Tibetan
འདི་ལ་དགོངས་ནས་ཡུམ་གྱི་མདོར། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བར་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་འདུས་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བ་བཅུ་བཞིར་བསྡུ་བ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། གང་ཟག་གང་གི གཡོ་སོགས་སུ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ། ལུང་མ་བསྟན་དུ་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་སོགས་ངོས་གཟུང་བ། གང་ལ་དགོངས་ནས་དབྱེ་བ་མཛད་པ་དང་དགུ་ལས། དང་པོ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ནི་དབུ་མ་རྩ་བར་འདས་ཕན་ཆད་དང་མཐའ་སོགས་དང་། རྟག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དག །མྱ་ངན་འདས་དང་ཕྱི་མཐའ་དང་། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་པར་དང་མི་རྟག་པ་དང་། གཉིས་ཀར་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་དང་བཞི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པར་དང་། མི་ལྡན་པར་དང་། གཉིས་ཀར་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་དང་བཞི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ནས་འབྱུང་བར་དང་། མི་འབྱུང་བར་དང་། གཉིས་ཀར་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་བཞི་མྱང་འདས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ལུས་སྲོག་གཅིག་ཏུ་དང་། ལུས་སྲོག་ཐ་དད་དུ་ལྟ་བ་ནི་ལུས་སྲོག་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་བཅུ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་གང་ཟག་གང་གི་ཡིན་པ་ནི། རྟག་མཐའ་དང་ལྡན། གྲོངས་ནས་འབྱུང་བར་ལྟ་བ་གསུམ་གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་མིང་གཡོ་བ་ཞེས་ཟེར། དེ་འོག་གསུམ་རྒྱང་འཕེན་གྱི་ལྟ་བ་མིང་འདུ་བ་ཞེས་ཟེར། དེ་འོག་གསུམ་གཅེར་བུ་པའི་ལྟ་བ་མིང་བཀྲམ་པ་ཞེས་ཟེར། དེ་འོག་གསུམ་གནས་མ་བུའི་ལྟ་བ་མིང་བཅུམ་པ་ཞེས་ཟེར། ལུས་སྲོག་གཅིག་ཏུ་ལྟ་བ་བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ཀྱི་ཡིན། ལུས་སྲོག་ཐ་དད་ཟེར་ཡང་། ལུས་ཀྱང་སྲོག་མ་ཡིན། སྲོག་ཀྱང་ལུས་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་གྲངས་ཅན་སོགས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་གཡོ་སོགས་སུ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་གྲངས་ཅན་གྱིས་ཉེ་བར་ཞ་བའི་མི་རྟག་པ་འདོད་ཅིང་སེམས་ཅན་ཤི་བ་ན་ཉི་མ་རྒས་པའམ། ཕུར་པ་བཏབ་པ་ལྟར་རེ་ཞིག་ནུབ་པར་གྱུར་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་འདོད་པས་སམ། ཡོད་པ་ལ་མི་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འདོད་པས་ཁོའི་ལྟ་བ་ལ་གཡོ་བ་ཞེས་བཏགས། རྒྱང་འཕེན་པ་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་ཅིང་སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་ཐམས་ཅད་ཚེ་འདིར་རྫོགས་པར་འདོད་པས་ཁོའི་ལྟ་བ་ལ་འདུ་བ
Chinese
考虑到这一点，《母经》中说，就像六十二种见解都包含在有身见中一样，同样，一切都包含在波罗蜜多中。如是说。第二，将这些见解归纳为十四种，包括：本体、分类、属于哪个人、赋予“动”等名称的原因、进入对象的方式、依赖于什么而产生、被置于不解释的原因、识别前世和后世等、以及基于什么而进行分类等九个方面。第一，不解释的见解的本体是：颠倒之心所包含的智慧及其相应之物。第二，分类是：如《中观根本慧论》中所说，对过去、未来等以及常等持有各种见解。“涅槃与后世，以及前世为所依。”如是，关于我和世界是常、无常、亦常亦无常、非常非无常的四种见解依赖于前世；关于我和世界是有边、无边、亦有边亦无边、非有边非无边的四种见解依赖于后世；关于如来死后存在、不存在、亦存在亦不存在、非存在非不存在的四种见解依赖于涅槃；以及身与命是一体、身与命是异体的两种见解依赖于身命，总共十四种。第三，属于哪个人：执持常边等，认为死后存在的三种见解是数论者的见解，名为“动”；其后的三种见解是顺世外道者的见解，名为“聚”；其后的三种见解是裸体外道者的见解，名为“散”；其后的三种见解是住母子的见解，名为“敛”；认为身命一体的见解是胜论者等的见解。虽然说身命异体，但认为身不是命，命也不是身，这是数论者等的见解。第四，赋予“动”等名称的原因是：数论者认为接近衰败的无常，并且认为众生死后，就像太阳衰老或木桩被敲打一样，暂时处于隐没的状态，或者认为存在但处于不可见的状态，因此他们的见解被称为“动”。顺世外道者认为没有前世后世，一切苦乐善恶都在今生结束，因此他们的见解被称为“聚”。
English
Considering this, the Mother Sutra says that just as sixty-two views are contained in the view of the aggregates, similarly, everything is contained in the Paramita. Thus it is said. Second, to condense these views into fourteen, including: the essence, the classification, to whom it belongs, the reason for assigning names such as "movement," the way of entering the object, what it depends on to arise, the reason for being placed in the unexpressed, identifying the past and future ends, and what it is based on to make distinctions, and nine aspects. First, the essence of the unexpressed view is: the wisdom contained in the inverted mind and its corresponding objects. Second, the classification is: as stated in the Root Verses on the