Tibetan
ད་པ་ལ། ཁ་ཅིག དམིགས་པ་ལུས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཞེས་དང་། ཡང་དམིགས་པ་ལུས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཏེ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ་ཞེ་ན། དང་པོ་ལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་མེད་པར་བརྟགས་ཏེ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཡིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ཁྱོད་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། སེམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ཁྱོད་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། སེམས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི་མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་ལ་དེའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྦྱོར། དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཡང་དག་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད། དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་མཚུངས་ལྡན་བཅས་པ་གང་ཞིག ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་ཞེས་དང་། ཡང་དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཟེར་ན། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔ་ཟུར་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་དགེ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ
Chinese
又，有些人说，以身体等为所缘，以自相共相的体性而修习的，具有正念和智慧；又有些人说，以身体等为所缘，以自相共相的体性而如理作意，进行观察的，具有正念和智慧。如果这样说，那么第一种情况，释迦牟尼佛相续中的身体正念住，应是该体性，因为是该体性的所诠。如果承认，那么就应成为如此修习的，具有正念和智慧。第二种情况，菩萨修道者的相续中的身体正念住，应是该体性，因为是该体性的所诠。如果承认，那么就应成为缘彼而观察无我的，具有正念和智慧。因为是所承认的缘故。如果承认，那么就不应是，因为是缘彼而现量证悟无我瑜伽的智慧之故。对此，有些人说，具有如此正念和智慧的相续的补特伽罗，应是正念住，因为是该体性的缘故。如果不成立，那么如此的正念和智慧，你相续中的补特伽罗应与你具有，因为你相续中有补特伽罗的缘故。这是非常不合理的，心，你相续中的补特伽罗应是你，因为你相续中有补特伽罗的缘故。遍是承认的。如果承认，那么心相续中的补特伽罗，应不是有情，因为你与佛陀圣者有共同的所依之故。自宗则将后一个体性，与安住于彼类别的正念和智慧相结合。在那之后进入时。在“正断的体性，对于善恶如理取舍的精进，具有与其相应的，为资粮道中品以上的现观所摄”的情况下，又说对于善恶如理取舍的精进，具有智慧。如果这样说，那么第一种情况，有些人说，释迦牟尼佛的正断，应是该体性的前一部分，因为是该体性的所诠。如果承认，那么就应成为舍弃不善的
English
Furthermore, some say that mindfulness accompanied by memory and wisdom, which meditates by focusing on the body, etc., as objects and through the characteristics of their own and common natures; and others say that mindfulness accompanied by memory and wisdom, which thoroughly investigates and examines by focusing on the body, etc., as objects and through the characteristics of their own and common natures. If that is the case, then in the first instance, the mindfulness of the body in the continuum of Shakyamuni Buddha should be that characteristic, because it is the signified of that characteristic. If accepted, then it should become the mindfulness accompanied by memory and wisdom that practices in that way. In the second instance, the mindfulness of the body in the continuum of a Bodhisattva practitioner should be that characteristic, because it is the signified of that characteristic. If accepted, then it should become the mindfulness accompanied by memory and wisdom that examines by focusing on that and contemplating selflessness, because it is accepted. If accepted, then it should not be, because it is the wisdom that directly realizes the yoga of selflessness by focusing on that. To this, some say that the person who possesses such mindfulness and wisdom in their continuum should be mindfulness, because it is that characteristic. If it is not established, then such mindfulness and wisdom, the person in your continuum should possess you, because there is a person in your continuum. This is very unreasonable, mind, the person in your continuum should be you, because there is a person in your continuum. The pervasion is accepted. If accepted, then the person in the mind's continuum should not be a sentient being, because you and the noble Buddha have a common basis. The self-system combines the latter characteristic with the mindfulness and wisdom that abide in that category. When entering after that. In the case of "the characteristic of right abandonment, the diligence that properly adopts and abandons virtue and vice, accompanied by its corresponding, encompassed by the realizations of the middle stage of the path of accumulation and above," it is also said that the diligence that properly adopts and abandons virtue and vice possesses wisdom. If that is the case, then in the first instance, some say that Shakyamuni Buddha's right abandonment should be the first part of that characteristic, because it is the signified of that characteristic. If accepted, then it should become abandoning non-virtue.
