Tibetan
་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་ཉིར་སྣང་དུ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ་དབང་པོར་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དབང་པོའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆུང་དུ་ཡང་དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་འདིར་བསྟན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན། གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་བསྟན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་དབང་རྣོན་རྣམས་ཕལ་ཆེར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་སླ་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ལ། དབང་རྟུལ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་དེ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་སླ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་ཁྱབ་པ་འོག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་ན་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པ་ཕྱིར་ལྡོག་མི་ལྡོག་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ནི། སྤྱིར་ཚོགས་ལམ་པའི་དད་སོགས་ལ་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུ་གསུམ་དུ་ཡོད་དེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཚོགས་ལམ་གསུམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་ཆེན་པོ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་གཉིས་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་རིགས་པས་འདིར་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ཐེག་དམན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བསྟན་གྱི་དད་སོགས་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བར་མཛད་པ་ནི་རྩ་བའི་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པའོ། །འབྲེ་ཆེན་པོས་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པ་རྣོན་པོ་དང་། མ་ངེས་པ་འབྲིང་པོ་དང་། དམན་པའི་རིགས་ཅན་རྟུལ་པོར་མཛད་ནས་རྩ་བར་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་འབྲིང་པོ་འཕངས་པར་བཞེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདིའི་རྣོན་པོ་ལ་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟུལ་པོ་དམན་པའི་རིགས་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨར་གྱིས་ཐེག་ཆེན་དང་།
Chinese
因为没有获得自在的自在者之故。考虑到此，在《现观庄严论》中说：对于信等这些，不应说是自在者，因为没有自在者的作用之故。在《略释》中也说：不是自在者的自性等等。如果是安住于此处所说的解脱分之菩萨，那么，是否周遍于暂时从无上圆满菩提中不退转呢？如果是这样，是否周遍于精通佛等五境呢？没有过失。此处所说的安住于解脱分之菩萨，利根者大多容易证得圆满菩提，因此不退转，而钝根者大多难以证得，因为说是：圆满菩提利根者，易证钝根者难证。这样说的必要是，因为获得大乘加行道的菩萨，所有利根和钝根，都周遍于暂时从无上圆满菩提中不退转，这将在下面显示，所以菩萨资粮道者有退转和不退转两种。为了了解这一点。因此，阿阇黎的意图是：一般而言，资粮道者的信等有大、中、小三种，因为有三乘的三个资粮道之故。此处直接显示大的，而另外两个是间接显示的，因为以直接显示大乘的加行道、见道、修道三种，间接显示小乘的加行道、见道、修道三种的道理，此处也直接显示大乘的解脱分，间接显示小乘的解脱分，这是可以获得的。此处所说的信等大的本身，分为利根和钝根两种，从而区分了证得圆满菩提的难易差别，这是无上的根本意图。额大译师认为，在大乘中决定种姓的是利根，不决定的是中根，下劣种姓的是钝根，认为在根本中直接显示利根和钝根两种，间接抛弃中根，这也是不合理的，因为此处的利根并不周遍于在大乘中决定种姓，而且钝根也不是下劣种姓之故。阿日认为大乘和。
English
Because one has not obtained the master of mastery. Considering this, it is said in the Abhisamayalankara: These such as faith should not be said to be masters, because there is no function of a master. It is also said in the Minor Commentary: It is not the nature of a master, etc. If it is a Bodhisattva abiding in the Part of Liberation mentioned here, then, is it pervasive that one temporarily does not regress from the Unsurpassed Perfect Enlightenment? If so, is it pervasive that one is skilled in the five objects such as the Buddha? There is no fault. The Bodhisattvas abiding in the Part of Liberation mentioned here, the keen ones mostly easily realize Perfect Enlightenment, therefore they do not regress, while the dull ones mostly find it difficult to realize, because it is said: Perfect Enlightenment is easily realized by the keen, and it is asserted that it is difficult for the dull to realize. The necessity of showing it in this way is that since all the keen and dull Bodhisattvas who have attained the Mahayana Path of Joining are pervasive in that they temporarily do not regress from the Unsurpassed Perfect Enlightenment, it will be shown below that the Bodhisattva of the Accumulation Path has both regression and non-regression. It is for the sake of understanding this. Therefore, the intention of the teacher is: In general, the faith etc. of the Accumulation Path have three types: great, medium, and small, because there are three Accumulation Paths of the three vehicles. Here, the great is directly shown, and the other two are indirectly shown, because by directly showing the three Mahayana Paths of Joining, Seeing, and Meditation, the three Paths of Joining, Seeing, and Meditation of the Hinayana are indirectly shown. In the same way, here also the Part of Liberation of the Mahayana is directly shown, and the Part of Liberation of the Hinayana is indirectly shown, which can be obtained. The great faith etc. mentioned here are divided into two types, keen and dull, and the difference between the difficulty and ease of realizing Perfect Enlightenment is distinguished, which is the supreme fundamental intention. The great translator 'Bre considered that those who are certain of lineage in the Mahayana are keen, those who are uncertain are medium, and those who are of inferior lineage are dull. He also considered that in the root text, the two types of keen and dull are directly shown, and the medium is indirectly discarded, which is also unreasonable, because the keen here is not pervasive in being certain of lineage in the Mahayana, and the dull is not of inferior lineage either. Ar considers the Mahayana and.
