Tibetan
ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ། སྐབས་མཆིས་པ། དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་དང་། འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་འདི་ནི་བླ་ན་མ་མཆིས་པ། སྐབས་མ་མཆིས་པ། ངེས་པའི་དོན་ལགས་ཏེ་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་གི་དོན་ལ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་དྲང་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་འཇོག་པའི་ཚུལ་དང་། འཁོར་ལོ་ཕྱི་མའི་ངོས་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་དགོས་མོད་ཀྱི་མང་བས་འཇིགས་པས་རེ་ཞིག་བཞག་གོ །གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། མདོར། རྣམ་པ་བཞི་ནི་གཟུགས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ཀྱིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བར་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པའི་དོན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང་། རྟོགས་པའི་རློམ་པ་རྣམས་མི་དམིགས་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་ལ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་མཐོང་ལམ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བདེན་བཞིའི་སྟེང་གི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་དང་། མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་ཞེན་པ་བཀག་ནས་བསྒོམ་པའི་མཐུས་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་སོ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ། །གལ་ཏེ་གཞུང་འདིས་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བསྟན་པ་མི་འཐད་དེ། ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་དགོས་པ་ལས། འདིར་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། རྗེས་ཀྱི་ངེས
Chinese
奇妙稀有的第二法轮已转动，世尊所转的法轮，是殊胜的、有场合的、正直的，是争论的基础之处。世尊从诸法自性不存在出发，从无生、无灭、本来寂静、自性涅槃出发，对于进入一切乘的人们，善加辨别，具备奇妙稀有的第三法轮已转动。世尊所转的法轮，是无上的、无场合的、真实的意义，不是争论的基础之处。如是说。这些的意义，中观和唯识两派对于三法轮如何安立能诠释和需诠释的差别，以及后法轮的认识差别需要详细区分，但是因为繁多而畏惧，暂时搁置。第二，加行的平等性是：对于色等等没有傲慢，四种是它的平等性。总而言之，四种是：不以色为傲慢心，不以色生傲慢心，不以色为我所生傲慢心，不对色生傲慢心，从这直到一切智之间连接而说的意义，论师解释为对于色等等的显现执着，以及蓝色等等的相，以及证悟的傲慢都不缘，而修持平等性。第二，果位见道是：痛苦等等的真谛上。等等，在加行道的阶段，对于四谛之上的常等等十六种，以及无常等等十六种的执着遮止后，通过修持的力量，从常无常等等的三十二种戏论中解脱，现量见到离戏论。如果这个论典不应理地宣说现量见到小乘的证悟种类的大乘见道，如果现量见到小乘的证悟种类，则必须现量见到无常等等十六种，但是这里因为远离无常等等十六种的戏论。如果这样想，那么后续的确定
English
The second wonderful and rare wheel of Dharma has been turned. The wheel of Dharma turned by the Blessed One is supreme, opportune, and upright, and is the basis for debate. The Blessed One, starting from the non-existence of the essence of all dharmas, starting from non-arising, non-cessation, primordially peaceful, and naturally completely liberated from sorrow, for those who have entered all vehicles correctly, has the third wonderful and rare wheel of Dharma turned with good distinction. The wheel of Dharma turned by the Blessed One is unsurpassed, inopportune, and of definite meaning, and is not the basis for debate. So it is said. Regarding the meaning of these, the Madhyamaka and Yogacara schools need to distinguish in detail how to establish the difference between interpretable and definitive meanings for the three wheels, and the difference in the recognition of the later wheel, but for fear of abundance, it is temporarily put aside. Second, the equality of application is: without arrogance towards form, etc., the four are its equality. In short, the four are: not to make form an arrogant mind, not to make form generate an arrogant mind, not to make form generate an arrogant mind of self, not to generate an arrogant mind towards form, from this up to omniscience, the meaning of what is said by connecting, the teacher explains as not focusing on the manifestation of attachment to form, etc., as well as the characteristics of blue, etc., and the arrogance of realization, but cultivating equality. Second, the fruit of the path of seeing is: on the truth of suffering, etc. Etc., in the stage of the path of application, by blocking the attachment to the sixteen kinds of permanence, etc., and the sixteen kinds of impermanence, etc., on the four truths, and through the power of cultivation, one is liberated from the thirty-two kinds of elaborations of permanence and impermanence, etc., and directly sees the non-elaboration. If this treatise inappropriately expounds the Mahayana path of seeing that directly sees the types of realization of the Hinayana, if one directly sees the types of realization of the Hinayana, then one must directly see the sixteen kinds of impermanence, etc., but here because it is far from the elaboration of the sixteen kinds of impermanence, etc. If you think so, then the subsequent certainty
Tibetan
