Tibetan
དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་དེ་ལ་གསུམ་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དང་། གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་ཕྲ་མོ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གསུམ་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས། སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་དང་། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་པས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་སོ་སོར་བསྟན་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གཞུང་དངོས་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་། ཕྱི་མས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་བློ་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གཉིས་པོ་དེ་ལ་བཟང་ངན་ཡོད་པ་ནི་མིན་ནོ་ཟེར་རོ། །སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པའི་ལྟ་བ་ལས་ལྷག་པའི་སེམས་ཙམ་པ་མེད་པར་ཐལ། སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པ་གང་ཞིག དེ་ལས་གོང་དུ་གྱུར་པའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོད་ན། དེ་རྣམ་བདེན་པས་རྣམ་པ་བདེན་པར་འདོད་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་རྫུན་པར་འདོད་པའི་གཞི་གཅིག་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་དང་། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་དེ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ལ་འཇོག་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། མཉམ་གཞག་ཏུ་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ནས། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་བློ་འཁྲུལ་པར་མ་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་པའི་གང་ཟག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཞན་ཡང་གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་གཞུང་དེ་སྔོ་སྣང་ཤེས་པ་སྔོན་པོ་ལས་རྫས་གཞན་མིན་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གཅིག་བསྟན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞུང་དེས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ཁོ་ན་བསྟན་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཉིད་རྟོག་པའི་མཉམ་གཞག་ཡིན་ན་སྔོར་སྣང་ཤེས་པ་སྔོན་པོ་ལས་རྫས་གཞན་མིན་པར་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར
Chinese
因此，瑜伽地必定是三种，即：证悟补特伽罗无我，证悟能取所取异体空之空性，以及证悟微细空性，因此瑜伽地必定是三种。那么，论师说：“蓝色和它的识同时缘取是确定的缘故”之时所说的瑜伽地，以及“如果无有能取，则无有能执”这样确定之后，似乎分别宣说了瑜伽地，这是什么原因呢？经论实际上是在等持的阶段证悟能取所取异体空之空性，后者是在后得位，显现能取所取二者之识是错乱的，显现的是这样的次第。并不是说那二者的阶段所说的瑜伽地二者有优劣好坏之分。如是说。成为这样的立论：从唯识真实现象的观点来说，不可能有比这更殊胜的唯识师。因为任何一个唯识真实现象论者，都承认依赖于同时缘取确定的宗法。因为不可能有比这更进一步承认更高观点的唯识师。对方承认宗法和周遍。如果承认，那么，真实现象论者认为现象是真实的，而另一方认为现象是虚假的，不可能存在一个共同的所依。因为这是你们所承认的。此外，通过“蓝色和它的识”等等所说的瑜伽地，以及从“如果无有能取，则无有能执”之时所说的瑜伽地，将它们安立在等持和后得之上，这是不合理的。因为在等持中，证悟了能取所取异体空之空性之后，不承认证悟显现能取所取二者之识是错乱的次第的补特伽罗是不存在的。并且，在后得中也是如此，因为这样安立是不合理的。周遍对方承认。此外，“如果无有能取，则无有能执”的经文，成为宣说证悟蓝色显现之识不是异于蓝色的实体的瑜伽地之一。因为你驳斥其他宗义的那个观点具有周遍性。如果承认，那么，那个经文不是仅仅宣说了后得的瑜伽地。因为如果是在证悟能取所取异体空之空性的等持中，就必须证悟蓝色显现之识不是异于蓝色的实体。
English
Therefore, the stages of yoga are definitely three: realizing the selflessness of the person, realizing the emptiness of the otherness of the grasped and the grasper, and realizing the subtle emptiness. Therefore, the stages of yoga are definitely three. So, what is the reason why the Acharya says, "Because it is certain that blue and its consciousness are perceived together," and it seems that the stages of yoga are explained separately by saying, "If there is no grasper, there is no grasper" after determining that? In reality, the scripture is in the state of equipoise, realizing the emptiness of the otherness of the grasped and the grasper, and the latter is in the post-attainment state, where the consciousness that appears as the grasped and the grasper is mistaken. It is not that the two stages of yoga explained in those two stages have good or bad qualities. It is said that there is no Mind-Only practitioner who is superior to the view of Mind-Only as truly existent. Because any Mind-Only practitioner who believes in truly existent phenomena accepts the view based on the sign of simultaneous perception. Because there is no Mind-Only practitioner who accepts a higher view than that. The sign and pervasion are accepted. If you accept, then there is no common basis for the truly existent phenomena to believe that phenomena are true, and the other to believe that they are false. Because that is what you accept. Furthermore, the stages of yoga explained by "blue and its consciousness," etc., and the stages of yoga explained from the time of "if there is no grasper, there is no grasper," are not reasonably placed on equipoise and post-attainment. Because in equipoise, after realizing the emptiness of the otherness of the grasped and the grasper, there is no person who wants the order of not realizing that the consciousness that appears as the grasped and the grasper is mistaken. And it is also unreasonable in post-attainment. The pervasion is accepted. Furthermore, the scripture "if there is no grasper, there is no grasper" is said to be one of the stages of yoga that realizes that the consciousness of blue appearance is not a substance other than blue. Because your refutation of other tenets has pervasion. If you accept, then that scripture does not only explain the stage of yoga of post-attainment. Because if it is in the equipoise of realizing the emptiness of the otherness of the grasped and the grasper, then it is necessary to realize that the consciousness of blue appearance is not a substance other than blue.
