Tibetan
་འབྲས་བུ་གཅིག་ཀྱང་མི་སྐྱེད། རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་དུ་མའང་མི་སྐྱེད། རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཀྱང་མི་སྐྱེད། རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མའང་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། འདིའི་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འབྲས་བུ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་རྒྱུ་དུ་མས་ཕན་བཏགས་པའི་ཆ་དུ་མ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པ་འགལ་ལ། ཡོད་ན་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་པའི་མུར་སོང་གི རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པའི་མུར་མ་སོང་ངོ་། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། རྒྱུའི་ཆ་ཤས་རེ་རེས་འབྲས་བུའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནམ། འབྲས་བུའི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པའི་མུར་སོང་གི རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་པའི་མུར་མ་སོང་ངོ་། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་པའི་མུར་སོང་གི རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་པའི་མུར་མ་སོང་བའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །འདིའི་རྗེས་ཁྱབ་ནི། མཐུན་དཔེ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྟེང་དུ་སྒྲུབ་ཚུལ་སྔར་ལྟར་རོ། །ལྡོག་ཁྱབ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པ་དང་། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མིན་པ་དང་། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་གསུམ་ལ་འཇོག་དགོས་ཤིང་། རྟེན་འབྲེལ་ལ་ལྟོས་གྲུབ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ་དོན་གསུམ་པོ་དེ་ཚང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་པོ་གང་རུང་དུ་འདུས་པའོ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། གཞུང་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་ཚུལ། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། རྩ་བའི་དགོངས་པ་ངོས་གཟུང་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་རྣམ་གཞག་ཏུ། མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་སྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་
Chinese
一个果实也不产生。众多的因也不产生众多的果实。一个因也不产生一个果实。一个因也不产生众多的果实。在此，关于立宗方面，如果说众多的因产生一个果实，那么，对于那一个果实，众多的因给予帮助的部分是有还是没有？如果没有，众多的因产生一个果实就相违背了。如果有，就成了众多的因产生众多的果实，而不是众多的因产生一个果实。如果说第二个论式不成立，那么，因的每个部分产生果实的每个部分吗？还是产生果实的全部部分？如果是前者，就成了一个因产生一个果实，而不是众多的因产生众多的果实。如果是后者，就成了一个因产生众多的果实，而不是众多的因产生众多的果实。后面的两个论式也成立，因为产生果实需要因缘聚合。第五个是缘起的论式：内外的事物，有法，不是自性产生的，因为是缘起的。例如影像一样。此处的后遍是：在同品例影像上，成立方式如前。反遍是：缘起和自性成立是相违背的，因为自性是不由因缘所作，不依赖于他者，不改变为其他状态这三个意义。而缘起是依赖成立，由因缘所生，改变为其他，这三个意义都具备。立宗的成立方式是：一切法都包含在缘起二者中的任何一个。具有结合之相的行境。以及，认为是进入的境，在关于结合和进入二者的边际分析时，有经中所说的方式，圣狮二者解释的方式，论师的个别观点，以及根本的观点的确定这四种。第一种是：在身差别中，所谓见和修，行为的道是各自的。
English
A single fruit does not arise. Multiple causes do not produce multiple fruits either. A single cause does not produce a single fruit either. A single cause does not produce multiple fruits. In this, regarding the establishment of the subject property, if it is said that multiple causes produce a single fruit, then, for that single fruit, are there many parts that are helped by multiple causes, or are there not? If there are not, then multiple causes producing a single fruit is contradictory. If there are, then it becomes multiple causes producing multiple fruits, and not multiple causes producing a single fruit. If it is said that the second argument is not established, then does each part of the cause produce each part of the fruit? Or does it produce all parts of the fruit? If it is the former, then it becomes a single cause producing a single fruit, and not multiple causes producing multiple fruits. If it is the latter, then it becomes a single cause producing multiple fruits, and not multiple causes producing multiple fruits. The latter two arguments are also established, because the production of a fruit requires the aggregation of causes and conditions. The fifth is the argument of dependent origination: external and internal phenomena, the subject, are not produced by their own nature, because they are dependently originated. For example, like an image. The subsequent pervasion here is: on the concordant example of an image, the method of establishment is as before. The reverse pervasion is: dependent origination and establishment by own nature are contradictory, because own nature must be defined by three meanings: not made by causes and conditions, not dependent on others, and not changing into other states. And dependent origination possesses all three meanings: established by dependence, born from causes and conditions, and changing into others. The method of establishing the subject property is: all phenomena are included in either of the two: dependent origination. Having the sphere of activity of the aspect of combination. And, it is considered to be the object of entry. In the analysis of the limits of the two, combination and entry, there are four: the way it is explained in the scriptures, the way the two, Arya and Simha, explained it, the individual view of the teacher, and the determination of the fundamental view. The first is: in the Body Differentiation, the path of action, called seeing and meditating, are separate.