་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་པའི་ཆ་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བར་བཞག་པ་ཡིན་གྱི། མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ལ་ཡང་མེད་དེ། སྐྱེ་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་མཐོང་ལམ་དེ་ཉིད་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པའི་ལྡོག་པ་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཀྱང་ཚང་བས་ན། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྐབས་འདིར་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚེ་ན་ཡང་། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། རྣམ་པར་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པའི་ཚེ་ན་ཡང་། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་བསྒོམ་དགོས་པས། སྐབས་འདིར་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྡུས་པའི་ཚེ་འོག་ནས་འཆད་པའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་། ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཉིད་དངོས་སུ་སྟོན་རིགས་སོ་སྙམ་ན། འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཉིར་སྣང་དུ། ཡང་ཅིའི་དོན་གྱིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྒོམ་པའི་ལམ་ལོགས་ཤིག་པ་མེད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་པ་དང་། མཐོང་བས་བལྟས་ནས་འདིའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། འདི་ནི་གཞན་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེའི་དོན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཡང་སྐབས་གཉིས་པར་མཐོང་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྒོམ་ལམ་བསྟན་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན་སྙམ་ན། འདིར་མཐོང་ལམ་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་ལམ་ཡིན་པས། དེའི་རྗེས་སུ་སྒོམ་ལམ་སྟོན་ན་ཐེག་དམན་གྱི་རྟོགས་རིགས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལ
Chinese
在知（识）的阶段，由于能够确定无常等十六种行相，所以安立为声闻的证悟种类齐全。但声闻的见道中也没有现量见到无常等十六种行相，因为已经说过现量见到无生。而且，从见道本身把握外境无自性的定解的角度来看，也具备了独觉的证悟种类，因此，三种乘的证悟种类都齐全。那么，有人会想，为什么这里要实际展示属于小乘证悟种类的大乘见道呢？菩萨在闻思抉择时，也抉择了三种乘的证悟种类，在归纳修习时，也必须修习三种乘的证悟种类。因此，这里是闻思抉择小乘证悟种类的时候，而且，在归纳的时候，下面要讲的阿赖耶识的相状，也是小乘的证悟种类。那么，有人会想，为什么不直接展示小乘的阿赖耶识呢？因为已经说过，这里实际展示的现观是菩萨的现观。第三，不展示修道的原因是，《现观庄严论》中说：“又因何故，如道智性般，于一切智性，无有异修道？声闻及独觉，圆满菩提心，见已而观此，此乃为利他。”意思是说，这是以利他为主。这是这样理解的。对此，论师说，声闻的道是菩萨应当完全了知的，而不是应当现证的，所以没有展示修道。这些的含义是，就像第二品中在见道之后展示修道一样，为什么这里不展示呢？因为这里的见道是属于小乘证悟种类的大乘见道，如果在其后展示修道，就会变成持续修习小乘证悟种类的大乘修
English
In the stage of knowledge, because it is possible to ascertain the sixteen aspects such as impermanence, it is established that the realization types of the Shravakas are complete. However, even in the path of seeing of the Shravakas, there is no direct perception of the sixteen aspects such as impermanence, because it has already been said that the unproduced is directly seen. Moreover, from the perspective of the path of seeing itself grasping the certainty that external objects are without inherent existence, it also possesses the realization types of the Pratyekabuddhas, therefore, the realization types of all three vehicles are complete. Then, one might wonder, why is the Mahayana path of seeing, which belongs to the realization types of the Hinayana, actually shown here? When a Bodhisattva ascertains through hearing and thinking, they also ascertain the realization types of all three vehicles, and when practicing in a condensed manner, they must also practice the realization types of all three vehicles. Therefore, this is the time to ascertain the realization types of the Hinayana through hearing and thinking, and when condensing it, the aspect of the base consciousness that will be explained below is also a realization type of the Hinayana. Then, one might wonder, why not directly show the base consciousness of the Hinayana itself? Because it has already been said that the direct realization shown here is the direct realization of a Bodhisattva. Third, the reason for not showing the path of meditation is, in the Abhisamayalankara, it says: "And for what reason, like the nature of the path-knowing, in the all-knowing nature, is there no separate path of meditation? Shravakas and Pratyekabuddhas, the complete Bodhicitta, having seen, contemplate this, this is for the benefit of others." The meaning is that this is mainly for the benefit of others. This is how it is understood. On this, the teacher said that the path of the Shravakas is something that Bodhisattvas should fully know, but not something to be directly realized, so the path of meditation is not shown. The meaning of these is, just as in the second chapter the path of meditation is shown after the path of seeing, why is it not shown here? Because the path of seeing here is the Mahayana path of seeing that belongs to the realization types of the Hinayana, if the path of meditation is shown after it, it will become the Mahayana meditation