Tibetan
ར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དེ་ཟད་པར་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཆོས་ཅན། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པར་ཐལ། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། མི་དགེ་བ་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མཚན་ཉིད་དེའང་མི་འཐད་དེ། ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔ་ཟུར་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཡིན་ན་དེ་དང་དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་གཉིས་ཀ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་མི་འགལ་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་ལ། ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་གྲོགས་ཡང་དག་སྤོང་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ནི། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་དམིགས་ནས་ཉེས་པ་ལྔའི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་སྒོམ་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཞེས་དང་། ཉེས་པ་ལྔའི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་གནས་པ་ལས་རུང་དུ་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞིག ཤེས་རབ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཞེས་དང་། ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་ཟེར་ན། དང་པོ་ལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་
Chinese
ར། ཐལ། 那个意欲的缘故。如果意欲，则不应是，因为那个已经断尽。如果问：为什么？释迦牟尼佛相续中的不善已生，正确断除的正确断除法，法相有者，应是断除已生的不善，因为是断除已生的不善的正确断除。遍（周遍）许。如果意欲，则不应是，因为不善已经断除。遍（周遍）许。那个定义也不合理，因为资粮道中品的相续中的不善已生，断除的正确断除法，法相有者，应是那个定义的初分，因为是所诠释的那个。如果意欲，如果是不善已生抛弃者，则应如理取舍善恶。那个意欲的缘故。如果意欲，如果是不善已生断除的正确断除，则应是那个和善未生起令生起的正确断除二者。那个意欲的缘故。如果意欲，则资粮道中品者的相续中的四种正确断除不相违背。那个意欲的缘故。对于后面的定义，资粮道中品者的相续中的如理取舍善恶的精进和具有相应的智慧，法相有者，应是那个定义，因为是所诠释的那个，因为是自之助伴，成为正确断除的体性的精进和具有相应的智慧。根本上不能许，因为是学者的相续的智慧的缘故。具有精进是，在说的时候，对于神足的定义，有些人说，缘于神变的事业，作为五种过患的对治，修习断除的八种作意的心一境性和具有相应的（心），以及从依止作为五种过患的对治，断除的八种作意所产生的，心安住，能堪能的等持，任何一个，和智慧具有相应的，又说，像那样成为的等持和具有相应的任何一个，是资粮道大品以上（包括大品）的现观。如果这样说，对于第一个，释迦牟尼佛相续中的神足，法相有者，应是那个定义，因为是所诠释的那个。对于第二个，资粮道大品的相续中的成为神足体性的等持和具有相应的智慧法
English
Ra. Objection: Because of that desire. If you desire, then it shouldn't be, because that has been completely abandoned. If asked why, the correct abandonment of the arising of non-virtue in the lineage of Shakyamuni Buddha, the dharma possessing the characteristic of correct abandonment, should be what abandons the arising of non-virtue, because it is the correct abandonment that abandons the arising of non-virtue. Acceptance of pervasion. If you desire, then it shouldn't be, because non-virtue has already been abandoned. Acceptance of pervasion. That definition is also not valid, because the correct abandonment that abandons the arising of non-virtue in the lineage of the intermediate accumulation path, the dharma possessing the characteristic of correct abandonment, should be the first part of that definition, because it is what is being signified. If you desire, if it is what abandons the arising of non-virtue, then one should properly adopt and abandon virtue and non-virtue. Because of that desire. If you desire, if it is the correct abandonment that abandons the arising of non-virtue, then it should be both that and the correct abandonment that causes unarisen virtue to arise. Because of that desire. If you desire, then the four correct abandonments in the lineage of the intermediate accumulation path practitioner are not contradictory. Because of that desire. Regarding the later definition, the wisdom that is endowed with diligence that properly adopts and abandons virtue and non-virtue in the lineage of the intermediate accumulation path practitioner, the dharma possessing the characteristic, should be that definition, because it is what is being signified, because it is the wisdom endowed with diligence that is the nature of correct abandonment, the helper of oneself. It cannot be accepted at the root, because it is the wisdom of the lineage of a learner. When speaking of "endowed with diligence," regarding the definition of the miraculous foot, some say, focusing on the activity of miracles, the single-pointed mind that cultivates the eight exertions that abandon as an antidote to the five faults, along with its concomitants, and the concentration that arises from relying on the eight exertions that abandon as an antidote to the five faults, which makes the mind abide and become serviceable, whichever one is endowed with wisdom, and also say that the concentration that has become like that, along with its concomitants, is the realization of the great accumulation path and above. If they say that, regarding the first, the miraculous foot in the lineage of Shakyamuni Buddha, the dharma possessing the characteristic, should be that definition, because it is what is being signified. Regarding the second, the wisdom that is endowed with concentration that is the nature of the miraculous foot in the lineage of the great accumulation path, the dharma