Tibetan
རང་རྒྱལ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་དུ་མཛད་ནས། གསུམ་ཀ་ཡང་ད་ལྟ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པར་མཚུངས་ཀྱང་། སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་སླ་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་རྟུལ་པོའི་སྒྲས་གསུངས་ནས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དངོས་སུ་བསྟན། དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་གཉིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལས་ལོག་ནས་འབྲིང་པོ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འཕངས་སོ། །ཞེས་འཆད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཤུགས་ཀྱིས་ནི་འབྲིང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་འབྲིང་པོ་དང་། ཆུང་ངུ་གཉིས་ད་ལྟ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིར་སྣང་དུ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་སླ་ཞེས་པས་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་བསྟན་ཞིང་། རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད་ཅེས་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཀར་བསྟན་པར་མཛད་ནས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། གཞུང་སྔ་མས་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་བསྟན་ཞིང་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད་ཅེས་པས་ཚོགས་ལམ་ཕལ་པ་བསྟན་པར་སྣང་སྟེ། ཚོགས་ལམ་ཕལ་པ་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་གཉིས་པ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་ཉམས་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་ནི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནས་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བའི་བར་གྱིས་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་དད་སོགས་ལྔས་བསྡུས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྒོམས་པས་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉམས་སྐྱེས་པ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་སྐྱེས་པར་འཇོག་པས་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་འོག་ཏུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་སྟོན་པ་ནི། དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་འདིར། །ཞེས་སོགས་སོ། །སྤྱིར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྡོག་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཡོད་པས་སྐབས་དང་པོར་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན། སྐབས་གཉིས་པར་ཉན་རང་གི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན། སྐབས་གསུམ་པར་དེ་དག་ལ་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་པའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན། འདིར་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ
Chinese
将声闻、缘觉之种性的菩萨作为三种， तीनों（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）虽然三者现在都同样安住于大乘的解脱分中，但前者容易证悟菩提，后两者以愚钝之名宣说，真实显示了证悟的困难。由于它的力量，后两者从大乘道中退转，中等缘觉种性者获得缘觉菩提，声闻种性者获得声闻菩提。这样讲也是不合理的，因为以力量来说，中间的那些，在“中间的那些”的时候的中间的和小的，现在不是安住于大乘的解脱分中。在《现观庄严论》中，“圆满菩提利根者，易证”只是显示了大乘的解脱分广大；“钝根证悟极困难”显示了大乘的解脱分小、中、大三种，要知道这些全部都是听闻和思惟的自性，因为这是进入最初所显示的唯一原因。如是说，之前的论典显示了此处所说的解脱分，而“钝根证悟极困难”似乎显示了普通的资粮道，因为普通的资粮道只是听闻和思惟所摄，而且它本身也有小、中、大三种。现在第二个，以修所生为主的生起体验的阶段的修法次第，是从决择分到方便善巧之间的显示。像这样，对佛等五境，以精进的信等五者所摄的解脱分，经常修习，生起以修所生为主的体验时，安立为菩萨的加行道生起，因此在解脱分之下显示决择分，即“温暖等的所缘在此”等等。一般来说，菩萨的加行道有许多不同的功德差别，因此第一次是从菩萨的证悟之类的差别来显示，第二次是从声闻、缘觉的证悟之类的差别来显示，第三次是从禁止对它们的执着行为的差别来显示，这里是由后得所摄。
English
Having made the Bodhisattvas of the Śrāvaka and Pratyekabuddha lineages into three, although all three are now equally abiding in the Mahāyāna's part of liberation, the former easily realizes enlightenment, while the latter two are spoken of with the term "dull," and the difficulty of realization is actually shown. Due to its power, the latter two turn away from the Mahāyāna path, and the middling Pratyekabuddha lineage obtains Pratyekabuddha enlightenment, and the Śrāvaka lineage obtains Śrāvaka enlightenment. It is also unreasonable to explain it this way, because in terms of power, the middling ones, the middling and small ones at the time of "the middling ones," are not now abiding in the Mahāyāna's part of liberation. In the Abhisamayālaṃkāra, "Complete enlightenment, sharp ones, easily realize" only shows the great Mahāyāna's part of liberation; "Dull ones consider realization difficult" shows the small, medium, and great three parts of the Mahāyāna's part of liberation, and it should be known that all of these are of the nature of hearing and thinking, because this is the very cause of entering into the initially shown only. As it is said, the previous treatise shows the part of liberation shown here, and "Dull ones consider realization difficult" seems to show the ordinary accumulation path, because the ordinary accumulation path is only included by hearing and thinking, and it itself also has small, medium, and great three. Now, the second, the meditation sequence of the stage of arising experience that is mainly born of meditation, is shown from the part of ascertainment to skillful means. Like this, when the part of liberation, which is included by the five kinds of diligence, such as faith, towards the five objects, such as the Buddha, is constantly meditated upon, and the experience mainly born of meditation arises, it is established that the path of joining of the Bodhisattva arises, therefore, showing the part of ascertainment below the part of liberation is "The objects of warmth, etc., are here," and so on. In general, the Bodhisattva's path of joining has many different differences in qualities, so the first time it is shown from the difference of the Bodhisattva's realization, the second time it is shown from the difference of the Śrāvaka and Pratyekabuddha's realization, the third time it is shown from the difference of prohibiting attachment to them, and here it is included by subsequent attainment.