Tibetan
ས་གྲུབ་དེ་གཞན་དབང་གི་དོན་དམ་པ་ཡང་ཡིན། གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། སྐྱེ་བ་མེད་པ་སོགས་གང་ལ་དགོངས་ནས་གསུང་ཞེ་ན། འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་དུ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན། མ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་འགགས་པ་ཡིན་ཞེས་སོགས་དང་། ཡང་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་དང་ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ནས་གསུངས་ཚུལ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་པ། མ་སྐྱེས་པ་སོགས་སུ་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་རྣམས་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་རང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཆོས་གང་འགགས་པ་སླར་ཡང་ཆོས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་སྐྱེ་བས་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དུས་གཉིས་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། བྱིས་པས་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་བཞིན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། རྒྱན་དུ། རང་དང་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ། །མེད་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། །མི་གནས་ཕྱིར་དང་འཛིན་བཞིན་ཏེ། །མེད་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ། ཅི་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟར་མ་འགགས་ཞེས་སོགས་སྔ་མ་སྔ་མ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྒྲུབ་སྟེ། རྒྱན་དུ། སྔ་མ་ཕྱི་མའི་རྟེན
Chinese
地建立也是依他的胜义谛，因为是依他的自性空性之故。如是说。第二，如果如是宣说自性空，那么是依何而说无生等呢？这是依最初和最后的自性空而说的。在《解深密经》中说：‘于此，依于相自性空性，我说一切法不生不灭，从本以来寂静，自性涅槃。’如是开示。那是因为什么呢？因为胜义真实殊胜，像这样以自己的体性而无，那即是无生。凡是无生，那即是不灭等等。又，依胜义谛自性空性，以法无我而善加分别，我说一切法不生不灭，从本以来寂静，自性涅槃。如是开示。那是因为什么呢？像这样胜义谛自性空性，以法无我而善加分别，即是恒常恒常之时和坚固坚固之时而安住，那即是诸法的法性，无为法，远离一切烦恼。如是等等宣说。第二，从《经庄严论》中所说之理，有宣说自性空之义，宣说无生等之义两种。第一，诸法依赖于因缘，因此无自主性，所以是自性空。任何法灭尽后，不再生为该法的自性，因此无自性，所以是自性空。已生而未灭尽，是刹那，因此自己的体性在第二时不住，所以是自性空。如孩童执著为净乐常我等一样，因为没有那些，所以说是自性空。在《庄严论》中说：‘自与自之体性中，无故自体之性上，不住故及如执著，无故说名自性空。’因为如是宣说。第二，如何自性空，如是无生。如何无生，如是不灭等等，以前者前者为因，而成立后者后者。在《庄严论》中说：‘前者为后者之依。’
English
The ground of establishment is also the ultimate truth of other-dependence, because it is the emptiness of the nature of other-dependence. Thus it is said. Secondly, if emptiness of nature is taught in this way, then what is meant by saying unborn etc.? This is said with reference to the first and last emptiness of nature. In the Explanation of Intention, it is taught: 'Here, relying on the emptiness of the characteristic nature, I say that all dharmas are unborn, unceasing, peaceful from the beginning, and naturally completely liberated.' Why is that? Because the ultimate truth is truly excellent, and whatever is absent by its own characteristic in this way is unborn. Whatever is unborn is unceasing, and so on. Also, relying on the ultimate truth of emptiness of nature, well distinguished by the absence of self of phenomena, I say that all dharmas are unborn, unceasing, peaceful from the beginning, and naturally completely liberated. Thus it is taught. Why is that? In this way, the ultimate truth of emptiness of nature, well distinguished by the absence of self of phenomena, is only constantly abiding in the time of constancy and firmly abiding in the time of firmness, and that is the dharma-nature of all dharmas, the unconditioned, free from all defilements. Thus and so on it is said. Secondly, according to the way it is said in the Ornament of the Sutras, there are two aspects: explaining the meaning of teaching emptiness of nature, and explaining the meaning of teaching unborn etc. First, because all dharmas depend on conditions, they are without independence, therefore they are empty of nature. Whatever dharma has ceased does not arise again as the nature of that dharma, therefore it is without its own nature, therefore it is empty of nature. What is born but has not ceased is momentary, therefore its own nature does not remain for a second time, therefore it is empty of nature. Just as children grasp at purity, happiness, permanence, self, etc., because those are not there, it is said to be empty of nature. In the Ornament it is said: 'Because it is absent in self and its own nature, because it does not remain on its own nature, and like grasping, because it is absent, it is said to be empty of nature.' Because it is taught in this way. Secondly, how it is empty of nature, so it is unborn. How it is unborn, so it is unceasing, etc., taking the former as the reason for the latter, and establishing the latter. In the Ornament it is said: 'The former is the basis of the latter.'
