Tibetan
ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །ཞེས་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་བཞི་ཡོད་པས་དེའི་གཉེན་པོ་བཞི། སྒོམ་སྤང་རྟོག་པ་བཞི་ཡོད་པས་དེའི་གཉེན་པོ་བཞིར་གསུངས་སོ། །རྟོག་པ་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ནི། སྐབས་ལྔ་པར་མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་སོགས་བཞིའི་ཐ་སྙད་གསུངས་ཏེ། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་དང་། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་དང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་སྤང་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མ་གསུངས་པར། སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་། སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་གསུངས་ཏེ། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པའི་བཞེད་པ་ལ། སྒོམ་སྤང་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མ་མཛད་པར། སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཛད་ཅིང་། སྦྱོར་འཇུག་གཉིས་པོའང་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་མི་འདོད་པར་དེའི་ཡུལ་ལ་འདོད་དེ། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དགུ་ལ་ལྡོག་པ་དང་རྣལ་མ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྟོག་པའི་བློ་རྟོག་པ་དང་པོ་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྟོག་པའི་བློ་ནི་རྟོག་པ་གཉིས་པར་བཞེད་དེ། རྩ་བར་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ལ། སྒོམ་སྤང་རྟོག་པའི་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་འཇུག་གི་ཐ་སྙད་གསུངས་པ་དེ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་མཛད་ནས། དེ་མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ལའང་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་གཟུང་རྟོག་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་གསུངས་པ་དེ། སྒོམ་སྤང་རྟོག་པ་ལའང་སྦྱོར་བར་མཛད་དེ། དོན་གསལ་ལས། གཉེན་པོ་ཚོགས་སྒྲུབ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པ་ལའང་གཟུང་རྟོག་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྦྱོར་འཇུག་གཉིས་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་དང་། དེའི་ཡུལ་ཅན་དེའི་སྤང་བྱ་ལ་བཞེད་དེ། གཟུང་རྟོག་དང་འཛིན་རྟོག་དང་པོ་སྦྱོར་བའི་སྤང་བྱ་དང་། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་དང་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་འཇུག་པའི་སྤང་བྱར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀུན་བཏུས་ལས། སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཉིས་གསུངས་པ་དང་། འདིར་སྦྱོར་འཇུག་གཉིས་གསུངས་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་མཛད་ནས། མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ལ་སྦྱོར་འཇུག་བཞི། སྒོམ་སྤང་རྟོག་པའི་སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ལ་སྦྱོར་འཇུག་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དུ་བཞེད་དོ། །འོ་ན་མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བ་དང་། འཇུག་པ་གང་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཁ་ཅིག བར་ཆད་མེད་ལམ་སྦྱོར་བ་དང་། རྣམ་གྲོལ་ལམ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། འདིར་བསྟན་སྦྱོར་འཇུག་གཉིས་སྤོང་བ་གཉེན་པོར་ངེས་ལ། རྣམ་གྲོལ་ལམ་སྤོང་བ་གཉེན་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་མ་རྫོགས་པ་སྦྱོར་བ་དང་། རྫོགས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། ཁ་ཅིག མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ། ཡོན་ཏན་དང་བྱེད་པ་མ་རྫོགས་པ་སྦྱོར་བ་དང་། དེ་རྫོགས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ། དེ་དང་པོ་དེ་སྤོང་བ་གཉེན་པོར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་སྦྱོར་བ་དང་། དེ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། དེ་དང་པོ་དེ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་མིན། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་སྦྱོར་བའང་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དེ་དངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མིན་པར་ཐལ། དེ་དངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན། རྣམ་མཁྱེན་དངོས་ཡིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་མིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། གཞི་ཤེས་དངོས་ཡིན་ན་དེའི་སྦྱོར་བ་མིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་སྒྲིག་མཚམས་ལ་བསྒྲིག་གོ །རང་ལུགས་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ། མཐོང་སྤང་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ལ་བཞེད་དེ། ཀུན་བཏུས་ལས། སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཉིས་གསུངས་པའི་དོན་ལ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སྤང་བྱའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་སྤོང་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་མ་ལུས་པར་སྤོང་བར་བཤད་པ་དང་། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སྤང་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བསྡོམས་ནས་སྤོང་བར་བཤད་པ་དང་། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་དེ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་གྲུབ་ཅིང་། དེའི་སྦྱོར་བ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གནད་ཀྱི་ཟླ་འོད་རྒྱལ་པོ་སྲས། གང་སྤེལ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར།
Chinese
拉。四种分别念的，四种对治和。说有见道所断四种分别念，因此说了四种对治。有修道所断四种分别念，因此说了四种对治。那些分别念的词语是：第五品中，在见道所断分别念的时候，说了进入所取分别等四种词语，因为说了“进入和退还，以及有情事物和假立存在”。在修道所断分别念的时候，没有说进入所取分别等的词语，而是说了具有结合的对境，具有进入的对境，依赖于假立为有情，以及依赖于它的理由的词语，因为说了“具有结合之相的行境”，以及“认为是具有进入的对境”，以及“有情假立的行境”，以及“有情假立和它的理由的对境”。第二是，圣者的观点是，在修道所断分别念的时候，没有使用进入所取分别等的词语，而是使用了具有结合的对境等等的词语，并且结合进入二者也不认为是分别念的对治，而是认为是它的对境。简略广大等等的九法，以退还和如实任何一种方式结合是所缘境，对此，分别念的心是第一种分别念。心和心所是进入，对此，分别念的心是第二种分别念，这样认为。根本中也是这样显现的。论师的观点是，在修道所断分别念的前三种的时候，说了结合进入的词语，将它作为分别念的对治，并且它也是见道所断分别念的对治。在见道所断分别念的时候，说了所取分别等的词语，也把它作为修道所断分别念的结合，因为在《义明》中，在讲述对治集合的时候，实际上也说了修道所断分别念的所取分别等的词语。因此，结合进入二者是分别念的对治，并且认为具有它的对境是它的所断。因为说了第一所取分别和第一能取分别是要断除的结合，第二所取分别和第二能取分别是要断除的进入。第三是，论师在《摄集论》中，
English
La. The four kinds of conceptual thoughts, and the four antidotes. It is said that there are four kinds of conceptual thoughts to be abandoned on the path of seeing, therefore, four antidotes are mentioned. There are four kinds of conceptual thoughts to be abandoned on the path of meditation, therefore, four antidotes are mentioned. The terms for those conceptual thoughts are: In the fifth chapter, in the context of conceptual thoughts to be abandoned on the path of seeing, the terms for the four, such as entering and grasping conceptual thought, are mentioned, because it says, "Entering and returning, and sentient beings, entities, and imputed existence." In the context of conceptual thoughts to be abandoned on the path of meditation, the terms for entering and grasping conceptual thought, etc., are not mentioned. Instead, the terms for having an object of conjunction, having an object of entering, relying on what is imputed as a sentient being, and relying on its reason are mentioned, because it says, "Having an object of the aspect of conjunction," and "It is considered to have an object of entering," and "The object of imputation of sentient beings," and "Having an object of imputation of sentient beings and its reason." Secondly, according to the view of the noble ones, in the context of conceptual thoughts to be abandoned on the path of meditation, the terms for entering and grasping conceptual thought, etc., are not used. Instead, the terms for having an object of conjunction, etc., are used, and both conjunction and entering are not considered to be antidotes to conceptual thought, but rather their objects. Conjunction with the nine dharmas, such as brief and extensive, in whatever way is appropriate, whether returning or real, is the object. For this, the mind of conceptual thought is the first conceptual thought. Mind and mental factors are entering, and for this, the mind of conceptual thought is considered to be the second conceptual thought. It appears the same in the root text. According to the view of the teacher, in the context of the first three of the conceptual thoughts to be abandoned on the path of meditation, the terms for conjunction and entering are mentioned, and they are made the antidotes to conceptual thought, and it is also the conjunction for the conceptual thoughts to be abandoned on the path of seeing. In the context of conceptual thoughts to be abandoned on the path of seeing, the terms for grasping conceptual thought, etc., are mentioned, and they are also made the conjunction for the conceptual thoughts to be abandoned on the path of meditation, because in the Meaningful Explanation, in the context of explaining the accumulation of antidotes, the terms for grasping conceptual thought, etc., are actually mentioned for the conceptual thoughts to be abandoned on the path of meditation. Therefore, conjunction and entering are the antidotes to conceptual thought, and it is considered that having its object is what is to be abandoned. Because it is said that the first grasping conceptual thought and the first apprehending conceptual thought are the conjunction to be abandoned, and the second grasping conceptual thought and the second apprehending conceptual thought are the entering to be abandoned. Thirdly, the teacher, in the Compendium of Abhidharma, says:
