Tibetan
་ཐེག་ཆེན་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཐེག་དམན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མཚོན་དགོས་པས་དེ་ཉིད་ལ་ཁྱད་མཚན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚོན་པར་བྱ་བ་ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་བཅུ་དྲུག་སྟེ། དེ་ཉིད་མཚན་གཞིར་བྱས་ནས་སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་། བྱེ་བྲག་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བར་མཚོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན་མཚོན་བྱ་གང་། མཚོན་བྱེད་གང་གིས། མཚན་གཞི་གང་གི་སྟེང་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་གསུམ་ལས། མཚོན་བྱ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་པོ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱེ་ན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཡོད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རེ་རེས་ཀྱང་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་ཀུན་རྫོགས་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་། བྱེ་བྲག་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་གསུམ་ནི་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཚོན་བྱེད་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མཚོན་པ་བྱེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཤེས་མཚན་དང་། བྱེད་མཚན་གཉིས་ཏེ། ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ནི་སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཙམ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་ཕྱེ་ན་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བའི་ཤེས་མཚན་དང་། བྱེད་མཚན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད། ལམ་ཤེས་སྦྱོར་བའི་ཤེས་མཚན་དང་། བྱེད་མཚན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ལམ་ཤེས་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད། རྣམ་མཁྱེན་སྦྱོར་བའི་ཤེས་མཚན་དང་། བྱེད་མཚན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་དེ། ཤེས་མཚན་དང་། བྱེད་མཚན་སྟོན་པའི་གཞུང་རྣམས་ལས་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ས་མཚམས་སོ་སོར་བཅད་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཁྱད་མཚན་སྟོན་པའི་གཞུང་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ས་མཚམས་སོ་སོར་མ་བཅད་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཚན་གཞི་ནི། སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཙམ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
为了将大乘（ཐེག་ཆེན）展现为胜过小乘（ཐེག་དམན）的，必须要有其特殊之处。如果要问，从所要展现的事物在修行上的角度来看，其特征是什么呢？那就是十六自性（ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་བཅུ་དྲུག），以这十六自性作为基础，普遍地展现大乘的修行，以及特别地展现三智（མཁྱེན་གསུམ）的修行。如果详细区分，就是所要展现的是什么？用什么来展现？在什么基础上展现？这三个方面。其中，所要展现的是，如前所述的二十种修行，每一种都具有其自身的大乘修行的性质。如果进行细分，则有三智的修行，每一种都有三种，因为它们自身的性质是圆满次第的修行。并且，每一种修行都圆满地修习一百七十三种相。因此，应该了解，普遍的大乘修行和特别的三智修行是所要展现的。而用来展现的，也有展现修行自身性质的和展现其胜过小乘修行的两种。第一种是智相（ཤེས་མཚན）和行相（བྱེད་མཚན）两种，意思是方便与智慧相结合的菩萨瑜伽。这仅仅是普遍地展现大乘的修行。如果进行细分，那么基智修行的智相和行相展现的是大乘的基智修行；道智修行的智相和行相展现的是道智修行；遍智修行的智相和行相展现的是遍智修行。在阐述智相和行相的论典中，分别划分三智界限的关键也就在这里。第二种是，这三种修行也胜过小乘的修行，因为它们通过证悟不可思议等法无自性而具有殊胜之处。这就是说，在阐述特殊之处的论典中，没有分别划分三智界限的关键也在这里。作为基础的是，普遍的大乘修行仅仅是自性。
English
In order to represent the Mahayana (theg chen) as superior to the Hinayana (theg dman), it must have its own distinctive features. If one asks, what are the characteristics of what is to be represented from the perspective of practice? It is the sixteen self-natures (ngo bo nyid mtshan bcu drug). Taking these sixteen self-natures as the basis, one generally represents the practice of the Mahayana, and specifically represents the practice of the three wisdoms (mkhyen gsum). If we divide it in detail, there are three aspects: what is to be represented? By what is it represented? On what basis is it represented? Among these, what is to be represented is that each of the twenty practices mentioned above has its own nature of Mahayana practice. If we divide it specifically, there are three practices for each of the three wisdoms, because their own nature is the practice of the complete stage. Moreover, each practice completely meditates on all one hundred and seventy-three aspects. Therefore, it should be understood that the general Mahayana practice and the specific three wisdom practices are what are to be represented. As for what represents, there are two types: that which represents the nature of the practice itself, and that which represents its superiority over the practice of the Hinayana. The first is the wisdom-aspect (shes mtshan) and the action-aspect (byed mtshan), which means the yoga of a Bodhisattva who combines skillful means and wisdom. This merely represents the general Mahayana practice. If we divide it specifically, then the wisdom-aspect and the action-aspect of the base-wisdom practice represent the base-wisdom practice of the Mahayana; the wisdom-aspect and the action-aspect of the path-wisdom practice represent the path-wisdom practice; the wisdom-aspect and the action-aspect of the all-knowing wisdom practice represent the all-knowing wisdom practice. The key to separately delineating the boundaries of the three wisdoms in the treatises that explain the wisdom-aspect and the action-aspect also lies here. The second is that these three practices are also superior to the practice of the Hinayana, because they are distinguished by realizing the selflessness of phenomena such as the inconceivable. That is to say, the key to not separately delineating the boundaries of the three wisdoms in the treatises that explain the distinctive features also lies here. The basis is that the general Mahayana practice is merely the self-nature.
