Tibetan
ར་མེད་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་དང་ཞེས་སྨོས་ཏེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་སོགས་གཞུང་འགྲེལ་ཐམས་ཅད་སྐབས་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་རྣམ་དུ་བཞེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་མེད་པའི་རྣམ་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྟག་པར་མེད་པ་ཙམ་ལ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་པར་དེར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་འཇོག་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་རྟོགས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་དགོས་པས་ན་སྐབས་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་གང་རུང་ཡིན་ན། ཤེས་རྣམ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་དོན་ནོ། །ཤུགས་ལ་དོན་རྣམ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་སོགས་དམ་བཅའ་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རྣམ་བསྟན། བཀའ་སྩལ་པ་ནམ་མཁའ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོགས་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་རྣམ་བསྟན་པས་དེ་དག་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་བྱེད་དགོས་ལ་དེའི་ཚེ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མགོན་པོ་བྱམས་པས་སྦས་དོན་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དངོས་བསྟན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ་དང་ཡང་ལེགས་པར་འབྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། དེའི་དོན་ཡང་སྔར་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྡུ་ན་མེད་པའི་རྣམ་པ་སོགས་ཉེར་བདུན་དུ་འདུ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས། ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་དང་པོའི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་ནི་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་པ་ལས་བཤད་པའི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་དང་སྦྱར་བས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ཏེ། མཉམ་གཞག་ཏུ་མེད་པའི་རྣམ་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ནུས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མེད་པའི་རྣམ་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ནི་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཡང་། བྱམས་ཆོས་ཀྱི་ལུགས་ལ་གང་ཟག་གི་བ
Chinese
通过无有而知晓，即以对治之法的自性，专注于无常等，如是说，并与之结合。如是等等，所有经论在此处都一致认为，显现之相是识相。而且，此处显现的无有之相，并非仅指苦谛的无常，而是指证悟此的智慧之差别，乃至佛陀之相，也必须安立为证悟一切法、一切相圆满现证菩提之执持方式的差别，因此，此处显现的一百七十三相中的任何一个，都是识相所遍及的含义。暗示着也必须显示义相，简而言之，如“世尊，此般若波罗蜜多是无有之彼岸”等立宗之语，显示了识相。如“所说虚空无所缘故”等成立之语，显示了义相，因此，这些也必须作为论典的所诠，届时除了暗示之外别无他法。如此一来，与弥勒怙主隐义现观次第，以及龙树显说空性见解的确定方式也能很好地契合。第二，广说分三，第一，广说基智之相，即从无有之相开始等等。其含义是，之前在基智的阶段，通过闻思而确定的那些，如果归纳起来，可以归纳为无有之相等的二十七种。其中，前三谛的十二种相，道谛中最初的道之四种相，共十六种，与圣狮二者在《现观庄严论》中所说的无常等十六种相结合，是声闻的证悟之类，即在等持中现量证悟无有之相等的十六种，因此在后得位能对无常等十六种产生定解，这是声闻所具有的。此处无有之相等的十六种虽然是证悟无生之相，但在慈氏法的宗派中，补特伽罗的
English
Through knowing without existence, that is, with the nature of the antidote Dharma, focusing on impermanence and so on, as it is said, and combining with it. Thus, all the scriptures and commentaries here unanimously consider the manifested aspect to be the aspect of consciousness. Moreover, the manifested aspect of non-existence here does not only refer to the impermanence of the truth of suffering, but refers to the difference of wisdom that realizes this, and even the aspect of the Buddha himself must be established as the difference in the way of holding the realization of all dharmas and all aspects of perfect complete enlightenment, therefore, any of the one hundred and seventy-three aspects manifested here is the meaning pervaded by the aspect of consciousness. It implies that the aspect of meaning must also be shown, in short, such as "Bhagavan, this Prajnaparamita is the other shore of non-existence," etc., the words of establishing the proposition show the aspect of consciousness. Such as "Because the spoken space has no object of focus," etc., the words of establishing the proof show the aspect of meaning, therefore, these must also be taken as the object of the treatise, and at that time there is no other way than to imply it. In this way, it can also be well matched with the hidden meaning of Maitreya's Abhisamayalankara sequence and the way of determining Nagarjuna's explicitly stated view of emptiness. Second, the detailed explanation is divided into three parts, the first is the detailed explanation of the aspect of the base knowledge, that is, starting from the aspect of non-existence, etc. Its meaning is that those determined by hearing and thinking in the stage of base knowledge before, if summarized, can be summarized into twenty-seven kinds such as the aspect of non-existence. Among them, the twelve aspects of the first three truths, the four aspects of the first path in the path truth, a total of sixteen kinds, combined with the sixteen kinds of impermanence, etc., said in the Abhisamayalankara by the two holy lions, are the types of realization of the Shravakas, that is, the sixteen kinds of directly realizing the aspect of non-existence, etc., in Samadhi, therefore, in the post-meditation position, they can generate definite understanding of the sixteen kinds of impermanence, etc., which is what the Shravakas have. Although the sixteen kinds of aspects of non-existence, etc., here are the aspects of realizing non-origination, in the school of Maitreya's Dharma,
