Tibetan
སྐབས་བཞི་པ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་པ། སྐབས་བཞི་པ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་པ། བླང་དོར་ཤེས་བྱའི་གནས་རྣམས་ལེགས་སྦྱངས་ནས། །ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ལུས་ཀུན། །རྫོགས་པར་བསྒོམས་པས་མི་ལྡོག་རྟགས་ཐོབ་ཅིང་། །སྐུ་གསུམ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱལ་ཡུམ་དེ་ལ་འདུད། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། བྱམས་མགོན་ཆོས་ཅན། མཁྱེན་གསུམ་བཤད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་འཆད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པར་བསྡུས་ནས་སྒོམ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུའི་འོག་ཏུ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་འཆད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པར་ཐལ། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུའི་རྣམ་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱན་གྱི་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་གོ་རིམ་དེ་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་ཅན་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཕྱི་མ་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་གཞི་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དྲུག་གི་ལམ་རིམ་བཤད་པའི་ཕྱིར། འདིའི་སྐབས་སུ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཡང་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པར་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཞེས་འཇོག་ཅིང་། ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་དང་། མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དེའི་རྣམ་པ་ལ་དབང་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ན་མཚན་ཉིད་དེ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་མཚོན་བྱ་དེ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོད་ན། དེ་ཡིན་ན་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་སྔོན་སོང་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བས
Chinese
第四品，圆满次第结合之难处之辨析。 第四品，圆满次第结合之难处之辨析。 通达取舍所知处，三智之相无余尽，圆满修习获不退，顶礼成就三身胜母。 “通达一切智性三者”之时，慈尊（弥勒菩萨）认为，在宣讲三智之后，宣讲圆满次第结合是有理由的，因为为了获得对三智之相的自在，必须将通过闻思而确立的三智之义进行归纳并修习。对此，有些人认为，在果法身之后宣讲圆满次第结合是有理由的，因为为了获得对果法身之相的自在等等。如果承认，则应在其后宣讲。如果承认那个，那么《现观庄严论》八品之顺序则有过失。如果这样说，则后者不遍及，因为在那里。因为在其后宣讲结合之基础，因为在其后宣讲六现观之道次第。在此品中，关于圆满次第结合之定义，有些人认为，为了获得对三智之相的自在，将三智之相归纳而修习的菩萨瑜伽，以及将通过闻思而确立的三智之义进行归纳并修习的菩萨瑜伽。并且，界限存在于大乘资粮道小者至有顶之间，并且称之为归纳三智而修习的菩萨瑜伽。对于前者，八地之智慧，应是那个定义，因为是那个所诠释。如果承认，则应不是，因为已经获得了对其相的自在，因为已经获得了对无分别智慧的自在。对于后者，如果是大乘资粮道小者，则必须是那个定义，因为如果是那个，则必须是那个所诠释。承认宗法和周遍。如果承认，如果是那个，则必须是闻思而确立的三智在前，因为是那个承认。不能承认，因为必须是闻思而确立的三智在前。
English
Chapter Four: Analysis of the Difficult Points of the Combination of the Perfecting Stage. Chapter Four: Analysis of the Difficult Points of the Combination of the Perfecting Stage. Having thoroughly studied the objects of knowledge to be adopted and abandoned, completely meditating on all aspects of the three omniscient ones, obtaining the irreversible sign, I prostrate to the victorious mother who accomplishes the three bodies. In the context of "completely knowing the three aspects of omniscience," the Loving Protector (Maitreya Bodhisattva) believes that there is a reason for explaining the combination of the perfecting stage after explaining the three wisdoms, because in order to gain mastery over the aspects of the three wisdoms, it is necessary to summarize and practice the meaning of the three wisdoms established through hearing and thinking. Some people think that there is a reason for explaining the combination of the perfecting stage after the resultant Dharmakaya, because in order to gain mastery over the aspects of the resultant Dharmakaya, etc. If admitted, then it should be explained after that. If that is admitted, then the order of the eight chapters of the Ornament is flawed. If this is said, then the latter is not pervasive, because there. Because the basis of combination is explained after that, because the order of the six Abhisamayas is explained after that. In this chapter, regarding the definition of the combination of the perfecting stage, some people think that it is the Bodhisattva yoga that summarizes and practices the aspects of the three wisdoms in order to gain mastery over the aspects of the three wisdoms, and the Bodhisattva yoga that summarizes and practices the meaning of the three wisdoms established through hearing and thinking. Moreover, the boundary exists from the small Mahayana accumulation path to the peak of existence, and it is called the Bodhisattva yoga that practices by summarizing the three wisdoms. For the former, the wisdom of the eighth ground should be that definition, because it is that which is signified. If admitted, then it should not be, because mastery over its aspect has already been obtained, because mastery over non-conceptual wisdom has already been obtained. For the latter, if it is the small Mahayana accumulation path, then it must be that definition, because if it is that, then it must be that which is signified. The subject and pervasion are admitted. If admitted, if it is that, then the three wisdoms established through hearing and thinking must precede, because it is that admission. It cannot be admitted, because the three wisdoms established through hearing and thinking must precede.
