Tibetan
འཇོམས་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདིའི་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་རྩ་ཤེར་ལས་དམ་བཅའ་བཞི་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་བསྐྱང་གིས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་དང་། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར། གཞན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། གཉིས་ཀའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པར་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་ཐལ་བ་དང་། རྩོམ་པར་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། འདི་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས། སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པས་མ་གྲུབ་པ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་ལྔ་ལས། དེའང་བདག་སྐྱེ་བཀག་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་ནི། གྲངས་ཅན་པས་འཇིམ་པ་དང་བུམ་པ་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པ་ལ། འཇིམ་པའི་དུས་ཀྱི་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དེ། གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་པ་དེ་རྟགས་དང་མཐུན་དཔེ་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་ལ་བརྟེན་ནས་དགག་པ་ནི་གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་གོ །ཕ་རོལ་པོས་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བུམ་པ་སྐྱེད་དགོས་ལ། མངོན་པར་གསལ་བའི་བུམ་པ་སྐྱེད་མི་དགོས་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས། ཐུག་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་ཐལ། གྲུབ་ཟིན་པའང་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ། གྲུབ་ཟིན་ཡང་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་འཇིམ་དུས་ཀྱི་བུམ་པ་སྐྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའོ། །རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པར་ཐལ་བ་ནི་དངོས་སྨྲ་བ་དང་། བདེན་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་རྩོད་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེ་དེ་ལྟར་ཡོད་ན་རིགས་ངོར་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས
Chinese
为了能够摧毁（邪见）。为了成立此宗派的法，在《根本慧论》中说了四个誓言。桑吉坚（佛护）以应成的方式成立，列丹觉（清辨）以自续的方式成立。其中第一个是：内外诸法，有法。不是从自性产生，因为产生是无意义的，并且会陷入无尽的产生。也不是从他者产生，因为会陷入一切从一切产生。也不是从二者产生，因为会变成二者的过失。也不是无因而生，因为会陷入恒时一切从一切产生，并且造作变得无意义。这些的分类有：对他者成立的随理，表达矛盾的应成，理由相同的均势，能立与所立相同而未成立，陷入没有自续的誓言这五种。其中，以遮止自生为例，对他者成立的随理是：数论派承许泥土和瓶子自性为一，对于此，泥土时的瓶子，有法。从与自己自性为一的因产生是无意义的，因为已经成立。例如显现的瓶子一样，这个是依靠对方承许的相和相似例来遮破，是对他者成立的随理。对方必须产生不显现的瓶子，而不需要产生显现的瓶子，因为已经成立，如果这样说。不显现的瓶子，有法。应成于此。因为那个的缘故，是理由相同的均势。应成于无尽地产生。因为已经成立的也需要产生。应成于产生是无意义的。因为已经成立的也需要产生，这个是表达矛盾的应成。如果说，泥土时的瓶子需要产生，因为那个存在于因的自性中。这是能立如同所立一样未成立。陷入没有自续的誓言是：与实事师，在争论是否真实成立时，会陷入没有自续的誓言，因为那时如果那个那样存在，则需要在理智上成立。第二，列丹觉（清辨）以自续的方式成立是：内外诸法
English
In order to be able to destroy (wrong views). In order to establish the dharma of this school, four vows are stated in the Root Wisdom. Buddhapālita establishes it through the approach of consequence, and Legden 'byed (Bhāviveka) establishes it through the approach of autonomy. The first of these is: external and internal phenomena, subject. It does not arise from itself, because arising is meaningless, and it would lead to endless arising. Nor does it arise from another, because it would lead to everything arising from everything. Nor does it arise from both, because it would become the fault of both. Nor does it arise without a cause, because it would lead to everything always arising from everything, and making would become meaningless. The classifications of these are: consequence that states a contradiction of what is known to others, equality of reason, the proof is not established as the proven, and falling into the absence of an autonomous vow, these five. Among these, taking the negation of self-arising as an example, the consequence that is known to others is: the Samkhya school asserts that clay and pot are one in nature, for this, the pot at the time of clay, subject. It is meaningless to arise from a cause that is one in nature with oneself, because it is already established. Like a manifest pot, this is the consequence that is known to others, which negates based on the sign and example that the other party has accepted. The other party must produce an unmanifest pot, and does not need to produce a manifest pot, because it is already established, if it is said. The unmanifest pot, subject. It follows from this. Because of that, it is the equality of reason. It follows that it arises endlessly. Because what is already established also needs to arise. It follows that arising is meaningless. Because what is already established also needs to arise, this is the consequence that expresses a contradiction. If it is said that the pot at the time of clay needs to arise, because that exists in the nature of the cause. This is the proof that is not established like the proven. Falling into the absence of an autonomous vow is: with the realist, when arguing about whether it is truly established or not, it will fall into the absence of an autonomous vow, because at that time if that exists in that way, then it needs to be established intellectually. Second, Legden 'byed (Bhāviveka) establishes it through the approach of autonomy: external and internal phenomena.
