Tibetan
་རྟོག་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་དེ་རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། མཐོང་ལམ་ལ་དམིགས་ནས་འཛིན་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གཟུང་རྟོག་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཛིན་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། འདིར་བསྟན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་དེ་སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྟོག་པ་བཞིའི་དང་པོར་འདུས་ཏེ། དེ་བཞི་གང་རུང་དུ་འདུས་པ་གང་ཞིག ཕྱི་མ་གསུམ་དུ་མི་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ཡུལ་ལ་ལྡོག་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་དང་པོ་འདིར་བསྟན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་འདུས་ཏེ། འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་བཞི་གང་རུང་དུ་འདུས་པ་གང་ཞིག གཞན་གསུམ་དུ་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་སུ་ཐལ། དེ་ལ་ལྡོག་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གཟུང་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་འདྲའི་བློ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྟོག་པ་བཞིའི་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། རྣམ་དག་སྐྱེ་བྱེད་ལ་དམིགས་ནས་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཁས་བླངས་ཏེ། རྣམ་དག་སྐྱེ་བྱེད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་སུ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མདོར་ན། འདིར་བསྟན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་སོགས་ནི་དམིགས་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་མིན་པར་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བའི་གནད་ཤེས་ན་དེ་འཁྲུལ་ས་མེད་དོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་གཞུང་ལས་བཤད་ཚུལ། དེ་ལས་གཞན་གྱི་བཤད་པའི་ཚུལ་དགག་པ། དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྩ་བར། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དབྱེ་བས། སེམས་ཅན་རྫས་ཡོད་པར། རྣམ་རྟོག་འཛིན་པར་དག་ཏུ་འདོད། འཕགས་པའི་དབྱེ་བས། སེམས་ཅན་བཏགས་ཡོད་པར། རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། ཞེས་རྟོག་པ་གཉིས་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ལ་སོ་སོར་ངེས་པར་བསྟན་པ་དང་། ཉི་ཁྲི་སྣང་བར། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་རྟོགས་པ་མིན་ནམ། དེས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་རྣམ་པར་གཞག་པས་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་ནི་དེ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སྙིང་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། ཡང་འཕགས་པ་ལའང་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་མཚན་མོ་འདས་ནས་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་སྲོག་ཆགས་ལྕེ་སྤྱང་སྐད་འབྱིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ང་དེའི་དུས་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་མིན་ནམ། དེས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པས་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚིག་དེ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་མིན་པས་དེས་ན་སྙིང་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཀྱང་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཨར་ན་རེ། གཞུང་འདིས་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་གཉིས་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ལ་གཙོ་ཆེ་བས་རྣམ་པ་གསལ་བའི་དཔེ་ཙམ་བསྟན་གྱི་སོ་སོར་ངེས་པར་བསྟན་པ་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་ན་རེ། གཞུང་འདིས་མཐོང་སྤང་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་གཉིས་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ལ་སོ་སོར་ངེས་པར་བསྟན་གྱི། སྤྱིར་དེ་གཉིས་སོ་སོར་ངེས་པར་མ་བསྟན་ཞེས་སྨྲའོ། །ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ཁ་ཅིག གཞུང་འདིས་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དེ་ཡུལ་རྫས་འཛིན་དང་། བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲངས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་དེ་ཡུལ་བཏགས་འཛིན་ཡིན་པས་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ལ་སོ་སོར་ངེས་པར་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ཅན་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་རྟགས་འཛིན་རྟོག་པ་གཉིས་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ལ་སོ་སོར་ངེས་པར་མ་བཤད་དེ། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་འཕགས་པ་ལའང་ཡོད། བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་སོ་སྐྱེ་ལའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལུགས་དང་པོ་དེ་མི་འཐད་དེ། སྐབས་འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ན་སོ་སྐྱེ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་བ་དང་། བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ན་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉི་སྣང་ལས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་རྣམ་པར་གཞག་པས་མ་ཁྱབ་བོ་ཞེས་དང་། གཉིས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པས་མ་ཁྱབ་བོ་ཞེས་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་ཅེས་པའི་ལན་བཏབ་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་ལོ། །ལུགས་གཉིས་པ་མི་འཐད་དེ། ཐེག་དམན་འཕགས་པ་ལའང་མཐོང་སྤང་དུ་གྱུར་པའི་རྫས་འ
