Tibetan
་མ་འཁྲུལ་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་དོན་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་དེ་གང་ཞིག དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་འཛིན་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་སྤངས་པའི་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་དེ་གང་ཞིག ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རིགས་ཅན་ནོ་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་སུ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། འདིར་བསྟན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་བཞི་པོ་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་རིམ་བཞིན་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མིན་པར་ཐལ། མ་ཁྱབ་པ་དེའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པར་ཐལ། དེ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་ཆོས་དབྱིངས་མངོན་སུམ་རྟོགས་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་དེ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་སྒྲིགས་མཚམས་དང་བཅས་པ་ཁས་བླངས། གཉིས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཕུང་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་མངོན་རྟོགས་དང་། གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་དྲོད་རྩེ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་མངོན་རྟོགས་དང་། འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་བཟོད་མཆོག་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བར་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་དངོས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའམ། ཡང་ན་ཕྱི་མའི་མཚན་ཉིད་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་གང་ཞིག རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་མངོན་རྟོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དང་པོ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ། ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་གནོན་པའི་ཕྱིར་དུ་བསྒོམ་ད
Chinese
哪个是修习无误指示之义的？如是执持的执着，是执持有不误的，是舍弃了实执的，并且，哪个是修习已确定一切法无自性的意义的？是舍弃了执持一切法为真实的实执，而追求解脱的种姓，如是说。那么，声闻的加行道，法相，是能指，因为是该体性的缘故。如果承认，则应成是菩萨的现观，因为是所承认的缘故。如果不遍及，则应成此处所说的四种瑜伽地，不是为了菩萨断除所知障而依次生起的，因为不遍及的缘故。对于后面的体性，菩萨的加行道，等持智慧，法相，应成是能指，因为是该体性的缘故。如果承认，则应成现证离戏论，因为是证悟它的瑜伽的缘故。如果承认，如果是以法界周遍的方式证悟的智慧，则应成不遍及现证法界，因为如果是证悟法界的智慧，则不遍及现证它的智慧的缘故。承认具有周遍的界限。第二，体性依次是，为了生起证悟一切法无我的见解，而修习蕴和补特伽罗无我的大乘资粮道所摄的现观，以及，获得所取无自性的明相的菩萨暖位或顶位所摄的现观，以及，获得能取无自性之义的忍位或胜位所摄的现观，以及，哪个是现证一切法远离四边戏论的智慧？是成为自己份的所知障的真实对治，或者，对于后面的体性，哪个是如是证悟的智慧？是安住于自己份的所知障的对治品类的现观。第二，分为真实和遣除诤论两种，其中第一，第一是应在大乘资粮道中修习的，因为在那里是为了成为证悟法无我的堪能器，或者，为了压制烦恼的束缚而修习。
English
Which is the one that meditates on the meaning of the unerring instruction? The grasping of such grasping, which grasps that there is no error, is abandoning the grasping of truth, and which is the one that meditates on the meaning of establishing all dharmas as without inherent existence? It is said to be the lineage that seeks liberation by abandoning the grasping of truth, which grasps all dharmas as true. Then, the path of preparation of the Hearers, the dharma, is the signified, because of that characteristic. If accepted, then it should be the Abhisamaya of the Bodhisattva, because it is accepted. If not pervasive, then it should not be that the four yogic grounds taught here are generated sequentially for the purpose of the Bodhisattva abandoning the obscurations to knowledge, because it is not pervasive. For the latter characteristic, the Samadhi wisdom of the Bodhisattva's path of preparation, the dharma, should be the signified, because of that characteristic. If accepted, then it should be realized as free from elaboration, because it is the yoga that realizes it. If accepted, if it is the wisdom that realizes in the manner of the dharmadhatu pervading everywhere, then it should not pervade the direct realization of the dharmadhatu, because if it is the wisdom that realizes the dharmadhatu, then it does not pervade the wisdom that directly realizes it. The pervasive boundary and limit are accepted. The second is: the characteristics in sequence are: the Abhisamaya included in the Mahayana accumulation path, which meditates on the selflessness of aggregates and persons in order to generate the view of realizing the selflessness of all dharmas; and the Abhisamaya included in any of the heat and peak of the Bodhisattva, which obtains clarity on the non-inherent existence of the apprehended; and the Abhisamaya included in any of the forbearance and supreme, which obtains clarity on the meaning of the non-inherent existence of the apprehender; and which is the wisdom that directly realizes all dharmas as free from the four extremes of elaboration? It has become the actual antidote to the obscurations of knowledge of one's own share, or, for the latter characteristic, which is the knowledge that realizes in this way? It is the Abhisamaya that abides in the category of antidote to the obscurations of knowledge of one's own share. The second has two parts: the actual and the refutation of debate. The first has the first part, which is to be meditated on in the Mahayana accumulation path, because there it is to become a suitable vessel for realizing the selflessness of dharmas, or it is meditated on in order to suppress the bonds of afflictions.