Chinese
关于对治所断，说了加行道和无间道两种。这里把加行和趣入两种说成一个意思，认为对于见断随眠的对治有四种加行趣入，对于修断随眠的断除对治有四种加行趣入，总共八种。那么，见断随眠的对治，加行和趣入是针对什么而言的呢？对此，有些人说，无间道是加行，解脱道是趣入，这种说法不合理，因为这里所说的加行趣入两种，一定是断除对治，而解脱道不是断除对治的缘故。有些人说，获得见道的证悟但不圆满是加行，圆满是趣入。还有些人说，获得见道的证悟，功德和作用不圆满是加行，圆满是趣入，这种说法也不合理，因为第一个说法不一定是断除对治的缘故。有些人认为，苦法智忍的第一个刹那是加行，第二个刹那是趣入，这种观点也不合理，因为第一个刹那既不是见道的加行，也不是苦法智忍的加行，因为它是实有的缘故。对此，有些人说，大乘的见道，是正量，不是道智的加行，因为它是实有的缘故。如果这样，那么，如果一切种智是实有的，就不能遍及一切种智的加行，因为基智是实有的，就不能遍及它的加行。遍及的安立处要安立。自己的宗派是：阿阇黎的观点，见断随眠的对治加行道，认为是加行道的法最胜。在《集论》中，对于断除对治说了加行和无间道两种的意义，在《释论》中说，在加行的阶段，断除所断的每个部分，在无间道的阶段，全部断除。法友也说，在加行的阶段，分别断除，在无间道的阶段，总合断除。按照之前所说的道理，苦法智忍成立为无间道，它的加行除了大法最胜之外没有其他的缘故。关键的月光国王之子，胜生等也这样说。
English
Regarding the antidotes to be abandoned, it is said that there are two: the path of application and the immediate path. Here, the two, application and entry, are made into one meaning, and it is considered that there are four applications and entries for the antidote to the afflictions to be abandoned by seeing, and four applications and entries for the antidote to the abandonment of the afflictions to be abandoned by meditation, making a total of eight. So, what are the application and entry of the antidote to the afflictions to be abandoned by seeing aimed at? To this, some say that the immediate path is the application and the path of liberation is the entry, but this is not reasonable, because the two, application and entry, mentioned here must be the antidote to abandonment, and the path of liberation is not the antidote to abandonment. Some say that obtaining the realization of the path of seeing but not perfecting it is the application, and perfecting it is the entry. Others say that obtaining the realization of the path of seeing, but the qualities and functions not being perfect is the application, and perfecting it is the entry, but this is also not reasonable, because the first one is not necessarily the antidote to abandonment. Some believe that the first moment of the forbearance of the knowledge of suffering is the application, and the second moment is the entry, but this view is also not reasonable, because the first moment is neither the application of the path of seeing nor the application of the forbearance of the knowledge of suffering, because it is real. To this, some say that the path of seeing of the Great Vehicle is a valid cognition, and it is not the application of the knowledge of the path, because it is real. If so, then, if the omniscient wisdom is real, it cannot pervade the application of the omniscient wisdom, because the basis wisdom is real, it cannot pervade its application. The place of establishment of pervading should be established. Our own system is: the view of the teacher, the antidote to the afflictions to be abandoned by seeing, the path of application, is considered to be the supreme Dharma of the path of application. In the Compendium of Topics, regarding the meaning of saying that there are two: the application and the immediate path for the antidote to abandonment, in the Great Commentary it is said that in the stage of application, each part of what is to be abandoned is abandoned, and in the stage of the immediate path, everything is abandoned. Dharma Friend also said that in the stage of application, they are abandoned separately, and in the stage of the immediate path, they are abandoned together. According to the reasons mentioned earlier, the forbearance of the knowledge of suffering is established as the immediate path, and its application has no other reason than the great supreme Dharma. The son of the essential Moonlight King, Victorious Arising, etc. also said so.