Tibetan
་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་གྱིས་པ་གོ་རིམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ཏེ། མཐར་གྱིས་པ་དེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གོ་རིམ་དུ་སྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་མཐར་ཐུག་པའི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྐུ་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་དེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པའི་རྣམ་སྨིན་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྡུས་ཚུལ་གཞན་རྣམས་ནི་སྡུད་བྱེད་ཀྱི་མཁྱེན་གསུམ་དེས་མངོན་རྟོགས་དང་པོ་གསུམ་པོ་སོ་སོར་བསྡུས་ཤིང་། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་མན་ཆད་རེ་རེ་ཡང་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཆར་གྱིས་བསྡུས་དགོས་པའི་གནད་མ་རྟོགས་པའི་ཅལ་ཅོལ་དུ་སྣང་ངོ་། །འདི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་ལ། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱི་འགྲེལ་པ་དེ་མཐོང་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་མིན་གྱི་རྩོད་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཕྱི་མ་ཁ་ཅིག གསུམ་གྱིས་བརྒྱད་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པར་བཞེད་ནས་བརྒྱད་ལ་བསྟོད་པར་མི་བཞེད་པའི་གང་ཟག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། གསེར་གྱི་ཨ་ལོང་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པས་བརྒྱད་ལ་བསྟོད་པར་འགྱུར་བའི་ཤེས་བྱེད་དུ་གསུམ་གྱིས་བརྒྱད་བསྡུས་པ་བཀོད་ནས་སླར་ཡང་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པས་བརྒྱད་ལ་བསྟོད་པ་བཀོད་འདུག་པས་ཟད་རྒྱུ་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བརྒལ་ལན་གྱི་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པ་ནི་ཁ་ཅིག མཁྱེན་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་ན་ཞེས་པ་དང་། གཞན་དག་དེ་བཀག་ནས་མཁྱེན་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པར་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་ངེས་པའི་གང་ཟག་གིས་མཁྱེན་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པའི་རྒྱན་རྩོམ་ན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཕྲོས་བྱེད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཉིར་སྣང་དུ། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཤུགས་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྒྱན་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་པར་གསུང་གི་བརྗོད་བྱར་བྱས་པའི་རྒྱན་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་པར་མ་གསུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་གསུངས་ན་གཞི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བྱེད་དམ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གཞི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་བྱེད་དམ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོགས་པ་གསུམ་བཀོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྒྱན་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་བཞིན་དུ་མཁྱེན་གསུམ་རེ་རེ་བ་ཁོ་ནའི་རྒྱན་དུ་བྱེད་དམ་ཞེས་དོགས་པ་སྐྱེ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཐད་པའི་ཕྱོགས་ངོས་གཟུང་བ་ལ་གང་ལ་རྩོད་པའི་ཡུལ། གང་གིས་རྩོད་པའི་གང་ཟག ཇི་ལྟར་རྩོད་པའི་ཚུལ། ལན་གྱི་དོན་ངོས་གཟུང་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྒྱན་རྩོམ་པར་ཤུགས་ལ་དམ་བཅས་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྒྱན་རྩོམ་པར་ངེས་ཀྱང་གཞི་གཉེན་རྣམ་གསུམ་གང་བརྗོད་བྱར་བྱེད་མ་ངེས་ཤིང་སྤྱིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དེ་གསུམ་དུ་ངེས་པའི་གང་ཟག་གིས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་གཞི་ཁོ་ན་བསྡུས་པས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྒྱན་རྩོམ་མམ། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཁོ་ན་དང་། རྣམ་པ་ཁོ་ན་བསྡུས་པས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྒྱན་རྩོམ། གསུམ་པོ་གང་ཁས་བླངས་ཀྱང་གཞུང་ནས་བཀོད་པའི་སྐྱོན་གསུམ་ཡོད་དོ་ཅེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་སྐྱོན་དེ་དག་མེད་དེ། གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྒྱན་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའོ། །འདི་ལ་འཕགས་སེང་གཉིས་ཆར་དགོངས་པ་གཅིག་པར་སྣང་ཞིང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་དང་། ཡུམ་བསྡུས་པ་དང་། རྒྱས་པའི་ལུང་ཁུངས་གཉིས་བསྣན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཁྱད་པར་མི་སྣང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མདོའི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་ལ། ལམ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བྱ་དང་ཤེས་བྱའི་ལམ་ངོས་འཛིན་དགོས་པ་ནི་སྐབས་གཉིས་པར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་རང་གི་སྤང་རྟོགས་རྫོགས་པའི་ཚད་ལ། ཁ་ཅིག་ས་བརྒྱད་པ་ནས་རྫོགས་པར་འདོད་པ་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་འདྲེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཞིང་། གཞན་དག་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མ་རྫོགས་པར་འདོད་པ་ནི་ཀུན་བཏུས་སུ་ཅིག་ཆར་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ངོ་། །ཅིག་ཅར་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྒྲིབ་གཉིས་དང་། ལུགས་འདིའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་མ་ཕྱེད་པའི་གཏམ་མོ། །དེས་ན་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཉན་རང་གི་སྤང་རྟོགས་ས་བརྒྱད་པ་ནས་རྫོགས་ཏེ། དེ
Chinese
因为是三者结合达到极致的状态的缘故。逐渐者以次第的方式归纳，因为逐渐者是次第修习三智之相的状态的缘故。刹那者以最终的方式归纳，因为刹那者是三智结合达到最终的状态的缘故。法身以成熟的方式归纳，因为法身是修习三智结合的最终成熟的缘故。其他的归纳方式，是因为进行归纳的三智将最初的三种现观各自归纳，而从圆满结合以下，每一个都需要用三种智慧全部归纳，如果不能领悟这个要点，就会显得很肤浅。这是讲解论师意图的时候，以及“彼之体性之结合”等等的注释中，从“一切智性是三者之结合”到“一切智性是三者之成熟”之间的注释，如果看到这些，就不会产生关于是否是论师意图的争论了。还有一些人，认为以三者归纳八者是作为三者值得赞颂的理由，因为不存在不赞颂八者的人。这样说是因为，就像金戒指一样，以赞颂三者就能赞颂八者，作为三者归纳八者的理由而安立，之后又再次以赞颂三者就能赞颂八者作为理由而安立，这样就没完没了了。第二，考察辩驳的方式，有些人说“如果创作以三智为主题的论著”，还有其他人反驳说“如果有人以自己的臆测确定了以三智为主题，而创作了以三智为主题的庄严论”等等，这些都是不合理的。因为在《现观庄严论》中，只是凭借供养赞颂的力量而发誓创作三智的庄严论，并没有说发誓创作以语言为主题的庄严论。如果说了，就会产生“难道仅仅以基为主题吗”等等的疑问，这是没有意义的。有些人认为仅仅以基为主题进行归纳，从而了解基
English
Because it is the state where the union of the three reaches its peak. The gradual one is summarized in a step-by-step manner, because the gradual one is the state of meditating on the aspects of the three wisdoms in sequence. The instantaneous one is summarized in the ultimate way, because the instantaneous one is the state where the union of the three wisdoms reaches its ultimate. The Dharmakaya is summarized in terms of maturation, because the Dharmakaya is the ultimate maturation of meditating on the union of the three wisdoms. The other ways of summarizing are because the three wisdoms that summarize summarize the first three realizations separately. From the complete union onwards, each one must be summarized by all three wisdoms. If you do not understand this key point, it will seem superficial. This is the time to explain the teacher's intention, and in the commentary on "the union of that nature," etc., from "all-knowingness is the union of the three" to "all-knowingness is the maturation of the three." If you see these commentaries, there will be no dispute about whether it is the teacher's intention. Some others think that summarizing the eight with the three is the reason for praising the three, because there is no one who does not praise the eight. Saying this is because, just like a gold ring, praising the three can praise the eight. It is established as the reason for summarizing the eight with the three, and then again it is established as the reason for praising the eight by praising the three, so it will never end. Second, examining the method of refutation, some say, "If you compose a treatise with the three wisdoms as the subject," and others refute, "If someone determines with their own speculation that the three wisdoms are the subject, and composes an ornamental treatise with the three wisdoms as the subject," etc. These are unreasonable. Because in the Abhisamayalankara, it is only vowed to compose an ornamental treatise on the three wisdoms by the power of offering praise, and it is not said that it is vowed to compose an ornamental treatise with language as the subject. If it is said, there will be doubts such as "Is it only based on the subject?" etc., which is meaningless. Some people think that only the base is summarized as the subject, so they understand the base.
