀察為對象；彼時，具有非實執之所取分別二者，以及隨其所應之假立執分別。有時不為等持之見所攝持，而以有情為對象，安立於取捨善惡等；彼時，具有為實執所攝之所取分別二者，以及實事執分別。那麼，此處為何從後得以有情為對象之意樂還滅而宣說呢？因為下文將闡述，修道者暫時從無上圓滿菩提不退轉之理，是以後得身語之行持為根據，故須宣說何者具有彼之修道，且彼亦是因修道具有於後得之故。此處於最初六段中，安立資糧道、見道、修道三者六次，而有重複之過失的質疑成立後，其答覆中，安立有名稱安立之差別等，即使於聖者之境，間或亦有發生，是無意義的，因為每一道亦從功德還滅之不同方面，於前後段中宣說，故不生起如是之質疑，即使生起，亦應如於現相中，從功德還滅之不同方面宣說之方式作答覆。因此，於最初段中云：資糧道暖等四者，如其各自之自性般，應依止具足四種分別。四種分別中，有直接宣說之成辦分別四者，以及間接宣說之遮遣分別四者，其中後者具有自體之方式已如前述。直接宣說之成辦分別四者，是於此處所說之暖等四者，具有且依止於各自之自性，即此處所說之暖等四者，於所緣境上，皆同為以有情為對象，而於行相上，暖位時有平等與慈愛等，頂位時有自己從罪惡中遮止且安住於善，以及使他者與彼相應等，
English
It is taught from the reversal of the excellent intention focused on sentient beings. In the post-meditation period, when meditating on love and compassion with aspects such as the minds of parents focused on sentient beings, sometimes there is also a focus on merely examining sentient beings who are grasped by the view of equipoise. At that time, it possesses as its essence the two grasping thoughts that are not true apprehension, and various imputed grasping thoughts. Sometimes, without being grasped by the view of equipoise, one focuses on sentient beings and establishes the acceptance and rejection of virtue and vice, etc. At that time, it possesses as its essence the two grasping thoughts included by true apprehension, and substance-apprehending thoughts. So, why is it that here, it is taught from the reversal of the intention focused on sentient beings in the post-meditation period? Because below, the reason for establishing that the path of joining practitioner does not regress from the unsurpassed perfect enlightenment will be explained based on the conduct of body and speech in the post-meditation period. Therefore, it is necessary to show which path of joining possesses that, and that is also because the path of joining possesses it in the post-meditation period. Here, in the first six sections, after posing the doubt that there is a fault of repetition in teaching the three paths of joining, seeing, and meditation six times, the answer is that establishing the difference in designation, etc., even in the land of the noble ones, sometimes occurs in between, which is meaningless. Because each path is taught in the preceding and following sections from different aspects of the reversal of qualities, such doubts do not arise. Even if they arise, the answer should be given in the way that it is explained in the apparent, from different aspects of the reversal of qualities. Therefore, in the first section, it is said that the four paths of joining, heat, etc., should be relied upon as they are, each with their own nature, possessing the four kinds of thoughts. Among the four kinds of thoughts, there are the four directly stated accomplishing thoughts and the four indirectly stated negating thoughts. The way in which the latter possesses its own essence has already been explained. The four directly stated accomplishing thoughts are those that possess and rely on their own nature in the four heats, etc., mentioned here. That is, the four heats, etc., mentioned here are the same in that their object is focused on sentient beings, and in their aspects, in the case of heat, there are equality and love, etc., and in the case of the peak, one's own self turns away from sin and abides in virtue, and causing others to connect with that, etc.,