Tibetan
མ་གྱིས་གཏན་ལ་མ་ཕབ་པར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཏན་ལ་མ་ཕབ་པར་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀ་བསྡུས་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ཁྱབ་པ་གཉིས་པ་ལ། བྱམས་མགོན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡུམ་དོན་བསྡུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡུམ་དོན་བསྡུས་ནས་སྟོན་པའི་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀ་བསྡུས་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག ཡུམ་དོན་དེས་དེ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་དེ་ཉིད་ལེགས་སོ། །གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པའི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། རྣམ་པ་ཡིན་ན་བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་མ་ཁྱབ་ལ་དཔྱད་པ། བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པ་ཡིན་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་མ་ཁྱབ་ལ་དཔྱད་པ། བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པ་དེ་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་གང་ཡིན་ལ་དཔྱད་པ་དང་། འདིར་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ཤེས་རྣམ་དང་དོན་རྣམ་གང་ཡིན་ལ་དཔྱད་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། གཞི་ཡིན་ན་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བའི་གཞི་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེ་སྡང་ཆོས་ཅན། བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པར་ཐལ། རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་རྟགས་མཚན་མས་བསྡུས་པའི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་བར་འདོད་ན། མི་ནུས་ཏེ། བསྒོམ་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུན་གཅད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་མེད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་བྱ་རྣམ་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། སྤྱིར་རྣམ་པ་ལ་བླང་བྱའི་རྣམ་པ་དང་། དོར་བྱའི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། དང་པོ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཀྱང་། ཕྱི་མ་དེ་དེ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རིགས་ཅན་གསུམ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཆེད་དུ་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་ལམ་མཐའ་དག་སྒོམ་དགོས་པའི་
Chinese
因为没有确定而进入大乘的资粮道，因为没有确定而进入生起菩提心。第三，有些人说，大乘的加行道，是法，应该是那个自性，因为是能表。如果承认，那么，它是法，应该是包含三智，因为是所承认的。如果承认，你应该包含八现观，因为什么？因为三智包含八现观。如果这样说，第二个遍，慈氏怙主，是法，你应该包含母义，因为你包含母义并且是宣说的智者。如果承认，你应该包含八现观，因为什么？因为母义包含它。自宗后一个自性就是好。基础是智慧的差别等，在那个时候，对于所修习的相的边际进行观察，如果是相，那么就是所修习的相，观察是否周遍，如果是所修习的相，那么就是菩萨的所修习的相，观察是否周遍，所修习的相是义相还是识相，进行观察，以及此处所说的相是识相还是义相，有四种观察。第一个，有些人说，对于它，应该有周遍，如果是基础，那么应该是以听闻思维修剪除增益的基础，如果这样说，嗔恨，是法，应该是所修习的相，因为是相，因为是属于以相的特征所包含的相的范畴，因为基础成立，因为在根本上承认，不能，因为不是所修习的，因为是常时要断除的。对此，有人说，应该是所修习的，因为是要修习无我的，如果这样说，那么，它是法，应该是要修习的，因为你证悟无我的智慧是要修习的。自宗是，相不是周遍所修习的相，因为一般来说，相有应取的相和应舍的相两种，第一个是要修习的，但是，后一个不是那样。第二个是，有些人说，对于它，应该有周遍，因为菩萨为了摄受三种根器的所化，必须修习三种根器的所有道。
English
Because without determining, one enters the Mahayana path of accumulation, because without determining, one enters the generation of Bodhicitta. Thirdly, some say, the Mahayana path of application, is a dharma, it should be that nature, because it is the signifier. If you admit, then, it is a dharma, it should include the three wisdoms, because it is what is admitted. If you admit, you should include the eight realizations, because of what? Because the three wisdoms include the eight realizations. If you say so, the second pervasion, Maitreya, is a dharma, you should include the meaning of the Mother, because you include the meaning of the Mother and are a wise person who expounds it. If you admit, you should include all eight realizations, because of what? Because the meaning of the Mother includes it. The latter nature of one's own system is good. The basis is the differences of wisdom, etc., at that time, examining the limits of the object of meditation, if it is a form, then it is the object of meditation, examining whether it is pervasive or not, if it is the object of meditation, then it is the object of meditation of a Bodhisattva, examining whether it is pervasive or not, whether the object of meditation is a form of meaning or a form of consciousness, and examining whether the form mentioned here is a form of consciousness or a form of meaning, there are four examinations. Firstly, some say, for it, there should be pervasion, if it is a basis, then it should be a basis for cutting off superimpositions through hearing, thinking, and meditation, if you say so, hatred, is a dharma, it should be the object of meditation, because it is a form, because it belongs to the category of forms included in the characteristics of forms, because the basis is established, because it is admitted in the root, it is not possible, because it is not the object of meditation, because it is something to be constantly cut off. To this, someone says, it should be the object of meditation, because it is to be meditated on as selflessness, if you say so, then, it is a dharma, it should be what is to be practiced, because your wisdom that realizes selflessness is what is to be practiced. One's own system is that form is not pervasive of the object of meditation, because in general, form has two types: the form to be taken and the form to be abandoned, the first is to be meditated on, but the latter is not like that. The second is, some say, for it, there should be pervasion, because Bodhisattvas, in order to subdue the three types of beings, must meditate on all the paths of the three types of beings.