Tibetan
གོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ལྷག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་བཟོད་མཆོག་གཉིས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་ལྷག་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་བཞིའི་ས་བོན་གྱི་དངོས་གཉེན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་ས་བཞིའི་ལམ་རིམ་དེ་ལྟར་དུ་འཇོག་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་འཇོག་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད་ན་བཞི་ཀའང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ནས་འཇོག་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཟེར། འོ་ན་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་པ་བཞི་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཞི་ལ་རིམ་བཞིན་སྤང་བྱར་ལྡན་པ་མིན་པར་ཐལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་དེ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཡང་ཚོགས་སྒྲུབ་དང་པོ་བཅོ་ལྔའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ནས་འཇོག་པ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ནས་འཇོག་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆེན་སྐྱེད་པའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ན་ཡོད་ཅིང་། མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆེན་དངོས་སུ་སྐྱེད་པ་རྒྱུན་མཐའ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གསུམ་པ་གྲངས་ངེས་ལ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ལ། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། ཁ་ཅིག རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གཉིས་པས་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་དང་། གསུམ་པས་རང་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་སྟོན་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ས་བཞི་པས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་བསྟན་པ་གང་ཞིག དེ་ལས་གོང་དུ་གྱུར་པའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གཞི་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་སྔོ་སྣང་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་མིན་པར་རྟོགས་ནས། སྔོ་སྣང་ཤེས་པ་སྔོན་པོ་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་པའི་གང་ཟག་མེད་པའི་ཕྱིར།
Chinese
因为缘故。第二是应当修习大乘的暖位和顶位二者，因为在那里，对于所取无自性具有更加明亮之显现的缘故。第三是应当修习大乘的忍位和胜位二者，因为在那里，对于能取无自性的意义具有更加明亮之显现的缘故。第四是应当从大乘的见道修习，因为在那里，是应当修习能取所取的四种分别念之种子的真实对治的缘故。第二是，有些人说，如此安立瑜伽士地的四种道次第是不合理的，如果对于以总义的方式证悟来说，则理应从大乘的资粮道安立，如果对于现量证悟来说，则四者也都理应从大乘的见道安立。那么，显现的能取所取的四种分别念，并非在大乘的四种加行道上依次具有所断，这不合理。因为，从普遍染污的所取无自性等等四者，以总义的方式证悟在大乘的资粮道上存在，并且现量证悟在大乘的见道未获得之前是不存在的缘故。立宗词认可。又，将第一个十五种资粮聚合的最低限度界限安立在大乘的加行道顶位，以及将后面两种的最低限度界限安立在大乘的见道，那是不合理的。因为，产生暂时性大菩提的资粮聚合在大乘的加行道顶位存在，并且实际产生究竟大菩提存在于有边之故。周遍认可。第三，关于数量决定，有破立二者。第一中，达滴嘎巴说，有些人认为，瑜伽士地第二者显示与唯识宗见解相符的瑜伽士地，第三者显示与自宗见解相符的瑜伽士地，那是不合理的，因为第四者显示依赖于俱生决定之相的见解，哪里有比那更高的见解，承许的唯识宗是不存在的缘故。安立瑜伽士地是不合理的，因为在认识到蓝色不是蓝色显现的识之外的他体之后，不认识蓝色显现的识不是蓝色之外的他体的次第的补特伽罗是不存在的缘故。
English
Because of the reason. Secondly, one should meditate on the two, the heat and peak of the Mahayana, because there, there is a clearer appearance of the absence of inherent existence of what is grasped. Thirdly, one should meditate on the two, the forbearance and supreme qualities of the Mahayana, because there, there is a clearer appearance of the meaning of the absence of inherent existence of what grasps. Fourthly, one should meditate from the path of seeing of the Mahayana, because there, one should meditate on the actual antidote to the seeds of the four conceptual thoughts of grasper and grasped. Secondly, some say that it is not appropriate to establish the four stages of the path of the Yogi's Ground in this way, because if it is done for the realization of the general meaning, then it should be established from the path of accumulation of the Mahayana, and if it is done for the direct realization, then all four should be established from the path of seeing of the Mahayana. Then, it is not reasonable that the four manifest conceptual thoughts of grasper and grasped do not possess what is to be abandoned sequentially on the four paths of joining of the Mahayana. Because, the realization of the general meaning of the four, such as the absence of inherent existence of what is grasped, which are universally afflicted, exists on the path of accumulation of the Mahayana, and the direct realization does not exist until the path of seeing of the Mahayana is attained. The sign is accepted. Furthermore, it is not reasonable to establish the lower limit of the first fifteen accumulations of merit from the peak of the path of joining of the Mahayana, and to establish the lower limit of the latter two from the path of seeing of the Mahayana. Because, the accumulation of merit that generates the temporary great enlightenment exists at the peak of the path of joining of the Mahayana, and the actual generation of the ultimate great enlightenment exists at the extreme of existence. The pervasion is accepted. Thirdly, regarding the determination of number, there are two, refutation and establishment. In the first, Dar Tika Pa says, some think that the second of the Yogi's Ground shows the Yogi's Ground that is in accordance with the view of the Mind-Only School, and the third shows the Yogi's Ground that is in accordance with the view of one's own school, which is not reasonable, because the fourth shows the view that relies on the sign of co-emergent determination, and there is no Mind-Only School that accepts a view higher than that. It is not reasonable to establish the Yogi's Ground, because there is no person who desires the sequence of not recognizing that the consciousness of blue appearance is not a substance other than blue after recognizing that blue is not a substance other than the consciousness of blue appearance.