Middle Way, holding various views on the past, future, etc., and on permanence, etc. "Nirvana and the future, and the past are the basis." Thus, the four views about the self and the world being permanent, impermanent, both, and neither, depend on the past; the four views about the self and the world being finite, infinite, both, and neither, depend on the future; the four views about the Tathagata existing after death, not existing, both, and neither, depend on Nirvana; and the two views that the body and life are one, and the body and life are different, depend on the body and life, totaling fourteen. Third, to whom it belongs: holding to the extreme of permanence, etc., the three views that believe in existence after death are the views of the Samkhyas, called "movement"; the next three views are the views of the Lokayatas, called "gathering"; the next three views are the views of the naked ascetics, called "scattering"; the next three views are the views of the mother and child, called "contraction"; the view that the body and life are one is the view of the Vaisheshikas, etc. Although it is said that the body and life are different, the view that the body is not life and life is not the body is the view of the Samkhyas, etc. Fourth, the reason for assigning names such as "movement" is: the Samkhyas believe in impermanence that is close to decay, and believe that when sentient beings die, they temporarily remain in a state of disappearance, like the sun setting or a stake being driven in, or they believe that they exist but are in an invisible state, therefore their view is called "movement." The Lokayatas believe that there is no past or future life, and all suffering and happiness, good and bad, end in this life, therefore their view is called "gathering."
Tibetan
་ཞེས་བཏགས། གཅེར་བུ་པས་སྦྲུལ་དང་སྦྲུལ་གྱི་འཁྱིལ་བ་བཞིན་རང་བཞིན་རྟག་གནས་སྐབས་མི་རྟག་ཅེས་སོགས་རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ཏེ་གཉིས་སུ་འདོད་པས་ཁོའི་ལྟ་བ་ལ་བཀྲམ་པ་ཞེས་བྱ། གནས་མ་བུ་པ་རྟག་མི་རྟག་སོགས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འདོད་པས་ཁོའི་ལྟ་བ་ལ་བཅུམ་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །ལྔ་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ནི་གཡོ་བ། བཀྲམ་པ། ལུས་སྲོག་གཅིག་ཏུ་ལྟ་བ་རྣམས་ཡུལ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག འདུ་བ། བཅུམ་པ། ལུས་སྲོག་ཐ་དད་དུ་ལྟ་བ་རྣམས་ཡུལ་ལ་དགག་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་གོ །དྲུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ནི་འཁྲུལ་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །བདུན་པ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གྲངས་ཅན་སོགས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་ལས་བརྩམས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་ཞེས་སོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཞུས་པས་མི་འདུལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་ལན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་དེར་བཞག་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས། ཞུས་ནས་རྒྱལ་བ་མི་གསུངས་བཞུགས། །གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཟབ་མོའི་ཆོས། །སྣོད་མིན་འགྲོ་ལ་མི་གསུང་བ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །ཀུན་མཁྱེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །ལན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་མཛོད་ལས། མགོ་གཅིག་པ་དང་རྣམ་ཕྱེ་དང་། །དྲི་དང་བཞག་པར་ལུང་བསྟན་པ། །འཆི་དང་སྐྱེ་དང་ཁྱད་པར་འཕགས། །བདག་གཞན་ལ་སོགས་ལྟ་བུ་ཡིན། །ཞེས་དྲི་བའི་ལན་འདེབས་པའི་ཚུལ་བཞི་གསུངས་པའི་ཕྱི་མ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་སོགས་ངོས་གཟུང་བ་ནི། ཚེ་སྔ་མའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སྔོན་མཐའ་དང་། ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཕྱི་མཐའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འདས་པའོ། །གང་ཟག་ནི་བདག་གོ །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །དེས་ན་བདག་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་ཞེས་སོགས་སོ། །སྲོག་ནི་བདག་ཡིན་ལ་ལུས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཡིན་པས། གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་ལྟ་བའི་ཆ་ནས་བཞག་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་གཞི་ཆ་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །དགུ་པ་གང་ལ་དགོངས་ནས་དབྱེ་བ་མཛད་པ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅུ་བཞིར་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་གྲངས་མེད་དོ། །འོ་ན་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། བཅུ་བཞི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་བསྐོར་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཕྱི་རོལ་
Chinese
被命名为“展开”。裸体外道如同蛇与蛇的盘绕一样，认为自性是常，暂时是无常等等，依赖于自性和暂时而认为是二，因此他的见解被称为“展开”。住子部认为常与无常等任何都不可说，因此他的见解被称为“收拢”。第五，进入所缘的方式是，动摇、展开、身命一体的观点，是从以成立所缘的角度进入；聚集、收拢、身命他体的观点，是从以破斥所缘的角度进入。第六，依赖于什么而产生呢？是依赖于错乱之基的五蕴。第七，置于不记别的原因是，数论等从人我的角度出发，询问如来世间有边还是无边等等，考虑到不能调伏而没有回答，因此置于不记别。如《宝鬘论》中说：“世间有边耶，问已胜者默然住，何故如是甚深法，不为非器有情说，是故智者应知彼，一切知者普皆知。”没有回答是因为《俱舍论》中说：“一向记别及分别，反问及置记别说，死生及与功德别，我与非我等如是。”说了四种回答提问的方式，最后一种就是那个。第八，对先前和后际等的认定是，前世的蕴是前际，后世的蕴是后际。涅槃是过去。人是我。五蕴是世间。因此，连同我一起的世间是常还是无常，有边还是无边等等。命是我，身体是世间，是从认为是一体还是他体的角度安立的，与前一个定义相似。第九，考虑到什么而作区分呢？是考虑到上述具有我见的可调伏的近住之人的想法，而分为十四种，但事物是无数的。那么，六十二见和十四种有什么区别呢？以前如来没有在赡部洲（Jambudvipa）转法轮之前，外道
English
It is named "Expansion." The naked heretics, like a snake and the coils of a snake, believe that self-nature is permanent and temporary is impermanent, etc., relying on self-nature and temporality and considering them as two, so their view is called "Expansion." The Sthavira Nikāya believe that nothing such as permanence and impermanence can be said, so their view is called "Contraction." Fifth, the way to enter the object is that the views of shaking, expansion, and the unity of body and life enter from the perspective of establishing the object; the views of gathering, contraction, and the otherness of body and life enter from the perspective of refuting the object. Sixth, what does it depend on to arise? It depends on the five aggregates that are the basis of confusion. Seventh, the reason for placing it as unrecorded is that the Samkhya and others start from the perspective of the self of a person and ask the Tathagata whether the world has an end or is endless, etc. Considering that they cannot be subdued, they did not answer, so it was placed as unrecorded. As it is said in the Ratnavali: "Whether the world has an end, having asked, the Victorious One remained silent, why is such a profound Dharma, not spoken to sentient beings who are not vessels, therefore, the wise should know that, the all-knowing knows everything." The reason for not answering is that the Abhidharmakośa says: "One-sided record and distinction, questioning and placing record, death, birth, and difference in merit, self and non-self are like this." It said four ways of answering questions, and the last one is that. Eighth, the identification of the previous and later limits, etc., is that the aggregates of the previous life are the previous limit, and the aggregates of the later life are the later limit. Nirvana is the past. A person is the self. The five aggregates are the world. Therefore, the world together with the self is permanent or impermanent, has an end or is endless, etc. Life is the self and the body is the world, so it is established from the perspective of considering it as one or other, similar to the previous definition. Ninth, what is the distinction made in consideration of? It is divided into fourteen types in consideration of the thoughts of the near-dwelling people who are to be tamed and who have the view of self mentioned above, but things are countless. So, what is the difference between the sixty-two views and the fourteen types? Before the Tathagata turned the wheel of Dharma in Jambudvipa, the outsiders