Tibetan
པ་རྣམས་ཀྱི་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་འགའ་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྣམས་མཐའ་བཅུ་བཞིར་བཅད་ནས་ཞུས་པ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ལ་ཁྱད་མཚན་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་ནི། ཉིར་སྣང་དུ། གསལ་ཀ་གང་ཡང་མ་གསུངས་པར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཁྱད་མཚན་བཅུ་དྲུག་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལམ་ཤེས་དང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །དེའི་དགོངས་པ་ཡང་ཁྱད་མཚན་གྱིས་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཚུལ་ཀྱིས་མཚོན་པས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་གཞན་ཐེག་དམན་ལ་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་དགོས་པས་སྦྱོར་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཐེག་དམན་ལ་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཐེག་དམན་ལ་ཡང་ཡོད་པས་དེ་ལ་ཁྱད་མཚན་སྦྱར་ན། ཐེག་དམན་ལ་ལྡན་པ་བཅད་དགོས་པ་ལས་དེ་གཅོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འོན་ཀྱང་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཁྱད་མཚན་མེད་དེ། དེ་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྦྱོར་བ་གསུམ་ཆར་ལ་ཁྱད་མཚན་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བྱེད་མཚན་གྱི་སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་གང་གི་མཛད་པ་ཡིན་དཔྱད་པ་ནི། བརྒྱད་སྟོང་པར་དང་པོ་གཉིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་དང་། ཕྱི་མ་དགུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱེད་པར་བཤད། འབུམ་དང་ཉི་ཁྲི་ལེ་མང་ལས། དང་པོ་ལྔ་བྱང་སེམས་དང་། ཕྱི་མ་དྲུག་སངས་རྒྱས་ལ་སྦྱར། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པར་དང་པོ་དྲུག་སངས་རྒྱས་དང་། ཕྱི་མ་ལྔ་བྱང་སེམས་ལ་སྦྱར། ཤེས་རབ་ཁྲི་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་སེམས་ལ་བཤད་དོ། །འདི་དག་གི་དོན་ལ་ཊཱི་ཀར། བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ནི་བྱང་སེམས་ལ་ཡོད་པའི་ཆ་གཟུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལེགས་སོ། །ཉིར་སྣང་དུ་སྦྱོར
Chinese
由于所有那些持有常断见的人的观点种类都仅限于那六十二种，因此经部中将观点分为六十二种。当如来转法轮时，一些外道梵志将世尊所持有的六十二种观点的意义归纳为十四个端点并提问，这就是十四种未被阐述的观点。第二，分析基础智的结合是否具有特征：在《二显》中，在没有任何明确说明的情况下，根据大乘的结合，解释了十六种特征。论师说，这是道智和遍智两种结合的特征。其意图是通过特征以排除其他具有者的形式来表示，因此必须区分与自身所具有的结合，使其与其他的下乘不同，因此将其应用于后两种结合。因为后两种结合不具有下乘，并且仅仅是基础智的结合也存在于下乘中，因此如果将特征应用于此，则必须排除具有下乘者，但无法排除它。然而，如果从证悟类型的角度来看，基础智的结合没有特征，因为它是一种下乘的证悟类型。如果从其自身本质的角度来看，所有三种结合都具有特征，因为它们是大乘的一种结合的本质，并且下乘的证悟类型也必须通过不执著的方式来修持。第三，在行为特征方面，分析是佛陀还是菩萨的行为：在《八千颂》中，前两个被解释为菩萨的行为，后九个被解释为佛陀的行为。《十万颂》和《两万五千颂》中，前五个与菩萨相关，后六个与佛陀相关。《二万五千颂》中，前六个与佛陀相关，后五个与菩萨相关。《智慧一万颂》中，所有这些都被解释为菩萨。对于这些的意义，注释中说：虽然这十一种行为佛陀和菩萨都有，但作为特征来解释时，是取菩萨所具有的部分。如是说，很好。《二显》中结合
English
Since all the types of views held by those who hold to permanence and annihilation are limited to those sixty-two, the sutras classify views into sixty-two. When the Tathagata turned the wheel of Dharma, some non-Buddhist ascetics summarized the meanings of the sixty-two views held by the Blessed One into fourteen points and asked questions, these are the fourteen unelucidated views. Second, analyzing whether the union of the basis of knowledge has characteristics: In the 'Two Appearances,' without any clear statement, based on the union of the Mahayana, sixteen characteristics are explained. The teacher says that these are the characteristics of the two unions of the path of knowledge and omniscience. Its intention is to express through characteristics in the form of excluding others who possess them, therefore it is necessary to distinguish the union that one possesses from others, making it different from the lower vehicles, therefore it is applied to the latter two unions. Because the latter two unions do not possess the lower vehicle, and only the union of the basis of knowledge is also present in the lower vehicle, therefore if characteristics are applied to it, it is necessary to exclude those who possess the lower vehicle, but it is not possible to exclude it. However, if viewed from the perspective of the type of realization, the union of the basis of knowledge has no characteristics, because it is a type of realization of the lower vehicle. If viewed from the perspective of its own essence, all three unions have characteristics, because they are the essence of one union of the Mahayana, and the type of realization of the lower vehicle must also be practiced through the mode of non-attachment. Third, in terms of the characteristics of action, analyzing whether it is the action of the Buddha or the Bodhisattva: In the 'Eight Thousand Verse,' the first two are explained as the action of the Bodhisattva, and the latter nine are explained as the action of the Buddha. In the 'Hundred Thousand Verse' and the 'Twenty-five Thousand Verse,' the first five are related to the Bodhisattva, and the latter six are related to the Buddha. In the 'Eighteen Thousand Verse,' the first six are related to the Buddha, and the latter five are related to the Bodhisattva. In the 'Ten Thousand Verse of Wisdom,' all of these are explained as the Bodhisattva. Regarding the meaning of these, the commentary says: Although these eleven actions are present in both the Buddha and the Bodhisattva, when explained as characteristics, it is taking the part that the Bodhisattva possesses. As it is said, it is good. In the 'Two Appearances,' union
Tibetan