Tibetan
། གཞན་ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་བསལ་ཏེ་ཞེས་པའི་ཡང་སྒྲ་དེ། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་ཞེས་པ་ལ་སྙག་པ་མིན་པར་ཐལ། གཞུང་བར་པ་གཉིས་ནས་བསྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། དེའང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཡང་སྒྲ་དེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་པ་ལ་སྙག་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་དེ་ལ་བཞིར་གྲངས་ངེས་ཏེ། ཡུལ་བདག་མེད་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དེར་ངེས་པ་དང་། སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་བཞིར་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཡུལ་བདག་མེད་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས། ཕྱི་མ་ལ་བདེན་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང་། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དེའི་བདག་མེད་གཉིས། དང་པོ་ལའང་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་བདེན་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང་། དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བདེན་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། རྩ་རྟགས་ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་དེ་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་དང་ཉོན་སྒྲིབ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་མངོན་གྱུར་དང་ས་བོན་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཟུང་རྟོག་དང་འཛིན་རྟོག་མངོན་གྱུར་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་གོ་རིམ་ངེས་པ་ནི། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ནི་དང་པོར་སྒོམ་དགོས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ངར་འཛིན་པའི་བློ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་དང་པོར་འགོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇུག་པར། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། དེ་མི་སྐྱེད་པར་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལའང་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེ་འགོག་སླ་བས་དང་པོར་འགོག་ཅིང་། དེའི་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་བཀག་འགྲུབ་པས། །དང་པོར་ཤེས་བྱ་དགག་པར་མཛད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། ཤེ
Chinese
此外，“仅排除执着的相之自性”中的“也”字，不应理解为“因为没有完全舍弃对具有执着相之心之显着执着”。因为两个中观派所说的瑜伽之地没有好坏之分。立宗。如果承认，那么“因为这也是缘起”中的“也”字，不应理解为“在确信唯有这无二之智慧才是真实存在的本体之后”。因为这个承认。第二，瑜伽之地确定为四种，即从所缘无我来看也是如此确定，从所断之障来看也是确定为四种。第一个，因为所缘无我包括人无我和法无我两种。后者，包括仅遮止真实的法无我和远离四边戏论的彼之无我两种。前者又包括，仅遮止外境所取为真实的法无我和，仅遮止能取之识为真实的法无我两种。根本立宗后者，因为所断之障包括烦恼障和所知障两种，前者又包括现行和种子两种，前者又包括所取分别和能取分别的现行两种。第四，次第确定的原因是，证悟无我的瑜伽之地必须首先修习，因为缘着蕴而执我的心是所有过患的根本，所以必须首先遮止。如《入行论》云：“烦恼诸过失，皆从萨迦耶，见生故应断，瑜伽者先破。”之故。其后必须修习证悟法无我的见解，因为不生起此见就无法断除所知障。其中，首先遮止执着外境所取为真实的，因为这比较容易遮止，之后再遮止执着能取为真实的。如《入行论》云：“若无所知境，则无能知识，故先当破除，所知境。”如是说。其后必须修习证悟离戏论的见解，因为
English
Furthermore, the word "also" in "merely eliminating the characteristic of the aspect of grasping" should not be understood as "because the manifest clinging to the mind with the aspect of grasping has not been completely abandoned." Because the yogic ground taught by the two Madhyamaka schools has no good or bad. Thesis. If you accept, then the word "also" in "because that is also dependently arisen" should not be understood as "after ascertaining that only this non-dual wisdom is the essence of what truly exists." Because of that acceptance. Secondly, the yogic ground is definitely fourfold, which is definite both in terms of the objectless selflessness and in terms of the obscurations to be abandoned. The first, because the objectless selflessness includes the two types of selflessness of person and selflessness of phenomena. The latter includes the selflessness of phenomena that merely negates truth and the selflessness of that which is free from the four extremes of elaboration. The former also includes the selflessness of phenomena that merely negates the truth of external objects, and the selflessness of phenomena that merely negates the truth of the consciousness that grasps it. The root thesis is the latter, because the obscurations to be abandoned include the two types of afflictive obscurations and cognitive obscurations, the former includes the two types of manifest and seed, and the former includes the two types of manifest grasped concept and grasping concept. Fourth, the reason for the definite order is that the yogic ground of realizing selflessness must be practiced first, because the mind that grasps at the aggregates as "I" is the root of all faults, so it must be stopped first. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "All afflictions and faults arise from the view of the perishable collection, so it should be abandoned. The yogi first destroys the self, having realized that it is the object of this." Therefore. After that, one must cultivate the view of realizing the selflessness of phenomena, because one cannot abandon the cognitive obscurations without generating this view. Among them, one first stops clinging to external objects as true, because it is easier to stop, and then one stops clinging to the grasping as true. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "If there is no object of knowledge, then the knowledge is stopped, so first the object of knowledge should be refuted." Thus it is said. After that, one must cultivate the view of realizing freedom from elaboration, because