Chinese
因此，可以推断，以小乘道的果位为目标的清净法的对治所缘分别念，一定是清净所缘分别念。立宗正确。如果承认，那么以见道为目标而对能执著显现执著的心，有法。因为这个缘故。不能承认，因为不是所缘分别念，因为是能执分别念，因为是实执分别念。自宗是，此处所说的对治所缘分别念，包含在第一品中所说的四种分别念的第一个中，凡是包含在这四种分别念中的任何一个，因为不包含在后三个中，因为是对自己的境显现为对治的心。第一品中所说的见道断除的所缘和能执的四种分别念的第一个，包含在此处所说的对治所缘分别念中，凡是包含在此处所说的四种分别念中的任何一个，因为不包含在其他三个中。其中有些人说，小乘道的果位等是杂染法，因为对它显现为对治的心是杂染所缘分别念。如果不成立，那么这样的心，有法。因为是第一品中所说的四种分别念的第一个。如果这样说，那么以清净生因为目标而对真实显现执著的心，有法。因为这个缘故。如果承认就承认了，清净生因就是杂染法。因为承认这个的缘故。周遍正确。总之，要知道此处所说的对治所缘分别念等，不是从目标方面来区分的，而是从执著方式来区分的要点，这样就不会有错误了。在“凡夫和圣者的差别”的章节中，关于辩论，有经论中的说法，驳斥其他人的说法，以及说明符合实际的观点三种。第一种是，根本颂中说：“凡夫的差别是，认为众生是实有的，分别念执著是清净的。圣者的差别是，认为众生是假有的，分别念执著是清净的。”这样明确地说明了两种分别念分别对应凡夫和圣者。在《二万颂光明释》中说：“一切法都是无我的”，难道这样的法凡夫就不能证悟吗？因此，以执著的方式安立为第一种分别念是不对的。
English
Therefore, it can be inferred that the object-grasping conceptual thought that is the antidote to the pure dharma, which aims at the fruit of the Lesser Vehicle path, must be a pure object-grasping conceptual thought. The sign is accepted. If you admit it, then the mind that clings to the appearance of grasping at the perceiver, aiming at the path of seeing, has the property of dharma. Because of this reason. It cannot be admitted, because it is not an object-grasping conceptual thought, because it is a subject-grasping conceptual thought, because it is a substance-grasping conceptual thought. The self-system is that the antidote object-grasping conceptual thought mentioned here is included in the first of the four conceptual thoughts mentioned in the first chapter, and any of the four conceptual thoughts are included, because it is not included in the latter three, because it is a mind that appears to be an antidote to its own object. The first of the four conceptual thoughts of object-grasping and subject-grasping that are abandoned by the path of seeing mentioned in the first chapter is included in the antidote object-grasping conceptual thought mentioned here, and any of the four conceptual thoughts mentioned here are included, because it is not included in the other three. Some of them say that the fruit of the Lesser Vehicle path, etc., is a defiled dharma, because the mind that appears to be an antidote to it is a defiled object-grasping conceptual thought. If it is not established, then such a mind has the property of dharma. Because it is the first of the four conceptual thoughts mentioned in the first chapter. If you say so, then the mind that clings to the appearance of truth, aiming at the cause of pure birth, has the property of dharma. Because of this reason. If you admit it, you admit it, and the cause of pure birth is a defiled dharma. Because of admitting this. The pervasiveness is correct. In short, it is important to know that the antidote object-grasping conceptual thought mentioned here is not distinguished from the perspective of the object, but from the perspective of the way of grasping, so there will be no mistakes. In the chapter on "The Difference Between Ordinary People and Noble Ones", regarding the debate, there are three types of explanations from the scriptures, refuting the explanations of others, and explaining the views that conform to reality. The first is that the root verse says: "The difference of ordinary people is that they think that sentient beings are real, and the conceptual thought of grasping is pure. The difference of noble ones is that they think that sentient beings are nominal, and the conceptual thought of grasping is pure." This clearly explains that the two conceptual thoughts correspond to ordinary people and noble ones respectively. In the Commentary on the Two Myriad Verses, it says: "All dharmas are selfless", can't ordinary people realize such dharmas? Therefore, it is wrong to establish it as the first conceptual thought in the way of grasping.