Tibetan
་ཡིན་པས། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པ་ཡིས། །སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་གཟོད་ནས་ཞི། །རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པ་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ཀུན་བཏུས་ནས་བཤད་ཚུལ་ནི། དེ་ཉིད་དུ། ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། གཞན་གྱི་དབང་ལ་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལྟར་མ་སྐྱེས་སོ། །ཇི་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟར་མ་འགགས་སོ། །ཇི་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དེ་ལྟར་གཟོད་མ་ནས་ཞིའོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །ཞེས་སོགས་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སོགས་སུ་བཤད་པར་གསུངས་སོ། །འོ་ན་དགོངས་འགྲེལ་དུ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་པོ་དང་ཐ་མའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དགོངས་འགྲེལ་དུ་ནི། དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་འདུས་བྱས་སུ་མེད་པས་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་སོགས་སུ་བཤད་ལ། རྒྱན་དང་། ཀུན་བཏུས་སུ། ཇི་ལྟར་ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས་གཞན་དབང་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པས་བདག་ཉིད་དུ་མ་འགགས་ཞེས་སོགས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེས་ན་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་གྲངས་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དང་པོར་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎཱ་སཱིར། དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་བསྟན་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པའམ་མིར་གྱུར་པ་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བསྐོར་བ་གཅིག་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ། སྐབས་མཆིས་པ། དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་དང་། འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོས་པའི་རྣམ་པས། ཆེས་
Chinese
是故，以无自性之故，无生无灭，本来寂，自性涅槃成。如是。第三，从《摄类学》中所说之方式是，彼处说，遍计所执之自性，是相无自性；依他起是生无自性；圆成实是胜义无自性之故。无生，无灭，本来寂，自性清净涅槃等等出现之密意为何？如若无自性，如是则无生。如若无生，如是则无灭。如若无生和无灭，如是则本来寂。如是自性清净涅槃。如是等等，是就三种相之角度而说无生等等。如是说。那么，若《解深密经》中，就第一和最后之角度而说无自性，岂不相违？答：无过失。因为《解深密经》中，第一和最后二者，以非有为有为法之故，说为无生和无灭等等。于《现观庄严论》和《摄类学》中，以“如若”和“如是”之词力，于依他起，亦以自性生之自性不存在之故，以自性不生，故以自性不灭等等而说之故。第三，因此，安立三转法轮之数量决定之差别是，《解深密经》中说，薄伽梵最初于波罗奈斯地方（Varanasi），仙人堕处鹿野苑中，为已真实趣入声闻乘者，开示四圣谛之相，如是稀有奇妙之法轮，是过去天或人，谁亦未曾如法于世间所转者，善为转之。薄伽梵所转之法轮，是无上，是应时，是了义，是诤论之所依处。薄伽梵从诸法之无自性开始，无生，无灭，本来寂，自性清净涅槃开始，为已真实趣入大乘者，以宣说空性之方式，甚
English
Therefore, because of the absence of inherent existence, there is no birth, no cessation, it is originally peaceful, and the nature of nirvana is accomplished. Thus it is. Thirdly, the way it is explained in the Compendium is, in that very place, it says that the nature of the imputed is the absence of characteristic nature, the dependent is the absence of birth nature, and the perfectly established is the absence of ultimate nature. What is the intention of the occurrence of "unborn, unceasing, originally peaceful, naturally completely liberated from suffering," etc.? Just as there is no inherent existence, so there is no birth. Just as there is no birth, so there is no cessation. Just as there is no birth and no cessation, so it is originally peaceful. Thus, it is naturally completely liberated from suffering. It is said that these and other characteristics are explained as unborn, etc., from the perspective of all three characteristics. So it is said. Now, if in the Explanation of Intent, the absence of inherent existence is spoken of from the perspective of the first and the last, is there not a contradiction? There is no fault, because in the Explanation of Intent, the first and the last are not compounded, so they are spoken of as unborn and unceasing, etc. In the Ornament and the Compendium, by the power of the words "as if" and "thus," even in the dependent, because there is no inherent existence of self-birth, it is said that because it is not self-born, it is not self-ceasing, etc. Thirdly, therefore, the distinction of establishing the definite number of the three wheels is: In the Explanation of Intent, it is said that the Bhagavan first, in the place of Varanasi, in the Deer Park of the Hermit's Speech, showed the aspects of the Four Noble Truths to those who had truly entered the Hearer Vehicle, and thus the wheel of Dharma, which was a rare and wonderful thing, had never been turned in accordance with the Dharma in the world by anyone who had previously become a god or a human, was well turned. The wheel of Dharma turned by the Bhagavan is supreme, timely, definitive, and the basis of contention. The Bhagavan, starting from the absence of inherent existence of all dharmas, starting from the absence of birth, the absence of cessation, the original peace, and the natural complete liberation from suffering, for those who have truly entered the Great Vehicle, in the manner of speaking of emptiness, very