English
also becomes definite, and if it exists, then the number of five bodies is also established as definite, which is the same. Now some people say that the Buddha's body is definitely three, but the number of bodies of the resultant Dharmakaya is not definite, because it must be admitted that the definite number has pervasiveness. The twenty-one categories are the resultant Dharmakaya, but not the Buddha's body. This is truly childish talk of abandoning the root and pursuing the branches. In this treatise, when the resultant Dharmakaya among the eight objects is determined to be three bodies, apart from that, the term Buddha's body is not mentioned in the Manifestation of Wisdom Ornament. Therefore, for the definite number, just as the valid cognition is determined to be two types, direct perception and inference, this is the definite number of the entity; just like the Four Great Kings, this is the definite number of the category. The former avoids general faults, etc., and adhering to pervasiveness is the view of the doctrine, but the latter does not adhere to pervasiveness, and belonging to the first category is the supreme view of the doctrine. Like this, when showing the first body, the twenty-one categories of the stainless wisdom of the Buddha's ground are the wisdom Dharmakaya, because the contaminated has transformed into the ultimate wisdom that has become stainless. To this, someone says, the eye consciousness of the Buddha's noble one, is it. Therefore, if you admit, then you will directly realize all knowable objects. Because you are omniscient, because it is the wisdom Dharmakaya. If you admit, then it is sound, directly realized. Because you admit. If you admit, then sound, is the form aggregate. Because it is the object of the eye consciousness, because it is the object of the Buddha's eye consciousness. Again, it is, is the Bodhicitta of the Mahayana. Aiming at unsurpassed enlightenment for the benefit of others, because it is the peak type of the continuum of the Mahayana person. First admit, because directly realize all knowable objects. If you admit the root, then it is the mind consciousness. Because you admit. This is pervasive, as it is said in the Twenty Thousand Verse Light Sutra, the mind spoken of as Bodhicitta is those consciousnesses.
Tibetan
་པར་རིག་པའོ། །དེའང་གང་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ལམ་ཤེས་སུ་ཐལ། རང་འབྲས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཉེར་ལེན་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་ཞེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་མ་སྤངས་པས་ཁྱབ་པ་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཟད་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ན། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ན་ཡིད་ཤེས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ན་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། སྔ་མ་དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་མར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་མིན་པར་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རང་འབྲས་ཤེས་པའི་ཉེར་ལེན་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སློབ་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སློབ་པའི་དབང་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་མེད་ཁམས་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདོད་པ་ཁམས་སུ་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་གང་ཟག་གི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། གཟུགས་མེད་ཁམས་པའི་གང་ཟག་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལངས་མ་ཐག་པའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་བཞིན་པའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཞ
Chinese
是关于论式的。那是什么呢？因为（经中）说：是意的识。再说，常边菩萨的眼识，是道智，因为是自果遍智的近取。说是立宗。第一点，如果是眼识，那么周遍于没有断除遮蔽现量证悟一切所知之垢染。如果是这样，那么周遍于没有现量证悟一切所知。如果承认，那么圣佛的眼识，是那样，因为那样。不能承认，因为已经断尽了所知障。第二点，如果是初禅的等持，那么周遍于具有伺察的等持。如果是大乘发心，那么周遍于必须是意识。如果承认，如果是二禅的等持，那么周遍于没有行为的等持。因为承认。如果承认，那么佛地的初禅等持，是前者，因为那样。如果承认，那么那是，是后者，因为那样。后者，圣佛的眼识，不是识，因为常边菩萨的眼识不是自果智的近取。周遍承认。如果不成立，那么是那样，因为没有那样。如果不成立，那么常边菩萨，不是安住于遮止一切戏论之法性的学道者，因为你的相续中有显现能取所取异体的非真实遍计所执，因为你的相续中有学道的根识。立宗承认。对此，对方说，圣佛的眼识是无因的，因为常边菩萨没有眼识。如果这样，那么从无色界死殁后立即生于欲界之补特伽罗的眼识是无因的，因为无色界的补特伽罗没有那个。又，从灭尽定中起立的声闻阿罗汉的眼识是无因的，因为正在入于灭尽定的声闻阿罗汉没有那个。圆满佛陀的
English
It is about logic. What is it? Because it is said (in the sutra): It is the consciousness of mind. Furthermore, the eye consciousness of the Bodhisattva on the extreme edge is the path wisdom, because it is the proximate cause of its own result, the omniscient wisdom. It is said to be a proposition. Firstly, if it is eye consciousness, then it is pervasive that it has not abandoned the defilements that obscure the direct realization of all knowable objects. If so, then it is pervasive that it does not directly realize all knowable objects. If you admit, then the eye consciousness of the noble Buddha is like that, because of that. It cannot be admitted, because the cognitive obscurations have been completely abandoned. Secondly, if it is the samadhi of the first dhyana, then it is pervasive that it must be a samadhi with investigation. If it is the Mahayana mind generation, then it is pervasive that it must be mind consciousness. If you admit, if it is the samadhi of the second dhyana, then it is pervasive that it must be a samadhi without activity. Because you admit. If you admit, then the samadhi of the first dhyana of the Buddha's ground is the former, because of that. If you admit, then