་བ་གསུམ་ལ་སོ་སོར་སྦྱར་བའི་གསལ་ཁ་མི་སྣང་ཡང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུམ་དང་། བདུན་དང་། གཅིག་རྣམས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སོ་སོར་སྦྱོར་བར་མཛད་དོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྔར་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པར་བསྡུས་པ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱས། །ཞེས་པའི་སྐབས་གྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བཞི་བདེར་འགྱུར་ཞིང་། དེས་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། སྐྱོན་དང་། མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པའི་ཚེ་འདིར་བསྟན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འདིར་བསྟན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དེ་དེ་དག་ལ་མཁས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། འདིར་བསྟན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དེ་ལྟ་བ་མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། སྤྱོད་པ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་སྤྱོད་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཡང་དག་བསྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་ནི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འདི་ལ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པས་ནི་མ་ཁྱབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་ཆེད་དུ་ཐོས་བསམ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པར་མ་གྱུར་པའི་བར་གྱི་ཐོས་བསམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་ཚོགས་ལམ་ཕལ་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་གསུངས་སོ། །སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་མ་སྐྱེས་བར་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི་བསྒོམས་པས་བསྡུས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཏེ། འདི་ལ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་དོ། །འདིར་བསྟན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་དྲོད་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ནི་ཐོས་བསམ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་དད་སོགས་དེའི་རིགས་རྒྱུན་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚེ་དད་སོགས་ལྔ་པོ་དེ་དབང་པོར་འགྱུར་ལ་དེའི་ཚེ་དྲོད་ཐོབ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲོད་མ་ཐོབ་བར་གྱི་དད་སོགས་ལྔ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཙམ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་ཡིན་ཀྱང་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་དབང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ
Chinese
虽然没有明显说明将三者分别应用于各个方面，但导师将三、七、一分别应用于三种智慧的结合。在“体性”之下解释“解脱分”是有原因的，因为之前通过闻思确定三种智慧的意义，概括起来就是“对诸佛格外恭敬”。在这种情况下，作为基础的四种人会感到快乐，并且因为他们精通结合的分类、功德、过失和体性，所以会产生此处所说的“解脱分”。那么，有人会想，为什么此处所说的“解脱分”精通这些呢？因为此处所说的“解脱分”是将证悟无相之见的智慧，与精通佛陀等五境的行为结合起来的缘故。如云：“无相完全布施等，精通真实修持者，于此证悟一切相，视为与解脱分相应。”如果它是大乘的“解脱分”，那么精通佛陀等五境并不普遍，因为也存在为了精通佛陀等五境而进行闻思时的“解脱分”。因此，从通过闻思确定三种智慧，到尚未精通结合的体性之间的，由闻思所包含的“解脱分”，法友称之为“普通的资粮道”。当精通结合的体性时，就是精通佛陀等五境的时候，从那时起，到尚未生起加行道暖位之间的“解脱分”，是由修所包含的“解脱分”，对此，他使用了“特殊的解脱分”这个术语。此处所说的“解脱分”在相续中产生后，到未获得暖位之间，不依赖于闻思，因为通过修习精通五境的信等，当对所修之义获得清晰显现时，这五个信等就会变成根，并且在那时安立获得暖位。尚未获得暖位之前的五个信等，虽然是仅仅对清净起作用的根，但并不是属于三十七道品之内的根，因为是对真理现量证悟时……
English
Although it is not clear that the three are applied separately to each aspect, the teacher applies three, seven, and one separately to the combination of the three wisdoms. There is a reason for explaining the "part of liberation" under "nature," because previously, the meaning of the three wisdoms was determined through hearing and thinking, and summarized as "especially respecting the Buddhas." In this case, the four types of people who are the basis feel happy, and because they are proficient in the classification, merits, faults, and nature of the combination, the "part of liberation" mentioned here arises. Then, one might wonder, why is the "part of liberation" mentioned here proficient in these? Because the "part of liberation" mentioned here is the integration of the wisdom of realizing the view of no characteristics with the practice of being proficient in the five objects such as the Buddha. As it is said: "Those who perfectly give without characteristics, and are skilled in true practice, in this realization of all aspects, it is considered to be in accordance with the part of liberation." If it is the "part of liberation" of the Mahayana, then proficiency in the five objects such as the Buddha is not universal, because there is also the "part of liberation" when hearing and thinking are done for the sake of proficiency in the five objects such as the Buddha. Therefore, from determining the three wisdoms through hearing and thinking, to the "part of liberation" included in hearing and thinking until one has not become proficient in the nature of the combination, the Dharma friend calls it the "ordinary accumulation path." When one is proficient in the nature of the combination, it is the time when one is proficient in the five objects such as the Buddha, and from then until the "part of liberation" before the heat of the path of application has arisen, it is the "part of liberation" included in meditation, and he uses the term "special part of liberation" for this. The "part of liberation" mentioned here, after it arises in the continuum, does not depend on hearing and thinking until the heat is obtained, because by meditating on the lineage of faith, etc., which are proficient in the five objects, when a clear appearance is obtained for the object of meditation, these five faiths, etc., become powers, and at that time it is established that heat is obtained. The five faiths, etc., before heat is obtained, although they are powers that only have power over purification, they are not powers that belong to the thirty-seven factors of enlightenment, because it is at the time of direct realization of the truth...