Chinese
认为“是否仅将三智各自作为庄严”等的三种疑问也不合理，因为在赞颂时，既然已经立誓要创作三智的庄严，如果产生“是否仅将三智各自作为庄严”的疑问，那就太过分了。为了确定合理的方面，有四点需要确定：争论的对象是什么，由谁争论，如何争论，答案的意义是什么。第一点是，在赞颂时，已经含蓄地立誓要创作三智的庄严。第二点是，虽然确定要创作三智的庄严，但不确定将基、道、果三者中的哪一个作为所诠释的内容，并且由认为一般而言论典的所诠释内容必定是这三者的人来争论。第三点是，仅仅包含基是否就创作了三智的庄严？同样，仅仅包含道和仅仅包含果是否就创作了三智的庄严？无论承认三者中的哪一个，都有论典中提出的三种过失。第四点是，那些过失是不存在的，因为通过包含基、道、果三者全部作为所诠释的内容的方式来创作三智的庄严。这就是（答案）。对于这一点，圣狮（འཕགས་སེང་།）和狮子贤（སེང་གེ་བཟང་པོ།）两者的观点似乎是一致的。除了阿底峡尊者增加了“以这种方式顶礼”的语句，以及增加了《略义母经》和《广义母经》的引文出处之外，其他方面两个注释似乎没有区别。第三，关于对《道智经》的意义进行分析。依赖于“应当生起一切道，应当了知一切道”这句话，菩萨需要识别所生起的道和所了知的道，这在第二品中会提到。依赖于“也应当完全圆满那些”这句话，关于声闻和独觉的断证圆满的程度，有些人认为从第八地开始就圆满了，这是与唯识宗的宗义相混淆的过失。另一些人认为直到没有获得佛果之前都不会圆满，这是没有区分《集论》中“同时断除烦恼障和所知障，同时成为阿罗汉和如来”的场合中的二障，以及这个宗派特有的二障的识别的说法。因此，在唯识宗的观点中，声闻和独觉的断证从第八地开始就圆满了，因
English
It is also unreasonable to raise three doubts such as "whether only each of the three wisdoms is used as an ornament," because in the context of praise, since it has been vowed to compose the ornament of the three wisdoms, it is too extreme to have doubts such as "whether only each of the three wisdoms is used as an ornament." To identify the reasonable aspect, there are four things to identify: what is the object of dispute, who is the person who disputes, how is the dispute conducted, and what is the meaning of the answer. The first is that in the context of praise, it is implicitly vowed to compose the ornament of the three wisdoms. The second is that although it is certain to compose the ornament of the three wisdoms, it is uncertain which of the three, base, path, and result, will be the object of expression, and it is by the person who is certain that the object of expression of the treatise is generally those three. The third is, does composing only the base create the ornament of the three wisdoms? Similarly, does composing only the path and only the aspect create the ornament of the three wisdoms? Whichever of the three is accepted, there are three faults stated in the text. The fourth is that those faults do not exist, because the ornament of the three wisdoms is composed by including all three of the base, path, and aspect as the object of expression. That's it. It seems that both Ārya Siṃha and Siṃhabhadra have the same intention on this. Except for the addition of the phrase "worship in this way" by the master, and the addition of the source of the abridged Mother Sutra and the expanded Mother Sutra, the two commentaries do not seem to be different. Third, examining the meaning of the Sutra on the Knowledge of the Path, based on "all paths should be generated and all paths should be known," it is necessary for the Bodhisattva to identify the path to be generated and the path to be known, which will appear in the second chapter. Based on "those should also be completely perfected," regarding the degree of completion of the abandonment and realization of the Hearers and Solitary Realizers, some believe that it is completed from the eighth ground, which is a fault of mixing with the tenets of the Mind-Only school. Others believe that it is not completed until Buddhahood is attained, which is a statement that does not distinguish between the two obscurations in the context of the Compendium, "simultaneously abandoning the afflictive emotions and the obscurations of knowledge, simultaneously becoming Arhats and Tathāgatas," and the identification of the unique two obscurations of this system. Therefore, in the view of the Mind-Only school, the abandonment and realization of the Hearers and Solitary Realizers are completed from the eighth ground, because