Tibetan
རྣམ་པར་བསྡུས་ནས་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་དགོས་ན། ཡུལ་ཅན་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་དུ་ཡོད་ཅེ་ན་ཉི་ཤུ་ཡོད་དོ་ཅེས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལ་བུདྡྷ་ཤྲཱི་ལྟར་ན། དང་པོ་ལྔ་རང་བཞིན་གྱི་དང་། ཕྱི་མ་བཅོ་ལྔ་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བར་བཞེད། འབྲེས་དང་པོ་ལྔ་རང་བཞིན་གྱི། དེ་ནས་བཅུ་བཞི་གནས་སྐབས་ཀྱི། ཐ་མ་དེ་དག་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བར་བཞེད་དོ། །ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་སོགས་གསུམ་ལ་ཉིར་སྣང་དུ། དེ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། ཡང་ན་ཟབ་མོར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཟབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གསུམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། བོད་དག་གིས་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བར་མཛད་དོ། །ས་མཚམས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོ་ལྔ་ཚོགས་ལམ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར། ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ། ལུང་བསྟན་ཐོབ་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ། ངེས་པར་འབྱུང་བ། བར་ཆད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་བཞི། སྦྱོར་ལམ་བཞི་ལ་རིམ་པ་བཞིན། བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་སྦྱོར་ས་དང་པོ། མྱུར་བར་བྱང་ཆུབ་པ་ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར། གཞན་དོན་གྱི་སྦྱོར་བ་སོགས་ལྔ་ས་བརྒྱད་པ། འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་ས་དགུ་པ། རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ས་བཅུ་པ། ས་མཚམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ན་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་ཀྱིས་དང་པོ་ལྔ་སྦྱོར་ལམ། ཚེགས་ཆེན་མཐོང་ལམ། ལུང་བསྟན་སོགས་དགུ་སྒོམ་ལམ་ས་དགུ་ན། འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ནས་འབྲས་བུ་སྦྱིན་པའི་བར་དག་པ་ས་གསུམ་ན། རྣམ་པར་དག་པ་དང་ས་མཚམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ས་བཅུ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ན་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་ལ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཉི་ཤུ་པོ་རེ་རེས་ཀྱང་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་རྫོགས་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བྱང་སེམས་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་སྙམ་ན། མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ལ་མ་འོངས་པ་ན་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་ལ་སོགས་པ། །ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཅུ་བཞིའོ། །ཞེས་ཏེ། འདི་ནི་ད་ལྟར་སྦྱོར་བ་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས། བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་དཔོག་པ་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གོ །མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འདིར་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྡུ་བ་དང་། དེ་ཉིད་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ན་བྱང་སེམས་དབང་རྟུལ་འགའ་ཞིག་སེམས་ཞུམ་པར་འགྱུར་བས་དེ་བསལ་ནས་ཕན་ཡོན་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སའི་ཡོངས་སྦྱོང་མང་པོ་བསྟན་ནས་ས་བཅུ་པ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་དང་། སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་ནས། བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་བསོད་ནམས་མང་པོའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་གནས་སྐབས་སུ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ངོ་མ་ཤེས་ན་སྦྱོར་བ་མཐར་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་བས་སྐྱོན་འདི་དང་འདི་དག་ནི་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཤེས་ནས་སྤོང་དགོས་སོ་ཞེས་པ་ནི། སྐྱོན་ནི་བཅུ་ཚན་བཞིར་བཅས་པ། །དྲུག་ཏུ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་མཐོང་ནས་སྤྲོ་བ་སྐྱེ། སྐྱོན་ཤེས་ནས་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་པའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། མཚོན་པར་བྱེད་པ་