Tibetan
དག་མེད་རྟོགས་པར་བསྡུ་ཞིང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པར་བཞེད་པ་ནི་སྐབས་གསུམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་ལྔ། གསུམ་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ་བཅུ་གཅིག་ནི་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉེར་བདུན་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ནི་རྟོགས་རིགས་དང་། ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ནི་རྟོགས་པ་དངོས་ཡིན་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་དང་པོ་བཅུ་དྲུག་ནི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ལམ་ཟག་མེད་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་སྒོམ་ཟག་མེད་གཉིས། རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་སྒོམ་ཟག་མེད་གཉིས་ཏེ་བཞིར་ཡོད། ལམ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ལམ་ཟག་བཅས་ཡིན་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ལམ་ཟག་མེད་ཡིན་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་སྒོམ་ཟག་མེད་གཉིས་ཡོད་དེ། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ལ་ལྟོས་ནས་མཐོང་སྤང་ཁོ་ན་ཡིན་ཀྱང་། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ལ་ལྟོས་ནས་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཟག་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྗེས་ཐོབ་དང་མཉམ་བཞག་ལ་འཇོག་གོ །དེ་དག་ནི་རང་ལུགས་ཡིན་ལ། འདིར་བཞེད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཅུང་ཟད་བཀོད་ན། འཕགས་སེང་། བུདྡྷ་ཤྲཱིས་ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་དམིགས་བསལ་མ་ཕྱེ། གཉིས་པ་སྒོམ་ལམ། གསུམ་པ་མཐོང་ལམ་དུ་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཉིར་སྣང་དུ། རིམ་པ་བཞིན་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆེན་ལས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་དང་། ཤེར་སྒྲོན་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་བཅུ་གཅིག་ནི
Chinese
摄集于证悟无我，龙树已于彼证悟了法无我，声闻也认为证悟了二无我，已于第三品中述说完毕。 道路谛的第二道路的五种相，第三的六种相，即十一种是所取法无我证悟之智，因此是自宗的证悟种类。 如此二十七种中，菩萨相续中有的，是证悟种类，小乘相续中有的，是真实证悟，并且小乘相续中有的，最初十六种证悟是烦恼障的对治道的无漏道，因此其中有声闻的见修二无漏，自宗的见修二无漏，共四种。 第二道路的五种相是所知障所取分别的对治道的有漏道，因此是自宗的修道后得。 第三道路的六种相是所知障所取分别的对治道的无漏道，因此有自宗的见修二无漏，自宗道的所断的所知障所取分别，就菩萨道而言仅仅是见断，但就自宗道而言，由于有见断和修断二者，因此（是二者）。 此处有漏无漏的意义是，安立于显现为能取所取二者的有无差别的后得和等持。 那些是自宗，此处略微安立所许的分类，圣狮，佛护已清楚地说，小乘相续中有的道路谛的三种相中，第一没有特别区分，第二是修道，第三是见道，如《二显》中，依次，是所知障的对治道的相有两种，即修道有漏道，和见道无漏道，以及《释论大疏》中，由于一切智性也包括了独觉，那些的所知障的对治自性是修道有漏道所生，以及，独觉们的见道无漏道是所知障的对治自性，以及《慧灯论》中，其后十一种是
English
Gathering into the realization of non-self, Nagarjuna has realized the Dharma non-self in it, and the Shravakas also believe that they have realized both non-selves, which has been described in the third chapter. The five aspects of the second path of the truth of the path, the six aspects of the third, that is, eleven are the wisdom of realizing the object of the Dharma non-self, so it is the realization of one's own school. Thus, among the twenty-seven, what is in the Bodhisattva's continuum is the type of realization, and what is in the Lesser Vehicle's continuum is the actual realization. Moreover, among those in the Lesser Vehicle's continuum, the first sixteen realizations are the uncontaminated path that is the antidote to the afflictive obscurations, so there are two uncontaminated paths of seeing and meditation for the Shravakas, and two uncontaminated paths of seeing and meditation for one's own school, for a total of four. The five aspects of the second path are the contaminated path that is the antidote to the cognitive obscurations of grasping and conceptualization, so it is the subsequent attainment of the meditation path of one's own school. The six aspects of the third path are the uncontaminated path that is the antidote to the cognitive obscurations of grasping and conceptualization, so there are two uncontaminated paths of seeing and meditation in one's own school. The cognitive obscurations of grasping and conceptualization that are to be abandoned by the path of one's own school are only to be abandoned by seeing in relation to the Bodhisattva's path, but in relation to the path of one's own school, since there are both to be abandoned by seeing and to be abandoned by meditation, therefore (it is both). Here, the meaning of contaminated and uncontaminated is established in the subsequent attainment and equipoise, which are the differences between the existence and non-existence of the appearance of the two, grasper and grasped. Those are one's own system, and here, if we slightly arrange the categories that are accepted, Aryasimha, Buddhagupta has clearly stated that among the three aspects of the truth of the path that are in the continuum of the Lesser Vehicle, the first is not specifically distinguished, the second is the path of meditation, and the third is the path of seeing, as in the Two Appearances, in order, the path that is the antidote to the obscurations of knowledge has two aspects, namely, the contaminated path of meditation, and the uncontaminated path of seeing, and in the Great Commentary, since the omniscient nature also includes the solitary Buddhas, the antidote nature of the obscurations of knowledge of those is born from the contaminated path of meditation, and, the uncontaminated path of seeing of the solitary Buddhas is the antidote nature of the obscurations of knowledge, and in the Lamp of Wisdom, after that, the eleven are