Tibetan
་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། གཞན་དུ་སྒྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་བཞིན། གཉིས་ཀ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། གཉིས་ཀའི་རིགས་པ་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྩ་ཤེར་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་དམ་བཅའ་བཞི་པོ་སྒྲུབ་པ་ལ། ཐལ་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་དང་། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་འབྱུང་བས་ཐལ་རང་གཉིས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཁས་མི་ལེན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འབྱེད་པ་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྡུལ་གྱིས་འཕགས་ཡུལ་གྱི་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གདོང་འགེངས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། ཁོ་བོས་འབད་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་གཏན་ཚིགས་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རྒྱུ་དུས་ན་ཡོད་པའང་མི་སྐྱེ། རྒྱུ་དུས་ན་མེད་པའང་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན། འདིའི་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དུས་ན་ཡོད་པ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱུ་འབྲས་འཆོལ་བར་ཐལ་བ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་གྲུབ་ཟིན་པས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གང་ཡིན་སོ་སོར་གཟུང་དུ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་གྲུབ་ཟིན་པའང་སྐྱེད་དགོས་ན་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྒྱུ་དུས་ན་ཡོད་པ་སྐྱེ་ན་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་མ་བཏགས་པར་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུས་ཕན་མ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དུས་ན་མེད་པ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དེའང་མི་འཐད་པར་ཐལ། བསྐྱེད་བྱར་མི་འཐད་པ་དང་། རྒྱུའི་ནུས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་མིན་པ་དང་། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྐྱོན་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ནི་རྒྱུ་དུས་ན་བསྐྱེད་བྱར་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྒྱུའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་མེད། འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་དུས་ན་རྒྱུའི་ནུས་པ་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་རི་བོང་གི་རྭའང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་འབྲས་བུ་ཡང་བསྐྱེད་བྱར་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་རྒྱུ་དུས་ན་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རྒྱུ་དུ་མས
Chinese
这些事物，就本体而言，实际上不是从自身产生的，因为它们是存在的。实际上也不是从他者产生的，因为已经在其他地方证明了。就像瓶子一样。也不是从两者产生的，因为已经展示了两者的理由。也不是从无因而生，因为它们具有共同点和特殊性。就像幼苗一样。因此，《根本慧论》中说：“非自生，亦非他。”等等，为了证明这四个誓言，有通过反证法来证明，和通过自续论证来证明两种方式，因此被称为“应成”和“自续”。如果通过不承认以自性成立的法等方式来区分，那就是用自己的分别念的尘土来玷污圣地印度的伟大中观论师们的脸。因此，我将努力单独解释它。第三，有无生灭的理由是：内外的事物，就本体而言，没有自性生，因为在因位时存在也不会产生，在因位时不存在也不会产生。例如，就像虚空一样。为了证明这个宗法，如果说在因位时存在的事物会产生，那么这有因果混淆、因果无穷和无因的三种过失。第一，因果两者都已经成立，因此无法区分哪个是所生，哪个是能生。第二，如果已经成立的事物也需要产生，那么就会陷入无穷。第三，如果因位时存在的事物产生，那么因就不会对果产生作用，因此果就会变成无因，因为因没有产生作用。如果说在因位时不存在的事物会产生，那么这也是不合理的。因为有不适合作为所生、因的力量无法进入的领域，以及过于极端的三种过失。第一，在因位时没有所生。第二，因的力量存在时没有果，果存在时没有因的力量。第三，兔子角也会被产生，或者果也会变成非所生，因为两者在因位时都不存在。第四，四句生灭：内外的事物，就本体而言，没有自性生，因为许多原因
English
These things, in terms of their essence, are not actually produced from themselves, because they exist. They are also not actually produced from others, because it has already been proven elsewhere. Like a vase. Nor are they produced from both, because the reasons for both have already been shown. Nor are they produced from no cause, because they have commonalities and particularities. Like a sprout. Therefore, the Mulamadhyamakakarika says, "Not from self, nor from other." etc. In order to prove these four vows, there are two ways to prove them: through consequentialism and through autonomous reasoning, hence they are known as "Prasaṅgika" and "Svātantrika". If one distinguishes them by not accepting phenomena established by their own characteristics, etc., that is to defile the faces of the great Madhyamikas of holy India with the dust of one's own conceptual thoughts. Therefore, I will strive to explain it separately. Third, the reason for preventing existence and non-existence from arising is: external and internal things, in terms of their essence, do not have self-nature arising, because what exists at the time of the cause does not arise, and what does not exist at the time of the cause does not arise. For example, like space. In order to prove this thesis, if it is said that what exists at the time of the cause arises, then there are three faults: confusion of cause and effect, infinite regress of cause and effect, and no cause. First, both cause and effect have already been established, so it is impossible to distinguish which is the produced and which is the producer. Second, if what has already been established also needs to be produced, then it will fall into infinity. Third, if what exists at the time of the cause arises, then the cause will not benefit the effect, so the effect will become without cause, because the cause did not produce a benefit. If it is said that what does not exist at the time of the cause arises, then that is also unreasonable. Because there are three faults: it is not suitable as the produced, it is not the field where the power of the cause can enter, and it is too extreme. First, there is no produced at the time of the cause. Second, there is no effect when the power of the cause exists, and there is no power of the cause when the effect exists. Third, a rabbit's horn will also be produced, or the effect will also become non-produced, because both do not exist at the time of the cause. Fourth, the fourfold negation of arising: external and internal things, in terms of their essence, do not have self-nature arising, because many causes