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ་དང་། མཚོན་པར་བྱ་བ་ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཅིག་སྟེ་བཞིར་ཡོད་དོ། །ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི། གང་གིས་མཚོན་དེ་མཚན་ཉིད་དུ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །འོ་ན་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་གསུམ་ཇི་ལྟར་དགོས་སྙམ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བར་མཚོན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་རྟོགས་པའི་ཆ་དང་། ཐབས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཆ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་རྟོགས་པའི་ཆ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་མཚན་དང་། ཐབས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཆ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་བྱེད་མཚན་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད
Chinese
如果必须概括性地修习加行，那么有境加行如果分类有多少种呢？说是二十种，这由“不住于色等”等来表示。对此，按照布达室利（Buddhaśrī）的观点，最初的五种是自性的，后面的十五种是暂时的加行。另一些人认为，最初的五种是自性的，之后的十四种是暂时的，最后促成这些的是方便的加行。在甚深加行等三种显现为二的时候，也就是按照小、中、大的顺序，加行有三种。或者，如果从甚深现证菩提、不共现证菩提、无上现证菩提的角度出发，应当了知甚深等加行有三种。这样说了。而藏人们则将三种智的加行按照顺序进行修习。关于地界，阿阇黎认为最初的五种是从资粮道到有顶之间。费力长时证悟的加行是大乘的资粮道。获得授记、不退转、决定生起、无间断的四种加行，在加行道的四者上依次对应。趋近菩提的加行是第一地。迅速菩提是第二地到第七地之间。利他之加行等五种是第八地。布施珍宝果实的加行是第九地。极清净的加行是第十地。地界的加行被认为是存在于第七地以下。谢迥洛珠（Śer 'byung blo gros）认为最初的五种是加行道。费力是见道。授记等九种是修道，在第九地。从灭尽定到布施果实之间是清净，在第三地。极清净和地界的加行两种被认为存在于第十地的无间道上。之所以说这二十种加行是圆满加行，是因为这二十种加行中的每一种都能圆满修习一百七十三种相。那么，菩萨异生相续的加行如何修习三种智的相状呢？应当了知是通过随行相状和愿文相状等方式来修习的。像这样修习加行，未来魔
English
If one must engage in the practice of preliminaries in a condensed manner, how many types are there if one categorizes the preliminaries with an object? It is said that there are twenty types, which are indicated by "because they do not abide in form, etc." According to Buddhaśrī, the first five are the preliminaries of nature, and the latter fifteen are considered to be the preliminaries of circumstance. Others believe that the first five are of nature, the next fourteen are of circumstance, and the last, which accomplishes these, is the preliminary of means. When the three, such as the profound preliminary, appear as two, that is, in the order of small, medium, and large, there are three types of preliminaries. Alternatively, if one considers it from the perspective of profound realization of enlightenment, uncommon realization of enlightenment, and unsurpassed realization of enlightenment, one should understand that there are three types of preliminaries, such as the profound one. So it is said. However, Tibetans practice the preliminaries of the three wisdoms in order. Regarding the boundaries of the stages, the teacher believes that the first five are from the path of accumulation to the peak of existence. The preliminary of realizing with great effort and long time is the path of accumulation of the Great Vehicle. The four preliminaries of obtaining prophecy, non-retrogression, definite arising, and non-interruption correspond sequentially to the four paths of preparation. The preliminary close to enlightenment is the first ground. Rapid enlightenment is between the second and seventh grounds. The five preliminaries, such as the preliminary of benefiting others, are the eighth ground. The preliminary of giving precious fruit is the ninth ground. The preliminary of complete purification is the tenth ground. The preliminary of the boundaries of the stages is considered to exist below the seventh ground. Śer 'byung blo gros believes that the first five are the path of preparation. Great effort is the path of seeing. The nine, such as prophecy, are the path of cultivation, on the ninth ground. From the cessation of perception to the giving of fruit is purification, on the third ground. The two preliminaries of complete purification and the boundaries of the stages are considered to exist on the uninterrupted path of the tenth ground. The reason why these twenty preliminaries are called complete preliminaries is that each of these twenty preliminaries can completely practice one hundred and seventy-three aspects. So, how does the preliminary of the continuum of an ordinary being of a bodhisattva practice the aspects of the three wisdoms? One should understand that it is practiced through ways such as following the characteristics and the aspects of aspirations. Like this, practicing the preliminaries, in the future, demons
