Tibetan
་། བཟོད་པའི་སྐབས་སུ་རང་ཉིད་བདེན་པ་ཤེས་པ་ལ་གནས་ཤིང་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་སོགས་དང་། ཆོས་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་རང་ཉིད་སེམས་ཅན་སྨིན་གྲོལ་བྱེད་པ་ལ་གནས་ཤིང་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་སོགས་སུ་བཤད་པས་དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་ཡུལ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཞེན་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཞེན་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་དོར་བྱའི་ཕྱོགས་ཞེན་པའི་ཚེ་གཞིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དང་། བླང་བྱའི་ཕྱོགས་སུ་ཞེན་པའི་ཚེ་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་ལྡན་ཞིང་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་པ་དང་། ཟིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བདེན་འཛིན་ཡིན་མིན་གཉིས་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཡུལ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཞེན་པ་ལ་ཡང་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་པའི་ཚེ་བདེན་འཛིན་དང་། ཟིན་པའི་ཚེ་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་པས། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་བརྟགས་འཛིན་རྟོག་པ་ལྡན་ཞིང་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་ནས་གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་སྟོན་ཏེ། འདི་ཡང་ལུས་རྣམ་གཞག་ཏུ། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་གསུངས་ལ། འདི་ལ་སློབ་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ། ཚོགས་སྨོས་པའི་དགོས་པ། མཚན་གཞི་ངོས་གཟུང་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། མི་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གཉིས་ལས། འདིར་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྟོན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ལ་སློབ་པར་བྱས་ནས་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡི་རྟགས་དང་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་པས་དེས་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་སླ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པ་ལ་གནས་སྐབས་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་མི་ལྡོག་གཉིས་སུ་ཡོད་པར་བཤད་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་ནས་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་འཇུག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དུ། ཚོགས་སམ་དགེ་འདུན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་དགེ་སློང་བཞི་དགོས་པར་བཤད་པས་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་རེ་རེ་ཡང་ཚོགས་སམ་དགེ་འདུན་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། དེའི་མཚན་གཞི་གང་ཞེ་ན། སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སྟོན་ཏོ། །གཞུང་འདིས་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་གཞི་ངོས་གཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ནི་གཞུང་འདི་ལས་འཕྲོས་ནས་གཞུང་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྟོན་ཞེ་ན། སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ཡིན་ན། དེ་དག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་དམ་བཅའ་ཙམ་གྱིས་རྒོལ་བ་རྟོགས་ལྡན་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཤིང་། ཡོད་ན་སྒྲུབ་པ་བྱེད་དེ་གང་ཞེ་ན། དེའི་ལན་ལ་སྦྱོར་ལམ་དང་། མཐོང་ལམ་དང་། སྒོམ་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཉི་ཤུ་ཡོད་དོ། །ཞེས་མདོར་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཡང་དྲོད་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་བཅུ་གཅིག་དང་། རྩེ་མོའི་རྟགས་དྲུག་དང་། བཟོད་པའི་རྟགས་གཉིས་དང་། ཆོས་མཆོག་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གཅིག་སྟེ་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ་དང་བཅས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། དེ་དག་གི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་གཞུང་གང་དང་གང་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་བརྗོད་པ་ཡིས། །ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས་བསྟན། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ལ་གནས་པའི། །ཞེས་པས་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་བསྟན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཅེས་པས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་བསྟན། མཚན་ཉིད་འདི་ཞེས་པས་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་བསྡུ་དང་། ཤུགས་ལ་ཁྱབ་པ་བསྟན། རྒྱས་བཤད་དུ། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་པ་དང་། །ཞེས་པ་ནས། རྟགས་ནི་ཉི་ཤུ་དེ་དག་གིས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གཏན་ཚིགས། དྲོད་དང་རྩེ་མོ་བཟོད་བཅས་དང་། །ཆོས་མཆོག་རྣམས་ལ་གནས་པ་ནི། །ཞེས་པས་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག །ཅེས་པས
Chinese
在安忍的时候，自己安住于了知真谛，并将他人安置于此等，以及在殊胜法的时候，自己安住于成熟解脱众生，并将他人安置于此等，如是宣说，所以在这些时候，对于境的方面执着，以及对于有境的方面执着，二者中对于前者，在执着于应舍弃的方面时，具有基之依处的分别念，以及在执着于应取受的方面时，具有执着于其对治的方面的分别念，二者具有且依之。并且，每一个又以未被等持之见所摄持，以及被摄持的差别，而有是否为实执的两种情况。对于有境的方面执着时，在未被等持之见所摄持的时候是实执，被摄持的时候是执着于唯是假立，因此，具有实物执分别念和假立执分别念，具有且依之。获得大乘的加行道后，暂时必定不会从无上圆满菩提退转，所以在其下宣说不退转的僧伽。这也在《身差别论》中说：“不退转之学众。”这里有四种必要：说“学”的必要，说“不退转”的必要，说“众”的必要，以及标定所指。第一，在此宣说圆满加行的时候，有学不退转和无学不退转两种，这里是宣说学不退转之义。论师认为是七地以下为学，并认为其不退转。第二，在“彼之相”的时候，精通不退转之相的方法，即是佛陀的智慧，因此由其宣说。第二，在“圆满菩提利根者，易悟钝根者难悟”的时候，说菩萨资粮道者有暂时从圆满菩提退转与不退转两种情况，那么菩萨的加行道获得后也是如此吗？不是的，因为菩萨的加行道获得后，以意乐和加行二者的方式不会堕入下劣的菩提，这是遍及的缘故。这是为了知晓。第三，在声闻的律藏中，成为众或僧伽需要。
English