that is, is the latter, because of that. In the latter case, the eye consciousness of the noble Buddha is not consciousness, because the eye consciousness of the Bodhisattva on the extreme edge is not the proximate cause of its own result, wisdom. The pervasiveness is admitted. If it is not established, then it is like that, because there is no like that. If it is not established, then the Bodhisattva on the extreme edge is not a learner who abides in the nature of reality that has stopped all elaboration, because there is a false conceptualization that appears as different grasping and grasped in your continuum, because there is a learning sense consciousness in your continuum. The proposition is admitted. To this, the opponent says, the eye consciousness of the noble Buddha is without cause, because the Bodhisattva on the extreme edge does not have eye consciousness. If so, then the eye consciousness of a person who has died from the formless realm and immediately been born in the desire realm is without cause, because the person in the formless realm does not have that. Also, the eye consciousness of a Hearer Arhat who has just arisen from cessation is without cause, because the Hearer Arhat who is entering cessation does not have that. The perfect Buddha
Tibetan
ན་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱེད་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དེ་འགྱེད་པ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་འཕགས་པར་ཐལ། ཆོས་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་བཞིན་དུ་གཞན་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱེད་བཞིན་པའི་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྟ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་དམན་པ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་དམིགས་རྐྱེན་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་རྒྱུན་གཅོད་མི་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་གཅོད་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག སྔ་མ་དེ་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའ་དེ་མིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་རུང་གང་ཞིག ཕྱི་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དེ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་རུང་གང་ཞིག ཕྱི་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་གདུལ་བྱའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་འགགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་གདུལ་བྱའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན་དུ་གཟུང་ནས་སྦྱོར་བ་སྔར་བཞིན་འགོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ན། སློབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོ
Chinese
那么，为了利益众生而示现各种化身就成了无因的了。因为恒常的菩萨示现化身是无因的。如果不成立，那么，这个法，应成佛陀圣者。因为是安住于法性，一心一意地示现各种化身利益众生的圣者。在“声闻无烦恼见”的情况下，声闻的无烦恼禅定，比佛陀的无烦恼禅定要低劣，因为它仅仅是不作使所化众生相续中产生烦恼的对境因缘，而不能断除所化众生相续中的烦恼种子。佛陀的无烦恼禅定，比声闻的禅定更为殊胜，因为它能够断除所化众生相续中的烦恼之流。对此，有些人说，前面的法，应成不是所立宗。因为是佛陀的无烦恼禅定，因为它和佛陀的有烦恼禅定中的任何一个都不是后者，因为佛陀的有烦恼禅定不成立。佛陀的无烦恼禅定，不比声闻的禅定殊胜，因为是声闻的禅定。这个和声闻的有禅定中的任何一个都不是后者，应成是后者，因为是所有烦恼都灭尽的禅定。此外，所化众生的所有烦恼种子都应无勤而灭尽，因为佛陀的无烦恼禅定断除了所化众生的烦恼种子之流。因此，可以取无烦恼的声闻禅定和无烦恼的佛陀禅定作为法，然后像以前一样进行论证。第一个方面，如果是断除了二障的菩提心，那么就必须是学道的菩提心。因为佛陀断除了二障的菩提心，是学道者相续中断除了二障的菩提心。如果不成立，那么，这个法
English
Then, manifesting various emanations for the benefit of beings would become causeless. Because the constant Bodhisattva manifesting them is causeless. If it is not established, then, this dharma, should be the Buddha, the noble one. Because it is the noble one who abides in the nature of reality, single-mindedly manifesting various emanations for the benefit of others. In the case of "the Hearer's view without afflictions," the Hearer's meditation without afflictions is inferior to the Buddha's meditation without afflictions, because it only does not act as the objective condition for the arising of afflictions in the continuum of those to be tamed, but it cannot sever the seed of afflictions in the continuum of those to be tamed. The Buddha's meditation without afflictions is superior to that of the Hearer, because it is a meditation that can sever the stream of afflictions in the continuum of those to be tamed. To this, some say, the former dharma, should not be the established thesis. Because it is the Buddha's meditation without afflictions, because it and any of the Buddha's meditations with afflictions are not the latter, because the Buddha's meditation with afflictions is not established. The Buddha's meditation without afflictions is not superior to that of the Hearer, because it is the Hearer's meditation. This and any of the Hearer's meditations with meditation are not the latter, should be the latter, because it is a meditation in which all afflictions are extinguished. Furthermore, all the seeds of afflictions of those to be tamed should be effortlessly extinguished, because the Buddha's meditation without afflictions severs the stream of the seeds of afflictions of those to be tamed. Therefore, one can take the Hearer's meditation without afflictions and the Buddha's meditation without afflictions as the dharma, and then argue as before. On the first aspect, if it is the mind of enlightenment that has abandoned the two obscurations, then it must be the mind of enlightenment of the learner. Because the Buddha's mind of enlightenment that has abandoned the two obscurations is the mind of enlightenment that has abandoned the two obscurations in the continuum of the learner. If it is not established, then, this dharma