Chinese
通过“降伏魔力等，产生十四种功德”等方式生起欢喜心，即：降伏魔力等，功德有十四种。这是将现在修行自身所具有的功德作为标志，推测降伏魔力等未来将要产生的功德，是从圆满的因缘聚合之相中，能够产生果的自性之相，是真实的。有人会想，未来将要产生的功德，在这里说成是修行的功德，有什么必要呢？因为如果说菩萨通过闻思，确定了三种智慧，并且将它们归纳，必须通过修行来修习，那么一些根器迟钝的菩萨会感到沮丧，为了消除这种情绪，通过利益的方式来生起欢喜心。例如，展示了很多地的清净，然后从果的角度来讲述十地；从修道顶峰修行的修习对治品的角度来展示，然后从无间顶峰修行积累很多福德的角度来展示一样。像这样，知道修行能产生功德而生起欢喜心，但如果不了解暂时中断修行的过患，修行就不会圆满，所以要知道这些过患会中断修行，从而断除它们。即：过患包括四个十类，必须确定地了解六种。这样说。像这样，看到功德而生起欢喜心，了解过患而断除，必须通过这种方式来修习。那么，修行的特征是什么呢？能表示的是从能动的角度来说有三种，所表示的是从所动角度来说有一种，总共有四种。总的来说是：以何表示，即是其特征。等等，这是一句偈颂。那么，有人会想，从能动角度来说，为什么需要三种特征呢？因为大乘的修行，在表示修行时，修行的本体是智慧证悟的部分和方便事业的部分相结合的修行，所以智慧证悟的部分是能表示的智相，方便事业的部分是能表示的业相，而这
English
Generating joy through means such as 'subduing the power of demons, etc., fourteen qualities arise,' which is: Subduing the power of demons, etc., there are fourteen kinds of qualities. This is by setting forth the qualities that the practice itself currently possesses as signs, inferring the qualities that will arise in the future, such as subduing the power of demons, etc., from the sign of a complete aggregation of causes, which is the true nature sign that can produce the result. One might wonder, what is the need to speak of the qualities that will arise in the future as the qualities of practice here? Because if it is said that Bodhisattvas, through hearing and thinking, ascertain the three wisdoms, and summarize them, and must cultivate them through practice, then some Bodhisattvas of dull faculties will become discouraged. In order to dispel this emotion, joy is generated through the means of benefits. For example, just as many purifications of the grounds are shown, and then the tenth ground is explained from the perspective of the result; and from the perspective of the antidote to the cultivation of the peak of the path of meditation, and then from the perspective of accumulating much merit at the peak of uninterrupted practice. Like this, knowing that practice produces qualities and generating joy, but if one does not understand the faults that temporarily interrupt the practice, the practice will not be perfected. Therefore, one must know that these faults interrupt the practice, and thereby abandon them. That is: Faults include four sets of ten, one must certainly understand six. Thus it is said. Like this, seeing the qualities and generating joy, understanding the faults and abandoning them, one must cultivate in this way. So, what are the characteristics of practice? That which can represent is from the perspective of the agent, there are three, and that which is represented is from the perspective of the object, there is one, so there are four in total. Generally speaking: That by which it is represented, that is its characteristic. Etc., this is one verse. Then, one might wonder, from the perspective of the agent, why are three characteristics needed? Because in the practice of the Great Vehicle, when representing practice, the essence of practice is the practice that combines the part of wisdom realization and the part of skillful means activity, so the part of wisdom realization is the knowledge-characteristic that can represent, and the part of skillful means activity is the activity-characteristic that can represent, and that