Tibetan
མཚན་བཅུ་དྲུག་གི་སྟེང་དུ་མཚོན་པར་བྱེད། བྱེ་བྲག་ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ནི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་སྟེང་དུ་མཚོན་པར་བྱེད། ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་བྱ་དཀའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྔའི་སྟེང་དུ་མཚོན་པར་བྱེད། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བདུན་གྱི་སྟེང་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །མཚོན་ཚུལ་མདོར་བསྡུ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་བཅུ་དྲུག་མཚན་གཞི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་མཚོན། ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་མཚན་གཞི། ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་མཚོན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པ། ཞེས་པ་ནི། སྤྱིའི་མཚོན་ཚུལ་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་ཕྱེ་ན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་བཞི་ནི་མཚན་གཞི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་མཚོན། ཡུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བར་རྟོགས་པ་སོགས་གཞིའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དང་། ཕན་བདེ་སྐྱོབ་པའི་བྱེད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པ། ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་མཚན་གཞི། ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྦྱོར་བར་མཚོན། མཚན་ཉིད་སྔར་བཞིན་ནོ། །བྱ་དཀའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྔ་མཚན་གཞི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་མཚོན། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཤེས་པ་སོགས་ལམ་གྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དང་། སྐྱབས་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པ། ལམ་ཤེས་གྱི་སྦྱོར་བ་མཚན་གཞིར་བྱས་ནས་ཁྱད་མཚན་གྱིས་མཚོན་ཚུལ་སྔར་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བདུན་མཚན་གཞི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་མཚོན། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ཤེས་པ་སོགས་རྣམ་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དང་། རྟེན་གྱི་མཛད་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་མཚན་གཞིར་བྱས་ནས་ཁྱད་མཚན་གྱིས་མཚོན་ཚུལ་སྔར་བཞིན་ནོ། །གནད་ཀྱི་དོན་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚེ། མཁྱེན་པ་གསུམ་གཏན་ལ་ཕབ། རྣམ་པར་བསྡུ་བའི་ཚེ་ཡང་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་བསྡུས། དེ་དག་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུས་བསྒོམ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ན། ཉི་ཤུ་པོ་རེ་རེའི
Chinese
在十六个相上进行表示。具体而言，大乘的基础智瑜伽是在远离烦恼的自性等四者之上进行表示。道智的瑜伽是在难行之自性等五者之上进行表示。遍智的瑜伽是在所缘之自性等七者之上进行表示。简而言之，自性十六相是所诠，表示是大乘的瑜伽。表示是方便与智慧双运的菩萨瑜伽，大乘的瑜伽是所诠，表示是胜于小乘瑜伽的瑜伽。表示是不可思议等，以证悟法无我而超胜的菩萨瑜伽。这是总的表示方法。如果进行细分，远离烦恼的自性等四者是所诠，表示是大乘的基础智瑜伽。表示是依靠母（般若波罗蜜多）而证悟如来出现等，证悟基础之实相的证悟，以及具有利益安乐救护之作用的三者的菩萨瑜伽。大乘的基础智瑜伽是所诠，表示是胜于小乘瑜伽的瑜伽。体性如前。难行之自性等五者是所诠，表示是道智的瑜伽。表示是了知三解脱门等，证悟道之实相的证悟，以及具有救护等七种作用的菩萨瑜伽。以道智的瑜伽作为所诠，以差别相进行表示的方法如前。所缘之自性等七者是所诠，表示是遍智的瑜伽。表示是了知现法乐住等，证悟相之实相的证悟，以及具有依处之事业一者的菩萨瑜伽。以遍智的瑜伽作为所诠，以差别相进行表示的方法如前。要点在于，通过闻思确定时，确定三种智慧。在归纳时，也归纳为三种智慧。因此，当显示必须通过二十种瑜伽进行修习时，二十种瑜伽的每一个
English
It is shown on the sixteen aspects. Specifically, the yoga of the basis of great vehicle knowledge is shown on the four, such as the nature of being free from afflictions. The yoga of the path knowledge is shown on the five, such as the nature of being difficult to do. The yoga of omniscience is shown on the seven, such as the nature of the object. In short, the sixteen aspects of nature are the signified, indicating that it is the yoga of the great vehicle. It indicates that it is the yoga of a bodhisattva who unites skillful means and wisdom, the yoga of the great vehicle is the signified, indicating that it is a yoga that surpasses the yoga of the lesser vehicle. It indicates that it is the yoga of a bodhisattva that is distinguished by realizing the selflessness of phenomena, such as the inconceivable. This is the general way of representing it. If we divide it specifically, the four, such as the nature of being free from afflictions, are the signified, indicating that it is the yoga of the basis of great vehicle knowledge. It indicates that it is the yoga of a bodhisattva who realizes the appearance of the Tathagata by relying on the mother (Prajnaparamita), the realization of the reality of the basis, and the three actions of protecting benefit and happiness. The yoga of the basis of great vehicle knowledge is the signified, indicating that it is a yoga that surpasses the yoga of the lesser vehicle. The characteristics are the same as before. The five, such as the nature of being difficult to do, are the signified, indicating that it is the yoga of the path knowledge. It indicates that it is the yoga of a bodhisattva who knows the three doors of liberation, etc., the realization of the reality of the path, and the seven actions of refuge, etc. The method of representing the characteristics by taking the yoga of the path knowledge as the signified is the same as before. The seven, such as the nature of the object, are the signified, indicating that it is the yoga of omniscience. It indicates that it is the yoga of a bodhisattva who knows how to abide in bliss in the present life, etc., the realization of the reality of aspects, and the one action of the basis. The method of representing the characteristics by taking the yoga of omniscience as the signified is the same as before. The key point is that when it is determined by hearing and thinking, the three knowledges are determined. When summarizing, it is also summarized in the form of three knowledges. Therefore, when it is shown that one must meditate on twenty yogas, each of the twenty