Chinese
如果问：会变成那样吗？那些是信解作意，而这是想说如实作意，所以没有意义。而且圣者也有这种情况，比如：比丘们，夜晚过去后，在黎明时分，听到野兽豺狼发出叫声。同样，我那时会变成兽王狮子，肢体没有残缺，不是这样说的吗？那么，执着的分别念，第二种安立就不能遍及了吗？那句话是世俗谛，实际上不是，所以没有意义。同样，在《大疏》中也这样说过。第二种说法是：有人说，这部论典直接显示的有自性执着分别念和假立执着分别念，对凡夫和圣者来说，主要是显示清晰的例子，而不是分别确定地显示。另有人说，这部论典分别确定地显示了见道所断的有自性执着分别念和假立执着分别念对凡夫和圣者来说是不同的，但总的来说，这两种分别念并没有分别确定地显示。有些人只依赖文字，说这部论典将执着于补特伽罗自立自足的有自性的补特伽罗我执作为对境有自性执，以及由现量证悟无我的智慧所引导的执着于补特伽罗只是假立的分别念作为对境假立执，因此分别确定地说明了凡夫和圣者是不同的。但并没有分别确定地说明有境有自性执着分别念和假立执着分别念对凡夫和圣者来说是不同的，因为圣者也有有自性执着分别念，凡夫也有假立执着分别念。第一个观点不合理，因为如果这里直接显示的有自性执着分别念只存在于凡夫的相续中，那就太不遍及了，如果假立执着分别念只存在于圣者的相续中，那就太不遍及了。因为那个立宗的缘故。如果承认，那么回答说：从日光中执着的第一个分别念的安立不能遍及，以及第二个安立不能遍及，是没有意义的，这就不合理了。第二个观点不合理，因为小乘圣者也有见道所断的有自
English
If asked, will it become like that? Those are the mind that believes and considers, but this is wanting to express the mind that considers reality as it is, so it is meaningless. Moreover, even the noble ones have such a thing, for example: Monks, after the night has passed, at dawn, the sound of wild jackals making noise is heard. Similarly, didn't I say that at that time I would become the lion king of beasts, with limbs not maimed? So, the clinging conceptual thought, the second establishment, will not be all-pervasive? That word is conventional truth, but not in reality, so it is meaningless. Similarly, it is also explained in the Great Commentary. The second is: Someone says, this treatise directly shows the self-grasping conceptual thought and the imputation-grasping conceptual thought. For both ordinary beings and noble ones, it mainly shows clear examples, but it does not specifically show them separately. Others say, this treatise specifically shows the self-grasping conceptual thought and the imputation-grasping conceptual thought to be abandoned by seeing, separately for ordinary beings and noble ones. But in general, these two conceptual thoughts are not specifically shown separately. Some rely only on words, saying that this treatise explains that the grasping of a person as an independent and self-sufficient entity, the self-grasping of a person, is the object-self-grasping, and the mind that grasps a person as merely imputed, led by the wisdom that directly realizes selflessness, is the object-imputation-grasping. Therefore, it specifically explains that ordinary beings and noble ones are different. But it does not specifically explain that the subject-self-grasping conceptual thought and the imputation-grasping conceptual thought are different for ordinary beings and noble ones, because even noble ones have self-grasping conceptual thought, and ordinary beings also have imputation-grasping conceptual thought. The first view is unreasonable, because if the self-grasping conceptual thought directly shown here exists only in the continuum of ordinary beings, then it is too non-pervasive, and if the imputation-grasping conceptual thought exists only in the continuum of noble ones, then it is too non-pervasive. Because of that proposition. If you admit it, then the answer that it is meaningless to say that the establishment of the first conceptual thought clinging from sunlight is not all-pervasive, and the second establishment is not all-pervasive, is unreasonable. The second view is unreasonable, because even the Hinayana noble ones have the self-