In the context of patience, one abides in knowing the truth oneself and places others in it, and in the context of the supreme Dharma, one abides in maturing and liberating beings oneself and places others in it, as it is taught. Therefore, in these instances, there is attachment to the side of the object and attachment to the side of the subject. Of the two, in the first case, when attached to the side of what should be abandoned, there is the conceptual thought that has a basis as its support, and when attached to the side of what should be adopted, there is the conceptual thought of being attached to the side of its antidote. Each of these two has and relies on both. Furthermore, each of these has two possibilities of whether or not it is a grasping at truth, depending on whether it is seized by the view of equipoise or not. When attached to the side of the subject, if it is not seized by the view of equipoise, it is a grasping at truth, and if it is seized, it is held as merely imputed. Therefore, it has and relies on both the conceptual thought of grasping at substance and the conceptual thought of grasping at imputation. Having attained the path of joining of the Great Vehicle, one is certain not to turn back from unsurpassed perfect enlightenment temporarily, so below that, the sangha of non-retrogression is taught. This is also stated in the "Body Distinctions": "The assembly of learners who do not turn back." Here, there are four necessities: the necessity of mentioning "learner," the necessity of mentioning "non-retrogressing," the necessity of mentioning "assembly," and the identification of the referent. First, in this context of explaining the complete application, there are two types: learners who do not turn back and non-learners who do not turn back. Here, the meaning is to teach learners who do not turn back. The teacher considers those below the seventh ground as learners and asserts that they do not turn back. Second, in the context of "its signs," the skillful means of the signs of non-retrogression is the wisdom of the Buddha himself, so it is taught by that. Second, in the context of "Perfect enlightenment is easily realized by the sharp, difficult to realize by the dull," it is said that bodhisattvas on the accumulation path have two possibilities: temporarily turning back from perfect enlightenment or not turning back. So, is it the same after attaining the path of joining of a bodhisattva? It is not, because after attaining the path of joining of a bodhisattva, one will not fall into inferior enlightenment through the means of intention and application, because it is pervasive. This is for the sake of knowing. Third, in the Vinaya Pitaka of the Hearers, it is necessary to become an assembly or sangha.
Chinese
因为说需要四种比丘，为了超越它，因此安住于加行道、见道、修道三者的菩萨，每一个也都是僧团或僧伽，这是要说明的。第四，它的所依是什么呢？是安住于加行道、见道、修道三者的菩萨们。这指的是，从决择分开始，用一个偈颂来表示。这部论典只是确定了不退转的僧团的所依，而不是为了证明不退转的理由，因为理由是从这部论典引申出来，需要由后面的论典来表示。如何表示呢？安住于加行道、见道、修道三者的菩萨们是不退转的僧团，那么，他们有不退转的证明吗？如果没有，仅仅凭着誓言，无法让论敌和有悟性的人产生定解。如果有，那么证明是什么呢？对此的回答是，加行道、见道、修道上安住的菩萨们，为了证明不退转，有三种理由，其中第一个有二十个。这是简略地表示，即“色等之变异等相”，用一个偈颂来表示。其中，为了证明安住于暖位的菩萨不退转，有十一个理由，顶位的六个相，忍位的两个相，以及为了证明安住于世第一法的菩萨不退转的一个理由，总共是包括确定本体在内，由“色等之变异”等来表示。那么，这些相的法、义、三者是由哪些论典来表示的呢？“色等之变异等相，以二十种方式说”，这表示了理由。“安住于决择分”，这表示了所知法。“不退转”表示了所证之法。“此定义”表示直接收集所证之义，并暗示了周遍。在广释中，从“色等之变异”到“相即是彼等二十”，是理由。 “暖与顶及忍等，安住于世第一法”，是所知法。“不退转于圆满菩提”，是
English
Because it is said that four bhikshus are needed, in order to surpass that, therefore, each Bodhisattva who abides in the three paths of application, seeing, and cultivation is also a Sangha or community, this is what is to be shown. Fourth, what is its basis? It is the Bodhisattvas who abide in the three paths of application, seeing, and cultivation. This refers to, starting from the limbs of ascertainment, it is shown by one verse. This treatise only identifies the basis of the non-retreating Sangha, but it does not show the reason for proving non-retreat, because the reason is derived from this treatise and needs to be shown by the subsequent treatises. How to show it? If the Bodhisattvas who abide in the three paths of application, seeing, and cultivation are the non-retreating Sangha, then, do they have proof of non-retreat or not? If not, merely with the vow, it is impossible to generate certainty in the opponent and the realized person. If yes, then what is the proof? The answer to this is that the Bodhisattvas who abide on the paths of application, seeing, and cultivation, in order to prove non-retreat, there are three reasons, the first of which has twenty. This is briefly shown as, "Signs such as the change of form, etc.", which is shown by one verse. Among them, in order to prove that the Bodhisattva who abides in the heat position does not retreat, there are eleven reasons, six signs of the peak position, two signs of the forbearance position, and one reason to prove that the Bodhisattva who abides in the supreme worldly dharma does not retreat, in total, including the determination of the essence, it is expressed by "The change of form, etc.". Then, which treatises show the three aspects of these signs, dharma, meaning? "Signs such as the change of form, etc., are expressed in twenty ways", this shows the reason. "Abiding in the limbs of ascertainment", this shows the object of knowledge. "Non-retreat" shows the dharma to be attained. "This definition" shows the direct collection of the meaning to be attained, and implies pervasiveness. In the extensive explanation, from "The change of form, etc." to "The signs are those twenty", is the reason. "Heat and peak, including forbearance, abiding in the supreme worldly dharma", is the object of knowledge. "Does not retreat from complete enlightenment", is